Chapter 784 ของขวัญสำหรับผู้ใช้พลังธาตุดิน "ที่นี่มันของขวัญสำหรับผู้ใช้พลังธาตุดินชัดๆ!" เกรย์อุทานเมื่อสัมผัสได้ถึงอนุภาคธาตุดินที่อัดแน่นอยู่ในอากาศ แม้แต่ท้องฟ้าก็ยังออกเป็นสีน้ำตาลเสียด้วยซ้ำ พลังสนามที่เขาสัมผัสได้ตรงหุบเขาก่อนหน้านี้เทียบไม่ได้เลยกับที่นี่ แรงโน้มถ่วงตรงนี้รุนแรงกว่าตอนที่เขาต่อสู้กับชายมีเขาผู้ทรงพลังทั้งสี่ถึงสี่เท่า "ถ้าได้อยู่ที่นี่ ธาตุดินของผมคงก้าวหน้าไปมาก แต่น่าเสียดายที่มันเสี่ยงเกินไป" เกรย์กล่าว "ที่นี่เหมาะมากสำหรับการดูดซับขุมพลังนั้น ความเสี่ยงเดียวคือการดึงดูดพวกมันมามากเกินไป นายดูดซับได้เร็วกว่าฉัน นายอาจจะรับมือพวกมันได้ในขณะที่ฉันดูดซับส่วนที่เหลือ นายคิดว่าไง?" วอยด์ถาม มันสัมผัสได้ถึงขีดจำกัดของมิตินี้ ซึ่งหมายความว่าไม่มีใครอยู่เหนือระดับโอเวอร์ลอร์ด แต่ก็รู้ดีว่านั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาควรประมาทพวกคนมีเขาเหล่านี้ ยังมีผู้เชี่ยวชาญระดับสูงที่มีพลังเหนือกว่าระดับโอเวอร์ลอร์ดอยู่อีกมาก เกรย์ครุ่นคิดถึงข้อเสนอของวอยด์อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า "เอาเป็นว่าเราสำรวจที่นี่ไปก่อน แล้วค่อยว่ากันอีกที" หลังจากตัดสินใจได้แล้ว พวกเขาก็ออกเดินทางจากจุดเดิม กลุ่มคนที่ผู้เชี่ยวชาญคนนั้นพามาหายไปไร้ร่องรอย พวกเขาจากไปนานแล้ว เกรย์เคลื่อนไหวด้วยความระมัดระวัง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเข้ามาในมิติเช่นนี้ จุดที่เขาปรากฏตัวเป็นทุ่งโล่ง เขาตัดสินใจมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก เขาไม่ลืมที่จะจดจำสถานที่นี้ไว้และวางแผ่นป้ายที่เขาทำขึ้นมาหนึ่งอัน เพื่อที่เขาจะใช้มันระบุพิกัดที่นี่ได้ในตอนที่ต้องการจะจากไป ประตูมิติที่เขาส่งตัวมานั้นหายไปแล้วหลังจากที่เขาปรากฏตัว แต่เขายังคงสัมผัสมันได้ จึงรู้ว่าเขาสามารถออกไปได้หากต้องการ ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เขาได้พบกับเมืองแห่งแรกในโลกนี้ ทัศนียภาพที่เห็นทำให้เขาตกตะลึง เช่นเดียวกับมนุษย์ พวกคนมีเขาเหล่านี้อาศัยอยู่ในบ้านเรือนที่ปลูกสร้างอย่างดี แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขาไม่ใช่เรื่องนั้น เมื่อมองไปที่ประตูหน้าเมือง เขาเห็นกองซากศพจำนวนมากวางทับถมกันอยู่ข้างๆ ซึ่งทั้งหมดนั้นเป็นศพมนุษย์ ดูเหมือนว่าคนพวกนี้จะมีความสุขกับการฆ่าฟัน เขาเห็นเด็กๆ วิ่งเล่นไปมาแถวนั้นพลางมองดูศพมนุษย์ด้วยสีหน้าเบิกบานใจ "เอาล่ะ... นี่มันพิลึกจริงๆ" วอยด์ออกความเห็น "ดูท่าว่ามนุษย์จะไม่ใช่พวกเดียวที่วิปริตสินะ" เกรย์มองภาพนั้นด้วยความประหลาดใจ เขาไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะรู้สึกอย่างไร เพราะเขาไม่เคยคาดคิดว่าจะมาเจออะไรแบบนี้ ถึงแม้เขาจะรู้อยู่แล้วว่าผลึกพลังของมนุษย์ถูกช่วงชิงไป แต่ก็ไม่เคยรู้เลยว่ามนุษย์เหล่านั้นจะถูกฆ่าทิ้งทันทีหลังจากนั้น ในขณะที่เขายืนดูอยู่ห่างๆ เขาเห็นคนกลุ่มหนึ่งเข็นรถที่เต็มไปด้วยศพมาเททิ้งไว้ตรงนั้น ศพเหล่านี้ยังใหม่มาก เห็นได้ชัดว่าเพิ่งถูกฆ่าตายไปไม่นาน "พวกมันไม่มีปัญญาเผาหรือฝังศพเลยรึไง?" เกรย์รู้สึกกระอักกระอ่วนกับภาพตรงหน้าเล็กน้อย เขาไม่ได้รู้สึกแย่เพราะเห็นศพ แต่เพราะศพบางส่วนเริ่มเน่าเปื่อยส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน" วอยด์ตอบ เกรย์ไม่สามารถใช้พลังธาตุมิติได้อย่างเต็มที่เนื่องจากแรงโน้มถ่วงที่นี่แตกต่างจากทวีปออโรร่า แต่เขากลับสัมผัสได้ว่าการใช้พลังธาตุดินให้ผลลัพธ์ที่ดียิ่งกว่าปกติถึงสองเท่า เขาจึงส่งวอยด์ไปสืบดูว่าเกิดอะไรขึ้นภายในเมืองนั้น วอยด์พยักหน้าก่อนจะหายตัวไป เกรย์ยังคงปักหลักอยู่ที่เดิมและเริ่มฝึกฝนร่างกายของตน การสืบข่าวของวอยด์ต้องใช้เวลา เขาจึงต้องใช้โอกาสนี้ให้คุ้มค่าที่สุด แค่การอยู่ที่นี่ก็ไม่ต่างอะไรกับการฝึกร่างกาย ดังนั้นเมื่อเขาเริ่มฝึกจริงๆ เขาจึงรู้สึกได้ว่าตนเองแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ตามกาลเวลา หลังจากผ่านไปสักพัก เขาก็หันมาพยายามทำความเข้าใจพลังแรงโน้มถ่วงในมิตินี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาพยายามศึกษามาตลอดในช่วงหลัง ตอนที่เขาต่อสู้กับชายมีเขาทั้งสี่ เขาได้รับแรงบันดาลใจบางอย่าง การอยู่ที่นี่คือตัวกระตุ้นที่เขาต้องการเพื่อให้เข้าใจมันได้เร็วขึ้น ต่อมาในวันนั้น วอยด์ปรากฏตัวขึ้นข้างกายเขาพร้อมกับชายมีเขาร่างท้วมคนหนึ่ง เกรย์ลืมตาขึ้นและจ้องมองไปยังชายเบื้องหน้า "นี่ใคร?" เขาถามด้วยความสงสัย เขาสังเกตเห็นว่าชายผู้นี้อยู่ในแค่ระดับออริจินเท่านั้น จึงรู้ว่าไม่น่าจะเป็นคนที่มีความสำคัญอะไร "หัวหน้าของเมืองนี้" วอยด์ตอบพร้อมกับตบไปที่หัวของชายคนนั้น ชายคนนั้นพยายามจะพูด แต่เมื่อเห็นสายตาที่วอยด์จ้องมองมา เขาก็รีบหุบปากฉับ "พวกแกเอาคนที่ถูกพามาที่นี่ไปทำอะไร?" เกรย์เข้าประเด็นทันที ถึงแม้เขาจะพอรู้อยู่บ้างแล้ว แต่ก็ต้องการความชัดเจน "ท่านพูดเรื่องอะไร?" ชายมีเขาถามด้วยความหวาดกลัวจนตัวสั่น เกรย์ไม่ตอบ เขาขยับพุ่มไม้ที่บังอยู่ให้พ้นทาง ทำให้ชายคนนั้นเห็นกองศพที่วางทับถมกันอยู่ข้างประตูเมือง เมื่อชายคนนั้นเห็นภาพดังกล่าวก็หันกลับมามองเกรย์อีกครั้ง "แกเป็นพวกเดียวกับพวกมัน!" ชายคนนั้นอุทาน "ตอบคำถามของฉัน" เกรย์หรี่ตาลงและปลดปล่อยแรงกดดันจากระดับพลังที่เหนือกว่าเข้าใส่ชายคนนั้น แรงกดดันที่ได้รับทำให้ชายคนนั้นแทบจะหายใจไม่ออก "ทะ...ท่านครับ พวกเขาเป็นสินค้าที่ถูกส่งมาเพื่อความบันเทิงครับ" ชายร่างท้วมตอบ "ความบันเทิง?" เกรย์สับสนเล็กน้อย เขาจ้องมองชายคนนั้นด้วยความหวังว่าจะได้คำอธิบายเพิ่ม "พวกเขาต้องสู้กับพวกสัตว์อสูรในสังเวียนครับ" ชายคนนั้นอธิบายเมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของเกรย์ "ฉันนึกว่าพวกแกจะแค่ดึงเอาผลึกพลังของพวกเขาไปตอนที่จับตัวมาได้ซะอีก?" เกรย์ถาม "ก็นะ พวกเขามีประโยชน์หลายอย่างครับ บางคนถูกซื้อไปใช้เป็นทาสในตลาด บางคนถูกดัดแปลงให้เป็นอาวุธสังหารที่สามารถทำลายเมืองอื่นๆ ได้..." ชายคนนั้นอธิบายต่อ เมื่อฟังคำอธิบายของชายคนนั้น เกรย์ก็ประหลาดใจเล็กน้อย เรื่องนี้ดำเนินมาหลายปีแล้ว และที่น่าแปลกคือมนุษย์ยังไม่เคยสามารถสืบหาที่ตั้งของพวกมันได้เลยจนถึงตอนนี้ เกรย์ถามต่อว่าผู้คนถูกส่งมาที่นี่ได้อย่างไร ชายคนนั้นบอกว่าพวกเขาถูกส่งมาจากเมืองหลวง ตามคำบอกเล่าของเขา มนุษย์ทุกคนที่ถูกจับได้จะถูกส่งไปยังเมืองหลวง จากนั้นใครที่อ่อนแอก็จะถูกกระจายไปยังเมืองที่ด้อยกว่าแบบนี้