บทที่ 299: ธนูผลึกน้ำแข็ง ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์ละทิ้งการโจมตีเมื่อเห็นมู่หนิงเสวี่ยได้รับการปกป้องจากม่านพลังพิเศษ มันพ่นน้ำลายพิษกรดอีกระลอกใส่โม่ฟานแทน โม่ฟานตกใจแทบสิ้นสติ เขาไม่ได้เป็นคนรวยเหมือนมู่หนิงเสวี่ยที่สามารถซื้ออุปกรณ์โล่ที่ปกป้องได้ทั้งร่างกาย เขาเริ่มวิ่งทันทีโดยรู้ว่ารองเท้าบูทโลหิตยังคงทำงานอยู่... การวิ่งแข่งกับสายฝนพิษ ช่างน่าตื่นเต้นอะไรเช่นนี้! เมื่อโม่ฟานตระหนักว่าเขาไม่มีทางวิ่งพ้นฝอยพิษได้ เขาจึงกลายร่างเป็นกลุ่มเงาและหายวับไปในความมืดทันที ตอนนี้เขาอยู่ห่างออกไปพอสมควร และเชื่อว่ามู่หนิงเสวี่ยคงมองไม่เห็นเขาที่กำลังใช้ธาตุมืดอยู่... เมื่อสายฝนพิษตกลงมา ทุกสิ่งที่อยู่ในระยะเริ่มถูกกัดกร่อนด้วยความเร็วที่น่าตกใจ หยดพิษหยดหนึ่งตกลงบนเท้าของโม่ฟาน และกัดกร่อนข้างรองเท้าของเขาจนทะลุในทันที โชคดีที่เขาสลัดรองเท้าทิ้งไปได้ทัน มิฉะนั้นน้ำลายพิษนั้นคงจะทิ้งหลุมขนาดใหญ่ไว้บนเท้าของเขาแน่ แม้ว่าเวทมนตร์รักษาจะสามารถรักษาบาดแผลได้ค่อนข้างเร็ว แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะรักษาได้ทุกอย่าง สิ่งใดก็ตามที่เป็นพิษจะขัดขวางประสิทธิภาพของมันอย่างมาก โม่ฟานที่ตอนนี้วิ่งเท้าเปล่าข้างหนึ่งรู้สึกโมโหอย่างที่สุด เขาตะโกนบอกมู่หนิงเสวี่ยว่า “ใช้โซ่น้ำแข็งพันธนาการมันไว้! ฉันจะสอนบทเรียนล้ำค่าให้มันเอง!” รอยประทับบนหน้าผากของมู่หนิงเสวี่ยเลือนหายไปครึ่งหนึ่งแล้ว เธอรีบวาดผังดวงดาวทันทีหลังจากได้ยินคำพูดของโม่ฟาน ผังดวงดาวธาตุน้ำแข็งตกผลึกขึ้นใต้เท้าของมู่หนิงเสวี่ย ไอเย็นเริ่มก่อตัวขึ้นในอากาศโดยรอบก่อนจะกลายเป็นโซ่ยาวหลายเส้น น้ำค้างแข็งก่อตัวอย่างรวดเร็ว เรียกโซ่น้ำแข็งออกมาอย่างสมบูรณ์ พวกมันตกลงบนพื้นและส่งเสียงโลหะกระทบกันดังสนั่น “ไป!” มู่หนิงเสวี่ยชี้มือทั้งสองข้าง ควบคุมโซ่น้ำแข็งให้พุ่งผ่านพื้นที่ที่ถูกกัดกร่อน พันธนาการน้ำแข็งนิพพานเส้นแรกพุ่งไปถึงเบื้องหน้าแมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์ สัตว์ร้ายตอบสนองอย่างรวดเร็วด้วยการยกกรงเล็บขึ้นฟันโซ่จนขาดเป็นหลายส่วน “อีกครั้ง!” มู่หนิงเสวี่ยควบคุมโซ่น้ำแข็งให้โจมตีจากทิศทางที่ต่างกัน สัตว์ร้ายตัวอื่นคงจะหนีเอาชีวิตรอดไปแล้ว แต่แมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์กลับเผชิญหน้ากับโซ่น้ำแข็งด้วยขาทั้งแปดข้างของมัน มันตัดโซ่ทิ้งอย่างรวดเร็วเมื่อพวกมันเข้าใกล้ร่างกาย “ขึ้นไป!” มู่หนิงเสวี่ยชี้นิ้วขึ้นกะทันหัน โซ่น้ำแข็งพุ่งขึ้นมาจากใต้ดิน มันพันรอบขาหลังสองข้างของแมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์อย่างรวดเร็ว ไม่เปิดโอกาสให้มันได้ฟันโซ่ให้ขาด! “สวย!” โม่ฟานตะโกนลั่น ผังดวงดาวที่เขาเตรียมไว้เปล่งแสงเจิดจ้าใต้เท้าของเขา มันเป็นผังสีม่วงเข้มซึ่งบรรจุพลังทำลายล้างที่รุนแรงที่สุดในบรรดาธาตุทั้งหมด! “อัสนีบาตเฉียนจวิน: ระเบิดยอด!” โม่ฟานไม่ได้ใช้ ‘ยักษา’ เพราะมันเหมาะสำหรับการรับมือกับศัตรูมากกว่าหนึ่งตัวในเวลาเดียวกัน ในทางกลับกัน พลังของอัสนีบาต: ระเบิดยอด นั้นมีความเข้มข้นมากกว่า เนื่องจากมันประกอบด้วยสายฟ้าเพียงเส้นเดียวจากฟากฟ้า มันเป็นการโจมตีที่เรียบง่าย แต่ป้องกันได้ยากที่สุด! แมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์ตระหนักถึงอันตรายที่กำลังใกล้เข้ามาเมื่อเมฆพายุเริ่มก่อตัวขึ้นเหนือหัวของมัน อย่างไรก็ตาม ขาของมันถูกยึดไว้กับพื้น และมันไม่สามารถหลบหนีได้ในขณะนั้น อัสนีบาตฟาดลงมาอย่างไร้ความปรานี สายฟ้าสีม่วงเข้มพาดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน เมื่อแสงวูบวาบอันงดงามหายไป พลังทำลายล้างที่ประกอบด้วยทั้งพลังของอัสนีบาตและผลทวีคูณของเฉียนจวินก็ปะทะเข้ากับหัวของแมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์เต็มๆ มันระเบิดสมองส่วนใหญ่ออกไปเป็นชิ้นๆ! หลุมนั้นถูกแผดเผาจนเกรียม โดยมีพลาสมาเลือดและของเหลวในสมองกระเด็นไปทั่ว ร่างอันใหญ่โตของมันตกลงสู่พื้นอย่างแรงจนฝุ่นตลบอบอวล แมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์แผดเสียงร้องโหยหวน อัสนีบาตทิ้งความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสไว้ให้มัน มันคงต้องกินเนื้อจำนวนมหาศาลเพื่อทดแทนรูโหว่ในสมอง ดวงตาหลายแถวอันน่าเกลียดน่าชังจ้องเขม็งไปที่มนุษย์สารเลวที่ทำเช่นนั้น แมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์พยุงตัวลุกขึ้นด้วยความเจ็บปวดอันเหลือเชื่อ และสลัดโซ่ของมู่หนิงเสวี่ยให้หลุดออกด้วยพละกำลังมหาศาล “มันยังลุกขึ้นมาได้อีกเหรอ?” โม่ฟานตกตะลึง ในอดีต แม้แต่สัตว์อสูรระดับนักรบก็ยังแทบตายหลังจากถูกอัสนีบาตฟาดเข้าที่หัวจังๆ เขาคาดหวังว่ามันจะฆ่าสัตว์ร้ายได้ในทันทีด้วยผลทวีคูณของเฉียนจวิน ร่างกายของแมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์มันจะไม่บ้าเกินไปหน่อยเหรอ? มันยังมีชีวิตอยู่ได้ยังไง? โม่ฟานรีบถอยออกมา เขาสัมผัสได้ถึงความโกรธแค้นที่พลุ่งพล่านออกมาจากแมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์ “ธนูผลึกน้ำแข็ง!” มู่หนิงเสวี่ยซึ่งอยู่ไม่ไกลไม่กล้าออมมืออีกต่อไปเมื่อรู้ว่าโม่ฟานกำลังตกที่นั่งลำบาก เธอยื่นมือขวาออกมาและกระตุ้นรอยประทับที่อยู่ลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของเธอ ไอเย็นรอบตัวเธอกลายเป็นพายุหมุนวนรอบตัว จากนั้นมันก็เปลี่ยนร่างเป็นธนูอันสง่างามลอยอยู่ตรงหน้าเธออย่างรวดเร็ว! คันธนูน้ำแข็งยาวเกือบถึงพื้น มันเหมือนกับหงส์ที่สยายปีกขณะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ทำมาจากผลึกน้ำแข็ง รูปลักษณ์ของมันช่างงดงามอย่างยิ่ง แต่กลับเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารที่รุนแรง มู่หนิงเสวี่ยกำธนูไว้แน่น อนุภาคน้ำแข็งรอบตัวเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นลูกธนู เวทมนตร์เริ่มจากหัวลูกธนูที่แหลมคมและทิ่มแทง ตามด้วยตัวลูกธนูที่สร้างจากน้ำแข็งอย่างประณีต และปิดท้ายด้วยหางธนูที่วางเข้าที่ระหว่างนิ้วของมู่หนิงเสวี่ยและสายธนูที่ดึงจนตึงพอดี ผมสีเงินของเธอปล่อยยาวสยายไปตามหลัง ผ่านเอวและคลุมบั้นท้ายอันทรงเสน่ห์ของเธอไปครึ่งหนึ่ง เมื่อเธอปล่อยนิ้ว ลูกธนูผลึกน้ำแข็งก็พุ่งไปข้างหน้า ลมแรงทำให้เส้นผมของเธอเต้นระบำอย่างสง่างามที่หน้าอกและพาดผ่านใบหน้าอันงดงาม เผยให้เห็นลำคออันขาวเนียนในระหว่างนั้น... ลูกธนูพุ่งทะลุอากาศเป็นเส้นตรงที่สมบูรณ์แบบ กลิ่นอายน้ำแข็งอันท่วมท้นทิ้งร่องรอยหิมะไว้เบื้องหลัง สร้างแรงปะทะทางสายตาที่น่าตกตะลึง หัวลูกธนูพุ่งเข้าไปในร่างของแมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์ โม่ฟานคิดว่ามันจะทะลุผ่านตัวสัตว์ร้ายไป แต่ลูกธนูกลับระเบิดออก น้ำค้างแข็งแผ่กระจายไปทั่วผิวหนังของสัตว์ร้ายอย่างรวดเร็ว โดยมีจุดปะทะเป็นจุดศูนย์กลาง วงแหวนน้ำแข็งยังคงขยายตัวออกไป ปกคลุมสัตว์ร้ายทั้งตัวอย่างรวดเร็ว แมงมุมมนตราเจ้าเสน่ห์ยกขาขึ้นมาแล้ว แต่ก่อนที่มันจะทันได้ทำอะไรบ้าๆ น้ำค้างแข็งก็ปกคลุมร่างกายของมันจนมิด แช่แข็งสมองที่ถูกทำลายไปครึ่งหนึ่งและขาทั้งแปดที่ยกค้างอยู่ในอากาศจนแข็งทื่อ!