บทที่ 598: ดร. YC ที่ไม่คาดคิด มหกรรมตบหน้าครั้งใหญ่! 7 พิธีมอบรางวัลครั้งนี้ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะสามารถเข้าร่วมได้ง่ายๆ ผู้ที่มาร่วมงานได้นั้น หากไม่ใช่นักศึกษาที่ได้รับรางวัลหรือครอบครัวของพวกเขา ก็ต้องเป็นเหล่านักวิชาการที่มีผลงานโดดเด่นในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์เท่านั้น เฟิ่งเซียนเซียนยิ้มพลางกล่าวว่า "มันก็แค่บัตรเข้างานใบเดียว ฉันจะหามาได้กี่ใบก็ได้ตามที่ต้องการ" "จริงเหรอ?" ไป๋เสี่ยวหม่านอุทานด้วยความประหลาดใจ เฟิ่งเซียนเซียนกล่าวต่อ "บัตรเข้างานเป็นแบบอิเล็กทรอนิกส์ เดี๋ยวฉันจะส่งเข้ามือถือให้เธอแล้วกัน" "ตกลง!" ไป๋เสี่ยวหม่านกล่าวอย่างตื่นเต้น "ขอบใจมากนะเซียนเซียน!" "ไม่เป็นไรหรอก! เธอเป็นเพื่อนที่ดีของฉันนี่นา นี่คือสิทธิพิเศษที่เพื่อนที่ดีควรได้รับ" เฟิ่งเซียนเซียนจงใจเน้นย้ำคำว่า ‘เพื่อนที่ดี’ เป็นพิเศษ ในตอนนั้น เดิมทีเฟิ่งเซียนเซียนต้องการจะดึงตัวหลี่เยว่เยว่มาเป็นพวกเพื่อช่วยกันโดดเดี่ยวเย่จ่าว แต่เธอไม่คาดคิดเลยว่าหลี่เยว่เยว่จะปฏิเสธเธออย่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง! หากหลี่เยว่เยว่ไม่ปฏิเสธเธอ เฟิ่งเซียนเซียนย่อมต้องพาหลี่เยว่เยว่ไปด้วยอย่างแน่นอน ไป๋เสี่ยวหม่านหันไปมองหลี่เยว่เยว่ "หลี่เยว่เยว่ ฉันเห็นว่าเธอก็ชื่นชม ดร. YC มากเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมไม่ขอโทษเซียนเซียนดูล่ะ? เซียนเซียนของเราน่ะใจดีจะตายไป เห็นแก่คำขอโทษของเธอ เธอต้องยกโทษให้และยอมมอบบัตรให้เธอแน่นอน!" "จะให้ฉันขอโทษยัยนี่งั้นเหรอ? ชาติหน้าเถอะ!" เธอไม่ใช่คนประเภทที่จะยอมก้มหัวให้กับอำนาจมืดเพียงเพื่อบัตรเข้างานใบเดียว ไป๋เสี่ยวหม่านยิ้มเยาะ "ตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้วนะ หลี่เยว่เยว่ เธอต้องหัดดูตาม้าตาเรือบ้าง!" หลี่เยว่เยว่นั่งลงข้างเย่จ่าวแล้วกัดฟันพูดว่า "คนชั่วได้ใจจริงๆ!" มันน่าหงุดหงิดเสียจริง! เย่จ่าวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "อยากไปไหม?" "ไม่อยากไปหรอก!" หลี่เยว่เยว่ปากแข็งปฏิเสธ เย่จ่าวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ไม่กี่วินาทีต่อมา เธอก็พูดขึ้นว่า "ดูโทรศัพท์ของเธอสิ" "ดูโทรศัพท์ทำไม?" หลี่เยว่เยว่ชะงักไป แม้จะไม่เข้าใจเจตนาของเย่จ่าว แต่หลี่เยว่เยว่ก็ก้มมองดู และทันทีที่เห็น เธอก็กระโดดตัวลอยจากพื้นทันที บัตรเข้างาน! บัตรเข้างานพิธีมอบรางวัล! "กรี๊ดดด! จ่าวจ่าว! ฉันรักเธอจะตายอยู่แล้ว!" หลี่เยว่เยว่อยากจะเข้าไปกอดและระดมจูบเย่จ่าวเสียเหลือเกิน เธอตื่นเต้นมากจริงๆ! เมื่อเห็นหลี่เยว่เยว่มีท่าทางเปลี่ยนไปกะทันหันเช่นนั้น ไป๋เสี่ยวหม่านก็ขมวดคิ้ว หรือว่าหลี่เยว่เยว่จะเสียสติไปแล้วเพราะไม่ได้ไปร่วมพิธีมอบรางวัล? บ้าไปแล้วแน่ๆ! เฟิ่งเซียนเซียนมองหลี่เยว่เยว่ด้วยสายตาสมเพช "เสี่ยวหม่าน ในเมื่อบางคนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงก็ช่างเขาเถอะ ฉันยังไม่ได้กินมื้อเย็นเลย ไปกับฉันเถอะ" "ตกลง!" ไป๋เสี่ยวหม่านพยักหน้า ทั้งสองคนเดินออกไปนอกประตูด้วยกัน หลังจากที่สองคนนั้นไปแล้ว หลี่เยว่เยว่ก็มองเย่จ่าวแล้วถามว่า "จ่าวจ่าว เธอไปเอาบัตรนี้มาจากไหนน่ะ? เธอก็ได้เข้าร่วมพิธีมอบรางวัลด้วยเหมือนกันเหรอ?" เย่จ่าวพยักหน้าเล็กน้อย "เชี่ย! งั้นเธอก็ลงแข่งการแข่งขันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีด้วยสิ? เธอได้ลำดับที่เท่าไหร่? อย่าบอกนะว่าได้ที่หนึ่งน่ะ?" "ฉันไม่ได้ลงแข่งหรอก" เย่จ่าวตอบ หลี่เยว่เยว่ถามด้วยความสงสัย "แต่อย่างนี้ไม่ได้หมายความว่าเฉพาะคนที่ชนะรางวัลเท่านั้นถึงจะมีบัตรเข้างานเหรอ?" เย่จ่าวเหลือบตาขึ้นเล็กน้อย "เพราะฉันเป็นคนมอบรางวัลน่ะ" "แต่คนมอบรางวัลคือ ดร. YC ไม่ใช่เหรอ?" เย่จ่าวพยักหน้าเบาๆ หลี่เยว่เยว่หัวเราะร่วน "จ่าวจ่าวจ่าวจ่าว อย่าบอกนะว่าเธอคือ ดร. YC น่ะ?" "ยินดีด้วยนะ เธอทายถูกแล้ว" "เลิกล้อเล่นได้แล้ว!" หลี่เยว่เยว่กล่าวต่อ "อ้อ ฉันรู้แล้ว พี่ชายของเธอต้องลงแข่งด้วยแน่ๆ เลย เขาได้ที่หนึ่งใช่ไหมล่ะ?" "ฉันคือ ดร. YC จริงๆ" หลี่เยว่เยว่ลดเสียงลงแล้วพูดอย่างจริงจังว่า "บอกความจริงให้ก็ได้ จริงๆ แล้วฉันเป็นลูกสาวของ ดร. YC ล่ะ!" เย่จ่าว: "..." พริบตาเดียวก็ถึงวันเสาร์ พิธีมอบรางวัลจัดขึ้นที่ใจกลางกรุงปักกิ่ง หลี่เยว่เยว่มาถึงสถานที่จัดงานตรงเวลาพร้อมกับบัตรที่เย่จ่าวมอบให้ เมื่อไป๋เสี่ยวหม่านเห็นหลี่เยว่เยว่ ใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้?" หลี่เยว่เยว่กล่าวว่า "เธอคิดจริงๆ เหรอว่าในโลกนี้จะมีแค่เฟิ่งเซียนเซียนคนเดียวที่มีบัตรน่ะ!" ไป๋เสี่ยวหม่านหรี่ตาลง ในขณะนั้นเอง เธอก็เหลือบไปเห็นเงาร่างที่คุ้นตา เย่จ่าว? เย่จ่าวไปเอาบัตรมาจากไหน ไป๋เสี่ยวหม่านรีบวิ่งไปหาเฟิ่งเซียนเซียนทันที "เซียนเซียน เมื่อกี้ฉันเห็นเย่จ่าวด้วยล่ะ!" เฟิ่งเซียนเซียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า "ฉันให้บัตรเธอไปเองแหละ เธอมาก็ไม่แปลกหรอก" เพราะเห็นแก่คุณนายเฒ่าหลิน เฟิ่งเซียนเซียนจึงมอบบัตรให้ไปหลายใบ บัตรของเย่จ่าวต้องเป็นใบที่เธอให้ไปแน่ๆ! ช่างหน้าด้านจริงๆ ทั้งที่เกลียดเธอแท้ๆ แต่กลับใช้บัตรของเธอมางานพิธีมอบรางวัล ไป๋เสี่ยวหม่านอุทานด้วยความประหลาดใจ "อ้าว? ทำไมเธอถึงให้บัตรยัยนั่นล่ะ?" เฟิ่งเซียนเซียนกล่าว "ความจริงฉันไม่ได้ให้เย่จ่าวโดยตรงหรอก ฉันให้ครอบครัวของเธอน่ะ" ไป๋เสี่ยวหม่านแค่นเสียงเฮอะ "งั้นยัยนั่นก็หน้าด้านจริงๆ!" เธอมางานนี้โดยไม่ได้รับเชิญชัดๆ! คุณนายเฒ่าหลินและสมาชิกตระกูลหลินคนอื่นๆ ก็เดินทางมาถึงเช่นกัน คุณนายเฒ่าหลินหันไปมองเฟิ่งเชียนหัวแล้วเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ว่า "ทำไมยังไม่เห็นจินเฉิงเลยล่ะ?" เฟิ่งเชียนหัวมองไปที่ทางเข้า "นั่นไง มาแล้วไม่ใช่เหรอ?" ไม่เพียงแต่หลินจินเฉิงที่มา แม้แต่เย่ซูก็มาพร้อมกับเขาด้วย สามีภรรยาคู่นี้สวมชุดที่เป็นทางการและดูสง่างามมาก คุณนายเฒ่าหลินกล่าวอย่างไม่พอใจว่า "ลูกสาวตัวเองก็ไม่ได้รางวัลซะหน่อย จะมาทำไมกัน? มาให้ขายหน้าคนอื่นเปล่าๆ!" รอยยิ้มบนใบหน้าของเฟิ่งเชียนหัวยังไม่จางหายไป เธอไม่คิดว่าเย่ซูจะมาด้วย เพราะพิธีมอบรางวัลนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเย่ซูเลยแม้แต่น้อย ดูเหมือนว่าหลินจินเฉิงคงจะเป็นคนคะยั้นคะยอให้เย่ซูมาแน่ๆ! นี่แสดงว่าหลินจินเฉิงยังคงให้ความสำคัญกับเธอและเฟิ่งเซียนเซียนจากส่วนลึกของหัวใจ "คุณป้าหลินคะ พี่เย่ซูมาก็ดีแล้วล่ะค่ะ แสดงว่าเธอก็พลอยยินดีกับเซียนเซียนด้วย" คุณนายเฒ่าหลินพ่นลมหายใจอย่างเย็นชาและไม่ได้พูดอะไรต่อ ในตอนนั้นเอง เฟิ่งเซียนเซียนซึ่งอยู่ในชุดเครื่องแบบของมหาวิทยาลัยปักกิ่งก็เดินเข้ามา "แม่คะ คุณย่าคะ มากันครบเลย!" เฟิ่งเชียนหัวยิ้มแล้วกล่าวว่า "ไม่ได้มีแค่แม่หรอกนะ คุณลุงกับคุณป้าของลูกก็มาด้วย" เฟิ่งเซียนเซียนรีบทักทายทุกคนและนั่งลง เฟิ่งเชียนหัวมองไปที่เฟิ่งเซียนเซียน สลับกับมองหลินจินเฉิงและเย่ซู ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ อย่างที่คุณนายเฒ่าหลินพูด เย่ซูมาที่นี่ก็เพื่อทำให้ตัวเองขายหน้า เพราะท้ายที่สุดแล้ว ผู้ชนะก็คือลูกสาวของเธอ ต่อให้เย่ซูจะแต่งตัวเป็นทางการแค่ไหนแล้วมันจะมีประโยชน์อะไร? ในขณะนั้น พิธีกรเดินขึ้นไปบนเวทีและเริ่มดำเนินพิธีมอบรางวัล "ลำดับต่อไป ขอเสียงปรบมือต้อนรับผู้ได้รับรางวัลวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี YC อันดับที่สาม คุณเฟิ่งเซียนเซียน จากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ขึ้นสู่บนเวทีครับ!" เสียงปรบมือดังสนั่นไปทั่วห้องโถง ภายใต้สายตาของทุกคน เฟิ่งเซียนเซียนก้าวขึ้นไปบนเวทีทีละก้าวอย่างสง่างาม พิธีกรกล่าวต่อ "ลำดับต่อไป ขอเรียนเชิญผู้ได้รับรางวัลวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี YC อันดับที่สอง นักศึกษาเฉินเจ้ามู่ จากคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยชิงหัว ขึ้นสู่บนเวทีครับ!" หลังจากเฉินเจ้ามู่ขึ้นไปบนเวทีแล้ว พิธีกรจึงประกาศชื่อผู้ชนะอันดับที่หนึ่ง "และตอนนี้ ขอเชิญทุกท่านพบกับผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับที่หนึ่งของรางวัลวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี YC นักศึกษาหลินเจ๋อ จากคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ขึ้นสู่บนเวทีครับ!" หลินเจ๋อ? เฟิ่งเซียนเซียนชะงักงัน ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงทันที เธอไม่เคยฝันเลยว่าหลินเจ๋อจะเป็นผู้ชนะอันดับที่หนึ่ง ไม่ใช่แค่เฟิ่งเซียนเซียนเท่านั้น แม้แต่ญาติพี่น้องตระกูลหลินที่นั่งอยู่ด้านล่างเวทีต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน คุณนายเฒ่าหลินคิดว่าตัวเองตาฝาดไป "นั่น... นั่นคืออาเจ๋อเหรอ?" เมื่อคืนนี้เธอยังคิดอยู่เลยว่าหลินเจ๋อสู้เฟิ่งเซียนเซียนไม่ได้ในทุกๆ ด้าน เธอไม่คาดคิดเลยว่าจะถูกตบหน้าฉาดใหญ่ในพริบตาเดียวแบบนี้ เฟิ่งเชียนหัวเองก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน เมื่อครู่เธอยังหัวเราะเยาะเย่ซูว่ามาให้ขายหน้าอยู่เลย... แต่ยังดีที่เย่จ่าวไม่ได้ติดอันดับสอง ดูเหมือนว่าเย่จ่าวก็ยังสู้เฟิ่งเซียนเซียนไม่ได้อยู่ดี พิธีมอบรางวัลบนเวทียังคงดำเนินต่อไป "ลำดับต่อไป ขอเรียนเชิญ ดร. YC ขึ้นมอบรางวัลให้กับผู้ชนะทั้งสามท่านครับ!" สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่พรมแดง พวกเขาเห็นเงาร่างสูงโปร่งในชุดทางการค่อยๆ เดินเข้ามาอย่างช้าๆ เฟิ่งเซียนเซียนถึงกับอึ้ง ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงในทันทีและเกือบจะเสียหลักทรงตัวไม่อยู่ นั่น... นั่นคือเย่จ่าวงั้นเหรอ?