บทที่ 1334 – สมบัติของเจียไฟหนี ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio บรรณาธิการ: Nyoi-Bo Studio บนเรือสุสานของเขา ลัวโอเฟิงได้เข้าสู่นิคมภายในของเรือจักรวาล เขาผ่านดินแดนอันน่ากลัวและอันตรายมากมายหลายร้อยแห่ง แม้ว่าเขาจะไม่กลัว แต่ก็ต้องคอยระวังและซ่อนตนไว้เพื่อรอจังหวะเมื่ออาสาจักรพรรดิจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เดือนสีม่วงทำท่าทีอ่อนแรงโดยบังเอิญ หากเขาเจอใคร เขาจะใช้หอคอยดวงดาวจับอาสาจักรพรรดิคนนั้นอย่างโหดร้าย! ด้วยวิธีนี้ไม่เพียงแต่จะสอนบทเรียนแก่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เดือนสีม่วงเท่านั้น แต่ยังสามารถยึดถือสมบัติที่แท้จริงของพวกเขาได้อีกด้วย มันเป็นความคิดที่ดี ปัญหาเดียวคือ แม้ว่าเขาใช้เวลาประมาณ 900 ปีในการเดินทางเพื่อมาถึงดินแดนที่มีห้องลับสีฟ้า เขายังไม่เคยพบอาสาจักรพรรดิจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เดือนสีม่วงแม้แต่ครั้งเดียว “ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เดือนสีม่วงระมัดระวังและเฝ้าติดตามอย่างดี การเดินทางยาวนานขนาดนี้แล้วแต่ไม่เคยเจอใครเลย ดูเหมือนมาสเตอร์จักรวาลในเรือจักรวาลจะซ่อนตัวอย่างระมัดระวังทั้งหมด” ลัวโอเฟิงถอนหายใจแล้วส่ายหัว “เรือจักรวาลกว้างขวางเหลือเกิน ฉันเร่งความเร็วเพื่อสำรวจ หากศัตรูของฉันเคลื่อนที่อย่างฟุ้งเฟ้อ ฉันอาจจะค้นพบได้บ้าง แต่ถ้าพวกเขาซ่อนตัวอย่างระมัดระวัง ฉันก็ไม่มีทางจะเจอเลย” มองไปข้างหน้าในอวกาศอันกว้างใหญ่ เขาก็มาถึงดินแดนที่ห้องลับสีฟ้าอยู่ ฮง! เรือสีเขียวดำเล็ก ๆ พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว การที่เขามาถึงภายในเวลาด้วยเวลาเกือบ 900 ปี นี้เป็นเกียรติของเรือสุสานโดยเฉพาะ เรือสุสานทำให้ลัวโอเฟิงข้ามดินแดนอันอันตรายหลายแห่งด้วยกำลังดุดัน ถึงแม้สมบัติแท้จริงที่เหนือกว่าก็ต้องพ่ายแพ้ต่อสภาพแวดล้อมอันน่าสะพรึงกลัว แต่เรือสุสานนั้นมั่นคงมากจนลัวโอเฟิงพึ่งพาได้อย่างเดียว ระหว่างทางเขาได้ค้นหาดินแดนที่เป็นแหล่งกำเนิดสมบัติและโชคดีที่ได้สมบัติแท้จริงระดับปกติหลายชิ้น รวมถึงสองชิ้นระดับชั้นยอดและหนึ่งชิ้นระดับอาวุโส ครั้งหนึ่งในบทสนทนา เจ้าเมืองอาชวะซินโค ได้บอกลัวโอเฟิงว่า “เรือสุสานไม่เคลื่อนที่ได้บ่อย ๆ ในดินแดนอันตรายสามแห่ง 90% ของอันตรายที่น่าสะพรึงกลัวไม่มีผลต่อมัน ยกเว้นใจกลางเท่านั้นที่อาจหยุดมันได้…พึ่งพาเรือสุสานนี้ค้นหาสมบัติก็จะมีประสิทธิภาพสูงกว่าคนอื่นใด” “ขี่เรือสุสานท่องดินแดนอันตรายสามแห่ง ฉันจะได้ค้นหาและได้สมบัติแท้จริงจำนวนมาก น่าทึ่งจริง ๆ” ลัวโอเฟิงอยู่ในเรือสุสานมองไกลออกไปเห็นอาคารลอยอยู่บนใบไม้ใหญ่ เขาเข้ามาใกล้เพื่อสำรวจ “หลังจากได้สมบัติจากมรดกของเจียไฟหนี ฉันจะท่องดินแดนอันตรายสามแห่ง” การท่องดินแดนอันตรายสามแห่งต้องใช้เพียงร่องรอยของจิตสำนึก เขาให้พลังวิญญาณของตนมุ่งเน้นไปที่การบรรลุขั้น สองวันต่อมา ลัวโอเฟิงพบห้องลับในอวกาศของโทเค่นสีฟ้า “นี่แหละ” เรือสีเขียวดำค่อย ๆ ชะลอความเร็วและลงช้า ๆ บนใบไม้ขนาดมหึมา ประตูกล่องโดยสารเปิดออก ลัวโอเฟิงก้าวออกมานำศีรษะมองอาคารที่อยู่ต่อหน้า “ห้องลับโทเค่นสีดำและห้องลับโทเค่นสีฟ้าไม่มีศิลปะเลย” ด้วยมือของเขา ลัวโอเฟิงเก็บเรือสุสานไว้ แล้วเดินช้า ๆ ไปสู่โบราณสถาน รู่เมื่อร่างกายเขาสัมผัสกับมัน เขารู้สึกเหมือนแตะผิวน้ำ เขาเดินทะลุเข้ามาในอวกาศภายในของห้องลับ ****** ลัวโอเฟิงปรากฏอยู่บนอากาศและมองไปข้างหน้า ท่ามกลางความว่างเปล่า มีเกลียวไฟขนาดยักษ์เก้าก้อนลุกโชน แต่ละก้อนใหญ่กว่าดาวธรรมดา 1,000 เท่า เกลียวไฟเก้าอันนี้ลอยอยู่สูงในความว่างเปล่าและเคลื่อนที่เป็นวงกลม ตรงกลางของพื้นที่ที่พวกมันล้อมอยู่คือทวีปลอยอยู่ “หืม?” ลัวโอเฟิงยืนอยู่ในความว่างเปล่า ด้วยการเคลื่อนไหวของจิตใจ ปีกสิบข้างบนหลังของเขากระจายออกอย่างกว้างไกล แสงสีทองพร่าพรายกระจายออกทันที อวกาศทั้งหมดถูกคลุมด้วยแสงและทุกอย่างในนั้นตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา เพียงแค่มองหนึ่งครั้ง แสดงสีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ก้าวหนึ่งไปข้างหน้า เขาเทเลพอร์ตไปยังทวีปนั้น พื้นที่ของดินแดนกว้างขวาง เขายืนนิ่งบนหินทรายที่รกร้างมองขึ้นสู่ท้องฟ้า พื้นที่นี้มีแสงจากเกลียวไฟเก้าก้อนส่องลงบนดิน ดุจเป็นม้วนภาพที่ประกอบด้วยอักษรที่ทำจากงูไฟ ม้วนภาพเต็มไปด้วยอักษรแปลกที่ลัวโอเฟิงไม่เคยเห็น แต่ทุกอักษรก็มีคลื่นที่ส่งข้อมูล ทำให้ลัวโอเฟิงเข้าใจข้อความได้ง่ายดาย “ข้าคือเจียไฟหนี สิ่งมีชีวิตพิเศษ ข้ากลายเป็นผู้ที่ไม่เสื่อมสลายโดยการบำรุงกฎแห่งน้ำ และได้บำรุงมาตั้งแต่เป็นเจ้ามหากษัตริย์จักรวาล หลังจากกลายเป็นมหากษัตริย์จักรวาล…วันหนึ่งข้ากำลังใช้ชีวิตสงบสุขบนดาวหนึ่ง กะทันหันขณะคิดว่าในดาวนี้ ชีวิตต้องการน้ำเพื่ออยู่รอด น้ำจึงเป็นจุดกำเนิดของชีวิต แต่ดาวทั้งหมดต้องพึ่งพาความร้อนจากดาวเพื่อดูดซับพลังงานให้ชีวิตเติบโต “กฎแห่งน้ำและกฎแห่งไฟ ไม่ได้ง่ายเหมือนที่คนเราคิดไว้ มันไม่ใช่แค่สองกฎแยกกัน น้ำและไฟเกี่ยวข้องกับจุดกำเนิดของชีวิต—จุดกำเนิดของรูปแบบชีวิตทั้งหมดและการสืบพันธุ์ ดังนั้นข้าจึงสร้างการศึกษาใหม่ของข้าเอง ชื่อว่า ‘ต้นกำเนิดน้ำและไฟ’ “ข้าผ่านจักรวาลดั้งเดิม เมื่อจักรวาลดั้งเดิมสิ้นสุด ข้าเดินหน้าสังเกตมหาสมุทรจักรวาลและเข้าใจยุคการเกิดใหม่สองยุค…ต้นกำเนิดน้ำและไฟกำลังเต็มรูปแบบขึ้น และข้าเชื่อว่าหากมีเวลาเพียงพอ ข้าจะก้าวถึงระดับที่สูงกว่าการเกิดใหม่ แต่ข้าไม่มีเวลา…อาจได้พลังต่อสู้ระดับสิบสุดยอดแล้ว แต่ยังไม่มั่นใจว่าจะบรรลุการก้าวข้ามการเกิดใหม่ ต้นกำเนิดน้ำและไฟสร้างด้วยความพยายามอันมาก หลังจากใช้เวลานาน—สามยุคการเกิดใหม่—ข้ารู้สึกว่าอยากให้รู้สึกอับอายถ้าต้องหายไป ความปรารถนาของข้าคือให้คนรุ่นต่อ ๆ ไปรับเอาความเข้าใจที่ข้าได้มาสืบต่อมรดกนี้ต่อไป” “เกลียวไฟเก้าก้อนรอบ ๆ ความว่างเปล่านั้นเป็นวัตถุพิเศษจากส่วน ‘ยอดเขาเอียง’ ของมหาสมุทรจักรวาล เป็น ‘ผลึกเยือกแข็ง’ เก้าตัวที่ข้าทำให้กลายเป็นเกลียวไฟโดยต้นกำเนิดน้ำและไฟของข้า มันเป็นสัญลักษณ์ของจุดสูงสุดของความสำเร็จของข้า ตอนนี้เกลียวไฟเก้าก้อนรวมเป็นหนึ่ง พลังของมันจะไม่กระจายสู่ภายนอก “ใต้ทวีปอันยิ่งใหญ่นี้ มีสมบัติบ้านวังยอดสูง ในบานวังนั้นท่านจะพบสมบัติเจ้าของข้า ทั้งหมดและจะพบมรดกของความรู้ที่ข้าได้สร้างไว้ในระดับตั้งแต่ฐานจนถึงสูงสุด ข้าจริงจังอยากให้ตระกูลของข้าไม่ให้ผลงานชีวิตของข้า หายไปตลอดกาล” บนม้วนภาพที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า เมื่อได้เห็นข้อมูลจากอักษรงูไฟ ลัวโอเฟิงหายใจเข้าลึก “ระดับสิบสุดยอด? ต้นกำเนิดน้ำและไฟ?” “แน่นอน ทุกยุคนั้นจะมีคนที่เป็นตัวอย่างที่เหนือกว่าทั้งรูปลักษณ์และพรสวรรค์” ลัวโอเฟิงพูดด้วยความอัศจรรย์ “เจียไฟหนีนี้เคยมีพลังต่อสู้ระดับสิบสุดยอด นั่นเทียบเท่ากับสิ่งที่อาจารย์ออริจินทำไว้แล้ว เขาต้องเป็นหนึ่งในคนสำคัญที่สุดของสมัยนั้น ไม่แปลกใจเลยที่เขาถูกค้างคาในมรดกของตน ‘ต้นกำเนิดน้ำและไฟ’ นั่นแหละที่เขาภูมิใจมากจนไม่อยากให้ความพยายามของเขาหายไป” แน่นอนว่าด้านพรสวรรค์ เจียไฟหนียังไม่เทียบกับอาจารย์ออริจินเลย แต่อาจารย์ออริจินเคยถึงระดับสิบสุดยอดในยุคแรกของการเกิดใหม่ก่อนที่เขาจะถูกกดขี่ตลอดกาล ส่วนเจียไฟหนีต้องใช้สามยุคการเกิดใหม่เต็มเพื่อบรรลุระดับเดียวกัน อย่างไรก็ตาม… ในมหาสมุทรจักรวาล—ยกเว้นอาจารย์ออริจินและบรรพบุรุษของสองดินแดนศักดิ์สิทธิ์—ผู้ที่แข็งแกร่งต่อไปในวันนี้ทั้งหมดเป็นอีธานในระดับเก้าสุดยอด นั่นแสดงให้เห็นว่าพรสวรรค์ของเจียไฟหนีเป็นอย่างไร “ต้นกำเนิดน้ำและไฟ—จุดกำเนิดของชีวิต? จุดกำเนิดของทุกรูปแบบชีวิตและการสืบพันธุ์?” ลัวโอเฟิงรู้สึกซึ้งเมื่อได้เรียนรู้อันนี้ ก่อนหน้านี้ กฎที่เขาบำรุง ไม่ว่าจะเป็นทอง ไม้ น้ำ ไไฟ หรือดิน เป็นกฎพื้นฐานที่สุด และเขาเคยบำรุงเป็นกฎแยก ๆ ไม่เคยคิดเลยว่ากฎชุดเล็ก ๆ จะบรรจุความลึกลับของต้นกำเนิดชีวิต หากมรดกความรู้ที่สูญหายนี้เป็นเพียงการสร้างสรรค์ธรรมดา แม้จะหยุดต่อไปก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจ แต่ ‘ต้นกำเนิดน้ำและไฟ’ นั้นเป็นสิ่งที่เหนือกว่าความรู้ของมหากษัตริย์อื่น ๆ…มรดกเช่นนี้คุ้มค่าที่จะภาคภูมิใจ “คนที่เหนือกว่าด้านรูปลักษณ์และพรสวรรค์” ลัวโอเฟิงถอนหายใจ “แต่เขาก็หายไปเหมือนนั้นโดยไม่บรรลุการก้าวข้ามยุคการเกิดใหม่ การก้าวข้ามการเกิดใหม่…โห, สะอาดใจแค่ไหน!” ด้วยการเอื้อมมืออย่างสุ่มๆ หอคอยดวงดาวโผล่ขึ้นทันใดนั้น ตามพลังอันเทพของลัวโอเฟิง เกลียวไฟยักษ์เก้าก้อนที่อยู่สูงส่งในอวกาศถูกส่งตรงเข้าสู่หอคอยดวงดาว “ขึ้น!” ลัวโอเฟิงมองไปยังทวีปข้างเคียง ฮง! หลง! ลอง! ทวีปแตกออกและปรากฎพระราชวังจากใต้ดิน หินทรายแยกเป็นสองฝั่ง เปิดเผยพระราชวังเต็มรูปแบบ ลัวโอเฟิงส่งร่องรอยพลังเทพผ่านพระราชวังนี้ และเร็ว ๆ นี้ พระราชวังก็รับรู้เขาเป็นเจ้าของ “สมบัติภายใน…” เมื่อพระราชวังประเภทยอดนี้รับลัวโอเฟิงเป็นเจ้าของ เขาก็สามารถตรวจสอบจำนวนสมบัติทั้งหมดได้ หลังจากจัดเรียงและนับรวมทุกอย่าง เขาพบว่ามีสมบัติมากกว่าที่คาดคิด แม้จะไม่มีสมบัติระดับสุงสุด แต่อายุรวมของสมบัติก็ยังเกินกว่าที่ได้มาจากการทำลายอาจารย์ดินฟ้าราชอาจารย์ (บวกกับการทำลายจักรวาลขนาดจิ๋ว) มีสมบัติประเภทบานวังยอดและดินแดนรวมทั้งหมด 32 ชิ้น และสมบัติยอดปกติรวม 91 ชิ้น (สมบัติระดับดินแดนชั้นยอดถือว่ามาในระดับนี้) สมบัติยอดระดับปกติ, อาวุโส, และทั่วไปนั้นน้อยมาก ทั้งหมดอาจไม่เกิน 100 ชิ้น สิ่งเหล่านี้อาจไม่ได้เป็นที่สนใจของเจียไฟหนีที่ไม่สนใจในสิ่งเหล่านั้น ส่วนสมบัติอันหลากหลายของวัตถุดิบเพื่อกลั่นสมบัติ, สมบัติเพื่อฟื้นฟูร่างกายเทพ, และสมบัติเพื่อเพิ่มจำนวนยีนชีวิต…ก็มีจำนวนมากเช่นกัน “แม้ไม่รวมสมบัติระดับสุงสุด แล้วก็มากกว่าความมั่งคั่งของเผ่ามนุษย์ทั้งหมดของข้าแล้ว” ลัวโอเฟิงตกใจอย่างลึกซึ้ง จริง ๆ แล้วนี่ถือเป็นเรื่องปกติ ความมั่งคั่งของเผ่าพันธุ์ส่วนใหญ่มาจากมหากษัตริย์จักรวาล ผู้ที่เดินเดียวดาย—ไม่ว่าจะเป็นเจียไฟหนีจากยุคก่อน, สุคนัขดินสั่งสอน, ผู้นำเกาะชิหุ ฯลฯ—ไม่มีเหตุผลใดที่ต้องห่วงใยเผ่าพันธุ์ใดเลย สมบัติที่พวกเขาได้มานั้นเป็นของตนเอง และไม่ด้อยไปจากสมบัติของเผ่าทั้งเผ่าด้วยซ้ำ! พลังต่อสู้ของเจียไฟหนีอยู่ระดับสิบสุดยอด ในยุคของเขาเคยทำลายมหาสมุทรจักรวาลทั้งหมดด้วยอำนาจอันยิ่งใหญ่ ปัญหาเดียวของเขาคือความหลงใหลใน ‘ต้นกำเนิดน้ำและไฟ’ เขามีความทะเยอทะยานโดยธรรมชาติ หากเขาใส่ใจไปในเรื่องขโมยอาจได้สมบัติมากกว่านี้ แต่จำนวนสมบัติที่เขามีนั้นถือเป็นเรื่องปกติ เพราะเขาได้สะสมเป็นเวลานานสามยุคการเกิดใหม่ “สมบัติมากมาย ดังนั้นข้าจะซ่อมแซมบาดแผลสุดท้ายบนปีกสีขาวของปีกชี่วูของข้าได้” ลัวโอเฟิงรู้สึกดีใจเมื่อความเข้าใจนี้ปรากฏในหัวของเขา ด้วยการพลิกมือ หินผลึกทรงกลมขนาดกำปั้นปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา หินผลึกนี้บรรจุข้อมูลจำนวนมาก และทั้งหมดนั้นเป็นสิ่งที่เจียไฟหนีภาคภูมิใจ—‘ต้นกำเนิดน้ำและไฟ’ “มาดูกันว่าต้นกำเนิดน้ำและไฟนี้เป็นอย่างไร” ทันทีที่ลัวโอเฟิงมองเห็นมัน เขาก็ถูกดึงดูด เขารู้สึกประหลาดใจอย่างดีที่ได้เห็น ความรู้ของ ‘ต้นกำเนิดน้ำและไฟ’ มีความลึกลับและมหัศจรรย์จนสามารถจัดอยู่ในมรดกแกนของคลื่นแม่น้ำตวน ดง อย่างไรก็ตามเจียไฟหนีเพียงทำความเข้าใจพื้นฐานของความรู้ที่สูญหายนี้ได้เท่านั้น แม้พื้นฐานจะสร้างเสร็จแล้ว แต่ด้านเวทมนตร์ของความรู้สูญหายนี้ก็ยังสังเกตได้เล็กน้อย “ตามที่ ‘ต้นกำเนิดน้ำและไฟ’ บรรยาย…” ลัวโอเฟิงพูดกับตัวเอง “เมื่อถึงจุดสูงสุดของที่นี่ ด้วยความตั้งใจเพียงครั้งเดียวและรับสองต้นกำเนิด น้ำและไฟเป็นหัวใจ ฉันสามารถสร้างจักรวาลแท้จริงได้ทันที เมื่อมีสงคราม รอบ ๆ ร่างกายของฉันก็จะกลายเป็นจักรวาลจิ๋วจริง ๆ บังคับศัตรูเข้าสู่จักรวาลจิ๋วนี้ พวกเขาจะไม่มีทางรอดได้ใช่หรือ not?”