บทที่ 465: 125: สายเกินไปที่จะเสียใจ เธอคือดาวมหาลัยคนใหม่ พี่เจ๋อดูหน้าตาคล้ายเธออยู่บ้าง! 2 “มันน่าสะอิดสะเอียนมาก เซินอวี้เยียนเพิ่งจะเริ่มขยับมือ เธอก็คว้าเอาของเหนียวเหนอะหนะขึ้นมาเต็มไปหมด แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้” เมื่อเทียบกับชุด ZY รุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่นแล้ว การมามัวหาขยะพวกนี้จะมีประโยชน์อะไร? เซินอวี้เยียนในตอนนี้อยากจะตบตัวเองในอดีตให้ตายนัก “ถ้าตอนนั้นเธอเปิดมันดูสักนิด เธอคงไม่ต้องมาลำบากคุ้ยถังขยะจนถึงขนาดนี้” “เซินอวี้เยียน คุณหนูจากตระกูลผู้ดีถึงกับยอมทิ้งศักดิ์ศรีลงมาคุ้ยถังขยะ แม่นมหลิวเองก็รีบเข้าไปช่วยค้นหาด้วยกันอย่างเร่งรีบ” “เมื่อเห็นทั้งสองคนเป็นเช่นนี้ คุณลุงคนเฝ้าห้องขยะจึงถามด้วยความสงสัยว่า ‘พวกคุณเผลอทิ้งของมีค่าอะไรลงในถังขยะหรือเปล่าครับ?’ คุณลุงทำงานที่ห้องขยะแห่งนี้มาสามปีแล้ว และเคยเห็นคนสะเพร่ามามากมาย บางคนเผลอทิ้งของมีค่าราวกับเป็นขยะแล้วค่อยกลับมาตามหาในภายหลัง” บางคนก็โชคดีหาเจอ แต่บางคนก็โชคร้ายที่ไม่มีวันได้เห็นมันอีกเลย “แม่นมหลิวพูดในขณะที่ยังค้นหาอยู่ ‘ใช่ค่ะ! ฉันเพิ่งเอามาทิ้งเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเอง! เป็นกล่องกระดาษทรงสี่เหลี่ยมกับถุงขยะสีดำที่ใส่ขยะในบ้าน คุณพอจะจำได้ไหมคะ?’” “คุณลุงนึกทบทวนแล้วพูดว่า ‘คุณทิ้งลงในถังขยะสีเหลืองใบนั้นใช่ไหม?’” “‘ใช่ๆๆ!’ เมื่อเห็นว่าคุณลุงจำได้ แม่นมหลิวก็พูดอย่างตื่นเต้น ‘รบกวนถามหน่อยว่าตอนนี้ขยะกองนั้นอยู่ที่ไหนคะ?’” เซินอวี้เยียนเงยหน้าขึ้นด้วยความหวัง สีหน้าของคุณลุงดูเคร่งเครียดขึ้นมาเล็กน้อย “ไม่ต้องหาแล้วล่ะครับ ขยะกองนั้นเพิ่งถูกรถขนขยะลากไปเมื่อครู่นี้เอง” “‘ถูกลากไปแล้วเหรอ?!’ เซินอวี้เยียนแทบจะกรีดร้องออกมา เธอพูดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ‘ไหนคุณบอกว่าเมื่อกี้มันยังอยู่ที่นี่ไง? ทำไมถึงถูกลากไปตอนนี้ล่ะ?’” คุณลุงตกใจมาก เขากลัวว่าเซินอวี้เยียนจะกล่าวหาว่าเขาขโมยของไป “เรามีกล้องวงจรปิดอยู่นะครับ ให้ผมเปิดกล้องตรวจสอบให้คุณดูไหม?” แม่นมหลิวยิ้มอย่างรู้สึกผิด “ถ้าอย่างนั้นต้องรบกวนคุณด้วยนะคะ” คุณลุงเข้าไปในห้องเพื่อเปิดกล้องวงจรปิด เซินอวี้เยียนหันไปมองแม่นมหลิว “หาที่นี่ต่อเถอะ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปดูข้างในเอง” “ได้ค่ะ” แม่นมหลิวพยักหน้า “คุณลุงรีบเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดขึ้นมา ‘นี่คือแม่นมของคุณใช่ไหมครับ?’” “‘ใช่ค่ะ’ เซินอวี้เยียนพยักหน้า” “คุณลุงชี้ไปที่หน้าจอแล้วพูดว่า ‘ดูสิครับ หลังจากที่เธอทิ้งขยะลงในถังขยะใบนี้ ไม่นานนักรถขนขยะก็มาลากมันไป’” สีหน้าของเซินอวี้เยียนดูแย่มาก “แล้วรถคันนี้จะเอาขยะไปไว้ที่ไหน?” “คุณลุงตอบว่า ‘ต้องเอาไปส่งที่ลานขยะทางตะวันออกของเมืองเพื่อทำลายครับ’” ทำลายงั้นเหรอ? คิ้วของเซินอวี้เยียนกระตุกทันที “คุณลุงพูดต่อ ‘นี่ก็ผ่านไปตั้งครึ่งชั่วโมงแล้ว บางทีขยะอาจจะยังไม่ถูกทำลาย เดี๋ยวผมช่วยโทรเช็กถามให้ครับ’” “‘ตกลงค่ะ’ เซินอวี้เยียนพยักหน้า” คุณลุงกดโทรศัพท์ออกไป “ไม่นานนัก ปลายสายก็รับโทรศัพท์” คุณลุงจงใจเปิดลำโพงเพื่อให้ได้ยินกันทั่ว “‘ฮัลโหล เหล่าจ้าวใช่ไหม? ขยะที่เพิ่งลากมาจากรอยัลการ์เด้นท์ยังอยู่หรือเปล่า?’” “‘ขยะกองนั้นถูกทำลายไปแล้ว! ทำไมเพิ่งจะโทรมาเอาป่านนี้?’” คุณลุงพูดต่อ “พอดีมีเจ้าของบ้านที่นี่เขาทำเอกสารสำคัญหาย คุณแน่ใจนะว่ามันถูกทำลายไปแล้ว? ช่วยเช็กในบันทึกการทำลายขยะให้หน่อยได้ไหม?” “‘แน่ใจสิ ถ้าอยากจะดูบันทึกก็มาที่นี่ได้ทุกเมื่อเลย’” คุณลุงวางสายแล้วเงยหน้ามองเซินอวี้เยียน สีหน้าของเซินอวี้เยียนยากจะคาดเดา เธอรู้สึกเสียใจจริงๆ เสียใจจนแทบจะกระอักเลือดออกมาเลยทีเดียว ใครจะไปคิดว่าเย่จ่าวจะใจกว้างขนาดนี้? ถ้าเธอรู้ว่าเย่จ่าวมอบชุด ZY รุ่นลิมิเต็ดให้ เธอคงไม่มีวันทิ้งมันไปเด็ดขาดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม! เซินอวี้เยียนเป็นแฟนตัวยงของแบรนด์ ZY เธอสะสมเสื้อผ้าของ ZY ครบทุกสไตล์ ทว่าเธอมีรุ่นลิมิเต็ดสะสมอยู่เพียงสองชุดเท่านั้น และนั่นเป็นรุ่นที่มีการผลิตถึง 10,000 ชุด ลองจินตนาการดูสิว่า รุ่นลิมิเต็ดที่มีเพียง 10 ชุดในโลกจะล้ำค่ามหาศาลขนาดไหน เมื่อเห็นเธอเป็นเช่นนี้ คุณลุงก็พอจะเดาได้เลาๆ ว่าของที่เธอทิ้งไปคงจะมีค่ามหาศาล เขาจึงอดไม่ได้ที่จะปลอบใจว่า “ของเก่าไม่ไป ของใหม่ก็ไม่มาหรอกครับ เงินทองเป็นแค่ของนอกกายนะแม่หนู ทำใจให้สบายเถอะ” เซินอวี้เยียนไม่รู้ว่าเธอเดินออกมาจากห้องขยะได้อย่างไร ในใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกที่สับสนปนเปกันไปหมด ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนวิดีโอคอลก็ดังขึ้นอีกครั้ง เซินอวี้เยียนกดรับสาย ปลายสายคือใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของเซินเยว่หยา “น้องสี่ แกแกะกล่องดูหรือยัง? รีบเอาเสื้อออกมาให้ฉันดูหน่อยสิ!” สีหน้าของเซินอวี้เยียนดูแย่มาก “ตอนนี้ฉันอยู่ข้างนอกน่ะ” เซินเยว่หยาเพิ่งสังเกตเห็นว่าพื้นหลังของเซินอวี้เยียนคือบรรยากาศภายนอกบ้าน “งั้นก็รีบกลับไปแกะกล่องดูเร็วๆ เข้าล่ะ!” “อืม” เซินอวี้เยียนพยักหน้าแล้วพูดต่อ “ตอนนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ พี่รอง ฉันไม่คุยด้วยแล้วนะ” เซินเยว่หยาเกือบจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่เซินอวี้เยียนก็กดตัดสายวิดีโอไปเสียก่อน