Chapter 1586
1494 / 2066
5 min read
Chapter 1586
Published Mar 22, 2026, 04:04 PM
บทที่ 1586: 239: ตบหน้าสั่งสอน เสียใจตอนนี้ก็สายไปเสียแล้ว! 1
เจิงโหรวและเย่จ่าวรู้จักกันมานานกว่าสิบปีแล้ว
เจิงโหรวรู้ซึ้งเป็นอย่างดีว่าเย่จ่าวเป็นคนประเภทไหน
“ในตอนที่เย่จ่าวยังเป็นมู่จ่าวนั้น ตอนเธออายุเก้าขวบเธอยังเรียนอยู่แค่ชั้นประถมหนึ่ง หลังจากเข้าเรียนชั้นประถมหนึ่งแล้ว เธอก็ยังแยกแยะตัวอักษรพินอินทั้ง 26 ตัวไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ต่อมาจนถึงช่วงมัธยมปลาย เธอก็ยังจำตัวอักษรจีนพื้นฐานที่ใช้ในชีวิตประจำวันไม่ได้เลย”
เธอเป็นเพียงตัวตลกในวงสังคมของเมืองอวิ๋นจิงเท่านั้น!
ครอบครัวที่มีหน้ามีตาครอบครัวไหนบ้างที่ไม่เอาเย่จ่าวมาเป็นบทเรียนสอนลูกหลาน?
“ต่อมามู่จ่าวก็กลายเป็นเย่จ่าว ไม่รู้ว่าแม่แท้ๆ ของเย่จ่าวใช้วิธีไหน ถึงได้ทำให้เย่จ่าวกลายเป็นผู้สอบได้คะแนนสูงสุดของเมืองอวิ๋นจิง และได้รับเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเมืองหลวงได้จริงๆ”
ลำพังแค่เย่จ่าวเนี่ยนะ?
เย่จ่าวจะเข้ามหาวิทยาลัยเมืองหลวงได้ยังไงกัน!?
ไม่ว่าอย่างไรเจิงโหรวก็ไม่เชื่อเด็ดขาด
จนถึงตอนนี้ เจิงโหรวจึงยังคงรู้สึกว่าเรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำอย่างแน่นอน
“เย่จ่าวสวยขนาดนี้ และแม่แท้ๆ ของเธอก็ไม่ใช่คนขี้เหร่ คงจะมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวไม่น้อยเลยล่ะ!”
ความมืดมิดในโลกใบนี้มันมีมากกว่าที่เธอจินตนาการไว้เยอะ
“ต่อหน้าทุกคนแบบนี้ ต่อให้เย่จ่าวอยากจะโกง เธอก็ทำอะไรไม่ได้หรอก”
เจิงโหรวยิ้มให้เย่จ่าว “จ่าวจ่าว ช่วยตัวตัวหน่อยสิจ๊ะ เธอต้องไปเรียนที่ประเทศ F ในเร็วๆ นี้แล้ว ถ้าเธอสอบภาษา F ไม่ผ่านจะทำยังไงดีล่ะ?”
เจิงชิวเหวินกล่าวเสริมขึ้นมาว่า “ตัวตัวพูดถูกแล้ว พี่เองก็เป็นแค่ผู้เริ่มต้น ถึงแม้จะเคยอยู่ที่ประเทศ F มาสองสามปี แต่สิ่งที่พี่เรียนรู้มามันก็แค่ยอดเขาบรรพตเท่านั้น จะไปเทียบกับอัจฉริยะตัวจริงอย่างจ่าวจ่าวได้ยังไงกัน? นายท่านห้าช่างโชคดีจริงๆ ที่มีแฟนสาวที่ทั้งเก่งและสวยขนาดนี้”
ลูกพี่ลูกน้องทั้งสองคนร้องรับส่งกันอย่างเป็นจังหวะ ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังชื่นชมเย่จ่าวอยู่
แต่ในความเป็นจริง พวกเขากำลังเยินยอเธอเพื่อให้เธอพังทลายลงมา
อย่างที่เขาว่ากันว่า ยิ่งยืนอยู่สูงเท่าไหร่ เวลาตกลงมาก็ยิ่งเจ็บเท่านั้น
ภาษาฝรั่งเศสไม่ใช่ภาษาสากลที่ใครๆ ก็รู้ ถ้าเย่จ่าวไม่รู้เรื่องเลย เธอจะไม่ขายหน้าต่อหน้าทุกคนหรอกหรือ?
เย่จ่าวพลายยิ้มบางๆ “ฉันไม่ได้เก่งอย่างที่พวกคุณพูดหรอกค่ะ”
“จ่าวจ่าว เธอถ่อมตัวเกินไปแล้ว!” เจิงโหรวยิ้มพลางกล่าวว่า “ในเมืองอวิ๋นจิงใครบ้างจะไม่รู้ว่าเธอคือยอดหญิงผู้เปี่ยมพรสวรรค์?”
ไป๋ซูไม่เข้าใจความหมายแฝงของเจิงโหรว จึงเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจว่า “จริงเหรอ? จ่าวจ่าวเป็นหญิงสาวผู้เปี่ยมพรสวรรค์ของเมืองอวิ๋นจิงเลยเหรอ!”
“ใช่ค่ะ” เจิงโหรวพยักหน้า “และเป็นประเภทที่ใครๆ ก็รู้จักด้วย ดังนั้นภาษาฝรั่งเศสสำหรับจ่าวจ่าวแล้วจึงไม่ใช่เรื่องยากเลย จ่าวจ่าวเก่งกว่าที่พวกเราคิดไว้เยอะ!”
สีหน้าของเย่จ้าวยังคงเรียบเฉย ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ ปรากฏให้เห็น เธอหันไปหาจ้าวตัวตัว “ตัวตัว เอาหนังสือมาให้พี่ดูหน่อยสิ”
“ได้ค่ะพี่สะใภ้” จ้าวตัวตัวรีบส่งหนังสือภาษาฝรั่งเศสให้เย่จ่าว “ดูสิคะ นี่คือคำถามข้อนี้ค่ะ”
“อืม ขอพี่ดูหน่อย” น้ำเสียงของเย่จ่าวราบเรียบ
“ฉันไม่รีบค่ะ” จ้าวตัวตัวบอก
เย่จ่าวพิเคราะห์ดูครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า “มีตรงไหนที่น้องไม่เข้าใจอีกไหม? พี่จะได้อธิบายไปพร้อมๆ กันเลย!”
“จริงเหรอคะ?” จ้าวตัวตัวถามอย่างตื่นเต้น
เย่จ่าวพยักหน้าเล็กน้อย “จริงแน่นอนจ้ะ”
เจิงโหรวเฝ้ามองอยู่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน
เห็นได้ชัดว่าเย่จ่าวทำไม่เป็น
แต่เธอก็ยังเสแสร้งแสดงละครต่อไป
มันช่างน่าขันสิ้นดี
จ้าวตัวตัวคนนั้นก็โง่เหมือนกัน ดูไม่ออกหรือไงว่าเย่จ่าวกำลังแสดงละครอยู่
เจิงชิวเหวินมองไปที่เจิงโหรวแล้วกระซิบเสียงเบาว่า “ดูยัยนั่นสิ แสดงละครเก่งจริงๆ! ช่างหน้าด้านเสียจนพี่รู้สึกอายแทนเลย!”
เจิงโหรวแค่นเสียงหึ “ฉันบอกพี่แล้วไงว่าหล่อนน่ะแสร้งทำ แต่ตอนแรกพี่ไม่เชื่อฉันเองนะพี่สาว”
“ตอนนี้พี่เชื่อแล้วล่ะ” เจิงชิวเหวินตอบ
ในขณะนั้นเอง เย่จ่าวก็เริ่มพูดอย่างช้าๆ “ที่จริงแล้ว คำถามข้อนี้พบได้บ่อยมากในภาษาฝรั่งเศส มันก็เหมือนกับคำพหุอักขระในภาษาจีนของเรา...”
คำพหุอักขระงั้นเหรอ!
แววตาเย้ยหยันของเจิงโหรวยิ่งชัดเจนมากขึ้นไปอีก
เธอไม่เคยรู้เลยว่าเย่จ่าวจะเก่งเรื่องการเสแสร้งได้ถึงขนาดนี้
เจิงชิวเหวินขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอมีความรู้ภาษาฝรั่งเศส ดังนั้นเธอจึงรู้โดยสัญชาตญาณว่าสิ่งที่เย่จ่าวพูดนั้นถูกต้อง
หรือว่าเย่จ่าวจะรู้ภาษาฝรั่งเศสจริงๆ
เย่จ่าวอธิบายอย่างจริงจัง จ้าวตัวตัวก็ตั้งใจฟังอย่างมาก ในที่สุดประโยคภาษา F ที่สมบูรณ์แบบก็หลุดออกมาจากปากของเย่จ่าว จนเจิงชิวเหวินถึงกับคิดว่าตัวเองหูฝาดไป
เจิงโหรวไม่รู้ภาษาฝรั่งเศส เธอจึงหันไปถามเจิงชิวเหวินว่า “พี่คะ หล่อนพูดว่าอะไรน่ะ?”
“มันคือภาษา F” เจิงชิวเหวินเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อ
เธอคิดว่าเย่จ่าวแค่แสร้งทำ แต่ใครจะไปรู้ว่าเย่จ่าวจะพูดภาษา F ได้คล่องแคล่วขนาดนี้? แม้แต่ตัวเธอเองที่เคยพำนักอยู่ในประเทศ F นานหลายปีก็ยังเทียบกับเย่จ่าวไม่ได้เลย
เมื่อได้ยินดังนั้น เจิงโหรวก็เบิกตากว้าง “ภาษา F งั้นเหรอ?”
“ใช่” เจิงชิวเหวินพยักหน้ายืนยัน
เจิงโหรวรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างยิ่ง
เดิมทีเธอต้องการจะทำให้เย่จ่าวอับอายขายหน้าในที่สาธารณะจนไม่สามารถแก้ไขสถานการณ์ได้ แต่ใครจะไปรู้ว่าเย่จ่าวจะรู้ภาษา F จริงๆ!
เจิงชิวเหวินขมวดคิ้วเล็กน้อย “ใช่แล้วล่ะ”
เจิงโหรวรู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างมากที่สุด
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.