บทที่ 1180 - เคล็ดวิชากระบี่หมื่นลำแสง ผู้แปล: การแปลแฟนตาซีไม่รู้จบ บรรณาธิการ: การแปลแฟนตาซีไม่รู้จบ "ประมุขตระกูล ข้าบอกแล้วว่าท่านหยุดข้าไม่ได้" หลังจากเหลือบมองโจวเจิ้งแล้ว ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวก็มองลงไปยังผู้คนที่อยู่เบื้องล่างและตะโกนด้วยเสียงทุ้มลึก "เจ้าหนูขี้ขลาด กล้าทำแต่ไม่กล้ารับผิดชอบงั้นรึ?!" "เฒ่านั่นช่างใจร้อนเสียจริง!" ต้วนหลิงเทียนทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้คน และในไม่ช้าเขาก็มาถึงเบื้องหน้าผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจว เขาเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว "เป็นเจ้า... ที่ฆ่าลูกชายข้า?" ผู้อาวุโสสูงสุดถาม "ถ้าลูกชายท่านชื่อโจวลี่ ข้าก็เดาว่าเป็นเช่นนั้น" ต้วนหลิงเทียนตอบอย่างสบายๆ "เป็นเขา!" "เขาฆ่าลูกชายของผู้อาวุโสสูงสุดตระกูลโจวงั้นรึ?" ... ในตอนนั้นเอง ผู้คนที่งานประมูลของตระกูลโจวก็เพิ่งจะดึงสติกลับมาได้ พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าชายหนุ่มในชุดสีม่วงจะฆ่าลูกชายคนเดียวของผู้อาวุโสสูงสุดตระกูลโจว เมื่อคิดดูแล้ว พวกเขาก็เข้าใจได้ในไม่ช้า ต้วนหลิงเทียนน่าจะเป็นคนเดียวที่กล้าพอจะฆ่าลูกชายของผู้อาวุโสสูงสุด ไม่มีใครกล้าทำเช่นนั้นเลย "ดี ดีมาก... เจ้าฆ่าลูกชายข้า วันนี้เจ้าต้องมอดไหม้ในนรก!" ขณะที่ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวคำรามอย่างบ้าคลั่ง อาภรณ์ของเขาก็สะบัดพริ้วไหวโดยปราศจากสายลม เขาราวกับกลายร่างเป็นท้าววชิรปราณีที่เกรี้ยวกราดด้วยร่างกายที่กำยำ "เฒ่าเอ๋ย ท่านไม่คิดจะถามหน่อยหรือว่าทำไมข้าถึงฆ่าลูกชายของท่าน?" ต้วนหลิงเทียนมองผู้อาวุโสสูงสุดอย่างสงบแล้วถาม "ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด เจ้าก็ไม่ควรฆ่าลูกชายข้า!" มีเจตนาฆ่าอันเยียบเย็นอยู่ในน้ำเสียงของผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจว ราวกับว่าเขาจะกลืนกินใครก็ตามที่เข้าใกล้ "ดูเหมือนว่าท่านจะรู้อยู่แล้ว" ต้วนหลิงเทียนมองลึกเข้าไปในดวงตาของผู้อาวุโสสูงสุดขณะที่เขาสังเกตเห็นบางอย่าง "แล้วจะทำไมถ้าข้ารู้? แม้ว่าลูกชายข้าจะเอาของสองชิ้นของเจ้าไป ถึงแม้เขาจะเอาชีวิตเจ้าไป เจ้าก็ไม่ควรฆ่าเขาเช่นกัน! ผลลัพธ์มีเพียงอย่างเดียวนับตั้งแต่เจ้าฆ่าเขา นั่นคือการรับโทษทัณฑ์แห่งความตาย!" "งั้นข้าก็ฆ่าเขาไม่ได้แม้ว่าเขาจะเอาชีวิตข้างั้นรึ?" ต้วนหลิงเทียนตะลึงไปในตอนแรก และต่อมาเขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังลั่นราวกับว่าเขาเพิ่งได้ยินเรื่องตลกที่ขบขันที่สุดในโลก "ท่านช่างสมกับตำแหน่งผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวจริงๆ ช่างเผด็จการเสียจริง!" ขณะที่เขาเช็ดน้ำตาจากการหัวเราะ ประกายแสงอันเยือกเย็นและน่าสะพรึงกลัวก็เริ่มส่องประกายในดวงตาของต้วนหลิงเทียน อาภรณ์สีม่วงของเขาสะบัดพริ้วโดยปราศจากลมราวกับลูกไฟสีม่วงที่ลุกโชน โจวเจิ้งเฝ้าดูทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้าจากระยะไกล เขารู้ว่าไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้ สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือเฝ้าดูอย่างเงียบๆ ไม่ว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร ผลของการต่อสู้เบื้องหน้าเขาก็ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลโจวของพวกเขา หากชายหนุ่มในชุดสีม่วงตาย ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวก็จะออกจากตระกูลและกลายเป็นผู้หลบหนี เขาจะต้องหนีจากการตามล่าของยอดฝีมือจากนิกายที่ชายหนุ่มชุดสีม่วงสังกัดอยู่ "นิกายที่สามารถนำกระบี่วิญญาณระดับหนึ่งและโอสถฟื้นฟูชีวิตระดับหนึ่งเช่นนี้ออกมาได้... มันทรงพลังพอที่จะทำลายตระกูลโจวของเราให้สิ้นซากได้" ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับโจวเจิ้งที่จะคิดออก หากไม่ใช่นิกายที่ทรงพลัง แล้วพวกเขาจะไปหาช่างสรรพาวุธระดับหนึ่งที่สามารถหลอมสร้างอาวุธวิญญาณระดับหนึ่งที่เพิ่มพลังได้ 90% และในขณะเดียวกันก็มีนักเล่นแร่แปรธาตุระดับหนึ่งที่หลอมโอสถระดับหนึ่งที่มีความบริสุทธิ์ 91% ให้เข้าร่วมได้อย่างไร? หากผลลัพธ์ตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง ชายหนุ่มในชุดสีม่วงก็จะฆ่าผู้อาวุโสสูงสุดของพวกเขา สำหรับตระกูลโจวแล้ว ผลลัพธ์สุดท้ายก็เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ตระกูลโจวของพวกเขาจะสูญเสียผู้อาวุโสสูงสุดที่เพิ่งทะลวงสู่ขอบเขตจักรพรรดินักสู้ระดับเก้าไป "แล้วจะทำไมถ้าข้าเผด็จการ?" ผู้อาวุโสสูงสุดยิ้มกริ่ม เขาพูดด้วยน้ำเสียงราวกับว่าต้วนหลิงเทียนไม่มีค่าอะไรในสายตาเขา "ไม่ต้องห่วง ข้าจะไม่ฆ่าเจ้าทันที... ข้าจะทรมานเจ้าอย่างช้าๆ เพื่อให้เจ้าอยากตายมากกว่ามีชีวิตอยู่ จากนั้นข้าจะปล่อยให้เจ้าตายอย่างช้าๆ" "นั่นเป็นวิธีเดียวที่ข้าจะปลดปล่อยความแค้นในใจข้าได้!" มีความสุขใจในน้ำเสียงของผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวขณะที่เขาพูด ราวกับว่าเขาได้ทรมานต้วนหลิงเทียนจนตายไปแล้วในขณะนั้น "นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าท่านจะทำได้อย่างที่พูดหรือไม่" ต้วนหลิงเทียนหรี่ตาและพูดอย่างสงบราวกับว่าสิ่งที่ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวพูดไม่ได้รบกวนเขาเลย "เจ้าจะได้รู้ในไม่ช้า!" ผู้อาวุโสสูงสุดตะโกนขณะที่พลังปราณต้นกำเนิดคำรามก้องในร่างกายของเขาราวกับเปลวเพลิงสีน้ำนมสะเทือนปฐพี เคล็ดลึกซึ้งสองสามอย่างติดตามเขาไปราวกับเงา และในวินาทีต่อมา เขาก็ดูเหมือนจะกลายเป็นปืนใหญ่ที่ยิงเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนอย่างดุเดือด วูบ! ขณะที่ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวพุ่งร่างเข้าใส่ต้วนหลิงเทียน กระบี่วิญญาณก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา เขาอัดฉีดพลังทั้งหมดของเขาเข้าไปในกระบี่วิญญาณขณะที่เขาเหวี่ยงมัน และกระบี่ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงขณะที่เสียงหวีดหวิวของกระบี่ที่แหลมคมเสียดแก้วหูก็ดังขึ้น วูบ! วูบ! วูบ! วูบ! วูบ! ... ในเวลาเดียวกัน ลำแสงกระบี่นับหมื่นที่ดูไม่จริงพุ่งออกมาเบื้องหน้าผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวดุจสายฝน พวกมันพุ่งเข้าหาต้วนหลิงเทียนอย่างไม่ปรานี ต้วนหลิงเทียนจะต้องตายจากการถูกแทงด้วยลำแสงกระบี่ 10,000 เส้นทันทีที่เขาโดน ความเร็วของลำแสงกระบี่ที่พุ่งออกไปนั้นเร็วกว่าตัวผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวเสียอีก "เคล็ดวิชากระบี่หมื่นลำแสง!" ในฐานะประมุขตระกูล โจวเจิ้งจำเคล็ดวิชากระบี่ที่ผู้อาวุโสสูงสุดของพวกเขากำลังใช้อยู่ได้ในแวบแรก มันคือทักษะกระบี่ระดับสวรรค์ขั้นสูงที่ฝึกฝนจนถึงขีดสุด มีเพียงเคล็ดวิชากระบี่หมื่นลำแสงระดับสูงสุดเท่านั้นที่สามารถปลดปล่อยลำแสงกระบี่ได้ถึง 10,000 เส้นเมื่อใช้ออกมา มังกรทะยานเก้าสวรรค์! เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของผู้อาวุโสสูงสุดตระกูลโจวที่ดูราวกับพายุฝนฟ้าคะนอง ต้วนหลิงเทียนไม่ได้ต่อสู้กลับอย่างแข็งกร้าว แต่เขากลับเคลื่อนที่ออกไปราวกับแปลงร่างเป็นมังกรเทวะและหลบหลีกการโจมตีของผู้อาวุโสสูงสุดที่พุ่งเข้ามาหาเขา วูบ! วูบ! วูบ! วูบ! วูบ! ... อย่างไรก็ตาม การหลบหลีกเคล็ดวิชากระบี่ระดับสวรรค์ขั้นสูง 10,000 ลำแสงระดับสูงสุดนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายโดยธรรมชาติ ขณะที่ต้วนหลิงเทียนใช้ทักษะการเคลื่อนไหวเพื่อหลบการโจมตี ลำแสงกระบี่ 10,000 เส้นก็เลี้ยวอย่างรวดเร็วและไล่ตามเขาไป ฟุ่บ! ในขณะนั้น ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวก็ไล่ตามเขาทัน พลังงานแห่งฟ้าและดินเหนือศีรษะของเขาก่อตัวเป็นปรากฏการณ์แห่งฟ้าดิน มีเงาร่างมังกรดำบรรพกาลสี่ตัวและเงาร่างมังกรมีเขาบรรพกาลกว่า 3,000 ตัว พลังปราณต้นกำเนิดเต็มกำลังของจักรพรรดินักสู้ระดับเก้านั้นเทียบเท่ากับพลังของมังกรดำบรรพกาลหนึ่งตัวและมังกรมีเขาบรรพกาล 2,000 ตัว! อาวุธวิญญาณระดับหนึ่งที่เพิ่มพลัง 87% ให้พลังเพิ่มเติมเท่ากับมังกรดำบรรพกาลหนึ่งตัวและมังกรมีเขาบรรพกาลอีกหลายร้อยตัว! นอกเหนือจากนั้น เคล็ดลึกซึ้งขอบเขตจักรพรรดิที่เหลืออยู่ไม่กี่อย่างจะเพิ่มพลังเทียบเท่ากับมังกรดำบรรพกาลสองตัวและมังกรมีเขาบรรพกาล 1,000 ตัว! ดังนั้น พลังเต็มกำลังของผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวจึงเทียบเท่ากับพลังงานของมังกรดำบรรพกาลสี่ตัวและมังกรมีเขาบรรพกาลกว่า 3,000 ตัว! "นับว่าเร็วทีเดียว" ต้วนหลิงเทียนผู้ใช้ทักษะป้องกันตัวระดับสวรรค์ขั้นสูง: มังกรทะยานเก้าสวรรค์ และหลบหลีกราวกับมังกรเทวะ ในไม่ช้าก็สังเกตเห็นลำแสงกระบี่ 10,000 เส้นที่ไล่ตามเขาอยู่ โดยไม่รู้ตัว รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขาขณะที่เขามองดูปรากฏการณ์แห่งฟ้าดินก่อตัวขึ้นเหนือศีรษะของผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจว วูบ! ต้วนหลิงเทียนยืนนิ่งอยู่กับที่ท่ามกลางสายตาของผู้คน เขาปล่อยให้ลำแสงกระบี่จากเคล็ดวิชากระบี่ที่ผู้อาวุโสสูงสุดตระกูลโจวใช้เข้าครอบคลุมร่างเขา "เขากำลังทำอะไร?" "บางทีเขาอาจจะรู้ว่าหนีไม่พ้นแล้ว เลยตัดสินใจปล่อยให้มันคร่าชีวิตเขาไป" "ไม่นะ! ถ้าเขาตาย แล้วเราจะไปรู้ได้อย่างไรว่ากระบี่กับยาเม็ดนั่นมาจากไหน?" ... ใบหน้าของหลายคนฉายแววกังวลขณะที่พวกเขามองไปยังต้วนหลิงเทียนที่งานประมูลของตระกูลโจว โดยธรรมชาติแล้ว พวกเขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับชีวิตของต้วนหลิงเทียน แต่พวกเขากังวลว่าพวกเขาจะไม่มีทางรู้เรื่องกระบี่และยาเม็ดที่ขายให้กับตระกูลโจวก่อนหน้านี้หากเขาถูกฆ่า ในขณะนั้นเอง เฟิ่งเทียนอู่ซึ่งเดิมทีนั่งอยู่ในศาลา ก็ได้เดินออกมาและมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เธอจับจ้องไปที่เงาร่างสีม่วงที่หยุดนิ่ง ความกังวลปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วของเธอ "หืม?" ในขณะนั้น แม้แต่ประมุขตระกูลโจวอย่างโจวเจิ้ง และผู้จัดการงานประมูลอย่างโจวจี้ ก็ขมวดคิ้วขณะที่พวกเขามองต้วนหลิงเทียนอย่างสงสัย พวกเขาไม่รู้ว่าต้วนหลิงเทียนกำลังคิดอะไรอยู่ มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะโต้กลับได้อย่างมีประสิทธิภาพเมื่อเขายืนนิ่งอยู่เช่นนั้นขณะที่ลำแสงกระบี่ 10,000 เส้นเข้าใกล้เขามากขึ้นเรื่อยๆ ในไม่ช้า รูม่านตาของพวกเขาก็หดเล็กลง รูม่านตาของคนที่เหลือก็หดเล็กลงทีละคน โอ้ พระเจ้า! พวกเขาเพิ่งเห็นอะไรกัน?! พวกเขาเห็นชายหนุ่มในชุดสีม่วงยืนอยู่ที่นั่นพร้อมกับกระบี่ที่ปรากฏขึ้นข้างกายของเขา ทันทีที่กระบี่ปรากฏ มันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ในเวลาเดียวกัน ทุกคนเห็นอย่างชัดเจนว่ามีปราการแสงชั้นหนึ่งปรากฏขึ้นรอบกายชายหนุ่มชุดสีม่วงจากความว่างเปล่า พวกเขาได้ยินเสียงหวีดหวิวของกระบี่ที่รวดเร็วเป็นระลอก เห็นได้ชัดว่าปราการแสงนั้นคือตาข่ายกระบี่ที่ถักทอจากลำแสงกระบี่อันรวดเร็ว วูบ! วูบ! วูบ! วูบ! วูบ! ... ในที่สุด ลำแสงกระบี่ 10,000 เส้นก็มาถึงต้วนหลิงเทียนดุจสายฝน พวกมันกระหน่ำใส่ปราการแสงที่ปรากฏขึ้นรอบกายของเขา ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ... เสียงกระแทกดังสนั่นขณะที่ลำแสงกระบี่ 10,000 เส้นสาดซัดลงมา พวกมันก่อให้เกิดคลื่นอากาศที่กลายเป็นลมแรง แต่ท้ายที่สุดแล้วมันก็ไม่สามารถทำลายปราการแสงบนร่างของต้วนหลิงเทียนได้ "เป็นไปได้อย่างไร?!" ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวอ้าปากค้าง และเขามีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อขณะที่มองสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า เขาไม่เคยคิดเลยว่าฆาตกรที่ฆ่าลูกชายของเขาจะสามารถป้องกันการโจมตีของเขาได้อย่างง่ายดาย ทั้งๆ ที่ต้วนหลิงเทียนได้เผชิญหน้ากับยอดฝีมืออันดับ 1 ของตระกูลโจวผู้ซึ่งเพิ่งทะลวงสู่ขอบเขตจักรพรรดินักสู้ระดับเก้าจากการเก็บตัวบำเพ็ญเพียร "แข็งแกร่งมาก!" "เขากำลังใช้ทักษะป้องกันตัวอยู่ใช่ไหม?" "ถูกต้อง ยิ่งกว่านั้น มันเป็นทักษะป้องกันตัวที่ผสมผสานกับกระบี่วิญญาณ มันยอดเยี่ยมมาก" ... ผู้คนมากมายกำลังสนทนากันที่งานประมูลของตระกูลโจว พวกเขาจ้องมองชายหนุ่มในชุดสีม่วงซึ่งถูกปกคลุมด้วยปราการแสงห้าสีโปร่งแสงด้วยความเคารพ แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าชายหนุ่มในชุดสีม่วงนั้นทรงพลัง แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าเขาจะโดดเด่นถึงขนาดนี้ ไม่เพียงแต่เขาจะไม่เกรงกลัวเมื่อเผชิญหน้ากับยอดฝีมือจักรพรรดินักสู้ระดับเก้าที่พุ่งเข้ามาหาเขาด้วยพลังเต็มกำลังของมังกรดำบรรพกาลสี่ตัวและมังกรมีเขาบรรพกาล 3,000 ตัว แต่เขายังป้องกันตัวเองจากการโจมตีเต็มกำลังของยอดฝีมือด้วยทักษะป้องกันตัว ยิ่งไปกว่านั้น เขายังต้านทานการโจมตีของยอดฝีมือได้อย่างสมบูรณ์ ฟุ่บ! ในขณะนั้น พลังงานแห่งฟ้าและดินเหนือศีรษะของต้วนหลิงเทียนกำลังก่อตัวเป็นปรากฏการณ์แห่งฟ้าดิน ขณะที่ทุกคนกำลังมองดู ปราการแสงรอบกายของต้วนหลิงเทียนก็จางหายไป เขาเหลือเพียงกระบี่ในมือขณะที่ปรากฏการณ์แห่งฟ้าดินจางหายไปก่อนที่มันจะก่อตัวขึ้นได้สำเร็จ หลายคนรู้สึกผิดหวังที่เห็นมันหายไป "ท่านพูดว่า... จะทรมานข้าอย่างช้าๆ งั้นรึ?" ต้วนหลิงเทียนมองไปที่ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลโจวที่ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยความไม่เชื่อและถามอย่างสงบ