Chapter 826 การรักษาคำพูด เกรย์และเหล่ามนุษย์เขาสู้กันราวกับคนเถื่อน หากจะให้อธิบายตามคำพูดของชายทั้งเจ็ดคนนั้น โดยปกติแล้วผู้ใช้อิทธิฤทธิ์ธาตุจะต่อสู้โดยใช้พลังธาตุ แต่เกรย์และเหล่ามนุษย์เขากลับต่างออกไปเล็กน้อย พวกเขาใช้เพียงกำปั้นเข้าปะทะกัน ด้วยความช่วยเหลือจากสนามพลังแรงโน้มถ่วง ทำให้คนพวกนั้นไม่สามารถแสดงฝีมือออกมาได้เต็มที่ "หนีไป!" หัวหน้าของกลุ่มชายทั้งเจ็ดสั่งการ ก่อนจะพุ่งตัวไปอีกทิศทางหนึ่งหลังจากที่เขาหลุดพ้นจากการเกาะกุมของหนึ่งในมนุษย์เขาได้สำเร็จ คนอื่นๆ ต่างทำตามและพยายามหลบหนีเช่นกัน "ไม่ต้องตามไป เตรียมตัวโจมตี" เกรย์สั่งเหล่ามนุษย์เขาในตอนที่พวกเขากำลังจะพุ่งตัวตามไป พวกเขาพยักหน้าและเตรียมพร้อมจู่โจม แต่สิ่งที่ทำให้ต้องประหลาดใจคือ ชายทั้งเจ็ดคนกลับปรากฏตัวขึ้น ณ จุดเดิมที่พวกเขายืนอยู่ก่อนหน้านี้ "น่าทึ่งมาก" เหล่ามนุษย์เขาตกตะลึงกับความสามารถของเกรย์อีกครั้ง พวกเขาไม่รู้เลยว่านี่เป็นฝีมือของวอยด์ ด้วยเขตแดนของมัน มีเพียงผู้ที่อยู่ในระดับเซียนเท่านั้นที่จะสามารถหลุดรอดจากเงื้อมมือของมันไปได้ ชายทั้งเจ็ดต่างตกใจกับภาพสถานที่คุ้นตาตรงหน้า ก่อนที่พวกเขาจะได้ทันตั้งตัว เกรย์และเหล่ามนุษย์เขาก็พุ่งเข้าใส่พวกเขาเสียแล้ว ด้วยความช่วยเหลือจากวอยด์ ประกอบกับการร่วมมือกันของเกรย์และเหล่ามนุษย์เขา จึงใช้เวลาเพียงไม่นาน ชายทั้งเจ็ดก็ถูกซัดจนน่วมไปหมด เกรย์มองดูชายทั้งเจ็ดคนนั้น เขาพอจะเดาออกว่าใครเป็นคนส่งพวกเขามา แต่เขาก็อยากจะให้แน่ใจ "เอาล่ะ ใครส่งพวกแกมา?" เขาถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "แกไม่มีทางได้อะไรจากข้าหรอก" หัวหน้ากลุ่มตอบ แม้จะพูดแทบไม่เป็นคำ แต่เขาก็ยังลังเลที่จะเอ่ยชื่อของคนที่ส่งพวกเขามาตามล่าเกรย์ "งั้นเหรอ แล้วพวกแกคนอื่นล่ะ รู้ไหมว่าใครเป็นคนส่งมา?" เกรย์หันไปมองคนอื่นๆ พวกเขาต่างส่ายหน้าและเกรย์ก็ยิ้มตอบ เขาก้าวเข้าไปหาหนึ่งในมนุษย์เขาแล้วพยักหน้าให้ ชายคนนั้นเดินเข้าไปใกล้ชายคนหนึ่งที่กำลังนั่งกองอยู่กับพื้น เขาประทับฝ่ามือลงบนไหล่ของอีกฝ่าย และสีหน้าของชายคนนั้นก็เริ่มเปลี่ยนไป เวลาผ่านไป ชายคนนั้นเริ่มกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ตัวสั่นเทาอย่างรุนแรง เกรย์ไม่ได้พูดอะไร แม้แต่เหล่ามนุษย์เขาก็ไม่ได้พูด พวกเขายืนดูฉากตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย ท่ามกลางสายตาของคนอื่นๆ ไม่กี่นาทีต่อมา ชายคนนั้นก็นิ่งไปสนิท เขาตายแล้ว "ข้าจะถามอีกครั้ง ใครส่งพวกแกมา?" เกรย์ถามด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ชายที่เหลือแลกเปลี่ยนสายตากัน หัวหน้ากลุ่มส่ายหน้าให้คนอื่นๆ เป็นเชิงบอกว่าห้ามใครบอกคำตอบที่เกรย์ต้องการเด็ดขาด "หึ ดื้อด้านจริงๆ" เกรย์ส่ายหัวก่อนจะชี้มือไปที่หนึ่งในชายเหล่านั้น หมอกสีดำสายหนึ่งพุ่งออกจากมือของเขาตรงไปยังเป้าหมาย ชายคนนั้นพยายามหลบหลีกแต่เขาก็ช้าเกินไป หมอกนั่นแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเขา ทุกคนต่างมองดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น แม้แต่เหล่ามนุษย์เขาก็ด้วย พวกเขาไม่รู้ว่าสิ่งที่เกรย์ส่งออกไปคืออะไร แต่ทุกคนมั่นใจได้แน่ชัดว่ามันเป็นสิ่งที่เป็นอันตรายอย่างยิ่ง หนึ่งนาทีผ่านไปไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นทำให้ชายกลุ่มนั้นรวมถึงเหล่ามนุษย์เขาประหลาดใจ "แกทำอะไรไม่ได้เลยนี่หว่า ถ้าไม่มีพวกพ้อง แกก็แค่เศษสวะ" หัวหน้ากลุ่มเยาะเย้ย "งั้นเหรอ?" เกรย์เลิกคิ้วก่อนจะหันกลับไปมองชายคนนั้นอีกครั้ง ชายคนนั้นยังมีสีหน้าปกติ แต่ไม่นานทุกคนก็เริ่มสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลง นัยน์ตาของเขาเริ่มกลายเป็นสีดำ และมีเลือดไหลออกมาจากหูและจมูก "อะไรกัน ทำไมพวกแกถึงเอาแต่จ้องหน้าข้า?" ชายคนนั้นถามเมื่อเห็นสายตาของทุกคนที่จ้องมา หนึ่งในพวกของเขาชี้ไปที่ใบหน้าของตัวเอง ชายคนนั้นอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นสัมผัส และเขาก็เห็นเลือดสีดำติดมือมา เขาตกตะลึงเพราะเขาไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดใดๆ เลย ในขณะที่เขากำลังจะถามว่าเลือดนั่นมาจากไหน จู่ๆ เขาก็ตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้และเริ่มเกิดอาการชักเกร็ง เขาเสียเลือดอย่างช้าๆ ตัวสั่นเทาด้วยความเจ็บปวด อย่างไรก็ตาม ต่างจากคนแรกที่ตายไปแล้ว คนนี้กลับยังไม่ตายแม้เวลาจะผ่านไปกว่าห้านาที เกรย์ไม่ได้รีบร้อน เขายืนดูด้วยความอยากรู้เช่นกัน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้ไอพิษ จึงไม่รู้ถึงผลลัพธ์ของมัน น่าประหลาดใจที่มันไม่ได้ทำงานเหมือนไอพิษทั่วไป แต่มันดูโหดร้ายกว่ามาก และสร้างความเสียหายได้รุนแรงกว่า ชายคนนั้นยังคงทนทุกข์ทรมานอยู่ภายใต้สายตาของทุกคน "ได้โปรด... จบเรื่องนี้... ที..." ชายคนนั้นอ้อนวอน เมื่อคนอื่นๆ ได้ยินเช่นนั้น พวกเขาก็มองเกรย์ด้วยความหวาดกลัว พวกเขาไม่รู้ว่าเกรย์ทำอะไรกับชายคนนั้น แต่ดูจากอาการที่ถึงขั้นร้องขอความตายก็น่าจะเดาได้ว่ามันทรมานเพียงใด "แกทำอะไรกับเขา?" หัวหน้ากลุ่มถาม "เขาปรารถนาความตาย แต่ก็ไม่ได้รับมัน นี่คือการทรมานที่แย่ที่สุด ข้าสงสัยว่าพวกแกจะยังปากแข็งได้อีกนานแค่ไหนหลังจากที่ได้เห็นสภาพนี้" เกรย์หันไปทางคนอื่นๆ แล้วเสริมว่า "ส่วนพวกแก ถ้าไม่พูด ข้าก็จะฆ่าพวกแกไปทีละคน และสุดท้ายคนที่เหลือรอดก็ต้องบอกสิ่งที่ข้าอยากรู้อยู่ดี" คนเหล่านั้นแลกเปลี่ยนสายตากัน พวกเขารู้ดีว่าเกรย์พูดถูก หลังจากที่พวกเขาตายไป ชายคนนั้นก็น่าจะเปิดปากพูดความจริงออกมาในที่สุด "มันคือ..." หนึ่งในชายเหล่านั้นรีบโพล่งออกมาด้วยหวังว่าจะรักษาชีวิตตัวเองไว้ "เจ้าคนทรยศ!" หัวหน้ากลุ่มตะคอกใส่คนที่บอกชื่อของหญิงสาวคนนั้นให้เกรย์รู้ มันเป็นไปตามที่เกรย์คาดไว้จริงๆ มันคือหญิงสาวที่เขาจัดการไปก่อนหน้านี้ในสำนัก "ดูท่าข้าคงต้องไปจัดการนางในภายหลังเสียแล้ว ข้าไม่อยากให้มีการรบกวนใดๆ ในระหว่างที่กำลังเดินทาง" เกรย์กล่าว เขาไม่คิดเลยว่าหญิงสาวคนนั้นจะผูกใจเจ็บถึงขั้นส่งคนมาดักรอเขา โชคดีที่นางไม่ได้ส่งคนในระดับเซียนมา ไม่อย่างนั้นเขาคงลำบากแน่ "พวกแกไปได้ ข้าจะไม่ฆ่าพวกแก ส่วนที่เหลือ..." ดวงตาของเกรย์เย็นชาลงก่อนจะส่งลูกบอลพลังงานสีดำพุ่งเข้าใส่คนอื่นๆ ชายที่บอกชื่อหญิงสาวคนนั้นรีบลุกขึ้นและวิ่งหนีไปอย่างสุดชีวิต 'วอยด์ จัดการมันซะ' 'ข้านึกว่าเจ้าบอกว่าจะไม่ฆ่ามันเสียอีก' 'คนที่ฆ่ามันคือเจ้า ไม่ใช่ข้าสักหน่อย'