บทที่ 805 การสังหารหมู่ในเมืองหลวง ตู้ม! เกรย์ยังคงรุดหน้าต่อไปโดยไม่สะทกสะท้านต่อสิ่งที่พยายามขวางทางเขา แม้เขาจะยังไม่ได้ต่อสู้กับผู้ใช้อิลิเมนทัลระดับโอเวอร์ลอร์ดขั้นสูงสุดคนไหนเลย แต่เขาก็ได้จัดการกับคนจากเผ่าพันธุ์เขาที่พยายามหยุดยั้งเขาไปนับไม่ถ้วน เมื่อเขาอยู่ห่างจากพระราชวังราวหนึ่งพันเมตร จู่ๆ เขาก็รู้สึกได้ว่าแรงโน้มถ่วงเพิ่มสูงขึ้นกะทันหัน ‘เข้าใจละ วางแผนซุ่มโจมตีสินะ แต่น่าเสียดายที่พวกแกไม่ใช่แค่คนเดียวที่เล่นกับแรงโน้มถ่วงได้’ เขายิ้มมุมปากในใจและพยายามตอบโต้แรงโน้มถ่วงด้วยแรงโน้มถ่วงของตัวเอง เขาสัมผัสได้ถึงแรงเสียดทานในมิติเมื่อเขาส่งสนามพลังแรงโน้มถ่วงออกไป โชคดีที่สนามพลังนี้มีขอบเขตไม่กว้างนัก แรงเสียดทานจึงไม่สูงมากนัก ‘อืม เข้าใจแล้ว’ เขารี่ตาลง สถานการณ์ค่อนข้างอันตราย แต่เขาก็จัดการเอาตัวรอดจากปัญหาต่างๆ มาได้ การปะทะกันของสนามพลังแรงโน้มถ่วงที่ต้านกันเองนั้นเป็นสิ่งที่แม้แต่มิติที่แข็งแกร่งบริเวณนี้ก็แทบจะรับมือไม่ไหว เกรย์แสร้งทำเป็นว่าเขากำลังถูกแรงโน้มถ่วงกดทับจนชะลอการเคลื่อนที่ลงชั่วขณะ เขาทำทีเป็นพุ่งตัวไปข้างหน้าด้วยความยากลำบาก ใครๆ ก็สังเกตเห็นว่าการเคลื่อนไหวของเขาไม่ได้ง่ายดายเหมือนก่อนหน้านี้ เมื่อคนจากเผ่าพันธุ์เขาสังเกตเห็นเช่นนั้น พวกเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เกรย์เป็นปัญหาใหญ่สำหรับพวกเขามาก แม้ว่าพวกเขาจะรู้อยู่เต็มอกว่ามีคนอื่นๆ บุกโจมตีในส่วนต่างๆ ของเมือง แต่ไม่มีใครสร้างความเสียหายได้มากเท่ากับเกรย์เลย เกรย์ไม่ได้บินเพราะเขาใช้โอกาสนี้ในการเฝ้าสังเกตการณ์ไปด้วย วอยด์บอกเขาว่ามีผู้ใช้อิลิเมนทัลระดับโอเวอร์ลอร์ดขั้นสูงสุดสองคนซ่อนตัวอยู่ และไม่เพียงเท่านั้น ยังมีอีกกว่าห้าคนในพระราชวัง หากเขาบุกเข้าไปในพระราชวังโดยตรง เขาอาจจะต้องรับภาระหนักในการจู่โจมครั้งนี้ทั้งหมด ซึ่งนั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก ‘วอยด์ นายจัดการหนึ่งคน ส่วนฉันจะจัดการอีกหนึ่งคน’ เขาสื่อสารกับวอยด์ที่มองไม่เห็นตัว ‘รับทราบ’ เสียงของวอยด์ดังก้องอยู่ในหัวของเขา เกรย์ไม่ได้มุ่งหน้าไปทางสมาชิกเผ่าพันธุ์เขาระดับโอเวอร์ลอร์ดขั้นสูงสุด แต่เขากลับมุ่งความสนใจไปที่กลุ่มคนจากเผ่าพันธุ์เขาหลายคนที่พุ่งเข้ามาหาเขา ทหารเหล่านั้นมีจำนวนหลายร้อยและเขาแน่ใจว่านี่ไม่ใช่ทั้งหมด หากต้องสู้กับพวกเขาทั้งหมดเขาคงหมดแรงเสียก่อน ‘พวกแกให้สุดยอดอาวุธมาแล้วคิดว่าฉันจะไม่ใช้มันงั้นเหรอ?’ รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏบนใบหน้าของเกรย์ขณะที่เขาพุ่งเข้าไปในฝูงชน เมื่อเขาเข้าไปในฝูงชน ภาพอันน่าตื่นตะลึงก็ตามมาไม่นาน ทุกที่ที่เกรย์ผ่านไป เหล่าคนจากเผ่าพันธุ์เขาจะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและระเบิดร่างออกเป็นชิ้นๆ เกรย์ไม่ลืมที่จะฉกเอาเขาก่อนที่พวกมันจะถูกทำลายไปพร้อมกับร่าง ความจริงที่ว่าสิ่งนี้สามารถก่อให้เกิดแรงเสียดทานในมิติได้นั้นเป็นหลักฐานเพียงพอแล้วว่ามันทรงพลังเพียงใด และในเมื่อเขาใช้มันเป็นอาวุธ พวกนี้ย่อมไม่สามารถป้องกันได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องการเอาชีวิตรอด ทหารเริ่มถอยร่นด้วยความหวาดกลัว สิ่งที่พวกเขาได้ยินมีเพียงเสียงกรีดร้องของสหายทุกที่ที่เกรย์เดินผ่าน ราวกับว่าเกรย์เป็นเทพแห่งความตาย สิ่งที่ทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีกคือพวกเขาไม่เห็นจังหวะที่เขาโจมตีเลย แต่เขากลับสังหารคนที่อยู่ใกล้ตัวได้อย่างเลือดเย็น ทุกคนที่เขาฆ่าล้วนอยู่ในระดับโอเวอร์ลอร์ดขั้นกลาง เมื่อเขาเข้าใกล้จุดที่พวกระดับโอเวอร์ลอร์ดขั้นปลายอยู่ พวกเขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติ “เขากำลังใช้แรงโน้มถ่วงจัดการพวกเรา ทำลายขบวน!” ชายคนหนึ่งจากเผ่าพันธุ์เขาตะโกนขึ้นก่อนที่หัวของเขาจะระเบิดออก พวกเขามอบอาวุธมรณะให้เกรย์ และเขากำลังใช้มันอย่างเต็มประสิทธิภาพ หากไม่ใช่เพราะชายคนนี้สามารถสัมผัสถึงมันได้ คนอื่นๆ คงไม่มีทางรู้เลยว่าอะไรเป็นสิ่งที่ฆ่าพวกเขา เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของชายคนนั้นก่อนตาย ผู้ที่สร้างขบวนทัพต่างอดไม่ได้ที่จะสบตากัน นี่เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนจึงพบว่ามันยากที่จะเชื่อ บางคนรู้สึกว่าชายคนนั้นตะโกนเช่นนั้นเพราะใกล้ตายจนสติเลอะเลือน แต่หลังจากที่ผู้ใช้อิลิเมนทัลระดับโอเวอร์ลอร์ดขั้นปลายอีกสิบกว่าคนที่รอดมาได้นานกว่าจะตายตะโกนออกมาแบบเดียวกัน พวกเขาก็เชื่อในที่สุด แม้แต่ระดับโอเวอร์ลอร์ดขั้นสูงสุดสองคนในกลุ่มยังต้องตกตะลึง นอกจากการใช้ผลจากสนามพลังแรงโน้มถ่วงเพื่อชะลอและทำให้ศัตรูอ่อนแอลงแล้ว พวกเขาไม่เคยเห็นวิธีใช้มันโจมตีในรูปแบบอื่นเลย แต่เกรย์กลับใช้มันได้อย่างง่ายดาย พวกเขาทำลายขบวนทัพอย่างเร่งรีบ และเมื่อเกรย์มาถึงจุดที่ชายจากเผ่าพันธุ์เขาอีกคนอยู่ ชายคนนั้นก็ทรุดลงกับพื้นจากสนามพลังแรงโน้มถ่วงอันทรงพลังที่อยู่รอบตัวเกรย์ในทันที เหตุการณ์นี้เปิดหูเปิดตาผู้ที่เฝ้ามองอยู่ทั้งหมด “เขาสร้างสนามพลังไว้รอบตัว งั้นก็หมายความว่าทั้งสองฝ่ายกำลังปะทะกันมาตลอดเลยงั้นเหรอ?” หนึ่งในชายที่สร้างขบวนทัพถามขึ้น “นี่คือสิ่งที่เขาใช้ฆ่าคนของเรา ช่างเป็นไอ้สารเลวที่ร้ายกาจนัก ไม่ควรปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่เกินวันนี้!” หนึ่งในสองระดับโอเวอร์ลอร์ดขั้นสูงสุดของเผ่าพันธุ์เขากล่าวลอดไรฟัน ในประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์พวกเขา เกรย์อาจเป็นคนเดียวที่สังหารคนของพวกเขาได้มากที่สุดด้วยเทคนิคของพวกเขาเอง ยิ่งไปกว่านั้นคือพวกเขาดันมีส่วนช่วยให้เขาทำสำเร็จ ความคิดนี้เพียงอย่างเดียวก็ทำให้ทุกคนที่อยู่ในขบวนทัพโกรธแค้นจนเลือดขึ้นหน้า “พวกมันรู้ตัวแล้วเหรอ? น่าเสียดายนะ ฉันกำลังเริ่มชินกับมันแล้วเชียว” เกรย์ส่ายหัวขณะมองไปยังเหล่าชายจากเผ่าพันธุ์เขาที่กองอยู่บนพื้นรอบตัวเขา ลูกบอลสีดำหลายลูกปรากฏบนฝ่ามือของเขา มันหมุนวนก่อนจะพุ่งเข้าหาชายจากเผ่าพันธุ์เขาแต่ละคน พวกเขาทำได้เพียงมองดูลูกบอลนั่นสัมผัสร่าง ในวินาทีที่มันสัมผัส ร่างของพวกเขาก็หายไปจากสายตาของผู้ที่เฝ้ามอง ราวกับว่าพวกเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่ตรงนั้น เกรย์เป็นร่างที่น่าสะพรึงกลัว เขาเข่นฆ่าโดยไม่แม้แต่จะกะพริบตา นี่คือสิ่งที่ทำให้สมาชิกเผ่าพันธุ์เขารู้สึกหวาดกลัวยิ่งกว่าเดิม วิธีการสังหารของเขานั้นมีมากมายนับไม่ถ้วน ‘เจ้านี่เป็นมนุษย์จำพวกเดียวกับที่เราจับมาหลายปีจริงๆ เหรอ?’ นั่นคือความคิดที่ผุดขึ้นมาในหัวของสมาชิกเผ่าพันธุ์เขาทุกคน ขณะเฝ้ามองวิธีการอันน่าสยดสยองของเกรย์