บทที่ 809 การล่าถอย เกรย์บิดหอกแล้วดึงมันออกมา ทันทีที่ปลายหอกหลุดพ้นจากร่าง ร่างกายของชายผู้นั้นก็ระเบิดออกจนแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ชายเขาทั้งสามคนต่างตกตะลึงเมื่อเห็นภาพนั้น วอยด์กำลังจู่โจมชายเขาชรา ในขณะที่เกรย์เองก็ไม่ปล่อยให้โอกาสที่อยู่ตรงหน้าหลุดมือไป ชายเขาทั้งสามถูกบีบให้ต้องต่อสู้กับเขาเนื่องจากไม่มีทางที่จะเข้าถึงตัววอยด์ได้ แผนการของพวกเขาคือการจับกุมตัวเกรย์เพื่อใช้เป็นข้อต่อรอง พวกเขาดูออกว่าวอยด์มาที่นี่เพราะเกรย์ ดังนั้นหากมันเห็นเกรย์ถูกจับตัวไป มันก็คงจะยอมปล่อยชายเขาชราอย่างแน่นอน พวกเขาต่อสู้อย่างสิ้นหวัง แต่เกรย์ก็ยังคงรับมือกับพวกเขาได้อย่างสูสี พลังจารึกและธาตุมิติของเขาทำให้เหล่าชายเขาไม่สามารถล้อมกรอบเขาไว้ได้ ในขณะที่พวกเขากำลังต่อสู้กันอยู่นั้น พวกเขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังมาจากทางที่วอยด์กับชายชรากำลังปะทะกัน เมื่อหันไปมองในทิศทางนั้น พวกเขาก็เห็นวอยด์กำลังกระชากเขาของชายชราออกมา มันเป็นไปตามที่เกรย์บอกไว้ไม่มีผิด หากชายชราไม่ยอมมอบเขาให้แต่โดยดี เขาก็จะต้องทนทุกข์ทรมานกับการมองดูมันถูกกระชากออกมาแบบสดๆ วอยด์ไม่ได้ปรานีชายชราแม้แต่น้อยในตอนที่ดึงเขาออก มันลงมืออย่างโหดเหี้ยมและรุนแรงที่สุด เสียงกรีดร้องของชายชราทำให้สมาชิกเผ่าเขาทุกคนที่อยู่ที่นั่นต่างขนลุกชัน ไม่มีสมาชิกเผ่าเขาคนไหนอยากจะเจอเหตุการณ์เช่นนี้ การถูกกระชากเขาออกไม่เพียงแต่เป็นเรื่องน่าอับอายเท่านั้น แต่มันยังเป็นสิ่งที่สยดสยองที่สุดที่สามารถเกิดขึ้นกับพวกเขาได้อีกด้วย เกรย์ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องพวกนี้เท่าไหร่นัก เช่นเดียวกับวอยด์ มันถอดเขาเหล่านั้นออกแล้วนำไปแกว่งไปมาต่อหน้าชายชรา ชายชราใช้มือปิดหน้าพร้อมกับกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขาสัมผัสได้ว่าพลังของตนกำลังถดถอยลงอย่างช้าๆ พลังแก่นแท้ของพวกเขาส่วนใหญ่นั้นถูกเก็บไว้ในเขา ดังนั้นการสูญเสียมันไปก็หมายความว่าพวกเขาจะสูญเสียพลังไปเรื่อยๆ ซึ่งเห็นได้ชัดตั้งแต่วินาทีที่เขาถูกกระชากออกมา "ตายซะ" วอยด์เอ่ยอย่างเย็นชา พื้นที่รอบตัวชายชราเริ่มบิดเบี้ยว นั่นคือการโจมตีทางมิติที่เป็นท่าไม้ตายของมัน ชายชราพยายามขัดขืนแต่ก็สายไปเสียแล้ว เขาถูกวอยด์จัดการจนสะบักสะบอม แถมยังถูกกระชากเขาออกไปอีก ทำให้พลังในตอนนี้ไม่เหลือเค้าของคนที่อยู่ในระดับโอเวอร์ลอร์ดขั้นที่เก้าเลยแม้แต่น้อย เขาทำได้เพียงเฝ้ามองร่างกายของตัวเองที่กำลังสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน เกรย์เป็นฝ่ายที่จดจ่ออยู่กับการต่อสู้มากกว่า การตายของชายชราทำให้ชายเขาสามคนที่สู้กับเขาอยู่ถึงกับตื่นตระหนก พวกเขาไม่สามารถต่อสู้ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ ซึ่งนั่นเปิดโอกาสให้เกรย์โจมตีได้โดยไม่ต้องกดดัน "พวกเจ้าทำอะไรกันอยู่! เข้าไปจัดการพวกมันสิ!" ชายเขาที่มีเขาแดงฉานตะโกนสั่งให้ทหารเข้าช่วยเหลือ พวกเขาไม่สามารถสู้แบบนี้ต่อไปได้ โดยเฉพาะเมื่อมีวอยด์คอยจ้องมองอยู่ข้างๆ เหล่าทหารพยักหน้ารับคำสั่งและพุ่งเข้าสู่สนามรบ เกรย์ถูกบังคับให้ต้องแบ่งสมาธิไปรับมือกับพวกทหาร ในขณะเดียวกันวอยด์ก็เข้ามาร่วมวงต่อสู้ด้วยเช่นกัน ตู้ม! ปัง! โครม! แรงระเบิดจากการปะทะนั้นรุนแรงมหาศาล และเมื่อเวลาผ่านไป ทหารจำนวนมากก็เริ่มหลั่งไหลเข้ามาในสนามรบ เกรย์อาจจะแข็งแกร่งเมื่อต้องสู้กับศัตรูจำนวนมาก แต่การรับมือกับคนนับพันนั้นก็ถือว่าหนักเกินไปหน่อย โดยเฉพาะเมื่อมีผู้ใช้พลังระดับโอเวอร์ลอร์ดขั้นที่เก้าหลายร้อยคนและระดับจุดสูงสุดของโอเวอร์ลอร์ดอีกกว่าสิบคน ชายเขาที่เป็นระดับจุดสูงสุดของโอเวอร์ลอร์ดทั้งสามคนสามารถเรียกกำลังเสริมระดับจุดสูงสุดเข้ามาได้ แม้ว่าคนเหล่านั้นจะมีฝีมือไม่เท่าพวกเขาก็ตาม แต่ก็ยังสามารถยื้อเกรย์และวอยด์ไว้ได้ 'เกรย์ พวกมันเยอะเกินไปแล้ว เราถอยดีไหม?' วอยด์ถามขึ้น จำนวนศัตรูเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตามกาลเวลา ราวกับว่าทหารพวกนี้มีจำนวนไม่จำกัด เกรย์ประเมินสถานการณ์ และหลังจากตระหนักว่าเขาไม่มีทางที่จะบุกฝ่าไปได้ไกลกว่านี้อีกแล้ว เขาก็ตัดสินใจว่าทางเลือกที่ดีที่สุดคือการล่าถอย เขาค่อนข้างมั่นใจว่าการเคลื่อนไหวของเขาได้ดึงดูดเอาตัวตนระดับสูงทั้งหมดในเขตนี้เข้ามาแล้ว เขารู้อยู่ตั้งแต่แรกแล้วว่าหากเขาสร้างเรื่องใหญ่ขึ้นมา ผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้ 'เอาเถอะ ข้าก็ได้เขามาจำนวนหนึ่งแล้ว งั้นถอยกันเถอะ' เกรย์กล่าวพร้อมกับหันหลังกลับอย่างเด็ดขาด เขาไม่ใช่คนที่เอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อสมบัติ อีกอย่างถ้าไม่ใช่เพราะผู้นำของเหล่าอัจฉริยะที่ต้องการความช่วยเหลือจากเขา เขาก็คงไม่มาที่นี่ตั้งแต่แรก การต่อสู้ที่เขาผ่านมาสอนอะไรหลายๆ อย่างให้เขา ดังนั้นเขาก็ถือว่าพอใจแล้ว เมื่อพวกชายเขาเห็นว่าเขากำลังจะหลบหนี พวกเขาก็โกรธจัด เกรย์คิดจะจากไปแบบนี้หลังจากสิ่งที่เขาทำกับพวกเขาเนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้! พวกที่อยู่ในระดับจุดสูงสุดของโอเวอร์ลอร์ดไล่ตามเขาไปอย่างสุดกำลัง 'พวกมันตามมาแล้ว' วอยด์บอกเมื่อเห็นพวกนั้น 'สงสัยได้เวลาทิ้งของขวัญอำลาให้พวกมันสักหน่อยแล้ว' เกรย์ยิ้ม ในมือของเขามีเขาปรากฏขึ้นสองอัน พวกมันคือเขาที่เขาเก็บมาจากคนในเผ่าเขา หลังจากหมุนเล่นอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ขว้างพวกมันไปทางทิศที่เหล่าชายเขากำลังไล่ตามมา "โอหังนัก!" ชายเขาสีแดงตะโกนด้วยความรำคาญ หากมีโอกาส เขาจะฉีกร่างของเกรย์ออกเป็นชิ้นๆ ให้ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นใครบางคนใช้เขาสูตรของพวกมันเป็นอาวุธโจมตี ยิ่งไปกว่านั้นคือพวกเขารู้ดีว่าพลังทำลายจากการระเบิดของเขาพวกนี้มันรุนแรงแค่ไหน เพียงแค่ดูเขาก็รู้แล้วว่ามันถูกเอามาจากผู้ใช้พลังระดับโอเวอร์ลอร์ดขั้นปลาย เขาระเบิดออก แต่เหล่าชายเขาก็อยู่นอกระยะการทำลายพอดี การกระทำนี้กลับยิ่งทำให้พวกเขาต้องการจับตัวเกรย์มากขึ้นไปอีก เกรย์สังเกตเห็นว่าพวกเขาสามารถหลบการโจมตีแรกได้จึงยิ้มออกมา "ข้าเล่นกับพวกเจ้าได้ทั้งวันนั่นแหละ" เมื่อพูดจบ เขาก็นำเขาอีกคู่หนึ่งออกมาแล้วขว้างใส่พวกชายเขาที่กำลังไล่ตามมาอีกครั้ง พวกชายเขากำลังโกรธจนหน้าแดงก่ำ พวกเขาไม่เคยโกรธขนาดนี้มาก่อนในชีวิต เกรย์กำลังเขวี้ยงเขาใส่พวกเขา เขาที่เป็นชิ้นส่วนจากเผ่าพันธุ์ของพวกเขาเอง เขาเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นของทหารที่เกรย์เพิ่งฆ่าไปเมื่อครู่นี้ พวกเขาสังเกตเห็นว่าเขาเก็บพวกมันไป แต่ก็ไม่สามารถหยุดเขาได้