บทที่ 1259: สุนัขอันร้ายแรงแห่งคำสาปอาถรรพ์ ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ บรรณาธิการโดย Aelryinth — เปลวไฟสีทองลุกโชนอย่างดุเดือด ยู ชิชิอยู่ภายใต้การคุ้มครองของ โมฟาน ท่ามกลางทะเลแห่งเปลวไฟ แม้ว่าโมฟานและการต้านทานไฟอันยอดเยี่ยมของเขาจะคอยกั้นเธอและเปลวไฟ แต่เธอก็ยังรู้สึกได้ถึงความร้ายแรงและความไม่หยุดยั้งของเปลวไฟเหล่านั้น เปลวไฟสีทองรุนแรงมาก พวกมันพุ่งเข้าหาสิ่งมีชีวิตใกล้เคียงเหมือนสัตว์กินศพที่หิวโหย “เธอเป็นยังไงบ้าง?” ยู ชิชิตกใจเมื่อสังเกตว่า โมฟาน ปรากฏอ่อนแอ เธอสามารถบอกได้ว่าโมฟานกำลังทรมานจากเปลวไฟสีทองด้วย “ฉันจะส่งเธอออกไปข้างนอก จัดการกับผีเสื้อของเธอให้ได้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ ฉันจะดูแลพวกมัน” โมฟานบอกยู ชิชิ “จะส่งฉันออกไปยังไง? เราถูกล้อมรอบด้วยเปลวไฟ!” ยู ชิชิอุทาน “พอพูดแล้ว เร็วเก็บผีเสื้อของเธอให้หมด!” โมฟานปล่อยแสงสีเงินออกมา ดวงดาวสีเงินเร่งรีบจัดเรียงเป็นวงโคจรดวงดาว ซึ่งรวมกันเป็นลายดาว สร้างสถิติดาวสีเงินเจ็ดดวง ลายดาวเหล่านี้ก่อให้เกิดกลุ่มดาวสีเงิน แสงของมันห่อหุ้มยู ชิชิ และเมื่อแสงสว่างถึงขีดสุด ก็ส่งยู ชิชิออกจากเปลวไฟไปทันที เพียงวินาทีต่อมา ยู ชิชิปรากฏตัวขึ้นห่างออกไปประมาณสามร้อยเมตร เธอหลุดพ้นจากความร้อนรุนแรงของไฟ! ยู ชิชิมองโมฟานด้วยความสงสัย เธอไม่เคยคิดว่าโมฟานจะทำเช่นนี้เพื่อคุ้มครองเธอได้ ในขณะเดียวกันเธอก็สับสนอย่างยิ่ง ทำไมเขาไม่ใช้เทคนิค Blink เพื่อหลบออกจากไฟด้วย? ทำไมเขาต้องทนทุกข์อยู่ในเปลวไฟ? เปลวไฟยังคงลามลุกต่อไป ยู ชิชิไม่มีเวลานาน เธอรีบบินไปยังป่าและเรียกผีเสื้อที่ยังมีชีวิตอยู่ให้มารวมกัน โชคดีที่เธอมาถึงพอดี ไม่ใช่ผีเสื้อทุกตัวจะตายจากไฟ บางตัวหนีรอดได้ด้วยความช่วยเหลือของผีเสื้อคนอื่นที่เสียสละเพื่อพวกมัน ยู ชิชิอิ่มใจที่เห็นพวกมันยังมีชีวิตอยู่ เธอมองไปที่โมฟานอีกครั้ง ความกังวลต่อความปลอดภัยของโมฟานยังคงอยู่ นักเวทที่สหภาพวิจัยส่งมานั้นแข็งแรงมาก! — “ไฟของนายไม่ได้พิเศษขนาดนั้นเลย!” โมฟานยืนอยู่ในเปลวไฟสีทองและยังคงเยาะเย้ย เซ็งกว่างลี่ “เด็กนี่ทำให้ฉันโกรธ อย่าผูกข้ออ้างกับฉัน!” เซ็งกว่างลี่โกรธจัด เขาพยายามไม่ทำลายชีวิตใคร แต่ชายหนุ่มที่ไม่เคารพนี้ยังกล้ากล่าวเย้ยเขา! เซ็งกว่างลี่เคยชินกับการได้รับการนับถือและเคารพอย่างสุดยอดจากสถานะและพลังของเขา เขาไม่อาจทนต่อความดูถูกแม้เพียงนิดเดียว! “อาณาเขตเปลวไฟสีทอง!” เซ็งกว่างลี่ตะโกน พลังไฟจากระยะหลายกิโลเมตรรวบรวมเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว ไฟที่ล่อยลามป่าแรงขึ้น กำลังมุ่งหน้าเข้าหาโมฟานเหมือนสัตว์ร้ายที่โกรธเคือง แม้ว่าเซ็งกว่างลี่ยังไม่ได้ร่ายคาถาใดเลยก็ตาม — เปลวไฟสีทองขยายใหญ่ขึ้น เหมือนกองทัพขี่ม้า ไม่อาจหยุดยั้งและล้อมรอบโมฟานทั้งหมด “ตอนนี้แหละ!” โมฟานพูดต่อด้วยความเยาะเยี้ยน โมฟานแตะข้อศอกขณะพูด มือไร้รูปแบบโอบล้อมเขาขณะที่เปลวไฟสีทองพุ่งเข้าหา ดัชนีสีม่วงของมือพร่อนไปในแสงระยิบระยับของเปลวไฟแทบมองไม่เห็น แต่ “มือสายฟ้าเงียบสงัด” แปลงพลังของเปลวไฟที่สัมผัสกับโมฟานให้กลายเป็นไฟฟ้า! สายฟ้าดั่งเปลวไฟแรงเท่าเดิม การต้านทานไฟของโมฟานได้รับบ๊าซแล้ว แต่การต้านทานสายฟ้าของเขานั้นน่าทึ่งกว่ามาก! “อาณาเขตสายฟ้าผู้ทรงอำนาจ!” โมฟานเรียกอาณาเขตสายฟ้าตอบโต้! ฟ้าฟื้นก้องกังวาน, ไฟฟ้าฟ้าดุจไม่มีเป้าหมายเฉพาะตกลงมาที่ป่า — สายฟ้าพายุวิบวับและแรงแรง เขาดูประหลาดใจกับเซ็งกว่างลี่ แต่ทันใดนั้นเซ็งกว่างลี่ก็หัวเราะออกมาดัง “โง่! อาณาเขตสายฟ้าของนายไม่มีประโยชน์ต่อเปลวไฟสีทองของฉัน นายคิดจริงหรอว่าจะดับไฟของฉันด้วยสายฟ้าของนาย!?” เซ็งกว่างลี่ตะโกน เซ็งกว่างลี่ไม่คาดคิดว่าชายหนุ่มจะมีอาณาเขตด้วย! แถมเขายังเป็นนักเวทระดับแอ๊ดวานซ์ในวัยนี้อยู่แล้ว การมีอาณาเขตก็ทำให้เซ็งกว่างลี่หัวเราะว่า ถ้าชายหนุ่มปลดอาณาเขตตั้งแต่ต้นอาจมีโอกาสต่อสู้กับไฟได้ แต่ตอนนี้ไฟของเขากันลามทั่วภูเขาแล้ว หากชายหนุ่มไม่หาวิธีดับไฟ ก็ไม่มีทางใช้สายฟ้าได้! ชายหนุ่มยังไม่มีประสบการณ์ พวกเขามีอาณาเขตแต่ไม่รู้ว่าจะใช้มันเพื่อทำให้ได้เปรียบอย่างไร! — เปลวไฟพุ่งเข้าหาโมฟานอย่างโหดร้าย แต่ดูเหมือนเขาไม่ได้ต่อสู้กลับ เพียงปล่อยให้ร่างกายของเขาเผาไหม้ในไฟ ยิ่งไฟแรงที่เผาเขาเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเก็บสายฟ้าได้มาก แรงต้านทานสายฟ้าของโมฟานพัฒนาขึ้นอย่างมากหลังการแข่งขันระดับวิทยาลัยโลก ความเสียหายที่เขาได้รับก็ไร้ค่า! — มือสายฟ้าเงียบสงัดยังคงแปลงพลังของเปลวไฟเป็นธาตุไฟฟ้า เซ็งกว่างลี่รัดกุมเมื่อเห็นโมฟานยังยืนอยู่หลังเผาตัวในไฟเป็นเวลานาน เขาจึงเริ่มร่ายคาถาขั้นสูงอย่างต่อเนื่องเพื่อกำจัดเขา แต่แทนที่คาดไว้ โมฟานยังยืนหยัดอยู่ ไฟฟ้าที่ส่องไปรอบชายหนุ่มทำให้เขาตื่นตระหนก! “อะไร...นี่มันอะไรกัน ทำไมไฟไม่ฆ่าเขาได้!” เซ็งกว่างลี่เสียการควบคุม มองโมฟานยืนอยู่ในเปลวไฟสีทองเหมือนมองมอนสเตอร์ “ฉันให้โอกาสนายหลายครั้งแล้ว ตอนนี้ต้องลองชิมสายฟ้าของฉัน!” โมฟานหัวเราะ ไฟฟ้ากระหน่ำรอบตัวเขาเหมือนรอคำสั่งจากจักรพรรดิไฟ ฟ้าอาณาจักรราชาไฟทรงอำนาจบีบคั้นเซ็งกว่างลี่และเค่หลิงซี! หัวใจของพวกเขากระจายก่อนที่สายฟ้าจะลงจู่เข้า พนักงานสหภาพวิจัยเห็นแสงไฟฟ้าดำขนาดยักษ์ในท้องฟ้า แสงสว่างจ้าเตือนถึงอันตรายอันยิ่งใหญ่ เหมือนกรงเล็บของสัตว์มหากาฬพร้อมจะฉีกเหยื่อเป็นชิ้น! “กรงเล็บยักษ์แห่งฟ้าผ่าฝน!” พลังที่โมฟานดูดซับทำให้แรงไฟฟ้าเพิ่มพูน เขาสามารถปล่อยกรงเล็บยักษ์ฟ้าไฟฟ้าแบบเดียวกับที่เคยทำลายโซโร้รวดเร็วในการแข่งขันระดับวิทยาลัยโลก! เค่หลิงซี, เซ็งกว่างลี่และคนตามของพวกเขาตกตะโกนสีซีดเมื่อเห็นกรงเล็บฟ้าไฟฟ้ายักษ์พุ่งลง พวกเขาไม่เชื่อว่ามาจากชายหนุ่มวัยยี่สบี! -“คงเป็นคาถาแอ๊ดวานซ์อยู่หรือ? พลังออร่ามันแรงจนหายใจไม่ออก!” ทันทีที่กรงเล็บฟ้าไฟฟ้าตกลงมา มันบดขยี้อาณาเขตไฟของเซ็งกว่างลี่ทันที สายฟ้าตกกระทบและทะลุผ่านการป้องกันของเขา เซ็งกว่างลี่และเค่หลิงซีใช้คาถาป้องกันและอุปกรณ์ทั้งหมด รวมถึงโล่สีน้ำทะเลขนาดใหญ่, เกราะแสง, คาถาป้องกันสามชั้น, และเกราะที่ดูดซับความเสียหาย... การป้องกันของพวกเขาพอรับคาถาแอ๊ดวานซ์หลายรอบได้ แต่พวกเขาไม่มีโอกาสต่อกรงเล็บฟ้าไฟฟ้าขนาดสิบสี่เท่าแล้ว ยังไงนั้น ธาตุไฟฟ้าก็เป็นที่รู้กันว่าแทรกทะลุการป้องกันของอุปกรณ์เวทได้! เค่หลิงซีและคนตามของเขาถูกทำลายจนทุรกันดารหลังจากถูกกรงเล็บไฟฟ้าสยดสยองหนึ่งคนถูกทำลายจนหมดสติทันที เซ็งกว่างลี่แข็งแกร่งกว่าคนอื่นเล็กน้อย การป้องกันของเขาเป็นที่ดีที่สุดในกลุ่ม แต่ผิวของเขายังเป็นฟองอักเสบหลังจากถูกไฟฟ้าตก หน้าตาของเขาบาดเจ็บ เลือดไหลลง เขารีบเช็ดเลือดออกแล้วลุกขึ้นสลัดสลาย “อืมมม! ไอ้สัส!” เซ็งกว่างลี่ตะโกนโกรธ เขากัดฟันและจ้องหน้าโมฟาน นักเวทหนุ่มที่โผล่มาโดยไม่มีสัญญาณทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส การป้องกันที่เขาภูมิใจไม่อาจต้านคัดสรรได้แม้แต่การโจมตีเดียว! แล้วคนหนุ่มนี้คือใคร? ทำไมเขาถึงแข็งแกร่งขนาดนี้? ทำไมสายฟ้าของเขาอาจจะแรงขนาดนั้น? แม้ว่าเขาจะมีเมล็ดสายฟ้าเลเวลสูงสุดในโลกก็เพิ่มพลังสายฟ้าได้เพียงหกเท่า การป้องกันของเขาอาจจะแข็งแรงพอควร แต่ทำไมเขาถึงบาดเจ็บรุนแรงขนาดนี้? Zeng Guanglie ไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้หลังจากถูกไฟฟ้าตก เขารู้สึกเจ็บปวดราวกับว่าร่างกายกำลังถูกฉีกเป็นชิ้น “ฮ่าฮ่า ฮ่า! Zeng Guanglie ฉันไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นนายพ่ายแพ้อย่างโหดร้ายขนาดนี้เลย ดูเหมือนคนชราต่าง ๆ ได้ประเมินค่านายเกินไปแล้ว นายเองก็ล้มเหลวต่อหนุ่มนักเวท!” คนหนึ่งสวมเสื้อที่มีลายสีดำและสีแดงปรากฏจากด้านที่ไฟไม่ได้คลุมพร้อมหัวเราะกึกกัก ชายคนนั้นดูการต่อสู้มาตลอด ซ่อนอยู่หลังป่าและก้อนหิน ทั้งโมฟานและยู ชิชิไม่ทันสังเกตว่าเขาอยู่ตรงนั้น เขาถือแหวนโลหะขนาดยักษ์ มือของเขายังมีห่วงสีดำอีกหลายอัน ใส่ในลักษณะแปลกประหลาด แต่สำคัญที่สุดคือห่วงบนมือของเขาถูกผูกกับโซ่สีแดงเข้ม ขณะชายคนนั้นค่อย ๆ เดินเข้ามา สองคู่ตาที่ตื่นเต้นพร้อมแสงสีเขียวส่องออกมาจากความมืด เมื่อพวกมันก้าวเข้าสู่แสงของเปลวไฟ ปรากฏว่าเป็นสองสุนัขปีศาจที่เต็มไปด้วยรันสติลคำสาปและผูกติดกับโซ่! สุนัขปีศาจสูงเท่าตึกสามชั้น ขนาดปกติของสิ่งมีชีวิตระดับผู้บังคับการ แต่ออร่าที่ล้นหลามดูเหมือนมาจากส่วนลึกของนรก สามารถทำให้คนสั่นสะท้านด้วยความกลัว! “สุนัขอาถรรพ์แห่งคำสาปอันร้ายแรง!”