Chapter 4382
4032 / 5461
6 min read
Chapter 4382: Long-armed Monkey King
Published Mar 11, 2026, 08:04 PM
Chapter 4382: ราชาวานรแขนยาว
นางนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า “ท่านพ่อถูกคุมขังอยู่ภายใต้การจับตามองอย่างเข้มงวดในเรือนจำแห่งแดนหงส์ การจะเข้าไปนั้นยากเย็นนัก”
“แม้แต่คุกสวรรค์ก็ไม่อาจหยุดฝีเท้าของข้าได้ ไม่ต้องกังวลไป” เขาหัวเราะเบาๆ
“แน่นอนค่ะ” นางไม่กังขาในความสามารถของเขา เพราะขนาดรังลับที่เหล่าปราชญ์จำนวนมากยังล้มเหลวในการไขปริศนา เขายังสามารถทำความเข้าใจได้สำเร็จ
“ท่านพ่อเคยชื่นชมความสามารถที่ไร้ผู้เทียมทานของคุณชายมาก่อน” นางกล่าวต่อ “อย่างไรก็ตาม การช่วยท่านพ่อเพียงอย่างเดียวคงไม่สามารถแก้ไขสถานการณ์โกลาหลในแดนหงส์ได้”
“นั่นไม่ใช่ปัญหาของข้า แต่เจ้าว่ามาเถิด แผนการของเจ้าคืออะไร” เขาไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจ
“ข้าคิดว่าจะออกตามหาบรรพชนและขอให้ท่านช่วยยุติปัญหาที่เกิดขึ้นค่ะ” นางเผยแผนในใจ
“เทพเก้าหางรึ?” หลี่ชีเย่ถาม
นางยิ้มแหยพลางส่ายหน้า “คุณชายยกย่องข้าเกินไปแล้ว ศิษย์ธรรมดาเช่นข้าไม่อาจเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากเทพปีศาจได้ ต่อให้อยากทำจริง ก็เกรงว่าจะไม่มีใครในนิกายทราบว่าท่านอยู่ที่ไหน การติดต่อสื่อสารถูกตัดขาดเว้นเสียแต่ว่าท่านจะปรากฏตัวออกมาด้วยตนเอง”
เทพเก้าหางคือบรรพชนที่แข็งแกร่งและเปี่ยมพรสวรรค์ที่สุดของมังกร ทว่าเขากลับแตกต่างจากคนรุ่นเดียวกันตรงที่ไม่ได้ฝังตัวจำศีลหรือใช้ชีวิตสันโดษอยู่ในนิกาย
ในความเป็นจริง เขาไม่ได้ปรากฏตัวมาเนิ่นนานมากแล้ว ไม่มีใครในมังกรล่วงรู้เลยว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วกันแน่
มีข่าวลือว่าเขาโปรดปรานการท่องเที่ยวไปทั่วโลกและสามารถปรากฏตัวที่ไหนก็ได้ในดินแดนแปดรกร้าง คนภายนอกต่างเชื่อว่าเขายังคงพำนักอยู่ในมังกร เพียงแต่เหล่าศิษย์ไม่มีใครทราบเท่านั้น แน่นอนว่าบางคนก็เชื่อว่าเขาอาจสิ้นอายุขัยไปแล้ว…
สรุปคือไม่มีใครในมังกรสามารถติดต่อเขาได้ เจี้ยนชิงจูรู้ดีว่าหากบรรพชนผู้นี้ปรากฏตัว เขาจะสามารถจัดการปัญหาภายในมังกรได้อย่างรวดเร็ว เพราะไม่มีบรรพชนคนใดกล้าขัดขวางเขาได้
“ข้ากำลังคิดว่าจะขอความช่วยเหลือจากบรรพชนปีศาจโบราณท่านหนึ่ง หากมีท่านช่วย ก็น่าจะเพียงพอต่อการสยบความวุ่นวายในครั้งนี้ค่ะ” นางกล่าวอย่างแผ่วเบา
นางฉลาดพอที่จะรู้ว่าการช่วยเพียงท่านพ่อไม่อาจแก้ปัญหาได้ทั้งหมด และการที่หลี่ชีเย่เข้ามาพัวพันอาจนำไปสู่การนองเลือดและซ้ำเติมสถานการณ์ให้เลวร้ายลง ดังนั้นนางจึงต้องการบรรพชนที่มีอำนาจและบารมีมากพอมาเข้าพวกเพื่อหยุดยั้งไม่ให้เจ้าสำนักนกยูงกดดันไปมากกว่านี้
“ปีศาจโบราณรึ?” หลี่ชีเย่ถามอย่างไม่ใส่ใจนัก
“เขาคืออาวุโสที่รู้จักกันในนาม ไก่ฟ้าโบราณ แห่งแดนหงส์ของเรา คาดว่าน่าจะเป็นราชาปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุดที่เรามีค่ะ” นางอธิบาย
ไก่ฟ้าโบราณคือหนึ่งในสามปีศาจโบราณของมังกร และมีบารมีมากพอที่จะหยุดเจ้าสำนักนกยูงได้
นั่นจึงเป็นเป้าหมายของนางในการยุติปัญหาปัจจุบันในแดนหงส์และป้องกันไม่ให้เจ้าสำนักนกยูงก่อเรื่องเพิ่ม
“ถ้าเช่นนั้นก็ลุยเลย” เขาไม่ขัดข้อง เพราะในความเป็นจริงแล้วมังกรไม่มีพลังอำนาจใดที่จะหยุดเขาได้อยู่แล้ว
“โปรดคุ้มครองข้าด้วยนะคะคุณชาย คุณไม่ต้องห่วงคนอื่นๆ เพราะตอนนี้พวกเขาปลอดภัยดีค่ะ” นางเสริม
“ดูท่าเจ้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันสินะว่า ไก่ฟ้าโบราณ ผู้นี้อยู่ที่ไหน” เขาหัวเราะ
“ค่ะ” เจี้ยนชิงจูยิ้มแหยและยอมรับ “ท่านพ่อบอกสถานที่ที่เป็นไปได้ให้ข้าเพียงแห่งเดียว แต่บรรพชนโบราณอาจจะไม่ได้อยู่ที่นั่นจริงๆ ก็ได้ ยิ่งไปกว่านั้นเพื่อนร่วมสำนักหลายคนกำลังตามหาข้าอยู่ หากไปเพียงลำพังคงทำอะไรได้ไม่มากนัก”
นางจ้องมองเขาด้วยสีหน้าที่ดูน่ารักน่าสงสาร ซึ่งคนอื่นคงยากที่จะปฏิเสธลง
“สีหน้าออดอ้อนของเจ้าคงไม่พอที่จะทำให้ข้าอยากเป็นวีรบุรุษหรอกนะ” เขากล่าว
“ตอนนี้ข้าอยู่ตัวคนเดียว หากบรรพชนคนอื่นๆ ตามมาข้าคงทำอะไรไม่ได้ โปรดปกป้องข้าด้วยเถิดค่ะ” นางก้มศีรษะลงต่ำ
นางต้องการความช่วยเหลือจากเขาเพราะเจ้าสำนักนกยูงกำลังกุมอำนาจอยู่ในขณะนี้ และเขาคงไม่ปล่อยให้นางช่วยท่านพ่อได้โดยง่ายแน่
เขาส่งยอดฝีมือมาไล่ล่านางอย่างแน่นอน ซึ่งนางอาจจะรับมือกับคนส่วนใหญ่ได้ ยกเว้นก็แต่บรรพชนระดับสูงเท่านั้น
“เอาเถอะ ในเมื่อเราได้พบกันเพราะโชคชะตา และข้าก็ชอบความฉลาดของเจ้า ซึ่งหาได้ยากยิ่งในยุคนี้” เขาตอบตกลงเนื่องจากมันไม่ได้เป็นภาระหนักหนาอะไร
“ขอบคุณค่ะคุณชาย ขอบคุณมากจริงๆ” นางโค้งคำนับด้วยความดีใจหลายครั้ง
“เช่นนั้นเราไปตามหา ไก่ฟ้าโบราณ ผู้นี้กันเถอะ” เขากล่าวพลางมุ่งหน้าไปยังทางออกของรัง
“คุณชายคะ เท่าที่ข้าทราบมา ท่านอยู่ที่นี่ในเมืองนี้เองค่ะ” นางรีบตามไปอย่างรวดเร็ว โดยรู้ดีว่าโอกาสสำเร็จมีสูงขึ้นเมื่อได้รับการปกป้องจากเขา
ทว่าทันทีที่พวกเขาก้าวออกจากรัง ทั้งคู่ก็เผชิญหน้ากับผู้ไล่ล่าในทันที แม้ว่านางจะใช้เส้นทางลับก็ตาม
ในอดีต ไม่มีใครกล้าแตะต้องนางในแดนหงส์ เพราะอย่างไรเสียท่านพ่อและตระกูลของนางก็เป็นผู้กุมอำนาจอยู่
ทว่าในเวลานี้ มีปีศาจแก่ตนหนึ่งนำกองกำลังปราบปรามมาหาพวกเขา มันมีแขนคู่ยาวระเข่า ร่างกายเป็นมนุษย์ที่มีขนดกและหัวเป็นวานร แม้อายุจะมากแล้วแต่ก็ยังดูปราดเปรียวและมีดวงตาที่เปล่งประกาย
“ราชาวานร” นางสูดลมหายใจเข้าลึกหลังจากเห็นเขา
เขาคือบรรพชนสามัญที่แข็งแกร่งที่สุดจากแดนหงส์ ราชาวานรแขนยาว เขาไม่ได้มาจากตระกูลเดียวกับนางแต่ก็มีอำนาจมากเพียงพอ
สำหรับนางแล้วเป็นที่ชัดเจนว่าบรรพชนในตระกูลของนางถูกบางสิ่งบางอย่างเหนี่ยวรั้งเอาไว้ และนั่นคือเหตุผลที่ท่านพ่อของนางถูกจับตัวไป
“หนูน้อย กลับไปกับข้าเสียดีๆ” ปีศาจวานรกล่าวอย่างใจเย็น
นางส่ายหน้าอย่างแน่วแน่ “เกรงว่าข้าไม่อาจทำตามคำสั่งของคุณได้ ราชาวานร ข้าไม่ได้ทำความผิดใดๆ ทั้งสิ้น”
“เจ้าสำนักได้ออกคำสั่งให้สมาชิกทั้งสามสาขากลับไปรายงานตัว” เขายืนกราน
“ข้ายังไม่ได้ออกจากเมืองไปไหน แล้วข้าจะกลับไปได้อย่างไรกัน?” นางโต้กลับ
“พูดมากไปแล้ว!” ร่างกำยำร่างหนึ่งกระโจนเข้ามาพร้อมปลดปล่อยปราณชีวิตและกลิ่นอายสัตว์ร้ายออกมา
“ราชาหมี…” ดวงตาของนางหรี่ลงเมื่อเห็นปีศาจร่างยักษ์ผู้นี้ ซึ่งเป็นเจ้าสำนักอินทรีนภา
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.