Chapter 577
485 / 2066
5 min read
Chapter 577
Published Mar 10, 2026, 08:48 PM
บทที่ 577: 141: คุณนายผู้เฒ่าหลินเสียใจที่มองคนผิด บาปกรรมตามทัน เป่ยเฟิงก็คือเย่จั๋ว! 2
เธอกับคุณนายผู้เฒ่าหลินเคยสนิทสนมกันเหมือนแม่ลูกแท้ๆ แต่ตอนนี้คุณนายผู้เฒ่าหลินกลับลงไม้ลงมือกับเธอเสียแล้ว
เพียงเพราะเธอมีลูกไม่ได้อย่างนั้นหรือ?
แต่มันเป็นความผิดของเธอหรือไงที่เกิดมามีลูกไม่ได้?
การจะมีลูกหรือไมมันไม่ใช่สิ่งที่เธอจะกำหนดเองได้เสียหน่อย
ตอนนี้คุณนายผู้เฒ่าหลินรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก
เสียใจเหลือเกิน
นางเสียใจที่ตอนนั้นไม่ได้พาหลินชิงเสวียนไปตรวจที่โรงพยาบาลอื่นเพิ่มอีกสักสองสามแห่ง
และนางยังเสียใจยิ่งกว่าที่ตัดสินใจให้จ้าวซูหนิงแต่งงานกับหลินชิงเสวียนในวันนั้น
ทั้งหมดเป็นความผิดของนางเอง
นางเป็นคนที่มองคนผิดไปจนทำลายชีวิตของหลินชิงเสวียน
น้ำตาไหลอาบแก้มของคุณนายหลินทันที “หย่า! หย่าเดี๋ยวนี้! นังผู้หญิงสารเลว ไสหัวออกไปจากตระกูลหลินของเราเดี๋ยวนี้!”
หย่าเหรอ?
ไม่
เธอหย่ากับหลินชิงเสวียนไม่ได้
ปีนี้เธออายุสี่สิบสามปีแล้ว
เธอเทียบกับพวกเด็กสาวๆ พวกนั้นไม่ได้เลย
ถ้าเธอหย่ากับหลินชิงเสวียนแล้วเธอจะไปอยู่ที่ไหนได้?
เธอจะไปหาผู้ชายที่ยอดเยี่ยมกว่าหลินชิงเสวียนได้จากที่ไหนอีก?
เธอเป็นสะใภ้สี่ของตระกูลหลินมานานถึงยี่สิบเอ็ดปี
เธอจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไรหากต้องออกจากตระกูลหลินและทิ้งหลินชิงเสวียนไปกะทันหันแบบนี้?
จ้าวซูหนิงร้องไห้พลางกอดขาคุณนายผู้เฒ่าหลิน “คุณแม่ โปรดให้อภัยหนูด้วย! ได้โปรดให้อภัยหนูเถอะ! หนูไม่ได้ตั้งใจ หนูแค่กลัวเกินไป กลัวว่าจะต้องสูญเสียครอบครัวนี้และชิงเสวียนไป ได้โปรดให้อภัยหนูครั้งนี้ด้วย! ต่อไปหนูยอมเป็นวัวเป็นควายรับใช้คุณแม่เลย!”
“คุณแม่! หนูขอร้องล่ะ! ได้โปรดให้อภัยหนูด้วย! เห็นแก่ที่เราต่างก็มาจากตระกูลจ้าวเหมือนกัน ได้โปรดเมตตาหนูด้วย!”
เธอมาจากตระกูลเดียวกับคุณนายผู้เฒ่าหลิน ดังนั้นนางย่อมต้องทำใจไม่ได้แน่ๆ ที่จะเห็นเธอหย่ากับหลินชิงเสวียน
ตราบใดที่คุณนายผู้เฒ่าหลินยอมยกโทษให้เธอ หลินชิงเสวียนก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยกโทษให้เธอด้วย
“นังสารเลว! เจ้าไม่คู่ควรจะใช้นามสกุลจ้าว! ตระกูลจ้าวเก่าแก่ของเราไม่มีคนใจคออำมหิตอย่างเจ้า!” คุณนายผู้เฒ่าหลินสะบัดจ้าวซูหนิงทิ้ง “ออกไปจากที่นี่! ไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”
หัวใจของคุณนายผู้เฒ่าหลินเย็นเยียบถึงขีดสุด
เมื่อคิดถึงความลำบากใจและความขมขื่นที่หลินชิงเสวียนต้องทนแบกรับต่อหน้าจ้าวซูหนิงตลอดหลายปีที่ผ่านมา หัวใจของคุณนายผู้เฒ่าหลินก็เจ็บปวดอย่างรุนแรง
นั่นคือลูกชายของนาง
ลูกชายที่นางอุ้มท้องมานานถึงสิบเดือน!
ลูกชายของนางกลับต้องมาถูกนังผู้หญิงสารเลวที่เต็มไปด้วยคำลวงอย่างจ้าวซูหนิงปั่นหัวจนเป็นไปได้ถึงขนาดนี้!
ในวินาทีนี้คุณนายผู้เฒ่าหลินถึงกับอยากจะฆ่าจ้าวซูหนิงให้ตายคามือเสียด้วยซ้ำ
นางได้แต่แค้นใจที่โลกนี้ไม่มีมียาแก้ความเสียใจ!
จ้าวซูหนิงถูกผลักล้มลงกับพื้นและร้องโอดครวญ “คุณแม่! ได้โปรดให้อภัยหนูสักครั้ง เห็นแก่ที่หนูติดตามชิงเสวียนมานานหลายปี! หนูโชคร้ายที่ติดตามชิงเสวียนมาหลายปี ชิงเสวียนกับหนูเป็นสามีภรรยากัน และหนูก็ยอมแบกรับความผิดแทนชิงเสวียนมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา...”
คุณนายผู้เฒ่าหลินโกรธจัดขึ้นมาทันที สายตาของนางราวกับอยากจะฉีกทึ้งจ้าวซูหนิงเป็นชิ้นๆ “นังแพศยา! หุบปากเดี๋ยวนี้! เจ้ายังมีหน้ามาพูดแบบนี้อีกเหรอ! ทั้งที่เห็นชัดๆ ว่าเจ้าเป็นฝ่ายที่ท้องไม่ได้เอง! แต่เจ้ายังคิดจะสาดโคลนใส่ชิงเสวียนของข้า! นังผู้หญิงใจงูพิษ! เจ้าอยากจะเห็นชิงเสวียนของข้าไร้ผู้สืบทอดก่อนใช่ไหมถึงจะพอใจ?”
จ้าวซูหนิงมองคุณนายผู้เฒ่าหลินด้วยนัยน์ตาคลอน้ำตา
มันราวกับว่าความสัมพันธ์แม่ผัวลูกสะใภ้ที่ผ่านมาเป็นเพียงเรื่องตลก
ปกติเธอกับคุณนายผู้เฒ่าหลินมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก แต่พอความจริงถูกเปิดเผย เธอก็กลายเป็นนังสารเลวและนังผู้หญิงอำมหิตในสายตาคุณนายผู้เฒ่าหลินไปทันที...
เธอต้องจากตระกูลหลินไปทั้งอย่างนี้จริงๆ หรือ?
ไม่
จ้าวซูหนิงไม่ยินยอม
เธอไม่ยอมเด็ดขาด ถึงเธอจะไม่มีลูก แต่มันก็ไม่ใช่คำลวงที่ว่าเธอได้อุทิศวัยสาวตลอดยี่สิบเอ็ดปีให้กับหลินชิงเสวียน
หลินชิงเสวียนจะใจดำขนาดนั้นไม่ได้
จ้าวซูหนิงคลานไปหาหลินชิงเสวียนแล้วดึงขากางเกงของเขา “ชิงเสวียน ยังไงเราก็เป็นสามีภรรยากันนะ คุณจะใจดำแบบนี้ไม่ได้! คุณทิ้งฉันไม่ได้! คุณเคยบอกว่าจะไม่มีวันหย่ากับฉัน!”
หลินชิงเสวียนเพียงแค่มองจ้าวซูหนิง น้ำเสียงของเขาไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ “หย่าเถอะ เลิกอาละวาดได้แล้ว! เหลือศักดิ์ศรีไว้ให้เราทั้งคู่บ้าง!”
เขากับจ้าวซูหนิงเป็นสามีภรรยากันมานานยี่สิบเอ็ดปี
หลินชิงเสวียนไม่อยากทำให้เรื่องมันดูอัปลักษณ์ไปมากกว่านี้
สีหน้าของจ้าวซูหนิงค่อยๆ แข็งค้าง “คุณต้องใจจืดใจดำขนาดนี้จริงๆ ใช่ไหม?”
“คุณไม่ได้มองหาสาเหตุเลยหรือไงว่าทำไมเราถึงมาถึงจุดนี้ได้?”
จ้าวซูหนิงคำรามออกมาด้วยความโกรธ “แต่ที่ฉันทำลงไปทั้งหมดก็เพื่อคุณไม่ใช่หรือไง!” เธอทำไปเพราะเธอแคร์เขา!
เธอแคร์เขามาก
เธอสร้างคำโกหกขึ้นมาเพราะเธอกลัวว่าจะต้องเสียเขาไป
เธอทำทั้งหมดนี้ก็เพราะเธอรักหลินชิงเสวียน
ทำไมหลินชิงเสวียนถึงรักเธอตอบไม่ได้บ้าง?
คุณนายผู้เฒ่าหลินสั่งคนรับใช้ข้างกาย “ไปเก็บของของนังคนนี้ซะ! แล้วบอกให้นางไสหัวกลับไปตระกูลจ้าวเดี๋ยวนี้!”
“ค่ะ” คนรับใช้รีบไปจัดการทันที
“ชิงเสวียน...”
หลินชิงเสวียนหันหน้าหนี
คนรับใช้รีบเก็บข้าวของของจ้าวซูหนิงอย่างรวดเร็ว
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.