บทที่ 1243 - ไฟที่หยุดไม่ได้! ผู้แปล: Exodus Tales ผู้ตรวจแก้ไข: Exodus Tales แปลโดย XephiZ ตรวจแก้ไขโดย Aelryinth “ท่านครับ ลาวของผีเสื้อสีฟ้าเหมือนมีผลทำให้หัวใจหลงไหล ฉันจะไปกับท่าน” คาโอ ชินชินพูด คาโอ ชินชินเป็นแม่มังกรพิษ เธอสามารถขับลาวออกได้ง่าย ๆ ด้วย “ช่องอ้อมพิษ” “เจ้าไปรับมือกับเจ้าจับเมืองให้ตื่นขึ้นมา ขอให้พวกเขาอพยพชาวเมืองไปที่ปลอดภัย” โม ฟานบอกคาโอ ชินชิน “ท่านจะสู้สาวคนนี้ได้เองหรือ? เธอดูแข็งแกร่งมาก” คาโอ ชินชินถามด้วยความกังวล “ฉันสบายดี” โม ฟานตอบ โม ฟานมองไปยังไบ หงเฟยผู้ยังคงมีใบหน้าว่างเปล่า เขาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “ตามมาด้วยกัน เจ้าต้องการให้ชาวเมืองตายในมือของยู เสิ่ยใช่หรือ” ไบ หงเฟยพยักหน้าอย่างแข็ง กระทำตามโม ฟานโดยไม่ใส่ใจ — ความโล่งใจที่จำนวนผีเสื้อที่ยู เสิ่ยควบคุมน้อยกว่ากลุ่มตั๊กแตนพายุทรายนั้นมาก แต่ผีเสื้อเหล่านั้นยังคงเป็นภัยคุกคามใหญ่ต่อเมือง “อาทิตย์ตกสว่าง!” เปลวไฟเหมือนเมฆยามพระอาทิตย์ตกฟุ้งกระจายออกจากร่างของโม ฟานและโคจรรอบเขา เปลวไฟแรงพุ่งใส่ผีเสื้อและเปิดทางด้วยไฟ แต่เมื่อผีเสื้อล้นลาม ไฟเปรียบเสมือนไฟฉายในความมืดสนิท ให้แสงสว่างจำกัดเท่านั้น “เธออยู่ที่นั่น!” ความรู้สึกท้อแท้และอัศจรรย์ในหัวใจของไบ หงเฟยค่อย ๆ กลายเป็นความโกรธ เขาข้ามผ่านผีเสื้อที่บินรอบตัวและกระโดดตรงไปบนกระเบื้องดำของหลังคา เขาโบกมือมุ่งตรงไปที่ยู เสิ่ย ผีเสื้อไม่พยายามขวางทาง — ยู เสิ่ยลอยอยู่บนท้องฟ้าเหมือนขี่เรือบลูรัฟท์ที่บิน ปลายตาที่ส่องแสงอาถรรพ์ทำให้ใบหน้าที่งดงามของเธอดูน่าสะพรึงกลัว! “ทำไมถึงโกหกฉัน!” ไบ หงเฟยตะโกนจากหลังคา ยู เสิ่ยมองลงมายิ้มหัวเราะเบา ๆ “เจ้าไม่เห็นว่าพวกเขาเคารพฉันในเวลากลางวันไหม? ฉันแค่ตอบแทนให้กลับคืน!” “แมงมุมหัวคาเนเลียนตายแล้ว ผีเสื้อของท่านก็อิสระแล้ว! อย่าทำร้ายชาวเมือง” ไบ หงเฟยค่อย ๆ สงบลงจากความโกรธ “เจ้ากำลังปฏิบัติกับฉันเหมือนผู้หญิงจริงหรือ? ฮ่าฮ่า!” ยู เสิ่ยหัวเราะปากกว้าง ฟันของเธอค่อย‑ค่อยกลายเป็นเขี้ยว ใบหน้าสวยของเธอเริ่มเปลี่ยน สีผิวแวววาวฟ้า ขณะเดียวกันอีกคู่ปีกยักษ์โผล่ออกมาจากส่วนหลังของเธอพร้อมกับการไหลของหนอง ดวงตาไบ หงเฟยเปิดกว้างเมื่อได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของยู เสิ่ย ยู เสิ่ยเป็นมนุษย์หรืออสูร? ทำไมเธอถึงแปลงร่างเป็นอสูรอันน่าสะพรึงกลัวได้ ทั้งที่เพิ่งดูเหมือนมนุษย์เมื่อวาน? “เจ้าหนุ่มเล็กใจอ่อน หากเจ้าได้ทำบุญใหญ่นี้กับฉัน ฉันจะปล่อยให้เจ้าออกไปโดยไม่เสียชีวิต ส่วนชาวเมือง… เอ๊ะ เจ้าคิดว่าพวกเขาดีและบริสุทธิ์จริงหรือ? ฉันอาศัยอยู่ที่นี่มานานแล้ว เห็นว่าพวกเขาเต็มไปด้วยความชั่ว!” ยู เสิ่ยหัวเราะอย่างไร้จิตใจ “แต่…แต่เด็กๆ ล่ะ? พวกเขาไม่ได้ทำอะไรผิด” ไบ หงเฟยพูด ยู เสิ่ยไม่ได้ตอบ จำนวนผีเสื้อรอบตัวเธอเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เปลวไฟสว่างหนึ่งพุ่งผ่านท้องฟ้ายามค่ำที่เต็มไปด้วยเมฆมุ่งตรงไปที่ยู เสิ่ย ผีเสื้อรอบตัวเธอถูกเผาเป็นขี้เถ้า แม้กำแพงของผีเสื้อที่หนากว่าแต่อย่างใดก็สลายต่อไฟไม่ได้ ยู เสิ่ยฟัดปีกไปทางไฟทันทีที่เห็น ไฟที่มุ่งตรงไปยังเธอหลุดออกไปและพุ่งห่างออกไปหลังจากถูกตีเบน! มือไฟร้อนเผาชาติกำลังตามมาจากมือแรก! มือไฟร้อนต่อ ๆ กันเหลือหลั่งลงมาเหมือนฝนอุกกาบาต ส่องแนวเดียวกันสู่ยู เสิ่ย ยู เสิ่ยยังคงตีเบนไฟ แต่เธอเริ่มสังเกตว่าไฟไม่ใช่แค่แนวของเธอเท่านั้น เธอเห็นผีเสื้อของเธอถูกทำเป็นขี้เถ้าจาก “มืออุกกาบาต” เมฆผีเสื้อรอบตัวเธอหดหายอย่างรวดเร็วในพริบตา “ทำไมต้องเสียเวลาไปพูดคุยกับแม่มดทำลายนี้ด้วย!” โม ฟานโผล่ขึ้นบนหลังคาเปลวไฟอาทิตย์ตกสว่างพันรอบแขนของเขา ทำให้ผีเสื้อไม่สามารถเข้าใกล้ได้ ไฟจ้าแสงวูบวาบในพายุเมฆของผีเสื้อและความมืด! ยู เสิ่ยจ้องมองโม ฟานด้วยความโกรธ ฝนเปลวไฟของโม ฟานได้ฆ่าผีเสื้อหลายตัว เธอผลิตผีเสื้อได้จากพลังที่ดึงจากชาวเมืองเท่านั้น เธอเคยระมัดระวังมาก เพื่อไม่ให้เปิดเผยตัวตน เธอพยายามไม่ดูดพลังจากคนเดียวไม่ฆ่าใครเลย... “ขอสาบานว่าฉันจะดูดพลังของเจ้าทั้งหมด!” ยู เสิ่ยสาปคำราม “จริงหรือ? ฉันสงสัยว่าร่างผอมของเจ้าแม้แต่จะให้ฉันหยาดเหงื่อก็ไม่ได้” โม ฟานหยิกล้อเธอกลับ ยู เสิ่ยสั่นเต้น ทำไมแม่มดถึงประเมินค่าต่ำเกินไป! ผีเสื้อที่คลุมชาวเมืองพุ่งขึ้นสู่ฟ้า ปีกบางของมันกลายเป็นใบมีดคมเฉียบ พัดชนทิศทางของโม ฟานอย่างรุนแรง ปีกมีพลังแรงเกินคาด ลมแรงพอที่จะพัดโครงไม้ขึ้นอากาศก่อนที่จะแตกเป็นเศษกระเบื้อง ไม้และเพดาน “ไบ หงเฟย! ช่วยชาวเมือง!” โม ฟานออกคำสั่งอย่างเข้มงวด ไบ หงเฟยคาดว่ายู เสิ่ยจะปล่อยชีวิตชาวเมืองไว้ แต่เมื่อเปิดเผยตัวตนแล้ว ยู เสิ่ยสูญเสียทุกอย่างพร้อมความโกรธที่ต้องทำลายทุกอย่าง! “รับทราบครับ!” ไบ หงเฟยไม่กล้าเสียเวลา เขารีบเข้าไปในอาคารที่เสี่ยงและดึงชาวเมืองที่แพ้ศีลออกมาทีเดียว ไบ หงเฟยเป็นแม่มังกรระดับสูง ไม่ยากเลยที่จะช่วยชีวิตคนขณะโม ฟานจัดการยู เสิ่ย ยู เสิ่ยไม่สนใจชาวเมืองเท่าไรนัก ความเกลียดชังต่อโม ฟานคืออันดับหนึ่ง หลังจากผีเสื้อที่เขาสังหาร เธอต้องการดูดพลังจากแม่มังกรผู้แข็งแกร่งเช่นนั้นเพื่อสร้างผีเสื้อจำนวนมหาศาล! หลายบ้านถูกทำลาย โม ฟานลงจอดบนสะพานโค้งเมื่อปีกลมพัดตามเขา เขารีบกระโดดขึ้นหลังคาอาคารอีกหลังหนึ่งด้วยแสงสีเงินส่องระยิบ ยู เสิ่ยพยายามตามจับเขา เมื่อรู้ตำแหน่งแล้ว โม ฟานได้สร้างปีกจากเปลวไฟอาทิตย์ตกสว่างเพื่อพุ่งเข้าหาเธอ ยู เสิ่ยตอบสนองอย่างรวดเร็วฟัดปีกหลบการโจมตีของโม ฟาน แต่โม ฟานไม่ได้ตั้งใจโจมตียู เสิ่ย เขาเพิ่งปล่อย “ขนนกเปลวไฟ” ทุกทิศทาง ขนนกระเบิดทันทีที่สัมผัสผีเสื้อ! ท้องฟ้าในยามค่ำสว่างด้วยการระเบิดราวกับดอกไม้ไฟ ผีเสื้อสีฟ้ากลายเป็นเศษไฟลอยตกจากฟ้า “เอ๊ย! ทำไมนาน!” ยู เสิ่ยสั่นด้วยความโกรธ โม ฟานใช้เปลวไฟอาทิตย์ตกสว่างทำลายผีเสื้อของเธอ มันกินเวลาและพลังที่เธอใช้มาหลายค่ำคืน! “ตาย!” ยู เสิ่ยพุ่งเข้าหาโม ฟานด้วยความเกลียดเหมือนสายลม พอพัดมาพร้อมผงพิษ! “พลังไฟสาวน้อย! ครอบครอง!” โม ฟานตะโกน ราวกับรอคอยยาวนานให้ยู เสิ่ยเสียสติ อาทิตย์ตกสว่างกับไฟอันรุนแรงระเบิดใต้เท้าของโม ฟาน เปลวไฟรอบตัวเหมือนเกราะอันอึดอัดอาน พระออร่าจะพุ่งสูงเมื่ออาณาจักรไฟสองสีลามอย่างรวดเร็ว ทำให้ผีเสื้อกลายเป็นขี้เถ้า ยู เสิ่ยยืนตรงหน้าต่อโม ฟาน เธอเริ่มตกใจเมื่อเห็นความแข็งแกร่งของเปลวไฟโม ฟาน ไฟเป็นจุดอ่อนของผีเสื้อ ยู เสิ่ยไม่เคยคิดว่าแม่มังกรธรรมดาจะมีพลังแรงขนาดนี้ ผิวของเธอเต็มไปด้วยแผลเปลือกจากความร้อน! “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าจะมีศัตรูธรรมชาติใหม่ — ฉันเอง!” เทพไฟลงมาจากฟ้าเปลวไฟคลุ้มคลุม ทุกอย่างลุกลามตามคำสั่งของโม ฟาน ทำให้ผีเสื้อที่อยู่หน้าเธอไหม้เป็นขี้เถ้าและท้องฟ้าแปลงเป็นมหาสมุทรไฟ! โม ฟานวิ่งเข้าหายู เสิ่ยด้วยดาบเปลวไฟสองสี! โม ฟานฟันดาบลง ความร้อนไหลเหมือนคลื่นสู่ยู เสิ่ย ซึ่งไม่ทันหลบหนีได้ ผีเสื้อกองอยู่หน้าผู้หญิงเหมือนกำแพงป้องกัน! เปลวไฟพุ่งแรง ทำให้ยู เสิ่ยกระเด็นขึ้น พิกัดผีเสื้อที่ตายจากไฟไม่อาจนับได้ โม ฟานไม่มีใครหยุดยั้งต่อแมลงโดยใช้ไฟอาทิตย์ตกสว่าง แม้ใยแมงมุมหัวคาเนเลียก็มิอาจเทียบเท่า! ยู เสิ่ยไม่มีพลังพอเอง เธอสั่นคลอนในอากาศและต้องพึ่งพาผีเสื้อเป็นฐาน “ถ้าเจ้ายังไม่ฆ่าชาวเมือง หากเจ้ายินดีคืนพลังให้เด็ก ๆ ฉันอาจปล่อยชีวิตเจ้าไว้!” โม ฟานยกดาบไฟชี้ไปที่ยู เสิ่ย เปลวไฟของเขาไม่จางหาย ทำให้ผีเสื้อถอยห่างออกไป!