บทที่ 5067: แขกไม่ได้รับเชิญของสวรรค์ “ผมคงไม่อาจอยู่เคียงข้างท่านได้” เด็กหนุ่มกล่าวพลางจ้องมองเหล่าม้ายูนิคอร์นที่กำลังมีความสุข หมิงซือกำลังสนุกสนานกับการหยอกล้อฝูงยูนิคอร์นที่ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวนางเลยแม้แต่น้อย “ไม่เป็นไร” หลี่ชีเย่ไม่ได้ใส่ใจ เขานิ่งหลับตาลงเพื่อดื่มด่ำกับสายลม ความชั่วร้ายของโลกหล้าไม่อาจเอื้อมถึงสถานที่แห่งนี้ได้ “ที่นี่ช่างสงบสุข ไม่จำเป็นต้องไล่ตามแสงสว่าง ทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามธรรมชาติและสัญชาตญาณ วิถีเต๋าและพลังอยู่ที่นั่นแล้วโดยไม่จำเป็นต้องบำเพ็ญเพียร” เขากล่าวเสริม “ท่านพูดถูกครับ” เด็กหนุ่มตอบ ภายหลังจากสงคราม จักรพรรดิอมตะจินเช่อเลือกที่จะกลายมาเป็นคนเลี้ยงม้ายูนิคอร์นแทน สิ่งนี้คล้ายคลึงกับที่เจ้าแห่งเต๋าเทพวานรคอยดูแลเหล่าหนอนประหลาด “บางคนก้าวไปข้างหน้าเพราะสถานการณ์บีบบังคับ ซึ่งรวมถึงเหล่าจักรพรรดิอมตะและเจ้าแห่งเต๋าด้วย พวกเขาก็แค่เลือกที่จะหันหลังกลับได้” หลี่ชีเย่ทอดถอนใจ “เรื่องเดียวกันนี้ก็ใช้กับท่านได้เช่นกัน แต่ท่านกลับเลือกที่จะเดินหน้าต่อไป” เด็กหนุ่มกล่าว “ผมไม่มีทางเลือกอื่น ผมถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ต้นแล้ว” หลี่ชีเย่กล่าวติดตลก “ความมุ่งมั่นของท่านนั้นไม่มีใครเทียบได้” เด็กหนุ่มกล่าว “ท่านย้ำเตือนพวกเราเรื่องหัวใจแห่งเต๋าแทนที่จะเป็นวิชาและเคล็ดลับการบำเพ็ญเพียร น่าเสียดายที่พวกเราบางคนทำให้ท่านผิดหวัง” “เป็นเรื่องธรรมดา เพราะนี่คือชีวิต” หลี่ชีเย่กล่าว “หากวิถีเต๋ามันง่ายดายเช่นนั้น ใครกันล่ะที่จะยอมตกสู่ความมืดมิด? ใครกันที่จะเลือกชีวิตที่ไร้ซึ่งแสงตะวัน?” “นั่นสินะ” เด็กหนุ่มพยักหน้า หลี่ชีเย่ไม่ได้กล่าวสิ่งใดต่อ เขาเพลิดเพลินกับบรรยากาศอันน่ารื่นรมย์พร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังแว่วมาเป็นระยะของหมิงซือและเหล่าม้ายูนิคอร์น หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เด็กหนุ่มก็เงยหน้าขึ้นและบอกหลี่ชีเย่ว่า “มีเรื่องที่ท่านควรทราบครับ แขกไม่ได้รับเชิญคนหนึ่งได้ไปเยือนสวรรค์” “โอ้ น่าสนใจดีนี่” หลี่ชีเย่ลืมตาขึ้นแล้วเอ่ย “ในช่วงสงครามไม่มีใครทราบเรื่องนี้นัก เพราะมันหลบซ่อนตัวอย่างลึกลับ” เด็กหนุ่มกล่าว “นั่นไม่ใช่สไตล์ของพวกตาแก่พวกนั้นเลย” หลี่ชีเย่กล่าว “ตัวตนของคนผู้นี้ถูกพบเห็นโดยพวกเรา แต่เขาเลือกที่จะทำตัวต่ำตี้ยิ่งนักในสวรรค์ พวกเราคาดการณ์ว่ามีการพยายามที่จะยุติทุกอย่างด้วยการซุ่มโจมตีเพียงครั้งเดียว แต่มันไม่สำเร็จ ความมืดมิดที่เดือดดาลจึงเข้ามาแทนที่และเริ่มสงครามขึ้น” เด็กหนุ่มอธิบาย ราชาเถาวัลย์รู้สึกประหลาดใจเมื่อได้ยินเช่นนี้ เนื่องจากมันมีความไม่สอดคล้องกับบันทึกต่าง ๆ ข้อมูลที่แพร่หลายที่สุดระบุว่าความมืดมิดจู่โจมลงมาทันทีระหว่างหายนะ และสวรรค์ได้กลับมาเพื่อมอบแสงสว่างให้แก่โลก ในฐานะผู้กอบกู้ สวรรค์จึงได้ประกาศการไต่สวนเหล่าปวงชน ซึ่งนั่นคือจุดเริ่มต้นของสงคราม ในตอนแรก สมาชิกของเหล่าปวงชนไม่ได้ถูกตีตราว่าเป็นคนบาปทั้งหมด แต่น่าเสียดายที่การต่อต้านอย่างรุนแรงบีบบังคับให้สวรรค์ต้องเดิมพันสูงขึ้น ในตอนนี้ ดูเหมือนว่ามีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นก่อนเหตุการณ์เหล่านั้น ใครกันที่กล้าหาญพอจะโจมตีสวรรค์จากภายใน? ในปัจจุบัน สวรรค์ถือเป็นสายเลือดที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาทวีปทั้งหก พวกเขายิ่งแข็งแกร่งกว่านี้อีกในช่วงยุคทอง “แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อ?” หลี่ชีเย่ถาม “พูดยากครับ คนผู้นี้ไม่เคยถูกพบเห็นอีกเลยระหว่างสงคราม มันยากที่จะหาข้อมูลเพิ่มเติมเพราะการป้องกันที่แน่นหนาของสวรรค์” เด็กหนุ่มกล่าว “ดูเหมือนว่าการไปเยือนสักครั้งคงเป็นเรื่องจำเป็น บางทีอาจมีปลาตัวเล็ก ๆ โผล่ออกมาให้เล่นสนุก” หลี่ชีเย่กล่าว “แต่ถ้าพวกมันไม่โผล่มาล่ะครับ?” เด็กหนุ่มถาม “นั่นแหละคือปัญหา มันไม่มีทางออกและพวกมันจะคอยคุกคามอยู่ในอนาคตเสมอ” หลี่ชีเย่ลูบคางตัวเอง “ท่านมีแผนแล้วหรือครับ?” เด็กหนุ่มถาม “พวกมันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องออกมาเมื่อถึงเวลา และนั่นคือตอนที่ผมจะจัดการกวาดล้างครั้งสุดท้าย” หลี่ชีเย่ยิ้มมุมปาก “และนั่นคือตอนที่ท่านจะออกเดินทางใช่ไหมครับ?” เด็กหนุ่มซักถาม “ใครก็ตามที่เริ่มสงครามนี้ ย่อมมีเหตุผลของมัน บางสิ่งบางอย่างต้องเปลี่ยนไปแล้ว” หลี่ชีเย่กล่าว “ผมเข้าใจแล้ว...” เด็กหนุ่มคุ้นเคยกับทฤษฎีระดับสูงเหล่านี้ดี แต่นี่เป็นเรื่องใหญ่เมื่อหลี่ชีเย่เป็นผู้กล่าวออกมา “ทุกฝ่ายจะหมดความอดทนในเร็ว ๆ นี้ และนั่นคือตอนที่ผมจะยุติทุกอย่างได้” หลี่ชีเย่กล่าว “ผมขอให้ท่านประสบความสำเร็จในการเดินทางครั้งนี้ครับ” เด็กหนุ่มกล่าว แม้เขาจะไม่ได้สนใจโลกภายนอกอีกต่อไป แต่เขาก็ยังปรารถนาดีต่อหลี่ชีเย่ “ผมจะทำสำเร็จ” หลี่ชีเย่พยักหน้า เป็นการบอกทั้งเด็กหนุ่มและตัวเขาเอง “ในตอนนั้น จักรพรรดินีปรากฏตัวขึ้นเพื่อจัดการทุกอย่าง การต่อสู้ครั้งนั้นส่งผลให้ยอดฝีมือมากมายต้องร่วงหล่น หลังจากทิ้งอาณาจักรทุ่งจักรพรรดิเอาไว้ นางก็หายตัวไปนับแต่นั้น” เด็กหนุ่มเปิดเผย “อาณาจักรทุ่งจักรพรรดิ...” ราชาเถาวัลย์พึมพำ นี่คือหนึ่งในสามสายเลือดที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปอมตะ สวรรค์เป็นสายเลือดที่เก่าแก่ที่สุด เมืองวิถีอมตะถือกำเนิดขึ้นในเวลาต่อมา และอาณาจักรทุ่งจักรพรรดิถูกสร้างขึ้นหลังจากสงคราม “อาณาจักรทุ่งจักรพรรดิถูกสร้างขึ้นบนเลือดและเนื้อของเหล่าจักรพรรดิ” เด็กหนุ่มบอกนาง นางสูดหายใจเข้าลึก ๆ คนรุ่นหลังไม่รู้เลยว่าใครเป็นผู้เริ่มต้นสายเลือดนี้ แต่ในที่สุดนางก็ได้คำตอบจากผู้ที่รอดชีวิต “สวรรค์ยังคงต้องการมัน” หลี่ชีเย่กล่าว “เหล่ามหาจักรพรรดิมากมายปรากฏตัวขึ้นในเวลาเดียวกัน แต่กระดูกชิ้นนั้นหายไป สายเลือดทั้งสามไม่สามารถหามันพบ” เด็กหนุ่มพยักหน้า “ช่างไม่ลดละและละโมบเสียจริง สันดานหมายังไงก็ไม่เลิกกินขี้หรอกนะ” หลี่ชีเย่หัวเราะเบา ๆ “เรื่องนี้จะนำไปสู่ตัวท่านครับ” เด็กหนุ่มกล่าว “มันช่วยประหยัดแรงผมได้เยอะเลย เพราะมันกำลังเกิดขึ้นอยู่แล้ว” หลี่ชีเย่พยักหน้า หลังจากฟังบทสนทนาของพวกเขา ราชาเถาวัลย์ก็ตระหนักได้ว่าการดวลระหว่างผู้ซ่อนเร้นกับหลี่ชีเย่นั้นไม่ใช่เรื่องส่วนตัว สวรรค์สั่งให้นางไปเอาสิ่งของชิ้นนั้นมา และนี่อาจเป็นเหตุผลว่าทำไมผู้พิชิตผู้ซ่อนเร้นถึงยังวนเวียนอยู่ในทวีปชั้นล่าง ด้วยระดับการบำเพ็ญเพียรในปัจจุบัน นางควรจะเลื่อนระดับขึ้นไปแล้ว ท้ายที่สุดแล้วขีดจำกัดทั่วไปคือผลเต๋าสี่ผล แต่น่าเสียดายที่นางมีภารกิจที่ต้องทำให้สำเร็จ และในตอนนี้ หลี่ชีเย่เป็นผู้ครอบครองเป้าหมายของนางอยู่