บทที่ 89: 074: ตบหน้าด้วยความสามารถ ทำเอาทุกคนตกตะลึง! 3 [ หรงหรงของเราคือที่หนึ่ง! พวกเด็กใหม่ไร้ยางอายบางคน ถ้าแพ้ก็อย่ามาแสร้งทำเป็นดอกบัวขาวร้องไห้บีบน้ำตาทำตัวน่าสงสารนะ ] [ รอให้หรงหรงสอนแม่ดอกบัวขาวให้รู้จักที่ต่ำที่สูงอยู่นะ! ] [ ฉากตบหน้าครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว อ๊ากกก บันทึกวิดีโอไว้เรียบร้อยแล้ว รอหรงหรงขยี้พวกเด็กใหม่ได้เลย! ] [ รอให้พวกสุนัขขี้โกงสำนึกผิดและขอโทษอยู่นะ! ] [ ตื่นเต้นจังเลย! ดีใจสุดๆ ไปเลย! ] หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายตกลงเรื่องเดิมพันกันเรียบร้อยแล้ว เกมการแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้น ด้วยความช่วยเหลือจากระบบ มู่โหย่วหรงเดินหมากตาแรกของเธออย่างระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง เย่จั๋วไม่ได้ใช้เวลาคิดนานนัก เธอวางหมากลงไปทันที มู่โหย่วหรงบุกมาอย่างคุกคาม ภายในเวลาไม่ถึงสามนาที เธอสามารถกินหมากของเย่จั๋วไปได้ถึงห้าตัว ในขณะที่ฝั่งของเย่จั๋วนั้น กลับยังไม่สามารถกินหมากได้แม้แต่ตัวเดียวและกำลังตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ มู่โหย่วหรงยิ้มให้เย่จั๋ว “ผลแพ้ชนะมันถูกกำหนดไว้แล้ว ฉันว่าไม่จำเป็นต้องเล่นต่อแล้วมั้งคะ? ถ้าคุณยังฝืนเล่นต่อไป มันก็จะเสียเวลาเปล่าๆ” เย่จั๋วค่อยๆ วางหมากลงไปหนึ่งตัวแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “มันยังไม่จบเสียหน่อย จะรีบไปไหนคะ?” มู่โหย่วหรงกระตุกยิ้มที่มุมปาก “ในเมื่อคุณหนูไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา งั้นฉันก็จะเล่นกับคุณจนถึงที่สุด แต่ถึงจะเล่นจนจบ มันก็เปลี่ยนผลลัพธ์ไม่ได้หรอกค่ะ! คุณหนูคะ คนเราผิดพลาดกันได้ ถึงคุณจะเคยโกงมาก่อน แต่ทักษะการเล่นหมากรุกของคุณก็ถือว่าไม่เลวเลย ฉันเล่นหมากรุกมาหลายปีแล้ว คุณไม่ต้องใส่ใจเรื่องแพ้ชนะมากนักก็ได้ค่ะ” เธอมีทักษะการเล่นหมากรุกระดับยอดเยี่ยมที่ได้รับมาจากระบบ แล้วเย่จั๋วมีอะไรล่ะ? ต่อให้เย่จั๋วจะเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน แต่เธอก็ไม่มีทางเอาชนะตนเองได้อยู่ดี! [ ฮ่าฮ่าฮ่า! หรงหรงเก่งสุดๆ ไปเลย! ] [ นังขี้โกงนี่ไร้ยางอายจริงๆ! ยังจะดิ้นรนเฮือกสุดท้ายอยู่อีก! ] [ หรงหรงสุดยอด! ] [ นังขี้โกง เธอเอาแต่ประวิงเวลา รู้ไหมว่าเวลาของหรงหรงเรามีค่ามากแค่ไหน? ] [ แพ้ก็คือแพ้ จะเสียเวลาไปเพื่ออะไร? ] ในโซนที่นั่งผู้ชม หลี่เฉียนตงจ้องมองไปที่กระดานหมากบนจอภาพขนาดใหญ่ด้วยความประหลาดใจ “คุณหนูมู่เก่งเกินไปแล้ว! ท่านเทพกำลังจะแพ้ เชี่ยแล้ว! หรือว่าครั้งก่อนในไลฟ์สดท่านเทพจะโกงจริงๆ?” ขณะที่เขาพูด มู่โหย่วหรงก็กินหมากของเย่จั๋วไปได้อีกตัว ถ้าเย่จั๋วเก่งกาจขนาดนั้นจริงๆ และสามารถเอาชนะเย่จั๋วได้ เธอก็ไม่ควรจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างสมบูรณ์ในการดวลครั้งนี้ แต่ตอนนี้ เย่จั๋วไม่เพียงแต่เสียเปรียบเท่านั้น แต่เธอกำลังจะพ่ายแพ้อย่างราบคาบ เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีอันทรงพลังของมู่โหย่วหรง เธอก็ดูเหมือนจะไม่มีความสามารถในการตอบโต้เลย เรื่องนี้หมายความได้อย่างเดียวเท่านั้น เย่จั๋วโกงจริงๆ ถ้าเธอไม่ได้โกง มันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะเอาชนะมู่โหย่วหรงได้อย่างง่ายดายในไลฟ์สดครั้งก่อน “ฉันไม่นึกเลยจริงๆ ว่าท่านเทพจะโกง...” หลี่เฉียนตงบอกไม่ถูกว่าตัวเองรู้สึกอย่างไร บอกตามตรง การกระทำของเย่จั๋วทำให้เขาผิดหวังนิดหน่อย ถึงแม้ว่าการอยากชนะจะเป็นเรื่องธรรมดา แต่การโกงนั้นมันไม่ถูกต้อง ถ้าทุกคนทำเหมือนเย่จั๋ว วงการหมากรุกจะไม่ปั่นป่วนไปหมดเหรอ? “เธอไม่ได้โกง” น้ำเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านข้าง “และเธอจะไม่มีวันแพ้ด้วย” เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เฉียนตงจึงหันไปมองเซิ่นเซ่าฉิง เซิ่นเซ่าฉิงกำลังจ้องมองที่หน้าจอขนาดใหญ่ด้วยประกายยิ้มจางๆ ในดวงตา วิธีการเดินหมากของคนคนนี้ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ดูเหมือนจะไร้ระเบียบ แต่ในความเป็นจริง ทุกย่างก้าวกลับเต็มไปด้วยกับดัก ความประมาทเพียงนิดเดียวก็จะทำให้ตกลงไปในหลุมพรางของเธอได้ทันที มู่โหย่วหรงดูเหมือนจะเป็นฝ่ายคุมเกม แต่แท้จริงแล้ว เธอได้ก้าวเข้าสู่กับดักของอีกฝ่ายทีละก้าวแล้ว เมื่อเห็นเซิ่นเซ่าฉิงเป็นแบบนี้ หลี่เฉียนตงก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ เขารู้สึกว่าเซิ่นเซ่าฉิงกำลังโดนมนต์สะกด เย่จั๋วเห็นอยู่ชัดๆ ว่ากำลังจะแพ้ แต่เขาก็ยังเชื่อมั่นว่าเย่จั๋วจะชนะ... นี่เขาใส่ฟิลเตอร์มองเย่จั๋วอยู่หรือไง? แม้ว่าเย่จั๋วจะเป็นคนดังในวงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีและมีความสามารถมาก แต่โกงก็คือโกง ทำไมเซิ่นเซ่าฉิงถึงเลือกที่จะเมินเฉยต่อความจริงล่ะ? หรือเขาคิดว่าถ้าเขาไม่ยอมรับ เรื่องที่เย่จั๋วโกงมันจะไม่เกิดขึ้นจริงงั้นเหรอ? ในขณะนั้นเอง น้ำเสียงใสและเรียบเฉยก็ดังขึ้นกลางอากาศ “รุกฆาต! รุ่นพี่ M ขอบคุณที่ออมมือให้คะ” หลังจากพูดจบ เย่จั๋วก็เคลื่อนหมากรถไปไว้ข้างหน้าตัวขุน ในตอนนี้ ขุนของมู่โหย่วหรงถูกล้อมรอบด้วยเบี้ยทั้งสองข้าง เขาทำได้เพียงเดินไปข้างหน้าและไม่สามารถขยับไปด้านข้างได้เลย ดังนั้น จึงมีเพียงทางเดียวที่มู่โหย่วหรงต้องเผชิญ การรุกฆาตจากเย่จั๋ว! “เชี่ย!” หลี่เฉียนตงรู้สึกเหมือนหน้าของเขาถูกใครบางคนตบอย่างแรง มู่โหย่วหรงแพ้? มู่โหย่วหรงแพ้ได้ยังไง? มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ฝั่งของเย่จั๋วเห็นชัดๆ ว่าพ่ายแพ้ยับเยินและเหลือหมากรถเพียงตัวเดียวที่ข้ามฝั่งแม่น้ำมาได้ ส่วนฝั่งของมู่โหย่วหรงยังมีทั้งปืนใหญ่สองตัว รถสองคัน ม้าสองตัว... นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว! ถ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง เขาไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่านี่คือเรื่องจริง นี่เขาเรียกว่าอะไรนะ? การสวนกลับที่ทรงพลังงั้นเหรอ? “นายรู้ไหมว่าในเกมหมากรุกเขาเรียกสิ่งนี้ว่าอะไร?” เสียงของเซิ่นเซ่าฉิงดังขึ้นอย่างราบเรียบ “นี่เรียกว่ามีตาหามีแววไม่ ในการเล่นหมากรุก การกินหมากได้เยอะไม่ได้หมายความว่าจะชนะเสมอไป มันเน้นที่กลยุทธ์และสมองต่างหาก”