Chapter 4382: ราชาวานรแขนยาว นางนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า “ท่านพ่อถูกคุมขังอยู่ภายใต้การจับตามองอย่างเข้มงวดในเรือนจำแห่งแดนหงส์ การจะเข้าไปนั้นยากเย็นนัก” “แม้แต่คุกสวรรค์ก็ไม่อาจหยุดฝีเท้าของข้าได้ ไม่ต้องกังวลไป” เขาหัวเราะเบาๆ “แน่นอนค่ะ” นางไม่กังขาในความสามารถของเขา เพราะขนาดรังลับที่เหล่าปราชญ์จำนวนมากยังล้มเหลวในการไขปริศนา เขายังสามารถทำความเข้าใจได้สำเร็จ “ท่านพ่อเคยชื่นชมความสามารถที่ไร้ผู้เทียมทานของคุณชายมาก่อน” นางกล่าวต่อ “อย่างไรก็ตาม การช่วยท่านพ่อเพียงอย่างเดียวคงไม่สามารถแก้ไขสถานการณ์โกลาหลในแดนหงส์ได้” “นั่นไม่ใช่ปัญหาของข้า แต่เจ้าว่ามาเถิด แผนการของเจ้าคืออะไร” เขาไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “ข้าคิดว่าจะออกตามหาบรรพชนและขอให้ท่านช่วยยุติปัญหาที่เกิดขึ้นค่ะ” นางเผยแผนในใจ “เทพเก้าหางรึ?” หลี่ชีเย่ถาม นางยิ้มแหยพลางส่ายหน้า “คุณชายยกย่องข้าเกินไปแล้ว ศิษย์ธรรมดาเช่นข้าไม่อาจเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากเทพปีศาจได้ ต่อให้อยากทำจริง ก็เกรงว่าจะไม่มีใครในนิกายทราบว่าท่านอยู่ที่ไหน การติดต่อสื่อสารถูกตัดขาดเว้นเสียแต่ว่าท่านจะปรากฏตัวออกมาด้วยตนเอง” เทพเก้าหางคือบรรพชนที่แข็งแกร่งและเปี่ยมพรสวรรค์ที่สุดของมังกร ทว่าเขากลับแตกต่างจากคนรุ่นเดียวกันตรงที่ไม่ได้ฝังตัวจำศีลหรือใช้ชีวิตสันโดษอยู่ในนิกาย ในความเป็นจริง เขาไม่ได้ปรากฏตัวมาเนิ่นนานมากแล้ว ไม่มีใครในมังกรล่วงรู้เลยว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วกันแน่ มีข่าวลือว่าเขาโปรดปรานการท่องเที่ยวไปทั่วโลกและสามารถปรากฏตัวที่ไหนก็ได้ในดินแดนแปดรกร้าง คนภายนอกต่างเชื่อว่าเขายังคงพำนักอยู่ในมังกร เพียงแต่เหล่าศิษย์ไม่มีใครทราบเท่านั้น แน่นอนว่าบางคนก็เชื่อว่าเขาอาจสิ้นอายุขัยไปแล้ว… สรุปคือไม่มีใครในมังกรสามารถติดต่อเขาได้ เจี้ยนชิงจูรู้ดีว่าหากบรรพชนผู้นี้ปรากฏตัว เขาจะสามารถจัดการปัญหาภายในมังกรได้อย่างรวดเร็ว เพราะไม่มีบรรพชนคนใดกล้าขัดขวางเขาได้ “ข้ากำลังคิดว่าจะขอความช่วยเหลือจากบรรพชนปีศาจโบราณท่านหนึ่ง หากมีท่านช่วย ก็น่าจะเพียงพอต่อการสยบความวุ่นวายในครั้งนี้ค่ะ” นางกล่าวอย่างแผ่วเบา นางฉลาดพอที่จะรู้ว่าการช่วยเพียงท่านพ่อไม่อาจแก้ปัญหาได้ทั้งหมด และการที่หลี่ชีเย่เข้ามาพัวพันอาจนำไปสู่การนองเลือดและซ้ำเติมสถานการณ์ให้เลวร้ายลง ดังนั้นนางจึงต้องการบรรพชนที่มีอำนาจและบารมีมากพอมาเข้าพวกเพื่อหยุดยั้งไม่ให้เจ้าสำนักนกยูงกดดันไปมากกว่านี้ “ปีศาจโบราณรึ?” หลี่ชีเย่ถามอย่างไม่ใส่ใจนัก “เขาคืออาวุโสที่รู้จักกันในนาม ไก่ฟ้าโบราณ แห่งแดนหงส์ของเรา คาดว่าน่าจะเป็นราชาปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุดที่เรามีค่ะ” นางอธิบาย ไก่ฟ้าโบราณคือหนึ่งในสามปีศาจโบราณของมังกร และมีบารมีมากพอที่จะหยุดเจ้าสำนักนกยูงได้ นั่นจึงเป็นเป้าหมายของนางในการยุติปัญหาปัจจุบันในแดนหงส์และป้องกันไม่ให้เจ้าสำนักนกยูงก่อเรื่องเพิ่ม “ถ้าเช่นนั้นก็ลุยเลย” เขาไม่ขัดข้อง เพราะในความเป็นจริงแล้วมังกรไม่มีพลังอำนาจใดที่จะหยุดเขาได้อยู่แล้ว “โปรดคุ้มครองข้าด้วยนะคะคุณชาย คุณไม่ต้องห่วงคนอื่นๆ เพราะตอนนี้พวกเขาปลอดภัยดีค่ะ” นางเสริม “ดูท่าเจ้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันสินะว่า ไก่ฟ้าโบราณ ผู้นี้อยู่ที่ไหน” เขาหัวเราะ “ค่ะ” เจี้ยนชิงจูยิ้มแหยและยอมรับ “ท่านพ่อบอกสถานที่ที่เป็นไปได้ให้ข้าเพียงแห่งเดียว แต่บรรพชนโบราณอาจจะไม่ได้อยู่ที่นั่นจริงๆ ก็ได้ ยิ่งไปกว่านั้นเพื่อนร่วมสำนักหลายคนกำลังตามหาข้าอยู่ หากไปเพียงลำพังคงทำอะไรได้ไม่มากนัก” นางจ้องมองเขาด้วยสีหน้าที่ดูน่ารักน่าสงสาร ซึ่งคนอื่นคงยากที่จะปฏิเสธลง “สีหน้าออดอ้อนของเจ้าคงไม่พอที่จะทำให้ข้าอยากเป็นวีรบุรุษหรอกนะ” เขากล่าว “ตอนนี้ข้าอยู่ตัวคนเดียว หากบรรพชนคนอื่นๆ ตามมาข้าคงทำอะไรไม่ได้ โปรดปกป้องข้าด้วยเถิดค่ะ” นางก้มศีรษะลงต่ำ นางต้องการความช่วยเหลือจากเขาเพราะเจ้าสำนักนกยูงกำลังกุมอำนาจอยู่ในขณะนี้ และเขาคงไม่ปล่อยให้นางช่วยท่านพ่อได้โดยง่ายแน่ เขาส่งยอดฝีมือมาไล่ล่านางอย่างแน่นอน ซึ่งนางอาจจะรับมือกับคนส่วนใหญ่ได้ ยกเว้นก็แต่บรรพชนระดับสูงเท่านั้น “เอาเถอะ ในเมื่อเราได้พบกันเพราะโชคชะตา และข้าก็ชอบความฉลาดของเจ้า ซึ่งหาได้ยากยิ่งในยุคนี้” เขาตอบตกลงเนื่องจากมันไม่ได้เป็นภาระหนักหนาอะไร “ขอบคุณค่ะคุณชาย ขอบคุณมากจริงๆ” นางโค้งคำนับด้วยความดีใจหลายครั้ง “เช่นนั้นเราไปตามหา ไก่ฟ้าโบราณ ผู้นี้กันเถอะ” เขากล่าวพลางมุ่งหน้าไปยังทางออกของรัง “คุณชายคะ เท่าที่ข้าทราบมา ท่านอยู่ที่นี่ในเมืองนี้เองค่ะ” นางรีบตามไปอย่างรวดเร็ว โดยรู้ดีว่าโอกาสสำเร็จมีสูงขึ้นเมื่อได้รับการปกป้องจากเขา ทว่าทันทีที่พวกเขาก้าวออกจากรัง ทั้งคู่ก็เผชิญหน้ากับผู้ไล่ล่าในทันที แม้ว่านางจะใช้เส้นทางลับก็ตาม ในอดีต ไม่มีใครกล้าแตะต้องนางในแดนหงส์ เพราะอย่างไรเสียท่านพ่อและตระกูลของนางก็เป็นผู้กุมอำนาจอยู่ ทว่าในเวลานี้ มีปีศาจแก่ตนหนึ่งนำกองกำลังปราบปรามมาหาพวกเขา มันมีแขนคู่ยาวระเข่า ร่างกายเป็นมนุษย์ที่มีขนดกและหัวเป็นวานร แม้อายุจะมากแล้วแต่ก็ยังดูปราดเปรียวและมีดวงตาที่เปล่งประกาย “ราชาวานร” นางสูดลมหายใจเข้าลึกหลังจากเห็นเขา เขาคือบรรพชนสามัญที่แข็งแกร่งที่สุดจากแดนหงส์ ราชาวานรแขนยาว เขาไม่ได้มาจากตระกูลเดียวกับนางแต่ก็มีอำนาจมากเพียงพอ สำหรับนางแล้วเป็นที่ชัดเจนว่าบรรพชนในตระกูลของนางถูกบางสิ่งบางอย่างเหนี่ยวรั้งเอาไว้ และนั่นคือเหตุผลที่ท่านพ่อของนางถูกจับตัวไป “หนูน้อย กลับไปกับข้าเสียดีๆ” ปีศาจวานรกล่าวอย่างใจเย็น นางส่ายหน้าอย่างแน่วแน่ “เกรงว่าข้าไม่อาจทำตามคำสั่งของคุณได้ ราชาวานร ข้าไม่ได้ทำความผิดใดๆ ทั้งสิ้น” “เจ้าสำนักได้ออกคำสั่งให้สมาชิกทั้งสามสาขากลับไปรายงานตัว” เขายืนกราน “ข้ายังไม่ได้ออกจากเมืองไปไหน แล้วข้าจะกลับไปได้อย่างไรกัน?” นางโต้กลับ “พูดมากไปแล้ว!” ร่างกำยำร่างหนึ่งกระโจนเข้ามาพร้อมปลดปล่อยปราณชีวิตและกลิ่นอายสัตว์ร้ายออกมา “ราชาหมี…” ดวงตาของนางหรี่ลงเมื่อเห็นปีศาจร่างยักษ์ผู้นี้ ซึ่งเป็นเจ้าสำนักอินทรีนภา