บทที่ 4205: เลือกข้าง ไม่นานมานี้ นักบุญน้อยได้ขึ้นเป็นเจ้าแห่งป้อมปราการเก้าล้ออย่างเป็นทางการ ทว่าผู้คนยังไม่คุ้นชินกับการเปลี่ยนตำแหน่งของเขาเสียเท่าไร ที่จริงแล้ว เขามีอายุน้อยกว่าราชันกระบี่มหาสมุทรสงบเสียอีก บางคนเชื่อว่าพรสวรรค์ของเขานั้นเทียบเท่าหรือด้อยกว่าราชันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อใดที่เขาอายุเท่ากับราชัน พลังและการบำเพ็ญเพียรของเขาก็น่าจะอยู่ในระดับเดียวกัน เขามีอายุใกล้เคียงกับสิบอัจฉริยะกระบี่ ทว่าสถานะและการบำเพ็ญเพียรกลับเหนือกว่าพวกเขาไปมากโข สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าเขาได้สร้างอิทธิพลอย่างเหนือชั้นในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรเพียงใด เขามีรัศมีสีทองเจิดจ้าดูราวกับเทพเจ้า เขามีบุคลิกที่ดูคึกคักและไม่ได้เก็บเนื้อเก็บตัวเหมือนกับราชันกระบี่มหาสมุทรสงบ แน่นอนว่าเขามีคุณสมบัติเพียงพอที่จะทำตัวถือดีและโอหังได้ตามต้องการ "หากท่านต้องการสู้ เจ้าหุบเขา ข้าจะยอมลดตัวลงไปประมือกับท่านสักสามร้อยกระบวนท่าก็แล้วกัน" เขากล่าวราวกับตนเองนั้นแตะต้องไม่ได้และมองผู้อื่นด้วยความเหยียดหยาม คนอื่น ๆ ดูจะชื่นชอบบุคลิกที่ดูเป็นผู้ใหญ่และสุขุมของราชันกระบี่มหาสมุทรสงบมากกว่า ราชันผู้นั้นพูดจามีมารยาทและไม่ก้าวร้าวเท่ากับนักบุญน้อย ถึงกระนั้น พวกเขาก็เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงทำตัวเช่นนี้ เขามีทุกสิ่งที่บุรุษพึงปรารถนา ดังนั้นความเย่อหยิ่งและทะนงตัวจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับคนอายุน้อยขนาดนี้ "ถ้าเช่นนั้นก็ตามใจเจ้า นักบุญน้อย" เจ้าหุบเขายิ้มตอบ เหล่าผู้ชมยังคงคิดว่าป้อมปราการเก้าลือและจักรพรรดิสมุทรยังคงถือไพ่เหนือกว่า ดินแดนกระบี่เต๋าและหุบเขาเพลิงยังไม่แกร่งพอที่จะสั่นคลอนพันธมิตรกลุ่มนี้ได้ในขณะนี้ "ข้าชอบที่ท่านตรงไปตรงมาแบบนี้ เจ้าหุบเขา" นักบุญน้อยหัวเราะก่อนจะกวาดสายตามองฝูงชน "มีใครอีกไหมที่อยากจะท้าทายพวกเรา? ก้าวออกมาเลย พวกเรายินดีต้อนรับผู้ท้าชิงทุกคน" ทุกคนต่างสูดลมหายใจเข้าลึกและหันมองหน้ากัน เป็นที่ชัดเจนตั้งแต่ต้นแล้วว่าการจะเข้าถึงกระบี่เทพเจ้านั้น จำเป็นต้องผ่านยักษ์ใหญ่ทั้งสองกลุ่มนี้ไปให้ได้ การปรากฏตัวของราชันกระบี่มหาสมุทรสงบเน้นย้ำถึงเรื่องนี้ แม้ว่าเขาจะจงใจหลีกเลี่ยงการประกาศออกมาตรง ๆ แต่กลับไม่ใช่กับนักบุญน้อยผู้นี้ เขาไม่มีความลังเลที่จะเปิดเผยจุดประสงค์ของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย โชคร้ายที่ความซื่อตรงของเขานั้นไม่ได้รับเสียงตอบรับที่ดีนักจากฝูงชน พันธมิตรของเขาอย่างมหาสมุทรสงบขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังจากได้ยินเช่นนั้น แต่ก็ไม่ได้ห้ามปรามแต่อย่างใด "พวกเราจะทำอะไรได้?" ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งกล่าวเบา ๆ โอกาสชนะนั้นเป็นศูนย์ อย่างน้อยก็ในสถานการณ์ปัจจุบัน ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกที่จะเก็บคำพูดเอาไว้แม้จะรู้สึกอัดอั้นก็ตาม "นักบุญน้อย หากเจ้าต้องการให้ทุกคนเลือกข้าง เช่นนั้นพวกเรา ภูเขาอาวุธ จะยืนหยัดเคียงข้างดินแดนกระบี่เต๋าและหุบเขาเพลิง" สุ้มเสียงอันน่าฟังดังขึ้นก่อนที่ร่างอันสง่างามจะปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า การปรากฏตัวของนางมาพร้อมกับกลิ่นหอมละมุน "เจ้าสำนักฉือ!" ผู้อื่นจดจำนางได้ในทันที - ฉืออิงเสวี่ย หนึ่งในหกราชัน "ท่านก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ เจ้าสำนักฉือ ไม่ยอมถอยให้ใครเลยสักนิด" นักบุญน้อยไม่ได้ใส่ใจกับการเปลี่ยนแปลงนี้และกล่าวว่า "แต่ต่อให้ทั้งสามสำนักของพวกท่านรวมมือกัน ท่านคิดว่าโอกาสชนะของพวกท่านมีสักเท่าไรกันเชียว?" "ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของสวรรค์เถิด" นางตอบ น้ำเสียงของนางช่างน่าฟังเสียจนคนฟังรู้สึกเคลิบเคลิ้ม "ไม่ใช่ว่าพวกเราอยากจะเป็นศัตรูกับคนทั้งโลก ทุกอย่างมีเหตุผลของมัน ท่านผู้บำเพ็ญเพียรทั้งหลาย ยอมถอยให้พวกเราสักครั้งไม่ได้หรือ?" มหาสมุทรสงบกระแอมแทรกขึ้นมา โดยเลือกใช้วิธีที่ประนีประนอมมากกว่า "ถ้าอย่างนั้นทำไมท่านไม่เป็นฝ่ายถอยไปเสียเองล่ะ? เลิกตั้งกำแพงและค่ายกลกระบี่นั่นไปสิ!" สมาชิกคนหนึ่งในฝูงชนตะโกนขึ้น "นั่นสิ! ไม่มีเหตุผลอะไรมาอ้างความชอบธรรมในเรื่องนี้ได้หรอก มันก็แค่ความโลภชัด ๆ!" คนอื่น ๆ เริ่มเข้าร่วมวง โดยยินดีที่จะใช้ปากโต้เถียงมากกว่าจะชักกระบี่ออกมาสู้ "หึ! พวกเรายังถือว่าเมตตามากแล้วที่ไม่ได้ขับไล่พวกเจ้าทั้งหมดออกไปจากเขตนี้!" นักบุญน้อยไม่สบอารมณ์กับการถูกรุมกล่าวหา มหาสมุทรสงบรู้สึกเช่นเดียวกัน แต่เขาไม่ได้แสดงออกอย่างตรงไปตรงมาเท่ากับอีกฝ่าย "ท่านผู้บำเพ็ญเพียร เจ้าถือดีเกินไปแล้ว" ผู้มาใหม่ปรากฏตัวขึ้น รัศมีของเขาเจิดจ้าจนแสบตา "นักบุญกระบี่เก้าสุริยัน!" เสียงปรบมือและเสียงเชียร์ดังกึกก้อง "เขามาแล้ว!" การปรากฏตัวของเขาสร้างความตื่นเต้นและมอบความหวังให้กับฝูงชน อิทธิพลของเขานั้นเหนือกว่าหลิงเจี้ยน เจ้าหุบเขาเพลิง และฉืออิงเสวี่ยไปไกลโข ในเมื่อเขาคือผู้นำของหกราชัน เขาย่อมต้องแกร่งกว่าคนอื่น ๆ อย่างแน่นอน "สนับสนุนนักบุญกระบี่! พวกเราจะปล่อยให้พวกเขาทำตามใจชอบไม่ได้!" ฝูงชนเริ่มส่งเสียงดังกว่าเดิม สีหน้าของราชันกระบี่มหาสมุทรสงบย่ำแย่ลงเมื่อเห็นสิ่งนี้ เขาไม่ได้เกรงกลัวใครหรือสำนักใดเนื่องจากจักรพรรดิสมุทรแข็งแกร่งที่สุด ทว่าเขาก็ไม่ต้องการให้สถานการณ์บานปลาย เพราะมันจะเป็นเรื่องน่ารำคาญใจยิ่งนัก "เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบท่าน นักบุญกระบี่ และเป็นความยินดีของผู้น้อยที่จะได้รับโอกาสประมือกับท่าน" นักบุญน้อยกล่าวอย่างภูมิใจ แม้จะตัดความเย่อหยิ่งของเขาออกไป แต่บางคนก็ยังนับถือในนิสัยที่ตรงไปตรงมาของเขาอยู่บ้าง "คนรุ่นหลังย่อมต้องเก่งกว่าคนรุ่นเราอยู่แล้ว ข้านั้นด้อยกว่าท่านมานานแล้ว" นักบุญกระบี่ส่ายหัวก่อนกล่าวว่า "เรื่องนี้ยังสามารถแก้ไขได้หากสำนักของพวกท่านยินยอมที่จะถอดการปิดล้อมออก แล้วจะไม่มีใครต้องเริ่มการต่อสู้ขึ้นมาอย่างแน่นอน"