บทที่ 17: วัวเขาหินคม เสียงแผ่วเบาดังแว่วออกมาจากเพิงพักที่เดิมทีเงียบสงัด ทำให้หลินหยวนหันไปให้ความสนใจในทันที หลินหยวนหันขวับกลับมาและอดไม่ได้ที่จะใช้มือตบต้นขาของตัวเองด้วยความตื่นเต้น เมื่อเขาสั่งใช้ ‘ข้อมูลแท้จริง’ ข้อมูลของเฟย์ตัวนั้นก็ปรากฏขึ้นมาทันที [ชื่อเฟย์]: วัวเขาหินคม (Sharp Rock Bull) [สายพันธุ์เฟย์]: สายพันธุ์มีเขา/สายพันธุ์วัว [ระดับเฟย์]: ชนชั้นยอด (10/10) [ธาตุเฟย์]: ดิน [คุณภาพเฟย์]: มหากาพย์ ความสามารถ: [เขาหิน]: หลังจากเคลือบชั้นหินไว้บนเขา จะไม่สนใจอาการบาดเจ็บและพุ่งชนศัตรูด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี [เสียสละ]: เมื่อผู้ทำพันธสัญญาได้รับบาดเจ็บ จะแบ่งรับความเสียหายแทนโดยอัตโนมัติ หลินหยวนรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะเฟย์ระดับชนชั้นยอดตัวนี้มีคุณภาพถึงระดับมหากาพย์! นั่นหมายความว่าหากวัวเขาหินคมตัวนี้ได้รับการรักษา มันจะสามารถทะลวงระดับเป็นบรอนซ์ที่มีคุณภาพระดับมหากาพย์ได้ ซึ่งจะทำให้ผู้ทำพันธสัญญาสามารถเลือกทักษะพิเศษหนึ่งอย่างจากสามทักษะ ที่สำคัญที่สุดคือ วัวเขาหินคมตัวนี้เป็นเฟย์สายป้องกัน และฉู่ฉือสามารถใช้มันได้ หยางหมิงข่ายก็ได้ยินเสียงร้องของมันเช่นกัน เขาจึงเดินเข้ามาและหยิบหญ้าแห้งไปให้วัวเขาหินคม จากนั้นเขากล่าวกับหลินหยวนด้วยน้ำเสียงที่แสดงความเสียดายอย่างสุดซึ้ง “วัวเขาหินคมตัวนี้เคยเป็นสมบัติล้ำค่าของฐานเพาะพันธุ์เรา ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาของมันจะหักระหว่างเกิดภัยพิบัติ มูลค่าของวัวตัวนี้ไม่ได้อยู่ที่คุณภาพระดับมหากาพย์ของมัน แต่อยู่ที่ทักษะระดับชนชั้นยอด วัวเขาหินคมตัวนี้มีความเข้าใจในความสามารถหายากซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของวัวเขาหินคม นั่นคือ ‘เสียสละ’ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาฐานเพาะพันธุ์ของเราฟูมฟักวัวเขาหินคมมากว่า 1,500 ตัว แต่มีเพียงตัวนี้เท่านั้นที่เข้าใจทักษะเสียสละ” หลินหยวนสังเกตเห็นทักษะเสียสละนี้แล้วเช่นกัน ซึ่งมันสามารถลดความเสียหายให้ผู้ทำพันธสัญญาลงได้ครึ่งหนึ่ง เขาชอบความสามารถนี้มากจริงๆ หากน้องสาวของเขาทำพันธสัญญากับเฟย์ที่มีทักษะเสียสละ มันย่อมสามารถปกป้องเธอได้ดีขึ้น ทำให้มันเป็นโล่มนุษย์ชั้นเยี่ยม อย่างไรก็ตาม หลินหยวนรู้สึกว่าวัวเขาหินคมตัวนี้ดูจะไม่ฉลาดนัก ทักษะเขาหินถือเป็นการโจมตีแบบพุ่งชนฆ่าตัวตายที่ไม่สนใจอาการบาดเจ็บ ส่วนทักษะเสียสละก็เป็นทักษะที่ช่วยรับภาระความเสียหาย วัวตัวนี้ก็แค่วัวผู้กล้าหาญที่ไม่เกรงกลัวเลือดตกยางออกและความตาย มันเป็นพวกงี่เง่าจอมทรหดตัวจริง ไม่ใช่แค่โง่ธรรมดา “ผมอยากทราบว่าคุณต้องการขายวัวเขาหินคมตัวนี้ในราคาเท่าไหร่ครับ?” หากวัวเขาหินคมตัวนี้มีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง แม้แต่ต้น ‘เฟิร์นเคราฤาษี’ ระดับชนชั้นยอดที่เขามีอยู่ตอนนี้ ก็ไม่สามารถซื้อได้แม้แต่ 1 ใน 3 ของราคาวัวตัวนี้ เพราะอย่างไรเสีย วัวเขาหินคมตัวนี้ก็ถือเป็นผลงานชิ้นเอก หยางหมิงข่ายมองดูเขาที่หักของวัวเขาหินคมและครุ่นคิดอยู่นานก่อนจะเอ่ยปาก “ตอนที่วัวตัวนี้ยังสมบูรณ์ดี ผมตั้งใจจะขายมันในราคา 1.5 เหรียญแสงศักดิ์สิทธิ์ แต่ถ้าคุณน้องต้องการ ผมขายให้คุณในราคา 200,000 เหรียญสหพันธ์” “คุณน้องครับ ผมต้องขอบอกไว้ก่อน ไม่ใช่แค่วัวตัวนี้หรอก แม้แต่แมงมุมพ่นใยทั้งสองตัวก็อยู่ในสภาพเดียวกัน ผมเคยหาผู้รักษามาราวีพวกมันแล้วและพบว่าเฟย์ทั้งสามตัวได้รับบาดเจ็บถึงรากฐาน ผู้รักษาทั่วไปคงทำอะไรไม่ได้ มีเพียงปรมาจารย์ผู้สร้างเท่านั้นที่สามารถรักษาพวกมันได้” หลินหยวนไม่ได้กังวลเรื่องนี้เลย ก่อนหน้านี้ หลินหยวนได้ทดลองความสามารถของพลังปราณวิญญาณในการวิวัฒนาการเฟย์โดยใช้ ‘ดอกมะลิวิญญาณ’ เป็นตัวทดลอง หลินหยวนเคยตัดลำต้นของดอกมะลิวิญญาณไปครึ่งหนึ่ง หากปล่อยไว้ตามธรรมชาติ ดอกมะลิวิญญาณคงต้องเหี่ยวเฉาไปอย่างแน่นอนถ้าไม่มีปรมาจารย์ผู้สร้างมาช่วยดูแลเอาใจใส่ ทว่าหลังจากที่หลินหยวนส่งพลังปราณวิญญาณเข้าไปในดอกมะลิวิญญาณ อาการบาดเจ็บของมันก็ฟื้นฟูขึ้นโดยอัตโนมัติ ด้วยเหตุนี้ หลินหยวนจึงมั่นใจว่าวิธีการของเขาในการวิวัฒนาการเฟย์ด้วยพลังปราณวิญญาณนั้นสามารถรักษารากฐานที่เสียหายของเฟย์ได้ มีประเด็นหนึ่งที่หลินหยวนคาดการณ์ไม่ผิด นั่นคือราคาวัวเขาหินคมที่สูงลิบลิ่ว เหรียญสหพันธ์เป็นสกุลเงินระดับล่างสุดของสหพันธ์แสงศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งผลิตขึ้นมาเพื่อคนธรรมดาทั่วไปส่วนใหญ่ที่ไม่สามารถสัมผัสพลังปราณวิญญาณได้ ส่วนเหรียญแสงศักดิ์สิทธิ์คือสกุลเงินระดับสูงของสหพันธ์ เพราะเฟย์ระดับสูงนั้นประเมินค่าไม่ได้ การทำธุรกรรมมักมีราคาสูงถึงหลายสิบล้านเหรียญสหพันธ์ สหพันธ์แสงศักดิ์สิทธิ์จึงได้สร้างเหรียญแสงศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา เหรียญแสงศักดิ์สิทธิ์หนึ่งเหรียญมีค่าเท่ากับ 1,000,000 เหรียญสหพันธ์ และใช้กันในหมู่มืออาชีพด้านพลังปราณวิญญาณเท่านั้น หากวัวเขาหินคมตัวนี้สมบูรณ์ดี ราคามันคงอยู่ที่ 1.5 เหรียญแสงศักดิ์สิทธิ์ หรือก็คือ 1,500,000 เหรียญสหพันธ์ ซึ่งเป็นราคาที่หลินหยวนยังไม่สามารถจ่ายได้ในตอนนี้ อย่างไรก็ตาม วัวเขาหินคมที่บาดเจ็บสาหัสตัวนี้ราคาเพียง 200,000 เหรียญสหพันธ์ ซึ่งหลินหยวนสามารถจ่ายไหว “พี่หยาง ผมทราบครับ แต่ผมยังอยากจะซื้อขายกันอยู่ดี เอาอย่างนี้ไหมครับ คุณไปดูคุณภาพของเฟิร์นเคราฤาษีระดับชนชั้นยอดของผมที่บ้านก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องการซื้อขายกัน?” หลินหยวนตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าจะซื้อทั้งแมงมุมพ่นใยและวัวเขาหินคม เขาจึงแทบรอไม่ไหวที่จะให้การซื้อขายเสร็จสิ้น หลินหยวนยังต้องรักษาวัวเขาหินคมหลังจากซื้อขายเสร็จ หากเขาช้าไปกว่านี้ เขาอาจไม่มีเวลาไปให้ทันรถไฟขบวนสุดท้ายที่จะมุ่งหน้าไปยังโรงเรียนของฉู่ฉือในวันนี้ หลินหยวนออกมาจากบ้านได้สามชั่วโมงแล้ว แม้เขาจะสัมผัสพลังปราณวิญญาณได้แล้ว แต่ร่างกายของเขายังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ เขารู้สึกว่าอาการเวียนหัวเริ่มรุนแรงขึ้น เนื่องจากไม่ได้นอนมาทั้งคืนและต้องคอยตามหาเฟย์ในตลาดมานานกว่าสองชั่วโมง เมื่อหยางหมิงข่ายได้ยินหลินหยวนเอ่ยปากชวนเป็นครั้งที่สองให้ไปดูคุณภาพของเฟิร์นเคราฤาษีที่บ้าน เขาก็ตกลงในทันที หลินหยวนอาจจะรับประกันว่าเฟิร์นเคราฤาษีของเขาสมบูรณ์แข็งแรงดี แต่หยางหมิงข่ายจำเป็นต้องตรวจสอบด้วยตาตัวเองก่อนจึงจะวางใจได้ หยางหมิงข่ายต้องการนำเฟิร์นเคราฤาษีไปทำการโคลนนิ่งเพื่อผลิตต้นกล้า ดังนั้นคุณภาพของพวกมันจะต้องยอดเยี่ยมและได้มาตรฐานที่เข้มงวด หยางหมิงข่ายวางแผนไว้ในใจเรียบร้อยแล้วว่า หากไปเห็นเฟิร์นเคราฤาษีของหลินหยวนแล้วพบว่าไม่ได้มาตรฐาน เขาจะเจรจาราคาตามราคาตลาดในเน็ตดวงดาวแทน หากเฟิร์นเคราฤาษีพวกนี้ไม่ผ่านมาตรฐานที่จะนำไปโคลนนิ่งได้ หยางหมิงข่ายก็คงทำได้แค่ขายต่อ ซึ่งนับเป็นการเสียเวลาและเสียแรงเปล่า อย่างไรก็ตาม ด้วยความประทับใจในตัวหลินหยวน หยางหมิงข่ายจึงตัดสินใจที่จะดำเนินการซื้อขายครั้งนี้ “คุณน้อง รอสักครู่นะ เดี๋ยวผมเก็บแผงแล้วจะไปพร้อมกับคุณ ในเมื่อคุณจะเหมาเฟย์ที่บาดเจ็บสาหัสทั้งสามตัวนี้ไป แผงนี้ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเปิดต่อไปแล้ว” หลินหยวนรู้สึกดีใจมากเมื่อได้ยินคำพูดของหยางหมิงข่าย มันเป็นความรู้สึกที่ได้รับความไว้วางใจ หยางหมิงข่ายยังไม่ได้เห็นเฟิร์นเคราฤาษีของเขาเลย แถมแมงมุมพ่นใยกับวัวเขาหินคมก็เหลือเวลาอีกไม่กี่วันเท่านั้น การเก็บแผงเป็นสัญญาณบ่งบอกชัดเจนว่าหยางหมิงข่ายเชื่อใจเขา แม้หยางหมิงข่ายจะยังไม่ได้ตรวจสอบคุณภาพของเฟิร์นเคราฤาษี แต่เขาก็ตัดสินใจจะทำข้อตกลงกับหลินหยวนแล้ว ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่รีบเก็บแผง เพราะเฟย์ที่บาดเจ็บสาหัสทั้งสามตัวไม่อาจทนต่อสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายภายนอกเพิงพักได้นานนัก “พี่หยาง ให้ผมช่วยนะครับ” หลินหยวนหยิบอุปกรณ์ดูแลเฟย์ที่แผงและเริ่มช่วยเก็บข้าวของกระจุกกระจิก หยางหมิงข่ายไม่ได้ห้ามหลินหยวนและพูดขึ้นขณะกำลังรื้อเพิงพัก “พอดีผมมีกล่องขนส่งเฉพาะสำหรับเฟย์ของบริษัทโลจิสติกส์นกกระจอกเทศอยู่ เดี๋ยวเราค่อยใช้กล่องพวกนั้นเก็บวัวเขาหินคมกับแมงมุมพ่นใย จะได้ไม่ต้องยุ่งยากนัก”