Chapter 78: เอ๋... เอลเลีย? “เหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ ในฐานะผู้เข้าแข่งขัน 100,000 อันดับแรก พวกเจ้าคืออนาคตของทวีปเรา หากพวกเจ้ารู้สึกว่าชีวิตกำลังตกอยู่ในอันตราย โปรดถอนตัวและมุ่งหน้าไปยังทางฝั่งตะวันออกของเกาะ ตอนนี้มีผู้เสียชีวิตไปแล้วกว่า 5 ล้านคนในรอบคัดเลือก แต่ละคนต่างมีอนาคตที่สดใสในแบบของตนเอง ทว่าสุดท้ายแล้วพวกเขากลับต้องมาจบชีวิตลงในระหว่างการไขว่คว้าหาเกียรติยศ” ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินจำนวนผู้เสียชีวิต แต่ไม่นานก็กลับมาเป็นปกติเพราะนั่นเป็นเรื่องที่คาดเดาได้อยู่แล้ว เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นในการแข่งขัน Grand Sea Continent Meet ครั้งก่อนๆ เสมอ ดังนั้นจึงไม่มีใครใส่ใจนัก ทว่าพวกเขาก็ยังส่งสายตาขอบคุณไปยังต้นเสียงที่เตือนให้พวกเขาถอนตัวเมื่อเผชิญกับอันตราย อย่างไรก็ตาม เดวิสกลับแค่นเสียงหัวเราะ ‘หึ! ขอให้ถอนตัวงั้นรึ? พวกเจ้าก็แค่อยากดึงตัวคนพวกนี้ไปไว้ใต้อำนาจเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับอาณาจักรของตนเองทั้งนั้นแหละ’ จากนั้นเสียงดังกล่าวก็กล่าวต่อ “อย่างไรก็ตาม หากพวกเจ้าถูกจับได้ว่าทุจริต แทนที่จะให้พวกเจ้าต้องตายด้วยน้ำมือของสัตว์อสูร พวกเจ้าจะต้องถูกพวกเราประหารชีวิต!” เหล่าผู้เข้าร่วม 100,000 คนที่มีความคิดจะทุจริตต่างรีบสลัดความคิดนั้นทิ้งไปทันที “นอกจากนี้ ในถุงมิติจะมีโทเคนของพวกเจ้าอยู่ ซึ่งมันจะทำงานสอดประสานกับอาคม ทำให้จำนวนคะแนนที่พวกเจ้าได้รับถูกอัปเดตบนกระดานคะแนนที่อยู่บนดาดฟ้าเรือลำนี้ อันที่จริงพวกเจ้าควรจะพยายามให้หนักเข้าไว้ เพราะยังมีกระดานคะแนนอีกชุดที่ตั้งอยู่ในลานประลองหลัก ดังนั้นอันดับของพวกเจ้าจะถูกแสดงต่อหน้าเหล่ามหาจักรพรรดิ!” เหล่าคนหนุ่มสาวกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้น พวกเขาใฝ่ฝันที่จะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดเพื่อสร้างชื่อเสียงให้เป็นที่ประจักษ์แก่ผู้อื่น ทุกคนต่างคิดว่าหากตนติด 10 อันดับแรก พวกเขาจะสามารถใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ได้อย่างสุขสบาย จากนั้นเรือก็แล่นมุ่งหน้าไปยังเกาะที่จะใช้จัดรอบที่สองต่อไป เวลาล่วงเลยไปจนถึงวันที่สิบสอง ในระยะไกล พวกเขามองเห็นภูเขาไฟขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่บนเกาะแห่งหนึ่ง เดวิสและเอลเลียที่อยู่บนดาดฟ้าต่างมองดูมันด้วยความทึ่ง แต่สิ่งที่พวกเขากำลังชื่นชมไม่ใช่ตัวภูเขาไฟ หากแต่เป็นเกาะที่ถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่งด้วยแม่น้ำสายหนึ่ง ทั้งเกาะมีความสูงชัน โดยฝั่งหนึ่งเป็นภูเขาไฟในขณะที่อีกฝั่งหนึ่งดูเหมือนภูเขาน้ำแข็ง “ภูเขาไฟน้ำแข็งงั้นหรือ...” เดวิสพึมพำขณะมองดูด้วยความทึ่ง เขาไม่เคยเห็นภูเขาไฟน้ำแข็งมาก่อน นี่เป็นภาพที่แปลกใหม่สำหรับเขา “เหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ เรามาถึงเกาะที่กำหนดแล้ว! ถึงเวลาพิสูจน์ตัวเองต่อหน้าทุกคนและผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ! มุ่งหน้าไปที่เกาะได้เลย!” “การแข่งขันรอบที่สองจะมีเวลาทั้งหมดห้าวัน! จงรวบรวมแก่นอสูรให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้! ข้าขอประกาศเริ่มการแข่งขันรอบที่สองของ Grand Sea Continent Meet ณ บัดนี้!” ทันทีที่ทุกคนกำลังจะกระโดดออกจากเรือ เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้งอย่างใจดี “เอ่อ... อย่าลืมหยิบถุงมิติจากทางออกของเรือด้วยล่ะ...” เหล่าผู้เข้าแข่งขันต่างพากันหน้าดำคร่ำเครียด เพราะพวกเขาลืมไปสนิทหรือคิดว่าจะมีการแจกให้หลังจากไปถึงเกาะแล้ว ทันใดนั้น เด็กหนุ่มคนหนึ่งก็วิ่งไปที่ทางออกแล้วสอดมือเข้าไปในหีบใบใหญ่ เขาดึงมือออกมาพร้อมกับถุงมิติใบหนึ่ง แล้วจึงก้าวออกไปมุ่งหน้าสู่เกาะ เมื่อเห็นเช่นนั้น เหล่าคนหนุ่มสาวก็เข้าใจสถานการณ์ทีละคน จึงพากันไปหยิบถุงมิติของตนจากในหีบ พวกเขาต่างเข้าใจว่ามันเป็นอาคมรูปแบบหนึ่งแต่กลับไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นอาคมประเภทใด ‘อาคมตรวจสอบงั้นหรือ?’ เดวิสคิดขณะมองดูมัน เขามีความรู้เรื่องอาคมมากกว่าคนเหล่านี้ เพราะเขาเคยอ่านเกี่ยวกับมันในหอสมุด ท้ายที่สุดแล้วเขาใช้เวลาเกือบสองปีไปกับการอ่านหนังสือเพียงอย่างเดียว “ทำไมพวกเขาถึงหยิบถุงมิติสุ่มจากในหีบล่ะ? เสียงนั่นไม่ได้บอกรึว่าโทเคนของเราอยู่ในถุงมิติ?” เอลเลียถามด้วยความสับสน แม้เธอจะอยู่ในปราสาทหลวง แต่เธอก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในหอสมุดอยู่ดี เดวิสอธิบายขณะหันไปมองเธอ “สิ่งที่อาคมทำคือตรวจสอบรอยประทับพลังงานของเจ้า ทุกคนต่างมีออร่า พลังงาน และจิตวิญญาณที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ดังนั้นอาคมจะจับคู่พลังงานของเจ้ากับโทเคนแล้วดึงมันออกมา” “หมายความว่าสิ่งที่ฉันหยิบออกมาคือของฉันสินะ?” “ใช่ พูดแบบนั้นก็ได้” แม้เดวิสจะไม่มั่นใจเต็มร้อย แต่เขาก็สันนิษฐานว่าเป็นเช่นนั้น เอลเลียพยักหน้าเข้าใจ แต่เธอก็รู้สึกเสียดายในความไม่รู้ของตนเอง เธอสาบานกับตัวเองอย่างลับๆ ว่าเมื่อใดที่เธอแข็งแกร่งพอ เธอจะสร้างผลงานและขออนุญาตจากองค์จักรพรรดิโดยตรงเพื่อเข้าไปในหอสมุด ในขณะที่เขากำลังเฝ้ามองทางออกของเรือ เขาก็เห็นเอเวอลีนและทีมของเธอกำลังเดินเข้ามา ‘หืม? ทำไมเธอยังเข้าร่วมอีกล่ะ? ไม่ใช่ว่าเธอมาที่นี่เพื่อมาสู้กับฉันแค่นั้นหรอกรึ?’ เดวิสคิดพลางมองเธอด้วยความสับสน ‘หรือบางทีฉันจะเป็นแค่เรื่องรอง ส่วนที่เธอมาที่นี่ก็เพื่อสร้างอันดับให้ตัวเองในการแข่งขันครั้งนี้?’ เดวิสหัวเราะเยาะตัวเองแต่กลับรู้สึกเศร้าเล็กน้อยโดยไม่ทราบสาเหตุ ‘เอาเถอะ ฉันจะคอยจับตาดูเธอไว้ด้วย เผื่อมีอะไรเกิดขึ้น...’ ทันใดนั้น หน้าของเขาก็ถูกผลักไปทางอื่น เขาหันกลับไปมองเอลเลีย ซึ่งเป็นคนที่ผลักหน้าเขาเมื่อครู่ “เอ๋... เอลเลีย? มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?” เขาถามอย่างไม่อยากเชื่อ เพราะเรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แทนที่จะโกรธเธอ เขากลับรู้สึกดีใจที่เธอผลักหน้าเขา เพราะเธอไม่เคยมีความกล้าที่จะสัมผัสตัวเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว เอลเลียทำเพียงแค่เบะปากโดยไม่พูดอะไรพลางเดินไปทางหีบที่ทางออกของเรือ ‘อ๊า... ฉันทำอะไรลงไป? ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะ? ต้องใช่แน่ๆ มันต้องเป็นเพราะเรื่องนั้นแน่!’ เอลเลียตื่นตระหนกอยู่ในใจและไม่รู้ว่าทำไมถึงทำแบบนั้น น่าเศร้าที่เธอทำได้เพียงแค่คาดเดา “เดี๋ยวก่อน! ฉันไปด้วย!” เดวิสไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาก็รีบวิ่งตามไปอย่างมีความสุข แล้วเดินเคียงข้างเธอไปอย่างเบิกบานใจ พวกเขารับถุงมิติของตนแล้วเดินมุ่งหน้าเข้าสู่เกาะในที่สุด