Chapter 3087 ใส่พานถวาย ในไม่ช้า สิ่งที่เหลืออยู่ก็มีเพียงหัวใจของซิลแวน ทว่าความเย็นชาในดวงตาของลีโอเนลยังคงไม่จางหายไป พี่น้องของเขาทะยอยลงจอดทีละคนหลังจากจัดการสังหารเหล่านกบนท้องฟ้าจนหมดสิ้น พวกเขาต่างมีเหงื่อซึมเล็กน้อย เรื่องนี้ไม่ใช่งานง่ายอย่างที่เห็นแน่นอน แต่ถือเป็นโชคดีที่พวกเขาประสานงานกันได้เป็นอย่างดี ทันทีที่ลีโอเนลมองเห็นจุดสำคัญของปัญหา การต่อสู้ก็ถือว่าจบลงแล้ว หากพวกเขาไม่สามารถจัดการพวกนกได้ ซิลแวนคงจะใช้เทคนิคเคลื่อนย้ายพลังชีวิตและสร้างร่างขึ้นมาใหม่ที่อื่นในพริบตา อย่างไรก็ตาม เพราะลีโอเนลได้... ผลลัพธ์มันฟ้องอยู่ในตัว "ดูดซับมันซะ" ลีโอเนลส่งหัวใจของซิลแวนให้แก่ท่านาน่า วินาทีที่เขาส่งมันออกไป ลีโอเนลก็มองออกไปยังระยะไกล เขาสัมผัสได้ว่าไอพลังอันทรงพลังที่เขาคาดการณ์ไว้ว่าต้องปรากฏตัว กำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ข้อมือของลีโอเนลขยับเล็กน้อย แรงบีบที่เขามีต่อสมบัติสืบทอดตระกูลบราซิงเกอร์กระชับแน่นขึ้น คลื่นจิตสังหารพุ่งทะลักไปทั่วท้องฟ้า ก่อนที่กองกำลังเล็กๆ จำนวนหลายสิบคนจะปรากฏกาย เพียงแค่มองปราดเดียวก็ชัดเจนแล้วว่าพวกเขาส่วนใหญ่มาจากตระกูลเลวิสและตระกูลครูดัส ในขณะนั้น ออร่าของท่านาน่ากำลังพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว ท่านาน่าไม่มีพื้นฐานของ [ชำระล้างมิติ] เหมือนกับคนอื่นๆ ด้วยเหตุนี้จึงอาจกล่าวได้ว่าเธอโชคดีที่ได้ซิลแวนช่วยจัดการพลังงานทั้งหมดนี้ให้ หากไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ ลีโอเนลคงต้องหาวิธีให้เธอเริ่มฝึก [ชำระล้างมิติ] ในฐานะวิธีการมิติรอง หรือไม่ก็ต้องหาวิธีอื่นที่อ้อมค้อมกว่านี้ ทว่าเจ้าซิลแวนตัวนี้ ในยามที่มันตายลง กลับกลายเป็นสิ่งที่เธอต้องการพอดี เพื่อให้ทุกอย่างนี้ง่ายขึ้นอีกหลายระดับ ออร่าของเธอจู่ๆ ก็ขยายตัวจนเหล่านักรบจากสี่ตระกูลใหญ่ไม่สามารถเข้าใกล้ได้อีกต่อไป สีหน้าของพวกเขาเริ่มเคร่งขรึมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "สมบัติสืบทอดตระกูลอาดัวร์นา!" ชายหนุ่มผมสีทองสลวยตะโกนออกมาอย่างกะทันหัน ถึงตอนนี้เองที่พวกเขาทั้งหมดเข้าใจถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ และความตกใจนั้นก็ยิ่งทวีคูณเมื่อพวกเขาเห็นร่องรอยของการนองเลือดและความพินาศวอดวาย นั่นไม่ใช่จุดที่ซิลแวนควรจะอยู่หรอกหรือ? มันหายไปไหนแล้ว? คงโทษพวกเขาไม่ได้ที่ไม่รู้ตัวในทันที ร่างมหึมาของซิลแวนไม่มีให้เห็นอีกต่อไป เพราะมันถูกย่อส่วนลงมาอยู่ในรูปของหัวใจซิลแวนเรียบร้อยแล้ว พวกเขาไม่ทันสังเกตเพราะไม่มีอะไรให้สังเกตอีกแล้ว พื้นที่ส่วนนี้ของทะเลทรายจากเดิมที่เป็นใจกลางของทั้งโลก ได้กลายเป็นดินแดนรกร้างที่เต็มไปด้วยทราย เนื้อ และเลือด สายตาของลีโอเนลจับจ้องไปที่ชายหนุ่มที่เพิ่งตะโกนออกมา ดวงตาของเขาหรี่ลงเมื่อเห็นธนูสะพายอยู่บนตัวอีกฝ่าย มันมีความแปลกประหลาดบางอย่างอยู่ ตัวธนูนั้นงดงามมาก มันมีตัวเรือนเป็นสีทองสลักลวดลายคล้ายมังกรตะวันออกคู่ที่ทำจากเพชรพันเกี่ยวกันไปมาในทิศทางตรงกันข้าม หัวของมังกรทั้งสองก่อตัวเป็นส่วนปลายของธนู ปากของมันอ้ากว้างคำรามออกมาพร้อมกับสายธนูที่ดูบางที่สุดเท่าที่ลีโอเนลเคยเห็นมา ต่อให้คุณมีพละกำลังมากพอที่จะง้างธนูคันนี้ แต่ถ้าการป้องกันร่างกายของคุณต่ำเกินไป หรือไม่ได้สวมใส่อุปกรณ์ป้องกันพิเศษ มือของคุณก็จะถูกสายธนูบาดจนขาดกระจุย อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่สิ่งที่มหัศจรรย์ที่สุดเกี่ยวกับธนูคันนี้ ออร่าของมัน... มันให้ความรู้สึกเหมือนกับหอกในมือของเขาและโล่ที่อยู่บนหลังของท่านาน่าไม่มีผิดเพี้ยน "สมบัติสืบทอดตระกูลบราซิงเกอร์!" เสียงที่เต็มไปด้วยความตกใจอีกเสียงดังมาจากชายหนุ่มอีกคน คนนี้มีผมและดวงตาสีเขียว สวมชุดเกราะที่ดูเหมือนสร้างจากเปลือกไม้ แต่หากไม่สังเกตให้ดี มันก็ดูเหมือนชุดเกราะเอลฟ์อันงดงามที่ทำจากหนังสัตว์และเถาวัลย์ตามธรรมชาติ มันก็มีออร่าของสมบัติสืบทอดเช่นกัน ลีโอเนลอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตะลึงงัน... สี่ตระกูลใหญ่พวกนี้โง่ขนาดนั้นเชียวหรือ? ถึงได้ยอมให้สมบัติสืบทอดของตัวเองตกลงมาอยู่ในมือเขาได้ง่ายๆ แบบนี้? 'แต่สมบัติพวกนี้... มันขาดจิตวิญญาณไปนี่นา นี่คือแผนสำรองของพวกมันงั้นเหรอ?' ลีโอเนลคิดถูก สมบัติสืบทอดของสี่ตระกูลใหญ่ไม่ได้เป็นเพียงแค่อาวุธ แต่มันยังเป็นโอกาสอีกด้วย ความลับอันลึกล้ำของปัจจัยสายเลือด ซึ่งเป็นระดับที่บรรพบุรุษที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นที่เคยสัมผัส ได้ถูกซ่อนไว้ภายในอาวุธเหล่านี้ ด้วยเหตุนี้ การใช้อาวุธเพื่อพยายามรวมพลังและสื่อสารกับปัจจัยสายเลือดของพวกเขาจึงเป็นทางลัดสู่การสัมผัสอดีตที่ถูกปกปิดไว้นี้ แต่มันทำได้ยาก และไม่ใช่ทุกคนที่จะทำสำเร็จ ดังนั้นสมบัติสืบทอดจึงมักจะถูกส่งต่อและสัมผัสโดยลูกหลานที่มีอนาคตไกลที่สุดของตระกูล เพื่อป้องกันปัญหาที่อาจเกิดขึ้น สมบัติสืบทอดจึงถูกแยกออกจากจิตวิญญาณ สิ่งนี้ทำให้ยากต่อการรับรู้ถึงรายละเอียดที่ซับซ้อน แต่ก็เป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ เพราะพวกเขาคงไม่มีน้ำตาพอที่จะเสียใจหากมีใครมาฉวยโอกาสแย่งชิงทั้งอาวุธและจิตวิญญาณไปพร้อมกัน... ซึ่งเป็นสิ่งที่ตระกูลอาดัวร์นาและบราซิงเกอร์กำลังเรียนรู้ด้วยความเจ็บปวดในขณะนี้ ตราบใดที่จิตวิญญาณยังอยู่ในการครอบครองของผู้นำตระกูล อาวุธก็จะสามารถถูกอัญเชิญข้ามเวลาและอวกาศได้โดยไม่มีปัญหา ทำให้การขโมยมันไปนั้นไร้ค่า นอกจากนี้ นี่อาจทำหน้าที่เป็นการทดสอบเพิ่มเติมสำหรับผู้นำตระกูลในอนาคต หากพวกเขาสามารถบรรลุถึงจุดสูงสุดของปัจจัยสายเลือดได้โดยปราศจากจิตวิญญาณ ก็สมควรแล้วที่พวกเขาจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเมื่อได้รับมันมาครอบครองในที่สุด ชายสองคนนี้ มังก์จากตระกูลครูดัส และเอนดริกจากตระกูลเลวิส คือผู้ถือครองสมบัติสืบทอดในปัจจุบัน และน่าจะเป็นผู้นำโดยพฤตินัยของกองกำลังชุดนี้ เป็นไปได้มากว่าพวกเขาได้รายงานสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ไปแล้วและกำลังเสริมกำลังมุ่งหน้ามา แต่ทว่า... ลีโอเนลไม่สนเรื่องพวกนี้หรอก เขามาที่นี่เพียงเพื่อเป็นจุดเริ่มต้นของการล้างแค้น ไม่ใช่จุดจบ เขาแค่ไม่คาดคิดว่าศัตรูจะหยิบยื่นโอกาสมาให้เขาถึงที่ราวกับใส่พานถวายแบบนี้