บทที่ 69: สยบโลกอินเทอร์เน็ต พลังที่เหนือชั้น! เจ้าเทาเข้าใจความคิดของมู่โหย่วหรงดีเขายิ้มแล้วกล่าวว่า "โหย่วหรง คุณอย่าดูถูกหน้าใหม่คนนี้เชียว ผมเคยดูไลฟ์ของเธอแล้ว ฝีมือหมากรุกของเธอดีมากจริงๆ ขนาดคุณเสี่ยวหวานยังแพ้เธอเลย!" เจ้าเทาทำงานเป็นผู้จัดการมาสิบปีแล้ว ดังนั้นสายตาในการมองคนของเขาจึงเฉียบแหลมมาก เพียงแค่มองผ่านหน้าจอ แม้จะไม่เห็นตัวจริง เขาก็พอบอกได้ว่าหน้าใหม่คนนี้ไม่ธรรมดา เธอไม่มีทีมงานคอยช่วยเหลือ ไม่ได้เซ็นสัญญากับบริษัทไหน และไม่ได้ทุ่มงบทำการตลาดให้ตัวเองเลย แต่ถึงอย่างนั้น ภายในเวลาเพียงครึ่งเดือน ยอดผู้ติดตามของเธอก็พุ่งจากศูนย์ขึ้นไปถึงสามล้านคน! คนธรรมดาจะทำแบบนี้ได้หรือ? ยิ่งไปกว่านั้น เธอทำทั้งหมดนี้ได้โดยไม่เปิดเผยใบหน้า นั่นหมายความได้อย่างเดียวคือ เธอเป็นยอดฝีมือและเชี่ยวชาญในเกมที่เธอเล่นอย่างหาตัวจับยาก! หากมองไปทั่วทั้งแพลตฟอร์ม บางทีอาจมีเพียงมู่โหย่วหรงเท่านั้นที่เอาชนะเธอได้ นั่นคือเหตุผลที่เจ้าเทาวางแผนให้มู่โหย่วหรงไปท้าดวลกับเธอ! เมื่อได้ยินดังนั้น มู่โหย่วหรงก็เม้มริมฝีปาก แววตาเต็มไปด้วยความดูถูก "คุณเสี่ยวหวานก็แค่พวกมือสมัครเล่น คุณก็น่าจะรู้ดีว่าเขาดังขึ้นมาได้ยังไง การจะให้ฉันไปท้าสู้กับเด็กใหม่แบบนั้น มันต่างอะไรกับการลดตัวลงไปเกลือกกลั้วด้วย?" คุณเสี่ยวหวานโด่งดังเพราะหน้าตาไม่เลว และเสียงของเขาก็ฟังดูดีเมื่อผ่านซับวูฟเฟอร์ นั่นคือเหตุผลที่เขามีแฟนคลับผู้หญิงมากมาย ในทางกลับกัน มู่โหย่วหรงทั้งหน้าตาสวยและมีฝีมือ คุณเสี่ยวหวานจะเอาอะไรมาเทียบกับเธอได้? เจ้าเทายิ้ม "ทำไมล่ะ? หรือว่าคุณกลัวจะแพ้เด็กใหม่คนนั้น?" "ฉันน่ะเหรอจะแพ้?" มู่โหย่วหรงแค่นเสียงเหอะ เจ้าเทาเดินเข้าไปตบบ่ามู่โหย่วหรงแล้วยิ้มกล่าวว่า "ผมรู้ว่าคุณไม่แพ้หรอก ผมถึงเสนอให้คุณไปท้าดวลกับเธอไงล่ะ ช่วงนี้กระแสของฮิทาร่าแรงมาก วันเดียวเธอได้แฟนคลับเพิ่มขึ้นถึงเจ็ดแสนคน! ได้ยินมาว่ามีหลายทีมอยากเซ็นสัญญากับเธอ และจะมอบฉายา 'เทพธิดาแห่งวงการหมากรุก' ให้เธอด้วย" ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานชื่อเสียงของฮิทาร่าจะแซงหน้ามู่โหย่วหรง! เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของมู่โหย่วหรงก็เปลี่ยนไปทันที โบราณว่าไว้ ขุนเขาหนึ่งลูกไม่อาจมีเสือสองตัว ในโลกของการไลฟ์สดตอนนี้ เธอคือเบอร์หนึ่งเพียงคนเดียว เป็นเทพธิดาเพียงหนึ่งเดียวในวงการหมากรุก! เธอจะไม่มีวันยอมให้ใครมาสั่นคลอนตำแหน่งของเธอเด็ดขาด เสี่ยวหลาน ผู้ช่วยของเธอเสริมขึ้นว่า "ถ้าคุณมู่ไม่หายหน้าไปนานขนาดนี้ ฮิทาร่าก็คงไม่ดังเร็วขนาดนี้หรอก! ยัยนั่นก็แค่ฉวยโอกาสตอนที่คุณไม่อยู่ ช่างหน้าด้านจริงๆ! คุณมู่คะ แฟนคลับเองก็ตั้งตารอที่จะเห็นคุณกับฮิทาร่าดวลกันอยู่นะ! สั่งสอนยัยนั่นให้เข็ดเลยค่ะ!" "ก็ได้! ฉันจะเล่นกับยัยนั่นสักตา" มู่โหย่วหรงหันไปมองเจ้าเทา "พี่เทา ครั้งนี้ครั้งเดียวนะคะ" เจ้าเทาพยักหน้า "วางใจเถอะ ครั้งนี้คุณต้องบดขยี้ฮิทาร่าให้จมดิน จนยัยนั่นไม่มีโอกาสได้ลืมตาอ้าปากอีกเลย" ไม่นานนัก เวลาก็ล่วงเลยมาถึงสองทุ่ม มู่โหย่วหรงเปิดไลฟ์สดตรงเวลาเป๊ะ เมื่อแฟนคลับเห็นมู่โหย่วหรง ต่างก็ตื่นเต้นกันยกใหญ่ 'หรงหรงกลับมาแล้ว!' 'คิดถึงจังเลย!' 'ได้ยินมาว่าคืนนี้หรงหรงจะท้าฮิทาร่าดวลหมากรุกจริงหรือเปล่า? ตื่นเต้นจัง! ช่วงนี้ฮิทาร่าคนนั้นจองหองมาก เมื่อไม่กี่วันก่อนยังใช้เล่ห์เหลี่ยมชนะคุณเสี่ยวหวานเลย ฉันล่ะอยากเห็นฉากตบหน้าสั่งสอนที่สุด!' 'หรงหรง ตบหน้ายัยนั่นเลย!' มู่โหย่วหรงกล่าวอย่างอ่อนโยน "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ ฉันก็คิดถึงทุกคนเหมือนกัน จริงๆ แล้วฉันไม่อยากสู้กับเด็กใหม่เท่าไหร่ ถ้าเรื่องหลุดออกไป เดี๋ยวคนจะหาว่าฉันรังแกเด็กเอาได้ ยังไงเราก็อยู่แพลตฟอร์มเดียวกัน" 'หรงหรง อย่าไปสนเรื่องเสียหน้ากับคนพรรค์นั้นเลย คุณไม่รู้หรอกว่าฮิทาร่านั่นหน้าด้านแค่ไหน! คราวที่แล้วชัดเจนว่าคุณเสี่ยวหวานออมมือให้ แต่ยัยนั่นกลับไม่สำนึก แถมยังพูดจาอวดดีตั้งเยอะแยะ!' 'ฮือๆๆ... หรงหรงใจดีเกินไปแล้ว' เมื่อเห็นว่ายอดคอมเมนต์พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ มู่โหย่วหรงจึงแสร้งทำเป็นจำใจพูดว่า "ในเมื่อทุกคนตั้งตารอการดวลระหว่างฉันกับฮิทาร่า งั้นครั้งนี้ฉันจะยอมตามใจทุกคนสักครั้ง... แค่ครั้งเดียวเท่านั้นนะ!" 'หรงหรงสุดยอดที่สุด!' 'รักคุณจังเลย!' เมื่อเย่จั๋วเห็นคำท้าดวลส่งมา เธอสับปฏิเสธในทันที อย่างแรกคือเธอไม่รู้จักคนคนนี้ อย่างที่สองคือเธอรับปากแฟนคลับไว้แล้วว่าคืนนี้จะมาโชว์ฝีมือเล่นเกม LOL (League of Legends) เมื่อเห็นคำท้าถูกปฏิเสธ มู่โหย่วหรงดูไม่แปลกใจเลย เธอเป็นนักหมากรุกระดับแกรนด์มาสเตอร์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเว็บไซต์ เป็นเรื่องปกติที่อีกฝ่ายจะไม่มีความกล้าพอจะรับคำท้าของเธอ! อย่างไรก็ตาม เมื่ออยู่หน้าจอ มู่โหย่วหรงยังคงแสร้งทำเป็นประหลาดใจมาก "อ๊ะ! คุณผู้หญิงคนนั้นปฏิเสธคำท้าของฉันค่ะ สงสัยเธอคงจะยุ่งอยู่มั้งคะ? เราอย่าไปรบกวนเธอเลยดีกว่าเนาะ" 'ฮิทาร่ากลัวล่ะสิ?' 'ฮ่าๆๆ! ขำจะตายอยู่แล้ว กลัวจนไม่กล้าเล่นตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลย!' มู่โหย่วหรงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า "อย่าพูดแบบนั้นเลยค่ะ เด็กใหม่กว่าจะดังได้ขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ฉันไม่คิดว่าเธอจะตั้งใจปฏิเสธหรอก เธอคงแค่ยุ่งจริงๆ นั่นแหละ" หลังจากพูดแบบนั้น มู่โหย่วหรงก็เสริมต่อว่า "แถมฉันได้ยินมาว่าฝีมือหมากรุกของเธอดีมาก บางทีเธออาจจะเก่งกว่าฉันด้วยซ้ำ!" 'โหย่วหรง คุณถ่อมตัวเกินไปแล้ว!' 'ฝีมือฮิทาร่ายังไม่ได้เศษเสี้ยวของคุณเลย โหย่วหรง คุณมองยัยนั่นสูงเกินไปแล้ว!' 'ฮิทาร่าหน้าด้านจริงๆ! ยัยนั่นต้องตั้งใจปฏิเสธคุณแน่ๆ!' มู่โหย่วหรงซ่อนแววตาสะใจไว้ได้อย่างมิดชิด เธอเอ่ยเสียงนุ่ม "อย่าว่าแบบนั้นเลยค่ะ มันเป็นเรื่องปกติที่ฝีมือของคุณฮิทาร่าจะดีกว่าฉัน โลกนี้มีคนเก่งตั้งมากมาย คนรุ่นหลังย่อมมีความสามารถแซงหน้าคนรุ่นเก่าอย่างฉันได้อยู่แล้ว" เมื่อมู่โหย่วหรงพูดจบ ช่องคอมเมนต์ก็เต็มไปด้วยคำด่าทอ พวกเขาทั้งหมดก่นด่าเย่จั๋วว่าสำคัญตัวผิด เป็นแค่เด็กใหม่ริอ่านจะมาแข่งกับมู่โหย่วหรงเพื่อแย่งชิงตำแหน่งเทพธิดาหมากรุก! หน้าด้านที่สุด! เย่จั๋วกำลังจะเริ่มเกมของเธอ ทันใดนั้นเธอก็สังเกตเห็นคอมเมนต์ที่ดูไม่เป็นมิตรจำนวนมากปรากฏบนหน้าจอ 'สตรีมเมอร์คนนี้มันขี้ขลาด! ไม่กล้ารับคำท้าดวลหมากรุกของหรงหรงของเรา' 'หน้าด้าน! ยัยดอกบัวขาว!' 'แน่จริงก็รับคำท้าสิ!' 'ไอ้กระจอก คิดว่าตัวเองจะชนะหรงหรงของเราได้งั้นเหรอ?' เย่จั๋วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "หรงหรงคือใคร? ฉันรู้จักเธอด้วยเหรอ?" 'เย่จื่อ! หรงหรงคือสตรีมเมอร์ระดับบิ๊กวี (Big V) เลเวลแกรนด์มาสเตอร์เลยนะ เมื่อกี้เธอเพิ่งส่งคำท้าให้คุณ แต่คุณดันกดปฏิเสธไป' 'นี่พวกแก ระวังปากหน่อย! เย่จื่อของเราจะโชว์เล่น LOL ให้ดู! เราไม่มีเวลาไปสนใจคำท้าบ้าบอของพวกแกหรอก!' 'พูดเรื่องอะไรกันน่ะ? เย่จื่อไปทำอะไรให้พวกแกฮะ?' เย่จั๋วพอบอกได้ว่า 'หรงหรง' คนนี้ไม่ใช่พวกมาดีแน่ เธอจึงหยุดเล่นเกมและถามว่า "เหล่าน้องน้อยทั้งหลาย อยากให้ฉันเล่นกับเธอสักตากรณีพิเศษไหมจ๊ะ?" 'อยาก!!' '+1 เลย!' 'เย่จื่อ แฟนคลับของหรงหรงตามมาราวีคุณหลายวันแล้ว พวกนั้นอิจฉาคุณชัดๆ แถมยังบอกว่าคุณชนะคุณเสี่ยวหวานเพราะใช้เล่ห์เหลี่ยมสกปรก ฉันเหม็นขี้หน้าพวกนั้นมานานแล้ว!' 'ใช่ๆๆ! เย่จื่อ สู้เขา! สั่งสอนคนไม่มีมารยาทพวกนี้ที!' "โอเค งั้นฉันจะเล่นกับเธอสักตาแล้วกัน เพราะยังไงฉันก็เป็นคนที่ตามใจแฟนคลับอยู่แล้ว!" หลังจากพูดจบ เย่จั๋วก็กดปุ่มท้าดวลกลับไปทันที 'วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เราตกหลุมรักเย่จื่อ' 'อา... เย่จื่อตามใจแฟนคลับที่สุดเลย!' ทันทีที่หน้าจอไลฟ์สดถูกเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน เธอก็เห็นใบหน้าของคนในจอ เย่จั๋วชะงักไปเล็กน้อย คิดว่าตัวเองตาฝาดไป นี่มัน... มู่โหย่วหรง? ดูเหมือนเธอจะไม่ได้มองผิดจริงๆ มู่โหย่วหรงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง ยินดีที่ได้รู้จักนะ" "ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกัน" น้ำเสียงของเย่จั๋วดูเฉยเมยตามปกติ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่แม้แต่จะกล้าเผยใบหน้า มู่โหย่วหรงก็ยิ้มพลางกล่าวว่า "คุณผู้หญิงคะ คุณดูตัวเล็กจัง ไหปลาร้าก็สวยมาก คุณต้องเป็นคนสวยมากแน่ๆ เลยใช่ไหมคะ?" พูดเสร็จ มู่โหย่วหรงก็เสริมต่อ "น้องสาว คุณต้องดูแลตัวเองดีมากแน่ๆ เลย มือถึงได้ขาวนุ่มขนาดนี้ ไม่เหมือนฉันเลย ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องการประทินผิวพื้นฐานด้วยซ้ำ..." เย่จั่วยิ้มบางๆ และตอบกลับด้วยน้ำเสียงใสชัด "มิน่าล่ะ ผิวคุณถึงได้ดูหมองคล้ำขนาดนี้" 'ฮ่าๆๆ! เย่จื่อ คุณสุดยอดมาก! ฉันได้มุกใหม่แล้ว!' 'เย่จื่อ คุณเป็นคนตรงไปตรงมาจริงๆ!' 'ขำจะตายอยู่แล้ว!' 'เย่จื่อคือผู้เชี่ยวชาญด้านการปราบยัยพวกเสแสร้งชัดๆ' ใบหน้าของมู่โหย่วหรงแข็งค้าง สีผิวของเธอดูซีดเหลืองขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำนั้น ทุกครั้งที่เธอเปิดไลฟ์ เธอต้องลงรองพื้นหนาเตอะและเปิดฟิลเตอร์ระดับสูงสุดเพื่อปกปิดจุดด้อยนี้ สิ่งที่ทำให้เธอหงุดหงิดที่สุดคือการที่มีคนทักว่าเธอผิวคล้ำ เธอไม่นึกเลยว่าเด็กใหม่คนนี้จะจองหองขนาดนี้! ดูเหมือนยัยนี่จะไม่เห็นหัวเธอเลยสักนิด "คุณผู้หญิง คำพูดของคุณน่าสนใจจริงๆ นะคะ" มู่โหย่วหรงเลี่ยงที่จะตอบเรื่องนั้นและยิ้มกล่าว "เอาล่ะ เรามาเริ่มกันเลยดีไหมคะ? ตอนนี้คุณสะดวกเล่นกับฉันหรือยัง?" "เริ่มเถอะ" เย่จั๋วไม่อยากเสียเวลา เกมเริ่มต้นขึ้น ด้วยความช่วยเหลือของระบบ มู่โหย่วหรงสามารถกินตัวหมากของเย่จั๋วไปได้ถึงสามตัวตั้งแต่เริ่มเกม เธอเป็นฝ่ายได้เปรียบ ในทางกลับกัน เย่จั๋วไม่ได้รีบร้อนอะไร เธอค่อยๆ เดินหมากไปเรื่อยๆ เธอสังเกตว่าการเดินหมากของมู่โหย่วหรงนั้นแปลกไปเล็กน้อย มันไม่เหมือนการเล่นกับคน แต่มันเหมือนการเล่นกับเครื่องจักรมากกว่า เย่จั๋วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย หรือว่ามู่โหย่วหรงจะมีระบบช่วยเล่นอยู่ในตัว? ยัยนี่โกงงั้นเหรอ? "เรียบร้อย รถของคุณเสร็จฉันแล้ว" มู่โหย่วหรงยิ้มละไม น้ำเสียงดูอ่อนโยนเหลือเกิน "น้องสาว ต้องระวังหน่อยนะ ฉันกำลังจะรุกฆาตแล้ว" ก่อนจะเล่นเกมนี้กับฮิทาร่า เธอเคยคิดว่าเด็กใหม่คนนี้คงมีความสามารถอยู่บ้าง! ที่ไหนได้ ก็แค่ยัยบัวขาวระดับล่าง! ฝีมือหมากรุกของฮิทาร่าเทียบเธอไม่ได้เลยสักนิด เธอยังไม่ทันได้งัดความสามารถจริงๆ ออกมา อีกฝ่ายก็พ่ายแพ้ยับเยินเสียแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าเทาจะกังวลกับยัยนี่ขนาดนั้น น้ำเสียงของเย่จั๋วยังคงราบเรียบ "มันยังเร็วไปหน่อยที่คุณจะดีใจขนาดนั้น ระวังอย่าทำตัวเป็นพวกแพ้แล้วพาลล่ะ! อย่ามาหาข้ออ้างป่วยหรือจงใจอ่อนข้อให้เด็กใหม่อย่างฉันทีหลังนะ" มู่โหย่วหรงยิ้มบางๆ และเลื่อนตัวหมากบนคีย์บอร์ด "รุก! น้องสาว คุณแพ้แล้วค่ะ" 'โหย่วหรงสุดยอดมาก!' 'ถามจริงว่าหน้ายัยบัวขาวสั่นหรือยังหลังจากโดนตบหน้ากลางไลฟ์แบบนี้?' 'ฮ่าๆๆ! ยัยบัวขาวแพ้แล้ว!' 'โหย่วหรงคือเบอร์หนึ่งที่ไร้พ่าย! เด็กใหม่จะมาเทียบชั้นเบอร์หนึ่งของเราได้ยังไง?' "คุณแน่ใจเหรอว่ารุกฉันได้น่ะ?" น้ำเสียงของเย่จั๋วดูเฉยเมย เมื่อเธอพูดจบ มู่โหย่วหรงก็ชะงักไป ยัยนี่หมายความว่ายังไง? "ดูให้ดีๆ สิ" เมื่อเห็นมู่โหย่วหรงทำหน้าว่างเปล่า เย่จั๋วจึงเตือนสติ ช่องคอมเมนต์เงียบกริบลงทันที เพราะทุกคนต่างก็งุนงงไปตามๆ กัน ครู่ต่อมา ทุกคนก็เริ่มตาสว่าง 'อา! อา! อา! เลือดในตัวฉันมันพล่านไปหมดแล้ว!' '+1 เลย! น้ำตาจะไหล!' 'เชี้ย! เย่จื่อแม่มโคตรเทพ! เย่จื่อโคตรเทพเลย!' 'อ๊ากกกก! วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เราตกหลุมรักเย่จื่อ' 'พระเจ้า! เย่จื่อเปิดโลกการเล่นหมากรุกของฉันเลย! กลายเป็นว่าเราไม่จำเป็นต้องไล่กินหมากของคู่ต่อสู้ก็ชนะได้!' 'ตานี้มันระดับตำนานชัดๆ! เย่จื่อสุดยอดมาก!' 'แม่ครับ ผมสบายดี! ผมเพิ่งเห็นไอดอลสตรีมเมอร์ของผมชนะแกรนด์มาสเตอร์ล่ะ!' มู่โหย่วหรงขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอเพิ่งสังเกตเห็นว่า 'ปืนใหญ่' ของอีกฝ่ายซุ่มรอเธออยู่ตั้งนานแล้ว เธอกะพริบตาปริบๆ เธอพลาดท่าเอง! เธอตกลงไปในกับดักของอีกฝ่ายอย่างจัง เธอเดินหมากพลาดไปเพียงตาเดียว และตานั้นก็นำเธอไปสู่ความหายนะในกับดักศัตรูทันที! "ฉันจะให้โอกาสคุณอีกครั้งนะ คุณเดินรถกลับไปที่เดิมก็ได้" เย่จั๋วกล่าว ใบหน้าของมู่โหย่วหรงซีดเผือด เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายตามไรผม เธอเป็นถึงแกรนด์มาสเตอร์! เธอต้องมาให้คนไม่มีหัวนอนปลายเท้ามาต่อให้งั้นเหรอ? แต่ถ้าเธอไม่เดินย้อนกลับ เธอจะแพ้ทันที! จะทำยังไงดี? ตั้งแต่เล่นหมากรุกมา นี่เป็นครั้งแรกที่มู่โหย่วหรงต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบนี้ เมื่อไร้หนทาง เธอจึงจำต้องขอความช่วยเหลือจากระบบ ระบบต้องช่วยเธอได้แน่ๆ ทว่าโชคร้ายที่เธอก้าวเท้าเข้าสู่ทางตันเสียแล้ว แม้แต่ระบบก็กู้สถานการณ์กลับมาไม่ได้ เมื่อเห็นว่ามู่โหย่วหรงนิ่งเงียบไป เย่จั๋วก็ไม่เกรงใจอีกต่อไป เธอเลื่อน 'ขุน' ของเธอเดินหน้า [รุกฆาต! ฝ่ายดำเป็นฝ่ายชนะ!] เมื่อเห็นผลลัพธ์นี้ ช่องคอมเมนต์ระเบิดขึ้นทันที! 'แล้วไงล่ะที่บอกว่าเป็นเบอร์หนึ่ง? เย่จื่อของเราก็ยังชนะคุณอยู่ดี!' 'ป๋าเย่ของเรา ตอนนี้กลายเป็นป๋าของคุณแล้วนะ!' 'รักเย่จื่อที่สุด!' [แจ้งเตือนบัญชี: 'ค้อนทองม่วงทลายสวรรค์ 1225' มอบรถสปอร์ตให้ Hitara.YZ] [แจ้งเตือนบัญชี: 'จริงใจ 2005' มอบพลุเต็มท้องฟ้าให้ Hitara.YZ] [แจ้งเตือนบัญชี: 'โจรสลัดนิรันดร์' มอบรถสปอร์ตให้ Hitara.YZ] เมื่อเห็นว่ามู่โหย่วหรงแพ้ แฟนคลับของเธอก็ไม่อยากจะเชื่อ และเริ่มมีคนนำขบวนปั่นกระแสในคอมเมนต์ทันที 'หรงหรงเป็นอะไรไป? เธอไม่สบายหรือเปล่า?' 'หรงหรงจะแพ้ได้ไง! ต้องเป็นเพราะเธอไม่สบายแน่ๆ!' ถ้าไม่ใช่เพราะสุขภาพไม่ดี มู่โหย่วหรงไม่มีทางแพ้เด็ดขาด! อย่างไรก็ตาม แฟนคลับของเย่จั๋วก็ใช่ว่าจะยอมง่ายๆ พวกเขาสวนกลับทันที! 'มาแล้ว! มาแล้ว! เริ่มหาข้ออ้างแย่ๆ มาปิดบังความพ่ายแพ้แล้ว' 'มันง่ายจังเลยนะที่พอแพ้แล้วก็บอกว่าไม่สบาย นี่เหรอเบอร์หนึ่ง ไม่ต่างจากพวกบิ๊กวีบางคนที่แพ้แล้วไม่ยอมรับความจริงเลย!' 'แน่ใจเหรอว่าเธอยังคู่ควรกับตำแหน่งเบอร์หนึ่งน่ะ?' 'เบอร์หนึ่งจ๋า หัดมีศักดิ์ศรีหน่อย!' 'แพ้ไม่รู้จักแพ้! ยัยบัวขาวชัดๆ!' 'ไม่เคยเห็นใครหน้าด้านขนาดนี้มาก่อนเลย ในเมื่อแพ้ไม่เป็นก็อย่าเที่ยวไปท้าคนอื่นเขาสิ! จะมาทำแบบนี้ตอนนี้เพื่ออะไร?' มู่โหย่วหรงตั้งใจจะคล้อยตามคำพูดของแฟนคลับตัวเอง แต่เมื่อเห็นคอมเมนต์เหล่านี้ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที ถ้าเธอใช้ข้ออ้างว่าสุขภาพไม่ดี มันก็จะดูเหมือนว่าเธอยอมรับว่าตัวเองแพ้ไม่เป็น! ตอนนี้เธอทำได้เพียงขบเคี้ยวเขี้ยวฟันและกล้ำกลืนความอัปยศลงไป "เป็นความผิดของฉันเองที่ฝีมือสู้คนอื่นไม่ได้ คุณผู้หญิง คุณเก่งมากจริงๆ ค่ะ!" "มันคือการแข่งขัน มีแพ้มีชนะเป็นเรื่องธรรมดา รุ่นพี่อย่ากังวลกับเรื่องพวกนี้เลยค่ะ" ได้ยินคำนั้น ใบหน้าของมู่โหย่วหรงก็มืดมนยิ่งกว่าเดิม นังสารเลวนี่ไม่เคยเรียกเธอว่ารุ่นพี่อย่างให้เกียรติเลยตั้งแต่แรก แต่ดันมาเรียกเอาตอนนี้ หลังจากที่เธอแพ้แล้วเนี่ยนะ! 'จงใจทำให้อับอายชัดๆ! ฝากไว้ก่อนเถอะ! ฉันจะทำให้แกเสียใจที่ทำแบบนี้กับฉันในวันนี้!' มู่โหย่วหรงพยายามรักษาความอ่อนโยนบนใบหน้าไว้จนกระทั่งจบการไลฟ์สด เจ้าเทาเดินเข้ามาเมื่อการไลฟ์สิ้นสุดลง เขาตบมือแล้วพูดว่า "เพื่อฉลองการเริ่มต้นที่สวยงามในวันแรกที่กลับมาของโหย่วหรง คืนนี้เลิกงานเร็วครับ! ผมจะเลี้ยงกุ้งเครย์ฟิชทุกคนเอง!" สิ้นเสียงของเขา ทั้งห้องกลับตกอยู่ในความเงียบงัน ทุกคนมองหน้ากันด้วยความกระอักกระอ่วนใจ สีหน้าของมู่โหย่วหรงนั้นทะมึนถึงขีดสุด เสี่ยวหลานเดินเข้าไปกระตุกแขนเสื้อเจ้าเทา "เกิดอะไรขึ้น?" เจ้าเทางง เลิกงานเร็วไปกินกุ้งมันไม่น่าดีใจตรงไหน? เสี่ยวหลานกระซิบเสียงเบา "คุณมู่แพ้ค่ะ" "อะไรนะ?" เจ้าเทาชะงักไปทันที เขาไม่เคยคิดเลยว่ามู่โหย่วหรงจะแพ้! "คุณแพ้ให้ฮิทาร่างั้นเหรอ?" เจ้าเทาถาม เสี่ยวหลานพยักหน้า ใบหน้าของเจ้าเทาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เป็นไปได้ยังไง? มู่โหย่วหรงเก่งขนาดนี้ จะแพ้ได้ยังไง? หลังจากเวลาผ่านไปครู่ใหญ่ เจ้าเทาถึงได้สติ เขาเดินไปข้างๆ มู่โหย่วหรงและถามด้วยความรำคาญว่า "โหย่วหรง คุณไม่สบายหรือเปล่า?" มู่โหย่วหรงไม่ได้ตอบคำถามเจ้าเทาโดยตรง แต่เธอกลับพูดว่า "ฉันสงสัยว่าฮิทาร่าจะโกง" เธอมีระบบช่วยนะ! ฮิทาร่าคนนั้นจะเก่งกว่าระบบได้ยังไง! งั้นก็มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว ฮิทาร่าโกง! ใช่! ยัยนั่นต้องโกงแน่ๆ! เจ้าเทาหรี่ตาลง "ที่คุณพูดมาก็มีเหตุผลนะ" แม้ฝีมือหมากรุกของฮิทาร่าจะไม่เลว แต่ในใจของเจ้าเทา มู่โหย่วหรงคืออันดับหนึ่ง! ยิ่งไปกว่านั้น มู่โหย่วหรงเป็นถึงระดับแกรนด์มาสเตอร์ เธอจะแพ้ให้กับคนที่ไม่มีใครรู้จักในวงการหมากรุกได้ยังไง? ถ้าไม่ใช่การโกง แล้วมันจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ? มู่โหย่วหรงพูดต่อ "ไม่ใช่แค่โกงนะ ฉันว่าฮิทาร่าคนนี้ต้องเป็นพวกขี้เหร่หน้าผีแน่ๆ! เหมือนกับ 'องค์หญิงแห่งต้าถัง' คนนั้นไง ไม่งั้นทำไมยัยนั่นถึงไม่กล้าเปิดหน้าล่ะ?" 'องค์หญิงแห่งต้าถัง' เคยเป็นสตรีมเมอร์ชื่อดังมาก เธอดังยิ่งกว่าฮิทาร่าตอนนี้เสียอีก เธอไม่เคยเปิดหน้าและอ้างว่าตัวเองเป็นคนสวยที่พบได้เพียงครั้งเดียวในรอบห้าพันปี เธอจึงต้องรักษาความลึกลับเอาไว้ แต่ก็นึกไม่ถึงว่าวันหนึ่ง กล้องจะบังเอิญจับภาพใบหน้าของเธอได้ แฟนคลับถึงได้พบว่านอกจากองค์หญิงแห่งต้าถังคนนี้จะขี้เหร่สุดขีดแล้ว เธอยังเป็นคุณป้าวัยห้าสิบอีกต่างหาก! เรื่องนี้กลายเป็นข่าวดังไปทั่วอินเทอร์เน็ต เป็นเวลานานมากที่องค์หญิงแห่งต้าถังถูกผู้คนหยิบมาเป็นหัวข้อสนทนา ดังนั้น ฮิทาร่าคนนี้ที่ไม่กล้าแม้แต่จะโชว์หน้าย่อมต้องเป็นยัยผู้หญิงขี้เหร่แน่นอน! ท้ายที่สุดแล้ว โลกอินเทอร์เน็ตก็คือโลกที่วัดกันที่รูปลักษณ์ ถ้าฮิทาร่าหน้าตาดีจริงๆ ทำไมเธอจะไม่ยอมเปิดเผยโฉมหน้าล่ะ? เมื่อคิดได้ดังนี้ มุมปากของมู่โหย่วหรงก็หยักยิ้มขึ้น ยัยนั่นไม่เพียงแต่ขี้เหร่ แต่ยังเป็นพวกขี้โกงและจอมลวงโลกด้วย! ถ้าข่าวนี้แพร่ออกไป ฮิทาร่ายังจะมีโอกาสได้ลืมตาอ้าปากอีกไหม? แค่คำโกหกเรื่องเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้ฮิทาร่าตกที่นั่งลำบากแล้ว! ผู้คนเกลียดชังคนโกหกที่สุด! นังสารเลวนั่น! กล้าดียังไงมาสู้กับเธอ! ช่างเป็นยัยชั้นต่ำที่ไม่เจียมตัวจริงๆ! มู่โหย่วหรงหันไปมองเจ้าเทา "พี่เทา รู้ใช่ไหมคะว่าต้องทำยังไงต่อ?" เจ้าเทาพยักหน้า "โหย่วหรง คุณยังฉลาดเหมือนเดิมเลยนะ" วันต่อมา มู่โหย่วหรงเปิดไลฟ์สดในเวลาเดิม สภาพจิตใจของเธอดูไม่ค่อยดีนัก ดวงตาแดงก่ำราวกับคนไม่ได้นอน 'หรงหรง คุณไม่ได้พักผ่อนเหรอ?' มู่โหย่วหรงพูดด้วยความแปลกใจ "เอ๊ะ? ทุกคนดูออกด้วยเหรอคะว่าวันนี้ฉันดูไม่ค่อยดี?" 'ใช่ครับ! แต่คุณก็ยังสวยมากอยู่ดี!' 'หรงหรงของเราสวยที่สุดในโลก! ไม่เหมือนตัวตลกบางคนที่เอาแต่พ่นเรื่องไร้สาระ!' มู่โหย่วหรงพูดต่อ "ฉันฝีมือหมากรุกไม่ค่อยดีค่ะ และฉันก็กลัวจะทำให้ทุกคนผิดหวังอีก เมื่อคืนฉันเลยอยู่ดึกเพื่ออ่านตำราหมากรุกโบราณ ต้องยอมรับเลยค่ะว่าบรรพบุรุษของเราฉลาดมากจริงๆ" 'หรงหรงพยายามมากเลย!' 'หรงหรง เมื่อวานคุณไม่ได้แพ้นะ คนที่แพ้คือยัยหมาขี้โกงนั่นต่างหาก!' มู่โหย่วหรงถามอย่างงุนงง "หมาขี้โกงอะไรเหรอคะ? ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย?" 'ฮิทาร่าไง ยัยหมาขี้โกงนั่นแหละ! แถมยังขี้เหร่ด้วย!' มู่โหย่วหรงกล่าวว่า "พวกคุณต้องเข้าใจผิดเรื่องเด็กใหม่คนนั้นแน่ๆ เลยค่ะ เธอไม่ดูเหมือนคนที่จะโกงหรอก เรื่องที่ฉันแพ้เธอเป็นความจริงที่เถียงไม่ได้ ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันแพ้เป็น ไม่ต้องกังวลเรื่องฉันหรอกค่ะ!" 'ว้าว หรงหรง คุณใจดีเกินไปแล้ว นั่นแหละเหตุผลที่ทำให้คุณเสียเปรียบ! หรงหรง ได้โปรดอย่าหาข้ออ้างให้ยัยนั่นเลย หมาขี้โกงก็คือหมาขี้โกง ล้างยังไงก็ไม่สะอาดหรอก' ยิ่งมู่โหย่วหรงพยายามปกป้องฮิทาร่ามากเท่าไหร่ ทุกคนก็ยิ่งปักใจเชื่อว่าฮิทาร่าโกงมากเท่านั้น มู่โหย่วหรงฉวยโอกาสพูดต่อว่า "อีกอย่าง เธอเสียงเพราะมากและมือก็สวยขนาดนั้น เธอต้องหน้าตาดีกว่าฉันแน่ๆ เลยค่ะ! เธอไม่ใช่ยัยขี้เหร่หน้าผี หรือองค์หญิงแห่งต้าถังคนที่สองอะไรนั่นแน่นอน!" 'หรงหรงโถ่! ทำไมคุณถึงใสซื่อขนาดนี้? เมื่อคืนยัยนั่นร้ายกับคุณจะตาย แต่คุณยังจะพูดแทนมันอีก! คุณโดนมันหลอกแล้ว!' 'เสียงขององค์หญิงแห่งต้าถังก็เพราะเหมือนกัน แต่สุดท้ายยัยนั่นก็เป็นแค่อีแก่ขี้เหร่!' เมื่อเห็นว่าได้เวลาพอสมควรแล้ว มู่โหย่วหรงจึงพูดว่า "เอาล่ะค่ะ เราเลิกคุยเรื่องนี้กันดีกว่า มาเล่นหมากรุกกันเถอะ" 'ใช่ๆๆ! ยัยขี้เหร่นั่นไม่คุ้มค่าที่จะเสียเวลาคุยถึงหรอก' ... เย่จั๋วกำลังช่วยงานที่ร้านอาหาร ดังนั้นเธอจึงไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นบนโลกอินเทอร์เน็ตบ้าง ช่วงนี้กิจการของร้านอาหารดีมากจริงๆ โชคดีที่พวกเธอจ้างพนักงานเสิร์ฟเพิ่มอีกสองคน ไม่อย่างนั้นคงรับมือกับฝูงคนที่หลั่งไหลมาไม่ไหว พวกเธอวุ่นวายกันจนถึงสี่ทุ่มกว่าจะปิดร้านได้ เย่ซูกล่าวขณะถูพื้นว่า "จั๋วจั๋ว หน้าที่สำคัญที่สุดของลูกตอนนี้คือการเรียน พรุ่งนี้ไม่ต้องมาช่วยที่ร้านแล้วนะ ตอนนี้ในร้านมีพนักงานตั้งสิบเอ็ดคนแล้ว ลูกไปโฟกัสเรื่องเรียนเถอะ" เย่จั๋วยิ้มและตอบว่า "หนูทำการบ้านเสร็จหมดแล้วค่ะ ไม่เป็นไรหรอก แม่ไม่ต้องห่วงหนูนะคะ" ในตอนนั้นเอง มีเสียงฝีเท้าดังมาจากหน้าประตู "มีใครอยู่ไหม?" "นั่นใครคะ?" เย่ซูเงยหน้าขึ้นมองเล็กน้อย "ฉันเอง!" คุณป้าผมดัดคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้าน เย่ซูยิ้มและถามว่า "ไม่ทราบว่าคุณคือ...?" ป้าคนนั้นแนะนำตัว "ฉันนามสกุลจาง เมื่อก่อนเคยเป็นเจ้าของร้านข้าวหน้าหมูแดงจางน่ะ" "อ๋อ คุณนั่นเอง มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?" "มีสิ! ทำไมฉันจะไม่มีธุระล่ะ?" เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ป้าจางก็รู้สึกโมโหขึ้นมา เธอเป็นคนเช่าร้านนี้มาก่อน ถ้าเธอไม่โอนสิทธิการเช่าให้เย่จั๋ว กิจการของพวกหล่อนจะดีขนาดนี้ไหม? รายได้พวกนี้ควรจะเป็นของครอบครัวเธอแท้ๆ! เมื่อเห็นว่ากิจการร้านอาหารส่วนตัวตระกูลเย่ดีวันดีคืน ป้าจางก็ยิ่งอิจฉาตาร้อน เธอถึงขั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับ ทุกวันเอาแต่คิดว่าจะเอาเงินที่ร้านตระกูลเย่หาได้มาเป็นของตัวเองได้ยังไง เพราะเดิมทีมันคือเงินของเธอ ป้าจางพูดต่อ "คนกันเองทั้งนั้น ฉันไม่อ้อมค้อมล่ะนะ เมื่อก่อนฉันเช่าร้านนี้อยู่ ถ้าฉันไม่โอนสิทธิให้พวกเธอ พวกเธอจะมีกิจการรุ่งเรืองแบบนี้เหรอ? น้องสาว ฉันว่าเธอไม่ใช่คนไม่มีเหตุผลนะ เธอน่าจะเข้าใจคำว่าแบ่งกันรวยนะ!" เย่ซูขมวดคิ้วเล็กน้อย "คุณหมายความว่ายังไงคะ?" "งั้นฉันไม่อ้อมค้อมล่ะ" ป้าจางพูดต่อ "ที่ฉันหมายถึงคือ ครอบครัวเธอควรจะแบ่งกำไรให้ฉันด้วย!" อันที่จริง แม้แต่ป้าจางเองยังรู้สึกว่าการแบ่งเงินกับเย่ซูนั้นขาดทุนเลยด้วยซ้ำ เพราะเมื่อก่อนนี่คือร้านของเธอ ถ้าเธอไม่ให้เย่ซูเช่า เงินทั้งหมดที่หาได้ตอนนี้ก็ต้องเป็นของเธอคนเดียว! เมื่อได้ยินเช่นนั้น เย่จั๋วก็หัวเราะออกมา เกิดมาสองชาติ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นคนหน้าด้านขนาดป้าจางคนนี้! "แกขำอะไร?" ป้าจางมองเย่จั๋วอย่างไม่พอใจ เย่จั๋วปรือตามองเล็กน้อย "ฉันขำใบหน้าของใครบางคนน่ะค่ะ ดูเหมือนจะมีความหนาพอๆ กับกำแพงเมืองจีนเลยนะคะ!" "นังเด็กนี่ กล้าพูดกับฉันแบบนี้เหรอ?" ป้าจางชี้หน้าเย่จั๋วแล้วพูดว่า "รู้ไหมว่าเหตุผลที่กิจการบ้านแกดีขนาดนี้ก็เพราะฉัน! ถ้าฉันไม่ยอมให้เช่าร้าน แกกับแม่แกจะเอาที่ไหนมาเปิดร้านได้ฮะ!" "อ๋อ สรุปคือพวกเราต้องขอบคุณคุณงั้นเหรอ?" เย่จั๋วเลิกคิ้วถาม "ไม่ต้องมาขอบคุณหรอก" ป้าจางพูดต่อ "ทำอะไรให้มันเป็นรูปธรรมหน่อยดีกว่า ตั้งแต่ตอนนี้ไป เงินที่บ้านแกหาได้ต้องแบ่งให้ฉันครึ่งหนึ่ง!" "แบ่งคนละครึ่งมันไม่ดูใจร้ายกับคุณไปหน่อยเหรอคะ? ให้พวกเรายกให้คุณหมดเลยดีไหมล่ะ!" เย่จั๋วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ป้าจางชะงักไป! ดูเหมือนเย่จั๋วคนนี้จะยังมีสำนึกอยู่บ้าง "คนละครึ่งมันก็ขาดทุนจริงๆ นั่นแหละ เอาอย่างนี้แล้วกัน ฉันเอาเก้าสิบส่วน พวกแกเอาไปสิบส่วนพอ" ป้าจางครุ่นคิดครู่หนึ่ง "ฉันนี่มันเป็นคนดีจริงๆ เลยนะ! ยอดขายพวกแกช่วงนี้อย่างน้อยก็น่าจะสองแสน! รีบไปเอามาให้ฉันแสนแปดเดี๋ยวนี้!" ป้าจางพูดราวกับมันเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่สุดในโลก เธอไม่รู้สึกละอายใจหรือเคอะเขินเลยแม้แต่นิดเดียวที่พูดออกมาแบบนั้น "สองแสนมันจะไปพออะไรล่ะคะ พวกเราหาได้มากกว่านั้นอีกในช่วงไม่กี่วันนี้!" เย่ซูชูนิ้วขึ้นมาห้านิ้ว โอ้พระเจ้า! ห้าแสน! ตาของป้าจางลุกวาวเป็นประกายสีเขียว เธอไม่นึกเลยว่ารายได้ของร้านตระกูลเย่จะดีขนาดนี้ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เงินพวกนี้เป็นของเธอแล้ว "งั้นพวกแกต้องเอามาให้ฉันสี่แสนห้า!" เย่จั๋วกอดอก "พวกเราหาได้ห้าแสนจริงๆ ค่ะ! แถมร้านเราก็มีคนต่อคิวยาวเหยียดทุกวัน กิจการกำลังรุ่งเรืองสุดๆ! แต่... พวกเราจะไม่ให้คุณแม้แต่สตางค์เดียว! เป็นไงล่ะ จางเกินฮวา โกรธไหมจ๊ะ?" ชื่อเต็มของป้าจางคือจางเกินฮวา จางเกินฮวาโกรธมาก! เธอโกรธจนหน้าซีดเผือด นังเด็กนี่มันโอหังเกินไปแล้ว! กล้ามาท้าทายเธอ! แถมยังกล้าเรียกชื่อตรงๆ อีก! "แกจะไม่ให้เงินฉันใช่ไหม? ได้! คอยดูแล้วกัน! อย่ามาเสียใจทีหลังนะ! ฉันจะไม่ให้เช่าร้านนี้ต่อแล้ว! ฉันจะทำให้พวกแกหาเงินไม่ได้แม้แต่บาทเดียว! ฉันจะโทรหาหลานสาวฉันเดี๋ยวนี้ แล้วให้ยัยนั่นเอาร้านนี้คืนมาให้ฉัน!" หลานสาวของจางเกินฮวาก็คือฉินเย่ว์ เหตุผลที่เธอกล้ามาขอเงินเย่ซูอย่างหน้าไม่อายแบบนี้ ก็เพราะฉินเย่ว์ที่ทำงานอยู่ที่สำนักงานขายเป็นหลานสาวของเธอนั่นเอง ขอเพียงเธอเอ่ยปาก ฉินเย่ว์ย่อมต้องเอาใบแจ้งสิทธิการเช่าคืนมาให้เธอได้แน่นอน! เย่จั๋วมองจางเกินฮวาด้วยรอยยิ้มจางๆ จางเกินฮวาไม่คาดคิดเลยว่าเย่จั๋วจะซื้อร้านนี้ขาดไปแล้ว เธอจึงพูดอย่างลำพองใจว่า "เป็นไง? รู้สำนึกหรือยังล่ะ? ถ้ายังอยากอยู่ดีกินดีก็รีบเอาเงินมาให้ฉันซะ อย่าให้ต้องเสียหน้าไปมากกว่านี้เลย! เงินนี่มันเป็นของครอบครัวฉัน! ฉันยังใจดีเหลือให้พวกแกตั้งห้าหมื่นนะ คนอื่นเขาไม่ใจกว้างเท่าฉันหรอก!" เย่จั๋วให้ความร่วมมือกับการแสดงของจางเกินฮวาเป็นอย่างดี "ตายแล้ว! หนูแสนจะหวาดกลัวเลยค่ะ! ได้โปรดรีบไปหาฉินเย่ว์แล้วบอกให้เธอมายึดร้านคืนทีเถอะนะคะ!" "ได้! แกคอยดูเถอะ!" เมื่อเห็นว่าเย่จั๋วไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง จางเกินฮวาจึงควักโทรศัพท์ออกมากดเบอร์ฉินเย่ว์ทันทีโดยไม่ลังเล "ฮัลโหล ฉินเย่ว์ นี่ป้าเองนะ..." เมื่อจางเกินฮวาได้ยินคำตอบจากหลานสาว สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนจากความลำพองใจเป็นความโกรธ และสุดท้ายกลายเป็นความไม่อยากจะเชื่อ ในที่สุด เหงื่อเย็นๆ ก็ผุดขึ้นเต็มหน้าผากเธอ แม้แต่เสียงของเธอก็แผ่วเบาลง 'ซื้อไปแล้วงั้นเหรอ!' จางเกินฮวาไม่เคยนึกฝันเลยว่าเย่จั๋วจะซื้อร้านค้าทั้งสามคูหานี้ไปแล้วจริงๆ จางเกินฮวาถึงกับแข้งขาอ่อนแรง สี่แสนห้าของเธอ! เงินสี่แสนห้าของเธอหายไปพริบตาเดียว เสียงของเย่จั๋วดังขึ้นในตอนนั้น "แม่คะ รีบโทรหาตำรวจเถอะค่ะ บอกว่ามีคนมาข่มขู่กรรโชกทรัพย์พวกเราในร้าน" 'แจ้งตำรวจ?' ร่างกายของจางเกินฮวาสั่นสะท้าน เธอรีบพุ่งตัวออกจากร้านอาหารตระกูลเย่ราวกับมีปีศาจไล่กวดตามหลังมา ข้างนอกร้าน จางเกินฮวานั่งแปะลงกับพื้นและร้องไห้โฮออกมาด้วยความเสียใจสุดขีด เงิน! ทั้งหมดนั่นมันควรจะเป็นเงินของเธอแท้ๆ! ถ้าเธอรู้ว่ากิจการที่นี่จะดีขนาดนี้ จางเกินฮวาไม่มีทางเซ็นโอนร้านให้เย่จั๋วเด็ดขาด ตอนนี้เสียใจไปก็ไม่มีประโยชน์ เมื่อเห็นจางเกินฮวานั่งร้องไห้อยู่ไกลๆ เย่จั๋วก็ตบมือเข้าหากันอย่างเอือมระอา "ไม่เคยเห็นใครหน้าด้านเท่าป้าคนนี้มาก่อนเลยจริงๆ" เย่ซูยิ้มและกล่าวว่า "จั๋วจั๋ว ครั้งนี้ต้องขอบคุณลูกจริงๆ นะ ถ้าลูกไม่ซื้อร้านนี้ไว้ คราวนี้พวกเราคงลำบากแน่" จางเกินฮวาเป็นคนรับมือยาก แถมยังมีหลานสาวทำงานในสำนักงานขายอีก สำนักงานขายมีวิธีตั้งร้อยแปดที่จะยึดตึกคืน ถ้าพวกนั้นมาก่อกวนจริงๆ ร้านของพวกเธออาจจะดำเนินกิจการต่อไปไม่ได้ เย่จั๋วกล่าวว่า "ถึงหนูจะไม่ซื้อไว้ หนููก็มีวิธีจัดการกับเธออยู่ดีค่ะ" เย่ซูยิ้มราวกับเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้ "อ้อจริงด้วย จั๋วจั๋ว คืนนี้รีบนอนหน่อยนะ พรุ่งนี้เราจะไปบ้านพี่ซาซ่ากัน" "ไปบ้านพี่ซาซ่าทำไมคะ?" เย่จั๋วถามอย่างสงสัย เย่ซูกล่าวว่า "พรุ่งนี้แฟนของพี่ซาซ่าจะมาคุยเรื่องหมั้นและปรึกษาเรื่องแต่งงานน่ะจ้ะ" "เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" เย่จั๋วแปลกใจ เย่ซูพยักหน้า "ได้ยินมาว่าครอบครัวฝ่ายชายฐานะดีทีเดียว แถมพี่ซาซ่าของลูกก็ปักใจรักคนนี้มาก พวกเขาเลยตัดสินใจจะแต่งงานกันน่ะ" ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเย่จั๋วก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดูพบว่าเป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก "สวัสดีค่ะ" "สวัสดีครับ ผมเป็นผู้อำนวยการของ 'วอนเดอร์ฟูลซาวด์ บรอดแคสติ้ง' (Wonderful Sound Broadcasting) ผมนามสกุลตู้ครับ ไม่ทราบว่าใช่คุณเย่จากช่อง Hitara.YZ หรือเปล่า?" "ใช่ค่ะ" อีกฝ่ายพูดต่อ "ผมโทรมาเพื่อแจ้งให้คุณทราบว่า อีกสองเดือนข้างหน้าจะเป็นงานฉลองครบรอบสามปีของวอนเดอร์ฟูลซาวด์ครับ จะมีการจัดงานกาล่าขึ้น และผมขอเชิญคุณให้เกียรติมาร่วมงานด้วยความจริงใจครับ" ชื่อเสียงของเย่จั๋วพุ่งสูงขึ้นเร็วมากในช่วงเวลานี้ เธอตกเป็นหัวข้อข่าวบ่อยๆ ตอนนี้เธอดังมากจริงๆ! ทางแพลตฟอร์มต้องการใช้กระแสนี้เพื่อสร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง! ในอีกทางหนึ่ง พวกเขาก็ต้องการพิสูจน์ด้วยว่าเย่จั๋วคือ 'องค์หญิงแห่งต้าถังคนที่สอง' หรือไม่ เย่จั๋วไม่สนใจจะไปงานกาล่าแบบนี้เท่าไหร่ เธอจึงตอบปฏิเสธอย่างสุภาพ "ขอบคุณค่ะ ฉันขอเก็บไปพิจารณาก่อนนะคะ" อีกฝ่ายดูเหมือนจะหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า "ทางเราส่งคำเชิญอิเล็กทรอนิกส์ไปทางอีเมลของคุณแล้วนะครับ อย่าลืมเช็คด้วยล่ะ หวังว่าเราจะได้พบคุณที่งานตามกำหนดการนะครับ" "ค่ะ" ในขณะเดียวกัน ตู้รั่วเพิ่งวางสายโทรศัพท์ เมื่อมู่โหย่วหรงที่อยู่อีกฟากของหน้าจอถามขึ้นอย่างร้อนใจ "เป็นไงบ้างคะ? ยัยนั่นตกลงจะมาไหม?" ตู้รั่วส่ายหน้าและมองมู่โหย่วหรงผ่านหน้าจอ "ไม่หรอก ยัยนั่นคงไม่กล้ามาแน่ๆ" ตู้รั่วคือผู้อำนวยการของวอนเดอร์ฟูลซาวด์ และเธอมีความสัมพันธ์ที่ดีมากกับมู่โหย่วหรง นั่นก็เพราะตอนที่ตู้รั่วมาทำงานที่หยุนจิง เธอถูกปล้นระหว่างทางและถูกคนร้ายแทงด้วย ถ้ามู่โหย่วหรงไม่บังเอิญผ่านมาเห็นและแจ้งตำรวจทันเวลา ตู้รั่วคงตายไปแล้ว ดังนั้น จึงไม่เป็นการกล่าวเกินไปนักว่ามู่โหย่วหรงคือผู้ช่วยชีวิตของตู้รั่ว นี่คือเหตุผลที่มู่โหย่วหรงสามารถเซ็นสัญญากับวอนเดอร์ฟูลซาวด์ได้อย่างราบรื่น เมื่อได้ยินดังนั้น มู่โหย่วหรงก็ยิ้มพลางกล่าวว่า "ฉันว่าแล้วเชียวว่ายัยนั่นไม่กล้ามา" ยัยขี้เหร่จะกล้ามางานเลี้ยงใหญ่โตขนาดนี้ได้ยังไง! หลังจากพูดแบบนั้น มู่โหย่วหรงก็ถามต่อ "พี่ตู้คะ ฉันได้ยินมาว่าท่านประธานหลี่ก็จะไปงานนี้ด้วยใช่ไหมคะ?" หลี่เฉียนตงคือเจ้าของวอนเดอร์ฟูลซาวด์ ถ้าหลี่เฉียนตงไป นายน้อยห้าตระกูลเซิ่นก็ต้องไปด้วยแน่นอน ตู้รั่วพยักหน้า "ใช่จ้ะ ปีนี้ครบรอบสามปี ไม่ใช่แค่บิ๊กบอสที่จะไป แต่ผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ ก็จะไปด้วย ตอนนั้นเราจะมีการถ่ายทอดสดผ่านแพลตฟอร์มของเราด้วยนะ" พูดจบ ตู้รั่วก็ถามต่อ "โหย่วหรงจ๊ะ วันนั้นคุณจะไปร่วมงานไหม? ยังไงปีนี้ก็เป็นปีแรกที่คุณเข้าร่วมกับวอนเดอร์ฟูลซาวด์นะ" มู่โหย่วหรงพยักหน้า "ไปค่ะ ฉันรับปากแฟนคลับไว้แล้ว" ตู้รั่วยิ้มกล่าวว่า "เมื่อถึงตอนนั้น คุณต้องเป็นคนที่โดดเด่นและสะกดทุกสายตาในงานแน่ๆ!" แม้จะมีสตรีมเมอร์สาวๆ ภายใต้สังกัดวอนเดอร์ฟูลซาวด์มากมาย แต่ก็ไม่มีใครสวยโดดเด่นเท่ามู่โหย่วหรงเลย "พี่ตู้คะ ชอบล้อฉันเล่นอยู่เรื่อยเลย" มู่โหย่วหรงพูดต่อ "มีคนสวยกว่าฉันตั้งเยอะแยะ ฉันจะไปสะกดคนทั้งงานด้วยความงามของฉันได้ยังไงกันคะ?" ตู้รั่วกล่าวว่า "พี่ไม่ได้โม้เลยนะโหย่วหรง คุณทั้งสวยและฝีมือหมากรุกก็ดี บนแพลตฟอร์มเรา ใครจะสู้คุณได้?" แววตาของมู่โหย่วหรงฉายแววภาคภูมิใจ เธอคือหงส์ที่โบยบินอยู่บนสรวงสวรรค์ ถ้าเธอไม่สะกดคนทั้งงาน แล้วใครจะทำได้? เมื่อถึงเวลานั้น สตรีมเมอร์หญิงทุกคนในงานจะเป็นเพียงฉากหลังให้เธอเท่านั้น! วันที่เธอจะได้ครองคู่กับนายน้อยห้าเซิ่นคงอยู่ไม่ไกลแล้ว "จริงสิ" ตู้รั่วพูดด้วยแววตาเป็นประกาย "ท่านประธานหลี่เองก็ยังไม่มีแฟนนะโหย่วหรง คุณก็สวยขนาดนี้..." เธอไม่จำเป็นต้องพูดประโยคหลังให้จบ ใครๆ ก็เข้าใจความนัยได้ชัดเจน สองคนนี้ช่างเหมาะสมกันที่สุด! หลี่เฉียนตงงั้นเหรอ? แววตาของมู่โหย่วหรงฉายแววดูแคลน เมื่อเทียบกับนายน้อยห้าเซิ่นแล้ว หลี่เฉียนตงคือใคร? อย่างมากเขาก็เป็นได้แค่บันไดให้เธอเหยียบขึ้นไปเท่านั้น! "พี่ตู้ ล้อฉันเล่นอีกแล้วนะคะ" ใบหน้าของมู่โหย่วหรงเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ "คนอย่างฉันจะคู่ควรกับท่านประธานหลี่ได้ยังไงคะ?!" ตู้รั่วทึกทักเอาเองว่ามู่โหย่วหรงกำลังเขินอาย "พี่สนิทกับท่านประธานหลี่นะจ๊ะ ไว้ถ้าคุณมาปักกิ่ง พี่จะแนะนำให้รู้จักกัน ถึงจะไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่เป็นเพื่อนกันไว้ก็ไม่เสียหลายหรอก" มู่โหย่วหรงกำลังกังวลอยู่พอดีว่าจะทำยังไงถึงจะได้ทำความรู้จักกับหลี่เฉียนตง เธอไม่นึกเลยว่าตู้รั่วจะเป็นฝ่ายเสนอตัวเชื่อมสายสัมพันธ์ให้เอง ยอดเยี่ยมไปเลย! ตอนนี้หลี่เฉียนตงมีความประทับใจที่ดีต่อเธอ เมื่อถึงเวลา เธอสามารถใช้บันไดนี้เพื่อเข้าหาบ้านตระกูลเซิ่นได้ หลังจากพูดคุยกันเสร็จ ตู้รั่วก็กล่าวว่า "เอาล่ะ พี่ต้องวางสายแล้ว คุณแม่เรียกไปทานข้าว พรุ่งนี้ค่อยคุยกันใหม่นะจ๊ะ เจอเันที่ปักกิ่งในอีกสองเดือนนะ" สำนักงานใหญ่ของวอนเดอร์ฟูลซาวด์ตั้งอยู่ที่ปักกิ่ง ดังนั้นงานกาล่าประจำปีจึงจัดขึ้นที่นั่นด้วย มู่โหย่วหรงพยักหน้า "ค่ะ แล้วเจอกันที่ปักกิ่งนะคะ" หลังจากจบการวิดีโอคอล มู่โหย่วหรงก็เริ่มเลือกชุดราตรีที่จะใส่ไปงานกาล่าทันที แม้จะยังเหลือเวลาอีกตั้งสองเดือน แต่มู่โหย่วหรงต้องการเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด เพื่อให้การปรากฏตัวของเธอนั้นสะกดและข่มทุกคนในงานให้ได้! ทางด้านบ้านตระกูลเย่ เนื่องจากพรุ่งนี้ต้องไปบ้านหลินซาซ่า เย่จั๋วจึงไม่ได้เปิดไลฟ์สดหลังจากกลับถึงบ้านคืนนั้น เธออาบน้ำ ทำกายบริหารแอโรบิก และเข้านอนทันที เมื่อเย่จั๋วไม่ได้เปิดไลฟ์ เธอจึงไม่รู้เลยว่ามีข่าวซุบซิบอะไรแพร่กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ตบ้าง เช้าวันรุ่งขึ้น เย่ซูและเย่จั๋วเดินทางมาถึงบ้านตระกูลหลิน หลินซาซ่ารู้ว่าคืนก่อนเย่จั๋วไม่ได้ไลฟ์สด เธอจึงทึกทักเอาเองว่าเย่จั๋วคงเสียขวัญจากเรื่องที่เกิดขึ้น เธอรีบจับมือเย่จั๋วแล้วพูดว่า "จั๋วจั๋ว อย่าเสียใจไปเลยนะ พวกคนในเน็ตมันก็แค่อิจฉาเธอน่ะ! ทองแท้ไม่แพ้ไฟอยู่แล้ว! แต่คืนนี้เธอควรจะเปิดหน้าโชว์พวกมันหน่อยนะ ไม่งั้นพวกนั้นจะเอาแต่พ่นเรื่องแย่ๆ ใส่เธอไม่หยุดแน่!" เย่จั๋วสวยขนาดนี้ ขอเพียงเธอเผยใบหน้า ข่าวลือพวกนั้นย่อมต้องพังทลายลงแน่นอน "พี่ซาซ่าพูดเรื่องอะไรเหรอคะ?" เย่จั๋วถามอย่างงุนงง "นี่เธอ... เธอยังไม่รู้เรื่องเหรอ?" หลินซาซ่ามองเย่จั๋วอย่างประหลาดใจ เย่จั๋วถามอย่างใคร่รู้ "หนูควรจะรู้อะไรเหรอคะ?" หลินซาซ่ารีบเปิดโทรศัพท์และโชว์คลิปวิดีโอสั้นๆ ให้เย่จั๋วดู วิดีโอนี้กำลังเป็นไวรัลอย่างมาก มียอดไลก์ถึงสองล้านครั้งและคอมเมนต์อีกสองแสนข้อความ เนื้อหาในวิดีโอกล่าวอ้างว่า สตรีมเมอร์สาวที่เพิ่งโด่งดังบนแพลตฟอร์มวอนเดอร์ฟูลซาวด์นั้น นอกจากจะเป็นพวกขี้โกงแล้ว เธอยังเป็น 'องค์หญิงแห่งต้าถังคนที่สอง' ที่หน้าตาสุดขี้เหร่จนไม่กล้าเปิดหน้าสู้หน้าผู้คนด้วย ในวิดีโอยังอ้างอีกว่าเธอคือคนขี้โกงและขี้เหร่ตัวแม่! เนื้อหาทั้งหมดในคลิปคือการยกย่องมู่โหย่วหรงเพื่อกดขี่เย่จั๋วให้ดูต่ำต้อยลง คอมเมนต์ใต้คลิปต่างรุมด่าทอเย่จั๋วสารพัด เมื่อไหร่ที่มีแฟนคลับออกมาพูดแทนเย่จั๋ว พวกเขาก็จะถูกรุมเยาะเย้ย แม้จะถูกถล่มอย่างหนัก แต่แฟนคลับที่รักเย่จั๋วจริงๆ ก็ยังคงเดินหน้าปกป้องเธอต่อไป เย่จั๋วเม้มริมฝีปากสีชาดแน่น เธอไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมาขณะใช้นิ้วเลื่อนดูหน้าจอ จากนั้นเธอก็เห็นวิดีโอใหม่อีกตัวที่มีคำบรรยายว่า "จากคำตอบล่าสุดของวอนเดอร์ฟูลซาวด์ ทางแพลตฟอร์มได้เชิญสมาชิกใหม่อย่าง Hitara.YZ ให้ไปร่วมงานครบรอบสามปี แต่ YZ กลับไม่ได้ตอบรับคำเชิญอย่างชัดเจน! สงสัยกันไหมว่าทำไม หรือว่า YZ จะรู้สึกผิดเรื่องที่โกงหมากรุกกับ MY Rong เมื่อคราวก่อนกันแน่!" ฉายาของมู่โหย่วหรงก็คือ MY Rong มีคอมเมนต์กว่าสามหมื่นข้อความใต้คลิปนั้น ทั้งหมดต่างถากถาง YZ ว่าเป็นพวกขี้ขลาดที่ไม่กล้ามาร่วมงาน ท้ายที่สุดแล้ว หัวขโมยย่อมไม่กล้าสู้หน้าแสงสว่าง! 'ฉันล่ะสงสารหรงหรงจริงๆ ที่ต้องมาเจอกับคู่แข่งพรรค์นี้' 'นี่มันเป็นการดูหมิ่นหรงหรงชัดๆ!' 'พวกขี้โกงมันหน้าด้าน! ขอให้ตายยกรัง!' ขนาดหลินซาซ่าเห็นคอมเมนต์พวกนี้ยังโกรธแทน แล้วเย่จั๋วจะรู้สึกขนาดไหน หลินซาซ่ารีบปลอบใจเธอ "จั๋วจั๋ว อย่าโกรธเลยนะ พวกนี้มันแค่อิจฉาเธอน่ะ! ฉันว่ามู่โหย่วหรงนั่นแหละที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้! ยัยนั่นรู้หรือเปล่าว่าฮิทาร่าคือเธอ?" เย่จั๋วเลิกคิ้วเล็กน้อย "หนูว่ายัยนั่นไม่รู้หรอกค่ะ" "แล้วเธอจะทำยังไงต่อล่ะ?" หลินซาซ่าถาม "อ้อจริงด้วยจั๋วจั๋ว ทางวอนเดอร์ฟูลซาวด์เชิญเธอไปงานครบรอบสามปีจริงๆ เหรอ?" "ใช่ค่ะ" "แล้วเธอไม่ได้ตอบตกลงเหรอ?" เย่จั๋วกล่าวว่า "ตอนแรกหนูขี้เกียจไปร่วมงานพวกนี้ค่ะ แต่ในเมื่อมีใครบางคนอยากให้หนูไปใจจะขาดขนาดนั้น หนููยอมทำตามความปรารถนาของเธอก็ได้!" อันที่จริงเย่จั๋วไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เลยในตอนแรก แต่เมื่อเธอเห็นว่าแฟนคลับของเธอพยายามปกป้องเธอสุดชีวิต เธอก็รู้สึกว่าควรทำอะไรเพื่อพวกเขาบ้าง! งานครบรอบปีคงจะคึกคักน่าดู แน่นอนว่าเธอต้องไปร่วมสนุกด้วยสิ! จากนั้น เย่จั๋วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเริ่มบันทึกวิดีโอทันที "สวัสดีค่ะทุกคน ฉันคือเย่จื่อนะคะ ฉันรู้สึกซึ้งใจมากที่แฟนคลับและเหล่าน้องน้อยทุกคนคอยสนับสนุนและปกป้องฉันมาตลอด ตรงนี้ฉันขอชี้แจงสองเรื่องนะคะ เรื่องแรกคือฉันไม่ได้โกงค่ะ ใครคือคนแพ้แล้วพาลยัยนั่นย่อมรู้แก่ใจดี! เรื่องที่สองคือฉันจะไปร่วมงานครบรอบสามปีของวอนเดอร์ฟูลซาวด์ตามกำหนดการแน่นอน และฉันขอส่งคำเชิญท้าแข่งหมากรุกแบบสดๆ กับคุณหรงหรงในงานนั้นด้วย! แข่งกันแบบยุติธรรมและเปิดเผย! ไม่ทราบว่าคุณหรงหรงจะกล้ารับคำท้าของฉันไหมคะ?"