บทที่ 481: 128: เย่จ่าวคือ z พี่ชายและน้องสาวพบกันสำเร็จ! 3 ผู้แปล: 549690339 “จิ่วหลี่: [ เทพเจ้า แผนที่ใหม่ออกหรือยังครับ? ]” เย่จ่าวตอบกลับว่า: [ เร็วๆ นี้ ] “จิ่วหลี่: [ ตกลงครับ ไม่ต้องรีบนะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะเร่งคุณ แค่ถามดูเฉยๆ จริงๆ แล้วจะอีกสิบวันหรือครึ่งเดือนค่อยออกก็ไม่เป็นไรครับ! ]” [ ตกลง ] เย่จ่าวปิดหน้าต่างสนทนาลง ในตอนนั้นเองเธอถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าเหลือเวลาอีกเพียงครึ่งชั่วโมงก็จะถึงเวลานัดกับเซินเส้าชิงแล้ว การเดินจากหอพักไปถึงหน้าประตูโรงเรียนต้องใช้เวลา 10 นาที เธอยังต้องล้างหน้าและเปลี่ยนชุดอีกด้วย ดังนั้นเย่จ่าวจึงปิดคอมพิวเตอร์และเดินเข้าห้องน้ำไป 15 นาทีต่อมา เย่จ่าวเดินออกจากหอพักในชุดเสื้อสายเดี่ยวสีขาวและกางเกงขากว้างสีดำ เดิมทีเธอเป็นคนรูปร่างสูงเพรียวอยู่แล้ว ในเวลานี้เมื่อสวมกางเกงขากว้างเอวสูงก็ยิ่งทำให้เธอดูสูงขึ้นและขาดูเรียวยาวกว่าเดิม ออร่าของเธอแผ่ออกมาราวกับนางแบบที่มีส่วนสูงถึง 180 เซนติเมตร เสื้อสายเดี่ยวสีขาวเน้นสัดส่วนที่สมบูรณ์แบบ เหนือขึ้นไปคือไหปลาร้าที่ดูงดงามไร้ที่ติ ทันทีที่เธอเดินออกจากหอพัก ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันเหลียวมองเธอเป็นตาเดียว “พี่เจ๋อ ดูนั่น! น้องสาวพี่!” เมื่อโกวเอ้อร์เห็นเย่จ่าว เขาก็รีบใช้ศอกสะกิดหลินเจ๋ออย่างตื่นเต้น หลินเจ๋อเงยหน้าขึ้นและขมวดคิ้ว ดวงตาของเขาดูสงบนิ่ง “พี่เจ๋อ ทำไมพี่ไม่ตื่นเต้นเลยล่ะ?” โกวเอ้อร์ถาม หลินเจ๋อถามกลับ “ทำไมฉันต้องตื่นเต้นด้วย?” โกวเอ้อร์กล่าวว่า “คนหนึ่งก็คือหนุ่มฮอตประจำมหา’ลัย ส่วนอีกคนก็คือดาวเด่นประจำมหา’ลัย พี่ไม่คิดว่าพวกพี่มีวาสนาต่อกันบ้างเหรอ? เมื่อไม่กี่ปีก่อนการรับน้องสาวบุญธรรมฮิตจะตายไป ทำไมพี่ไม่ลองไปรับเธอมาเป็นน้องสาวให้พวกเราทั้งสามคนดูล่ะ? ผมเชื่อว่าเหวินจื่อกับพั่งหู่ต้องชอบน้องสาวคนนี้มากแน่ๆ!” “นายคิดมากไปแล้ว” หลินเจ๋อเหลือบมองโกวเอ้อร์แวบหนึ่งก่อนจะเดินไปอีกทาง โกวเอ้อร์รีบเดินตามหลินเจ๋อไปทันที เย่จ่าวเดินไปจนถึงหน้าประตูโรงเรียน ในขณะนั้นเอง เด็กหนุ่มร่างสูงคนหนึ่งก็เดินเข้ามาขวางทางเธอไว้ “สวัสดีครับรุ่นน้อง ผมชื่อซางกวนสวี่เฟย เราทำความรู้จักกันหน่อยได้ไหมครับ?” เย่จ่าวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “ขอโทษด้วยนะคะ ฉันมีแฟนแล้วค่ะ” แม้เย่จ่าวจะบอกไปแล้วว่ามีแฟน แต่ซางกวนสวี่เฟยก็ยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เพราะยังไงเสียเด็กผู้หญิงหลายคนก็ชอบใช้ประโยคนี้เป็นข้ออ้าง “ก็แค่ทำความรู้จักเป็นเพื่อนกันเองนี่ครับ อย่าบอกนะว่าพอคุณมีแฟนแล้วคุณจะไม่เข้าสังคมอีกเลย?” “ฉันมีแฟนแล้วจริงๆ ค่ะ กรุณาหลีกทางด้วย” น้ำเสียงของเย่จ่าวพลันเย็นชาขึ้นมาทันที ซางกวนสวี่เฟยชะงักไปและก้าวถอยหลังไปสองสามก้าวโดยสัญชาตญาณเพื่อหลีกทางให้เย่จ่าว เขาไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเย่จ่าวเดินห่างออกไปแล้ว ซางกวนสวี่เฟยถึงเพิ่งรู้สึกตัวและเกาหัวด้วยความสับสน ทันทีที่เย่จ่าวเดินออกไปนอกประตูโรงเรียน เธอก็เห็นรถของเซินเส้าชิงจอดรออยู่ มันคือรถเบนท์ลีย์ที่ดูเรียบหรูลำลอง ในเมืองหลวงมีคนรวยมากมาย ดังนั้นรถเบนท์ลีย์จึงไม่ได้ดูสะดุดตาเกินไปนัก เย่จ่าวเดินตรงไปที่รถ ในตอนนั้นเอง ประตูรถก็เปิดออกและชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินออกมา เขาคือหนึ่งในคนขับรถของเซินเส้าชิง “ลุงจ้าว ทำไมเป็นลุงล่ะคะ?” เย่จ่าวถามด้วยความประหลาดใจ “เซินเส้าชิงล่ะ?” ลุงจ้าวเปิดประตูรถให้เย่จ่าว “คุณชายห้าติดธุระบางอย่างครับ เลยสั่งให้ผมมารับคุณแทน” เย่จ่าวพยักหน้าเล็กน้อยและไม่ได้พูดอะไรอีก เธอเข้าไปในรถ ลุงจ้าวกล่าวต่อ “คุณหนูเย่ คุณชายห้าเตรียมของหวานไว้ให้คุณในตู้เย็นด้วยนะครับ” “ตกลงค่ะ” ขณะที่เย่จ่าวปิดประตูรถ เฟิงเซี่ยนเซี่ยนและไป๋เสี่ยวหมานก็เดินออกมาจากหลังรูปปั้นหน้าประตูโรงเรียน สีหน้าของทั้งคู่ดูซับซ้อนเล็กน้อย ไป๋เสี่ยวหมานพูดขึ้นว่า “เซี่ยนเซี่ยน เมื่อกี้เธอเห็นแฟนของเย่จ่าวหรือเปล่า?” เฟิงเซี่ยนเซี่ยนพยักหน้า ไป๋เสี่ยวหมานพูดต่อ “ฉันว่าเขาน่าจะอายุห้าสิบกว่าๆ แล้วมั้ง?” มิน่าล่ะเย่จ่าวถึงบอกว่าแฟนของเธอเป็นคนหัวโบราณ! เขาอายุมากขนาดนั้นแล้ว ไม่รู้ว่าเย่จ่าวทนทำแบบนั้นลงไปได้ยังไง ไป๋เสี่ยวหมานรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว เฟิงเซี่ยนเซี่ยนมองตามหลังรถเบนท์ลีย์ที่เคลื่อนตัวจากไป มุมปากของเธอหยักโค้งขึ้น “ห้าสิบเหรอ? ฉันว่าอย่างน้อยก็น่าจะหกสิบหรือเจ็ดสิบนะ! ยืนคู่กับเย่จ่าวเนี่ย เป็นคุณปู่ของเย่จ่าวได้เลย!” แม้จะรู้ว่าแฟนของเย่จ่าวอายุมากแล้ว แต่เฟิงเซี่ยนเซี่ยนก็ไม่คาดคิดว่าแฟนของเธอจะแก่ขนาดนี้! ไป๋เสี่ยวหมานพูดต่อ “ฉันเห็นผู้ชายคนนั้นขับรถเบนท์ลีย์ ฐานะทางบ้านเขาก็น่าจะดีพอตัวเลยนะ! เย่จ่าวคงจะเห็นแก่เงินของเขาแน่ๆ!” ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องเงิน ใครจะเต็มใจคบกับตาแก่ขนาดนั้น? ถ้าอายุห่างกันสักสิบปีก็ยังพอว่า แต่นี่มันห่างกันหลายสิบปีเลยนะ! แค่คิดเขาก็รู้สึกสะอิดสะเอียนแล้ว “ฉันไม่นึกเลยว่าเย่จ่าวจะเป็นคนแบบนี้!” ไป๋เสี่ยวหมานพูดต่อ “เซี่ยนเซี่ยน เธอคิดไหมว่าในเมื่อแฟนของเย่จ่าวแก่ขนาดนั้น... หรือว่าเธอจะเป็นเด็กที่ถูกเลี้ยงไว้กันแน่?”