บทที่ 1338 – ไม่สามารถดูดซับได้ ผู้แปล: สตูดิโอ Nyoi‑Bo บรรณาธิการ: สตูดิโอ Nyoi‑Bo แม่น้ำน้ำวนเป็นสถานที่อันอันตรายระดับสอง แม้ว่าใครสักคนจะอยู่ในพระราชวังสมบัติแท้ระดับบนสุด ถ้าไม่ระมัดระวังก็อาจสูญเสียได้ที่แม่น้ำน้ำวน ความน่าสะพรึงกลัวของพระราชวังนั้นทำให้การทำลายสมบัติแท้ระดับบนสุดและการสังหารปรมาจารย์แห่งจักรวาลในพริบตากลายเป็นเรื่องเป็นมาตรฐาน—แม่น้ำน้ำวนจะอันตรายขนาดนั้นได้หรือ! “ข้าจะไปตรวจสอบด้วยตัวเอง” สัจธรรมอาจารย์อภิมหาอาจารย์คนแรกส่งข้อความถึงอาจารย์แท้สี่คนที่เหลือ แล้วก็มุ่งหน้าไปยังแม่น้ำน้ำวน ภายในเวลาเพียงสามวัน… “หืม?” อาจารย์อภิมหาอาจารย์คนแรกยืนอยู่ในอากาศอันวุ่นวายมองไปข้างหน้า พับคิ้ว น้ำกระจายตัดกันไปทั่วระยะไกล แต่เกาะใด ๆ ในแม่น้ำน้ำวนก็ไม่เห็นโผล่มา แม่น้ำน้ำวนทั้งหมดถูกทำลายหรือ? อาจารย์อภิมหาอาจารย์คนแรกรู้สึกสับสน เขารู้ดีว่าธรรมชาติของมหาสมุทรจักรวาลนั้นทรงพลังแค่ไหน แม้แต่สิ่งมีชีวิตอันยิ่งใหญ่ในมหาสมุทรจักรวาลรวมกันก็ทำลายสถานที่อันอันตรายไม่ได้ พูดถึงแม่น้ำน้ำวนทั้งหมดยิ่งยากกว่า “ข้ารู้สึกว่า… ” อาจารย์อภิมหาอาจารย์คนแรกพับคิ้ว “แม่น้ำน้ำวนถูกทำลายโดยพลังอันเหนือกว่า และมันถูกกระแทกโดยตรงที่ศีรษะ ทำให้น้ำในแม่น้ำน้ำวนระเบิดกระจายไปทั่วขณะที่เกาะต่าง ๆ ถูกทำลาย” อาจารย์อภิมหาอาจารย์คนแรกตื่นเต้น “โอกาส! โอกาสอันยิ่งใหญ่!” ความรู้สึกภายในครวญคร่ำ เขาอาจไม่รู้ว่าภาพที่อยู่ต่อหน้าเขามาจากอะไร แต่เขามั่นใจว่าเป็นการดำรงอยู่ที่เหนือจินตนาการของเขา และเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่ “เรากำลังเผชิญกับความตายที่แท้จริง สิ่งที่ไม่รู้จักนี้อาจเป็นโอกาสเดียวที่เผ่าพันธุ์ของข้าจะก้าวข้ามการสืบทอด” วัง! วงแหวนแห่งแสงรุนแรงปรากฏขึ้นทันใดหลังศีรษะของเขา มีดวงตาเดียวขนาดมหึมาซึ่งเต็มไปด้วยเนื้ออวัยวะและเลือดอยู่ในวงแหวนนั้น มันจ้องไปยังอวกาศอันไร้ขอบเหมือนมองทะลุทุกสิ่ง ทุกครั้งที่แสงสว่างสับสนกระทบแม่น้ำน้ำวน มันจะพังทลาย! “มันเป็นการดำรงอยู่ที่หลายล้านเท่ากว่ามา่น้ำวน แม้ข้าก็ย้อนเวลากลับไม่ได้เลยที่จะเห็นเป็นอย่างไร แม้ข้าใช้พรสวรรค์และเทคนิคทั้งสองข้างก็หาได้แค่ทิศทางของมันเท่านั้น มันมาทางนั้น!” อาจารย์อภิมหาอาจารย์คนแรกพยักหน้า “ข้าจะไล่ตามมัน!” ซู! เขาเทเลพอร์ตและวิ่งตามทิศทางนั้น แม้จะบอกได้ว่าภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่นั้นกำลังมุ่งหน้าไปไหน แต่การระบุตำแหน่งที่แม่นยำต้องใช้เวลาอันยาวนาน อาจารย์อภิมหาอาจารย์คนแรกซึ่งมีฉายาว่า “อาจารย์ตาอริย” จึงเชี่ยวชาญในการสังเกตและตรวจสอบอย่างถ่องแท้ เขาเปิดเผยข้อมูลทั้งหมดทันที ****** หลังจากสองสามวัน… ฮง! ภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่ยังคงบินด้วยความเร็วเดิมในมหาสมุทรจักรวาล “นั่นแหละ!” อาจารย์อภิมหาอาจารย์คนแรกตื่นเต้น แม้ใช้พลังทั้งหมดก็แทบมองไม่เห็นว่าเป็นสิ่งมีชีวิตลักษณะมนุษย์ที่นอนคว่ำอยู่ มันสูง 160 ล้านปีแสงและเคลื่อนที่เร็ว 120 ล้านเท่าความเร็วแสง เพียงอาจารย์อภิมหาอาจารย์คนแรกที่รวมพลังทั้งหมดไว้ในตาอริยก็สามารถบอกได้ ส่วนอสูรบรรพบุรุษมังกรซึ่งตามมาด้วยก็ไม่สามารถยืนยันความเร็วได้ “อาจารย์อภิมหาอาจารย์! ข้าพบมันก่อนแล้ว!” อสูรบรรพบุรุษมังกรโห่ร้องด้วยความโกรธ “ฮ่าฮ่า! เจ้าตั่ง! เจ้าจริง ๆ จะคิดว่าตัวเองจะได้โอกาสนี้ทั้งหมดคนเดียวหรือ?” อาจารย์อภิมหาอาจารย์คนแรกไม่สนอสูรบรรพบุรุษมังกร เขามีสมบัติแท้ระดับสูงสองชิ้น ส่วนอสูรบรรพบุรุษมังกรไม่มีเลย “ไม่! ข้าได้คิดแล้ว เมื่อเราเจอโอกาสนี้ด้วยกัน เราจะครอบครองโอกาสนี้เอง! อย่ารบกวนอาจารย์แท้สี่คนที่เหลือ! ถ้าพวกเขามา ข้าจะเอ่ยข่าวไปทั่วมหาสมุทรจักรวาล” “เจ้า…!” อาจารย์อภิมหาอาจารย์ดุ นี่เป็นโอกาสอันมหัศจรรย์ ที่อาจช่วยให้เขาข้ามการสืบทอดได้ แน่นอนว่าอาจารย์อภิมหาอาจารย์ต้องการอาจารย์แท้สองคนเพิ่มเติมมาช่วย แต่ต้องคำนึงถึงอสูรบรรพบุรุษมังกรที่อาจกระจายข่าวได้อย่างรวดเร็ว เพราะอวตารของเขาอยู่ในจักรวาลดั้งเดิม “ตกลง!” อาจารย์อภิมหาอาจารย์พูด “เราเองจะรับโอกาสนี้” ****** อาจารย์อภิมหาอาจารย์และอสูรบรรพบุรุษมังกรพยายามหยุดภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่ ทั้งสองไม่กล้าสัมผัสใกล้เคียงด้วยความเร็วของมัน เนื่องจากอวกาศและเวลาโดยรอบได้กลายเป็นช่องว่าง พวกเขาเพียงแต่ตามหลังมัน คลื่นแรงกระแทกเพียงอย่างเดียวก็ทำให้พวกเขาได้รับบาดเจ็บ และถ้าเข้าใกล้ไปอาจถูกสังหาร ยิ่งกว่านั้น ก่อนที่พวกเขาจะเข้ามาใกล้ได้เลย ภัตภัณฑ์นั้นก็หายไปจากสายตา “หยุด!” “หยุดมัน!” “เปลี่ยนทิศทาง!” อาจารย์อภิมหาอาจารย์และอสูรบรรพบุรุษมังกรเหมือนสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ พยายามหยุดภูเขา ที่ชัดเจนว่าทำไม่ได้ ****** กว่าที่ 3,000 ปีผ่านไป อีกห้ากลุ่มพลังได้พบภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่แล้ว ตระกูลตาอริยและอสูรบรรพบุรุษมังกรเป็นเพียงสองกลุ่มเท่านั้น อย่างไรก็ตาม อสูรบรรพบุรุษมังกร อาจารย์อภิมหาอาจารย์ และพลังอื่น ๆ อีกห้ากลุ่มที่เข้าร่วมต่อมาสามารถทำอะไรได้แต่เพียงการท้อแท้ ฮง! ภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่พุ่งผ่านและหายจากสายตาของสิ่งมีชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ 18 ตัว “ไร้ค่า เราไม่สามารถหยุดมันได้เลย” อาจารย์อภิมหาอาจารย์ส่ายหัวถอนหายใจ “เราพยายามทุกวิธีแล้ว ภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่นี้ได้ทำลายพระราชวังอันอันตรายไปแล้วสามแห่ง ความเร็วของมันก็ยังคงเท่าเดิม เหมือนกับว่าพระราชวังอันอันตรายนั้นไม่มีค่าอะไรเลย มีสองวิธีที่จะชะลอความเร็วของมัน 1. มันชนกับจักรวาลดั้งเดิม—จักรวาลดั้งเดิมแน่นอนว่ามีพลังพอที่จะกดดันและชะลอความเร็วของมัน 2. มันถูกชะลอโดย “ดินแดนสุดขั้ว” สามแห่ง! ทั้งสามดินแดนสุดขั้วนั้นย่อมมีพลังเทียบเท่าภัตภัณฑ์นี้และน่าจะหยุดมันได้ คุณคิดว่าอย่างไร?” ผู้ที่อยู่ทั้งหมดมองหน้ากันและกัน ความรู้สึกไร้ทางเลือกครอบงำ พวกเขาสามารถเปลี่ยนทิศทางของภัตภัณฑ์ได้เล็กน้อยให้มันชนกับสถานที่อันอันตรายบางแห่ง แต่ก็เปล่าประโยชน์ หากมันชนกับดินแดนสุดขั้วสามแห่ง พลังทั้งหมดในดินแดนนั้นจะรวมกัน! หากมันชนกับจักรวาลดั้งเดิม พลังในมหาสมุทรจักรวาลก็ไม่มีโอกาสเลย “เราจะทำให้มันเป็นที่รู้กัน” “หากมันชนกับดินแดนสุดขั้วใดแห่งหนึ่ง พลังอื่น ๆ จะรู้เรื่อง นอกจากนี้ หากเราต้องการเปลี่ยนเส้นทางไปยังดินแดนสุดขั้วหนึ่ง เราต้องการความช่วยเหลือจากผู้อื่นแน่นอน” “เราจะทำให้มันเป็นที่รู้กัน” ทุกคนรู้สึกหมดหนทาง พวกเขาอยากได้โอกาสนี้ให้เป็นของตนเอง แต่โอกาสนั้นใหญ่เกินกว่าจะเก็บไว้คนเดียว ข้าจะไม่ให้มันชนกับจักรวาลดั้งเดิม อาจารย์อภิมหาอาจารย์นึกในใจ หากมันเข้าสู่จักรวาลดั้งเดิม ตระกูลตาอริยจะไม่มีโอกาสใด ๆ “เราต้องเปลี่ยนเส้นทาง!” แดนต์บีบมือของพลังศิลป์มังกรโห่ร้อง เขาเป็นพลังที่ห้าเข้าร่วม “ถ้าเราไม่เปลี่ยนทิศทาง มันอาจทำลายจักรวาลขนาดย่อยอื่น ๆ หากมันยังคงมุ่งหน้าไปยังจักรวาลดั้งเดิม แม้ว่าจักรวาลขนาดย่อยจะใหญ่โต แต่พวกมันอาจไม่สามารถต้านทานได้เท่าแม่น้ำน้ำวน จะถูกบดลายในชั่วพริบตา” ทุกคนพยักหน้า ใช่ เรือจักรวาล ภูเขาจมหักมุม และภูเขาระดับไหล เป็นสิ่งอันไม่อาจทำลายได้ ส่วนจักรวาลขนาดย่อยนั้นเป็นของพระเจ้าจริง ๆ แม้ว่าจะใหญ่เกินกว่าพระเจ้าจริงอื่น ๆ จะเคลื่อนย้ายได้ ภัตภัณฑ์นั้นแข็งแกร่งกว่าเจ้าพระเจ้าแล้ว จึงทำลายจักรวาลขนาดย่อยได้ง่าย หากแรงกระแทกพอ มันก็ทำลายแหล่งกำเนิดของจักรวาลขนาดย่อย ทำลายจักรวาลขนาดย่อยทั้งหมดได้ ถ้ามันสามารถทำลายแม่น้ำน้ำวนได้ง่าย ก็ทำลายจักรวาลขนาดย่อยได้เช่นกัน ****** พลังทั้งหมดในมหาสมุทรจักรวาลต่างตะโกนร้องไห้ ในหนึ่งในดินแดนสุดขั้วสามแห่ง บนเรือจักรวาล ลัวอเฟิงกระพริบตา “อาจารย์” เขากล่าว “ท่านบอกว่ามีภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่ปรากฏในมหาสมุทรจักรวาล มันบินเร็ว 20 ล้านเท่าความเร็วแสงที่ระดับความสูง 60 ล้านปีแสง? มีลักษณะคล้ายมนุษย์? อาจารย์ ใครเป็นคนบิดเบือน? ขีดจำกัดของมหาสมุทรจักรวาลคือ 100 เท่าความเร็วแสง ส่วนจักรพรรดิศิลป์ระดับสูงสุด คือหนึ่งล้านเท่าความเร็วแสง 20 ล้านเท่าความเร็วแสง? และมันใหญ่กว่ารถเรือจักรวาลในรูปแบบมนุษย์?” “ไม่ใช่การบิดเบือน” ผู้นำเมืองจิตวิญญาณดิบกล่าว “ข่าวนี้มาจากไม่เพียงสิ่งมีชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์หนึ่งเดียว แต่หลาย ๆ คน รวมถึงจักรพรรดิระดับสูงหลายคน ออกจากเรือจักรวาลโดยเร็วที่สุดและมาพบที่นั่น” “ตกลง” ลัวอเฟิงตอบ “อาจต้องใช้เวลา 200 ปีจึงออกจากเรือจักรวาล ข้าจะกลับเดี๋ยวนี้” ลัวอเฟิงเสร็จการสนทนากับอาจารย์ของเขา “เจ้าเล่นกับอะไรอยู่?” ลัวอเฟิงกระซิบ “ภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่เหมือนเรือจักรวาล ภูเขาระดับไหล หรือภูเขาจมหักมุม? ในรูปร่างมนุษย์?” ความเป็นไปได้นั้นทำให้หัวใจของลัวอเฟิงลุกเป็นไฟ “ข้าจะไปสำรวจด้วยตนเอง ไปกัน!” เรือสุสานเลี้ยวทางในสายลมสีดำไม่มีที่สิ้นสุดและเผยรูปแบบฐานของมัน มันบินเข้าสู่ทางออกของเรือจักรวาลด้วยอัตราความเร็วสูงสุด แม้ว่าจะต้องใช้เวลาเกิน 200 ปีจึงออกจากเรือจักรวาล ทีมปฏิบัติการของพันธมิตรฮงส่งพิกัดให้ลัวอเฟิงผ่านจักรวาลเสมือน “มาร่วมกัน, ลัวอเฟิง! เราอยู่ที่นี่” “ข้าจะไป” พิกัดเปลี่ยนแปลงอยู่เรื่อย ๆ ปรากฏว่ากลุ่มกองกำลังของพันธมิตรฮงตามภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่อยู่ จริง ๆ แล้วใน 200 ปีที่ผ่านมา พลังทั้งหมดวิ่งเข้าหาภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่ จึงทำให้ลัวอเฟิงไม่ต้องสงสัยว่ามันเป็นจริงหรือไม่ ถึงแม้จะเห็นภาพเงาของรูปร่างมนุษย์ผ่านจักรวาลเสมือน เขาก็ไม่ได้ท้อแท้ เขาต้องการเห็นของจริงด้วยตาตนเอง เซาวา! เซาวา! เซาวา! ลัวอเฟิงเทเลพอร์ตตามกองกำลังของพันธมิตรฮงจนตามทัน “ลัวอเฟิง” “ลัวอเฟิง” “หัวหน้ากองทัพกาแลคซี่” “หัวหน้ากองทัพกาแลคซี่” มากกว่า 180 จักรพรรดิระดับจักรวาลจากพันธมิตรฮง รวมถึงผู้นำเมืองจิตวิญญาณดิบมาชุมนุมที่นี่ พลังอันยิ่งใหญ่จากกองกำลังพันธมิตรรวมตัวกัน พวกเขาทั้งหมดยินดีเข้าร่วมและได้ทำสัญญาไม่ทำร้ายกันในช่วงเวลานี้ “ลัวอเฟิง” ผู้นำเมืองจิตวิญญาณดิบพูด “ตอนนี้ มีจักรพรรดิระดับจักรวาล 68 คนและจักรพรรดิระดับจักรวาลกว่า 3,200 คนรวมตัวกันที่นี่ พวกเขาเป็นผู้ชั้นนำที่สุดจากพลังของมหาสมุทรจักรวาลและสองดินแดนศักดิ์สิทธิ์” “นี่แค่…?” ลัวอเฟิงตะลึงกับจำนวนที่เห็น เขาเทเลพอร์ตตามกองกำลังของพันธมิตรฮง “ว้าว…” ลัวอเฟิงมองเห็นกลุ่มสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ในอวกาศของมหาสมุทรจักรวาล ทุกคนยึดกันแน่นที่สุดอ่อนที่สุดก็คือจักรพรรดิระดับจักรวาล นั่นทำให้หัวใจเต้นแรง แล้วลัวอเฟิงหันหลังมองไกล ๆ เขาเทเลพอร์ตตามทิศทางที่ภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่วิ่ง “มันกำลังมา” “มันกำลังมา” แม้ไม่มีใครเห็น แต่พวกเขารับรู้คลื่นแรงสั่นที่มองไม่เห็นกำลังจะพุ่งเข้ามา ฮง! คลื่นแรงสั่นอันน่าสยดสยองกระจายออกเต็มที่ แล้วภัตภัณฑ์อันยิ่งใหญ่พุ่งผ่านพวกเขาเหมือนแสงสว่างที่ส่องสว่าง แม้ลัวอเฟิงก็รู้สึกว่าเหมือนมดตัวเล็กอยู่ใต้น้ำหนักของภูเขา ขณะที่มองไปยังสิ่งมีชีวิตสูงใหญ่รูปมนุษย์ เขา—และสิ่งมีชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ทุกคนในมหาสมุทรจักรวาล—รู้สึกเหมือนแมลง “มัน… มากเกินไป!” ลัวอเฟิงเปิดตากว้างสุด ปรากฏใจค้างคา.