บทที่ 718: 160: นี่คือน้องสาวของฉัน เย่จั๋ว! 1 ผู้แปล: 549690339 เซินยวี่เยี่ยนตบหลังมือของซ่งเฉินยวี่เบาๆ “เฉินยวี่ ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก” โจวเสี่ยวหว่านพยักหน้าเห็นด้วย “ยวี่เยี่ยนพูดถูก เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอเลย ถ้าจะบอกว่าเป็นความผิด ก็ต้องเป็นความผิดของพวกเราเอง พวกเราสะเพร่ากันเกินไป” ทั้งสองคนเป็นคนเสนอให้เล่นเกมนี้ จะไปโทษซ่งเฉินยวี่ได้อย่างไร? ในตอนนี้ คนที่รู้สึกผิดที่สุดก็คือเซินยวี่เยี่ยนและโจวเสี่ยวหว่าน เดิมทีพวกเธอต้องการช่วยให้ซ่งเฉินยวี่ได้สร้างชื่อเสียง แต่ใครจะไปคิดว่าสุดท้ายกลับถูกเย่จั๋วแย่งชิงมันไป! เซินยวี่เยี่ยนมองไปที่ซ่งเฉินยวี่ “เฉินยวี่ วันนี้เธอรู้สึกไม่ค่อยดีหรือเปล่า?” ฝีมือการเดินหมากล้อมของซ่งเฉินยวี่นั้นยอดเยี่ยมมาก เซินยวี่เยี่ยนเคยเล่นกับเธอมาก่อน หากไม่ใช่เพราะเธอรู้สึกไม่สบาย ซ่งเฉินยวี่ก็คงไม่แพ้เย่จั๋ว ซ่งเฉินยวี่พยักหน้า “เมื่อวานฉันยุ่งกับการทำงานทั้งวัน พอตื่นมาเช้านี้ก็เลยรู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อยค่ะ อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่เหตุผลที่ฉันจะใช้เป็นข้ออ้างในการแพ้คุณเย่ ฝีมือหมากล้อมของคุณเย่นั้นยอดเยี่ยมจริงๆ” คนฉลาดจะไม่มีวันหาเหตุผลมาอ้างให้กับความพ่ายแพ้ของตัวเอง เซินยวี่เยี่ยนขมวดคิ้ว “เฉินยวี่ ทำไมไม่บอกฉันให้เร็วกว่านี้ล่ะว่าเธอไม่สบาย? ถ้าเธอรู้เร็วกว่านี้ ฉันคงไม่ยอมให้เย่จั๋วมาแข่งกับเธอแน่! ชัยชนะของเย่จั๋วครั้งนี้มันไม่ยุติธรรมเลย!” มีอะไรให้เย่จั๋วต้องภาคภูมิใจกัน ถ้าซ่งเฉินยวี่ไม่รู้สึกป่วย เย่จั๋วจะชนะได้หรือ? เซินยวี่เยี่ยนโกรธมาก! “ช่างมันเถอะค่ะ” ดวงตาของซ่งเฉินยวี่ดูอ่อนโยนขณะที่เธอยิ้มและพูดว่า “ชนะก็คือชนะ เหมือนกับการแข่งขันระดับโลก กรรมการคงไม่ตัดสินใหม่เพียงเพราะผู้เข้าแข่งขันป่วยหรอกค่ะ” การแข่งขันทุกอย่างย่อมมีความยุติธรรม อย่างไรก็ตาม การแข่งขันครั้งนี้ไม่ยุติธรรมอย่างยิ่งสำหรับซ่งเฉินยวี่ ในตอนนี้ ยิ่งซ่งเฉินยวี่แสดงความใจกว้างออกมามากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งสร้างความเกลียดชังให้กับเย่จั๋วได้มากขึ้นเท่านั้น ท้ายที่สุดแล้ว เธอกำลังป่วยอยู่ ส่วนเย่จั๋วนั้นปกติทุกอย่าง มันไม่ยุติธรรมเลยที่คนปกติจะมาแข่งกับคนป่วย โจวเสี่ยวหว่านถอนหายใจ “เฉินยวี่ เธอเป็นคนคุยง่ายเกินไปแล้ว! ดูสิว่าเย่จั๋วลำพองแค่ไหน! หล่อนคงคิดว่าตัวเองชนะเธอได้ด้วยความสามารถจริงๆ!” ตั้งแต่เย่จั๋วชนะซ่งเฉินยวี่ รอยยิ้มบนใบหน้าของคุณย่าเซินก็ไม่เคยจางหายไปเลย หากซ่งเฉินยวี่เป็นฝ่ายชนะ คุณย่าเซินจะต้องมองซ่งเฉินยวี่ในแง่ดีขึ้นอย่างแน่นอน น่าเสียดาย สุดท้าย เย่จั๋วก็ยังเป็นฝ่ายได้เปรียบ “ช่างมันเถอะค่ะ ช่างมันเถอะ” ซ่งเฉินยวี่ไม่โกรธเลยแม้แต่นิดเดียว “ความสามัคคีนำมาซึ่งความมั่งคั่ง” เซินยวี่เยี่ยนมองซ่งเฉินยวี่แล้วพูดด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย “เฉินยวี่ ทำไมเธอถึงได้ดูปล่อยวางขนาดนี้? ทำไมไม่หัดต่อสู้เพื่อตัวเองบ้าง? เธอเป็นคนที่รู้จักน้องห้าของฉันก่อนนะ! ถ้าเธอมีเล่ห์เหลี่ยมสักครึ่งหนึ่งของเย่จั๋ว น้องห้าของฉันก็คงไม่ถูกแย่งไปหรอก!” ซ่งเฉินยวี่รู้จักเซินเส้าชิงมาสามปีแล้ว แล้วเย่จั๋วรู้จักเซินเส้าชิงมานานแค่ไหนกัน? ซ่งเฉินยวี่ยังคงรักษาความยิ้มแย้มไว้ “บางเรื่องมันก็เป็นเรื่องของโชคชะตาค่ะ ฉันเชื่อในพรหมลิขิต สิ่งที่เป็นของฉัน ใครก็แย่งไปไม่ได้ และสิ่งที่ไม่ใช่ของฉัน ฉันก็แย่งมาไม่ได้เหมือนกัน” ชัยชนะของเย่จั๋วมันก็แค่ชั่วคราวเท่านั้น หล่อนคิดจริงๆ หรือว่าจะแย่งเซินเส้าชิงไปจากเธอได้? มันเป็นไปไม่ได้! สำหรับเซินเส้าชิง เย่จั๋วก็เป็นแค่เด็กสาววัยรุ่นคนหนึ่ง เขาและเย่จั๋วก็แค่เล่นสนุกกันเท่านั้น เมื่อเซินเส้าชิงเบื่อที่จะเล่นสนุกแล้ว เขาก็จะไม่สนใจเย่จั๋วอีกต่อไป เย่จั๋วอยากจะแต่งงานกับเขาและกลายเป็นนายหญิงของตระกูลเซินในก้าวเดียวงั้นหรือ? มันช่างยากลำบากราวกับจะปีนขึ้นไปบนสวรรค์! ถึงแม้คุณย่าเซินจะชอบเย่จั๋วมาก และมองเย่จั๋วเป็นหลานสะใภ้ของตระกูลเซินจากก้นบึ้งของหัวใจแล้วก็ตาม แต่ใครจะรับประกันได้ว่าความเอ็นดูแบบนี้จะคงอยู่ได้นานแค่ไหน? อีกอย่าง คุณย่าเซินก็อายุมากแล้ว ใครจะรู้ว่าวันพรุ่งนี้หรืออุบัติเหตุจะเกิดขึ้นก่อนกัน? หากเกิดอะไรขึ้นกับคุณย่าเซิน เย่จั๋วจะมีที่พึ่งอะไรในตระกูลเซินอีกล่ะ? ดังนั้น ซ่งเฉินยวี่จึงไม่กังวลเลยแม้แต่นิดเดียว เธอกำลังรอวันที่เย่จั๋วถูกเซินเส้าชิงทอดทิ้ง และเธอก็เชื่อว่าวันนั้นจะต้องมาถึงอย่างแน่นอน เมื่อเห็นซ่งเฉินยวี่เป็นแบบนี้ เซินยวี่เยี่ยนก็ถอนหายใจ “ที่ว่าแย่งไปไม่ได้หมายความว่ายังไง? เธอไม่เห็นหรือว่าเย่จั๋วแย่งน้องห้าของฉันไปแล้ว? เฉินยวี่ เธอทำตัวให้ดีกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือ?” “พอเถอะค่ะ” ซ่งเฉินยวี่ตบหลังมือของเซินยวี่เยี่ยนเบาๆ หลังจากพูดจบ ซ่งเฉินยวี่ก็พูดต่อว่า “จริงด้วย ยวี่เยี่ยน ขอยืมโทรศัพท์เธอหน่อยได้ไหมคะ?” “ได้สิ” เซินยวี่เยี่ยนพยักหน้า ปลดล็อกโทรศัพท์แล้วส่งให้ซ่งเฉินยวี่ ซ่งเฉินยวี่รับโทรศัพท์มาแล้วเปิดแอปวีแชท เธอหาชื่อเย่จั๋วจากรายชื่อเพื่อนและเปิดหน้าโมเมนต์ของเธอขึ้นมา เดิมทีซ่งเฉินยวี่ต้องการทำความเข้าใจเย่จั๋วผ่านหน้าโมเมนต์ของเธอ แต่เธอไม่คาดคิดเลย... เธอไม่คิดว่าเย่จั๋วจะปิดกั้นหน้าโมเมนต์ไม่ให้เซินยวี่เยี่ยนเห็น! เซินยวี่เยี่ยนเป็นพี่สาวคนที่สี่ของเซินเส้าชิงนะ เย่จั๋วทำแบบนี้ ไม่ใช่ว่าเป็นการตบหน้าเซินยวี่เยี่ยนหรอกหรือ?