บทที่ 1184 การไขรหัสอาคม เมื่อพวกเขาปรากฏตัวขึ้นบนเวทีถัดไป ทั้งคู่ก็ยืนอยู่บนแท่นที่มีเส้นสายอาคมวาดไว้บนพื้น โจนัสไม่ถนัดเรื่องอาคมเลย เขาจึงอดไม่ได้ที่จะหันไปหาเกรย์ "นายพอจะเข้าใจเรื่องอาคมบ้างไหม? ฉันไม่เก่งเรื่องนี้เลย" เกรย์พิจารณาอาคมนั้นอยู่ครู่หนึ่ง มันมีความแตกต่างเล็กน้อยจากอาคมปกติที่เขาคุ้นเคย แต่มันก็ยังเป็นหลักการเดียวกัน สิ่งที่เขาต้องการคือเวลาเพื่อทำความคุ้นเคย แล้วเขาหวังว่าจะสามารถจัดการกับมันได้ "ฉันลองดูได้ อาคมนี้ต่างจากที่เราเคยรู้จัก" เขาตอบก่อนจะนั่งยองๆ ลงเพื่อศึกษาอาคมนั้น เกรย์หลับตาลงเพื่อให้เห็นภาพโครงสร้างของมันในหัวได้ชัดเจนขึ้น พร้อมกับสัมผัสตัวอาคมด้วยสัมผัสทางจิตวิญญาณ เกรย์ใช้เวลาอยู่นานเพื่อศึกษาอาคม สัมผัสถึงทุกส่วนประกอบของมัน หลังจากนั้นสักพัก เขาก็นำกระดาษแผ่นเล็กๆ ออกมาแล้วเริ่มวาดเส้นลงไป เขาหยุดชะงักเป็นระยะพร้อมกับทำสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะลบเส้นเดิมทิ้งแล้ววาดใหม่แทนที่ โจนัสมองดูเกรย์ที่กำลังจดจ่ออยู่กับการพยายามทำลายอาคม เขาพอจะรู้ว่าเกรย์เป็นจารึก แต่ไม่แน่ใจว่าเกรย์เชี่ยวชาญเรื่องอาคมถึงระดับไหน เกือบหนึ่งชั่วโมงผ่านไปโดยที่เกรย์ยังไม่ได้ลงมือทำอะไร เขาเอาแต่ศึกษาอาคมอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งผ่านไปอีกไม่กี่นาทีเขาก็ลุกขึ้นยืน "ถอยออกไปสองสามก้าว นี่คืออาคมกับดัก ฉันจะลองดูว่าทำลายมันได้ไหม" เขาบอกกับโจนัส โจนัสไม่โต้แย้งและขยับไปด้านข้าง โดยเข้าไปยืนอยู่หลังเกรย์โดยสัญชาตญาณ เกรย์แผ่พลังงานทางจิตวิญญาณออกมาและเริ่มลงมือทำลายอาคม หากเขาสามารถทำลายมันได้ในครั้งเดียว เขาคงจะภูมิใจในตัวเองมาก ความพยายามครั้งแรกของเขาเป็นไปตามคาดคือล้มเหลว และยังมีการโต้กลับจากอาคมเกิดขึ้นด้วย โจนัสมองเกรย์ด้วยความทึ่ง แม้ว่าเกรย์จะไม่เคยเห็นอาคมแบบนี้มาก่อน แต่เขากลับสามารถวิเคราะห์ได้ว่าเป็นอาคมประเภทไหนและควรรับมืออย่างไร แม้ตอนนี้จะยังทำลายไม่ได้ แต่โจนัสก็เริ่มมีความมั่นใจจากการลองครั้งแรกของเกรย์ เกรย์รออีกไม่กี่นาที หลังจากเรียบเรียงข้อมูลในหัวเสร็จ เขาก็เริ่มจัดการกับอาคมอีกครั้ง ครั้งนี้เขาแสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าอย่างชัดเจน แต่สุดท้ายก็ยังคงล้มเหลวในการทำลายมัน สัญญาณที่อาคมแสดงออกมานั้นไม่ใช่เรื่องดีเลย 'มันมีขีดจำกัด ฉันทำได้มากสุดแค่สี่ครั้ง ตอนนี้ล้มเหลวไปสองแล้ว ถ้าพลาดครั้งนี้ ฉันต้องทำให้สำเร็จในครั้งหน้าซึ่งเป็นโอกาสสุดท้าย' เขาคิดกับตัวเองในขณะที่สัมผัสได้ถึงบางอย่างในอาคม มันถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน หากเขาไม่ได้กำลังพยายามทำลายอาคมและระมัดระวังอย่างมากในตอนนั้น เขาคงไม่มีวันพบมัน แรงกดดันที่มีต่อเขาสูงขึ้นกว่าเดิมมาก เดิมทีเขาคิดว่ามันไม่มีขีดจำกัด แต่ตอนนี้เมื่อรู้ว่ามีข้อจำกัด เขาจึงรู้ว่าต้องทำให้สำเร็จ หรืออย่างน้อยก็ต้องทะลุผ่านไปให้ได้เกินแปดสิบเปอร์เซ็นต์ในรอบถัดไป เขาสามารถทำลายอาคมไปได้ประมาณสี่สิบเปอร์เซ็นต์ และยังต้องทำความเข้าใจอีกหกสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือ อย่างไรก็ตาม ยิ่งทำลายอาคมลึกเข้าไปเท่าไหร่ มันก็ยิ่งซับซ้อนขึ้น อาคมนี้เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ราวกับว่ามันมีชีวิตและสร้างความยากลำบากในการถูกทำลาย เกรย์ไม่ได้รีบร้อนกับการลองครั้งถัดไป เขาทำอาคมขนาดเล็กบนแผ่นจารึกและเริ่มลองดูว่าเขาจะทำแบบเดียวกันได้ไหม อาคมเหล่านี้แทบจะเหมือนกับอันนี้ แต่เกรย์ยังไม่สามารถเข้าใจวิธีการที่มันเปลี่ยนรูปร่างไปเรื่อยๆ ได้ หากเขาเข้าใจจุดนั้น การทำลายอาคมก็น่าจะเป็นเรื่องง่าย เขาใช้เวลาอยู่นานแต่ก็ยังไม่สามารถสร้างอาคมที่ว่าได้ เมื่อคิดดูแล้ว เขาจึงตัดสินใจลองทำลายอาคมดู เพราะการทำลายอาคมจะช่วยให้เข้าใจแนวคิดเบื้องหลังมันได้ง่ายขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่เขารู้ดีอยู่แล้ว เขาสูดหายใจลึกก่อนจะเริ่มลงมือกับอาคมอีกครั้ง คราวนี้เขาเพิ่มความระมัดระวังขึ้นไปอีก โจนัสสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่เกรย์กำลังเผชิญ แม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาสังเกตเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของเกรย์เมื่อเทียบกับครั้งก่อน เกรย์ลงมืออย่างละเอียดรอบคอบ และใช้เวลาถึงยี่สิบนาทีก่อนจะล้มเหลวอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาทำไปได้ถึงหกสิบห้าเปอร์เซ็นต์ และการโต้กลับของอาคมก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนทุกคนต้องช่วยกันต้านทานแรงปะทะนั้นไว้ ยกเว้นก็แต่เจ้ากระต่ายน้อย สีหน้าของเกรย์ไม่สู้ดีนัก เหตุผลเพราะมันยังเหลืออีกประมาณสามสิบห้าเปอร์เซ็นต์ และแม้เขาจะทำอย่างพิถีพิถันที่สุดแล้ว แต่เขากลับทำลายเพิ่มขึ้นมาได้เพียงห้าเปอร์เซ็นต์เท่านั้น เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ คำนวณสิ่งที่ทำไปแล้วและหยิบแผ่นจารึกอีกแผ่นออกมา ครั้งนี้ในขณะที่สร้างอาคม มันเริ่มแสดงคุณสมบัติแบบเดียวกับอาคมที่เขากำลังพยายามทำลาย แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพอที่เขาจะเข้าใจแนวคิดทั้งหมด จึงยังไม่มีทางที่จะจำลองมันออกมาได้ เขาสงบจิตใจและรอต่อไปอีกเกือบหนึ่งชั่วโมง "ถ้าครั้งนี้ฉันทำลายไม่ได้ ฉันต้องขอโทษด้วยนะ พวกเราคงหมดโอกาสแล้ว" เกรย์หันไปบอกโจนัส "ไม่เป็นไร อย่างน้อยนายก็ได้พยายามแล้ว" โจนัสไม่ได้รู้สึกกังวลอะไร เขาเป็นคนเสนอให้พวกเขามาที่นี่ เกรย์ทำเต็มที่แล้ว หากเขาไม่สามารถทำลายอาคมได้ แม้จะพยายามมานานขนาดนี้ บางทีที่นี่อาจไม่ได้ถูกลิขิตมาให้พวกเขาเข้ามาก็เป็นได้ เกรย์พยักหน้าเมื่อเห็นปฏิกิริยาของโจนัสและตัดสินใจลองอีกครั้ง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความตึงเครียด โจนัสยืนอยู่ข้างๆ ลุ้นให้เกรย์สามารถทำลายมันได้ เวลาผ่านไปและเขาก็เห็นเกรย์ค่อยๆ ทำลายอาคมไปทีละส่วน ความคืบหน้าเพิ่มขึ้นเป็นเจ็ดสิบ, เจ็ดสิบห้า, แปดสิบเปอร์เซ็นต์ เมื่อถึงจุดแปดสิบเปอร์เซ็นต์ สัญญาณของการชะลอตัวก็เริ่มปรากฏบนอาคม มันเหลืออีกเพียงเล็กน้อย แต่กลับรู้สึกราวกับว่าต้องข้ามภูเขาลูกใหญ่ โจนัสแทบกลั้นหายใจในขณะที่เฝ้าดู มันค่อยๆ เคลื่อนต่อไปจนถึงแปดสิบห้าเปอร์เซ็นต์ก่อนจะหยุดชะงักอีกครั้ง เกรย์เหงื่อท่วมตัว เขายังคงค่อยๆ ทำลายอาคมอย่างช้าๆ ไม่คิดที่จะเร่งรีบเพราะนั่นไม่ใช่ทางที่ถูกต้อง เขาทำอย่างเชื่องช้า ยิ่งกว่าที่เคยทำมาเสียอีก ไม่นานนัก เขาก็ทำไปถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์และความคืบหน้าก็หยุดลงอีกครั้ง โจนัสมองดูอย่างหมดหวัง เขารู้สึกเกือบจะยอมแพ้ แต่เมื่อเห็นว่าพวกเขาเข้าใกล้ความสำเร็จมากเพียงใด เขาก็ไม่อยากพลาดโอกาสที่จะเห็นว่ามีอะไรอยู่ข้างในนี้ เกรย์ซึ่งไม่ได้พูดอะไรมาตลอดเปิดปากขึ้น "เตรียมตัวให้พร้อม ฉันคิดว่าเจอช่องโหว่ในส่วนสุดท้ายของอาคมแล้ว แต่ฉันต้องการความช่วยเหลือจากนาย" "ตกลง" โจนัสไม่ถามว่าต้องทำอย่างไร แต่เตรียมตัวให้พร้อมทันที เกรย์อธิบายสิ่งที่เขาต้องทำ ซึ่งเป็นไปตามที่โจนัสคาดไว้ เขาต้องโจมตีอาคมในช่วงที่มันกำลังจะโต้กลับ ตลอดเวลาที่ผ่านมาพวกเขาทำได้เพียงป้องกัน ไม่เคยพยายามโจมตีมันเลย ไม่ใช่ว่าเกรย์ไม่เคยคิด แต่เขารู้ว่ามันไร้ประโยชน์ มันขยับไปถึงเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์และอาคมเริ่มแสดงสัญญาณของความไม่เสถียร "เดี๋ยวนี้!" โจนัสเห็นอาคมแล้วปลดปล่อยเขตแดนของเขาออกมา พร้อมกับส่งสายธารไฟอันทรงพลังและลูกศรเพลิงออกไป จารึกปรากฏขึ้นในอากาศและหอกสีดำขนาดใหญ่ก็พุ่งตรงไปยังจุดเดียวกับที่โจนัสโจมตี เกรย์มุ่งเน้นไปที่การประคองอาคมให้เสถียร แต่เขารู้ว่าเขาไม่สามารถทำได้มากกว่านี้แล้วในการลองครั้งนี้ หากช่องโหว่ที่เขาพบไม่ได้ผล พวกเขาก็ถือว่าล้มเหลวในด่านนี้และต้องจากไปโดยมือเปล่า แรงระเบิดจากการโจมตีค่อยๆ จางหายไป ทั้งเกรย์และโจนัสจ้องมองไปยังจุดนั้นด้วยแววตาจริงจัง สิ่งถัดมาที่พวกเขาเห็นคือร่างขนาดใหญ่ยืนตระหง่านอยู่ในจุดที่การโจมตีของพวกเขาตกลงไป แม้พวกเขาจะมองไม่ชัดเจนนัก แต่ก็เห็นรูปร่างของมันได้ "เวรเอ๊ย! มันมีกลไกป้องกันตัว!" โจนัสสบถ เกรย์ยังคงประคองอาคมไว้ เขารู้ว่าความพยายามของพวกเขาในครั้งนี้ล้มเหลว แต่การปรากฏตัวของร่างนั้นยืนยันข้อสันนิษฐานของเขาว่าพวกเขาต้องใช้วิธีนี้ในการทำลายอาคม ไม่เช่นนั้นสิ่งนี้คงไม่ปรากฏตัวออกมา "โจมตีมัน อย่าให้มันมารบกวนฉัน" เกรย์สั่งเมื่อร่างนั้นเริ่มเดินตรงมาทางเขา เขากันไปมองวอยด์ "เจ้าด้วย" วอยด์ลุกขึ้นจากท่านอนและหายตัวไป ร่างนั้นเดินออกมาจากกลุ่มควันจากการระเบิด และทุกคนก็ได้เห็นว่ามันคืออะไร มันคือนักรบธาตุ