จางเฟยจ้องมองจางหลินและหรูเสวี่ยด้วยสายตาจริงจัง "เหตุใดพวกเจ้าทั้งสองถึงอยากกลายเป็นปีศาจนับถือนัก?" "เฟยเอ๋อร์ ตอนนี้เจ้ามีภรรยาอย่างเป็นทางการถึงยี่สิบเอ็ดคนแล้วนะ รู้ตัวหรือไม่?" หรูเสวี่ยเอ่ยพลาางแย้มยิ้มอย่างมีความนัยจนจางเฟยต้องยิ้มเจื่อน "นี่ยังไม่นับหลิงเอ๋อร์, แองเจล่า, กัวหลาน, หลินตงเอ๋อร์, มู่หลิงซู, ฝาแฝดตระกูลเวิน, ซางยวี่เม่ย, หงซินซิน และสตรีนางอื่นอีกหลายคนที่กำลังจะตามมาในอนาคต... ตอนที่พวกเรายอมรับเจ้าครั้งแรก พวกเราเตรียมใจไว้แล้วว่าจะต้องแบ่งปันเจ้ากับสตรีมากมายเพียงใด แต่ถึงอย่างนั้นพวกเราก็ยังหวังว่าเจ้าจะยับยั้งชั่งใจบ้าง ไม่รับใครเข้ามาเพิ่มอีก" จางเฟยชำเลืองมองหลิวฮวาและคนอื่นๆ ทว่าทุกคนกลับพยักหน้าเห็นพ้องกับคำพูดของหรูเสวี่ย ทำให้เขาต้องลอบถอนหายใจยาวอยู่ในอก ตัวเขาเองย่อมตระหนักดีว่าสตรีข้างกายนั้นมีมากเกินไปจริงๆ โดยเฉพาะเหล่าภรรยาที่ตบแต่งอย่างเป็นทางการ ทว่าเหมย (Mei) กลับไม่คิดเช่นนั้น นางยังคงพยายามผลักดันให้จางเฟยขยายฮาเร็มของเขาให้กว้างไกลออกไปอีก ทั้งในและนอกทำเนียบ [อย่าไปฟังพวกนางเลยเจ้าค่ะนายท่าน ด้วยจำนวนสตรีเพียงเท่านี้ ท่านไม่มีวันก้าวไปถึงระดับของลั่วหยุนเซียวได้หรอก ท่านต้องรับเพิ่มมากกว่านี้อีก!] 'น้อยบ้านเจ้าสิเหมย!' จางเฟยสบถด่าปัญญาประดิษฐ์สาวในใจ 'ข้ามีภรรยาหลวงตั้งยี่สิบเอ็ดคน ส่วนคู่ครองของร่างแยกข้าก็มีอีกยี่สิบห้าคน ยังไม่รวมสตรีคนอื่นที่ความสัมพันธ์ยังคลุมเครืออยู่นั่นอีกนะ' [สำหรับปีศาจตัณหาเช่นท่าน จำนวนแค่นี้ถือว่าน้อยนิดนัก สตรีสักพันนางสิถึงจะคู่ควรกับท่านที่สุด] 'ให้ตายเถอะ! เจ้าคิดว่าข้าจะแบ่งเวลาให้ผู้หญิงตั้งพันคนได้หรือไง? ถ้าเจ้ามีร่างจริงขึ้นมาเมื่อไหร่ ข้าจะจับเจ้าทำเมียเสียเดี๋ยวนี้แหละ!' ปัญญาประดิษฐ์สาวเพียงส่งเสียงฮึดฮัดตอบโต้ จางเฟยจึงหันไปถามคนอื่นๆ ต่อ "แล้วมีใครในหมู่พวกเจ้าอยากกลายเป็นปีศาจอีกหรือไม่?" "ข้าเอง" จางเย่ว์ก้าวออกมา "ข้าอยากเป็นปีศาจ แต่คงไม่ใช่เร็วๆ นี้ ข้าต้องการรอจนกว่าจะผ่านบททดสอบหงส์น้ำแข็งเสียก่อน หากข้ากลายเป็นปีศาจตอนนี้ หงส์น้ำแข็งคงจะปลิดชีพข้าในทันทีแน่" จางเฟยพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะหันไปฟังทัศนะของภรรยานางอื่น ซึ่งต่างก็แลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับข้อดีและข้อเสียของการกลายเป็นปีศาจ "อันที่จริง พวกเจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องคนพวกนั้นหรอก ด้วยความเร็วของพวกเจ้าในตอนนี้ พวกเขาย่อมทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว แต่ข้าเคารพการตัดสินใจของพวกเจ้า หากใครไม่อยากเป็นปีศาจ ข้าก็ไม่ติดใจอันใดเลย" หลิวชิงอวี่และคนอื่นๆ ต่างลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่พวกนางเต็มใจมอบหัวใจให้จางเฟย เพราะเขาไม่เคยบีบบังคับให้พวกนางต้องทำในสิ่งที่ฝืนใจเลยแม้แต่น้อย หลิวฮวาจึงเอ่ยขึ้น "ในเมื่อหลินเอ๋อร์และเสวี่ยอยากเป็นปีศาจ เจ้าจะหาเลือดปีศาจชั้นต่ำมาให้พวกนางไม่ได้เด็ดขาด เจ้าต้องเสาะหาปีศาจที่มีสายเลือดระดับสูงสุดเท่านั้น" "น่าเสียดายที่ข้าไม่ได้รอบรู้เรื่องปีศาจในจักรวาลนี้มากนัก จึงยังตัดสินใจไม่ได้ว่าสายเลือดใดจะเหมาะสมที่สุด" จางเฟยหันไปทางลิลเลียและเจเน็ต "พวกเจ้าพอจะมีไอเดียบ้างไหม?" "อาณาจักรตี้อวี้ (Diyu Realm) เป็นเพียงภพปีศาจชั้นผู้น้อย ข้าไม่คิดว่าจะมีสายเลือดปีศาจดีๆ อยู่ที่นั่นหรอก" เจเน็ตตอบ "แล้วเจ้าคิดอย่างไรกับออซที่หนึ่ง (Oz the First) และมอร์กาน่า (Morgana) ล่ะ?" ลิลเลียย้อนถาม "ข้าว่าสายเลือดปีศาจสวรรค์ (Celestial Demon) และปีศาจแม่มดน่าจะเป็นสายเลือดระดับสูงนะ แล้วยังมีไซโกซที่เป็นปีศาจนักเวทอีก ส่วนทาร์นอน... เจ้าตัดทิ้งไปได้เลย ไม่อย่างนั้นหนึ่งในพวกนางคงได้กลายเป็นตัวประหลาดแบบนั้นแน่" "ข้าไม่อยากเป็นปีศาจหมูนะ!" จางหลินโพล่งขึ้นมาทันควันเมื่อนึกถึงร่างปีศาจของทาร์นอน หรูเสวี่ยพยักหน้าอย่างเห็นพ้อง "ข้าก็ไม่อยากเป็นเหมือนทาร์นอนเช่นกัน" "ฮ่าๆ!" จางเฟยโอบกอดจางหลินและหรูเสวี่ยไว้ในอ้อมแขน "แน่นอนว่าข้าไม่มีทางยอมให้ภรรยาสุดสวยของข้ากลายเป็นหมูเหมือนทาร์นอนหรอก พวกเจ้าสบายใจได้ ในเมื่อออซที่หนึ่งและมอร์กาน่าอยู่ที่ภพปรโลก (Netherworld Realm) ข้าจะพาพวกเจ้าไปพบพวกเขาเดี๋ยวนี้เลย" . . . ในเวลาต่อมา ทั้งสามมายืนอยู่ต่อหน้าออซที่หนึ่งและมอร์กาน่า จางเฟยไม่รอช้า รีบอธิบายถึงความปรารถนาของหรูเสวี่ยและจางหลินที่ต้องการจะเข้าสู่เส้นทางปีศาจ มอร์กาน่าปฏิเสธจางเฟยทันที "ข้ามอบสายเลือดแม่มดปีศาจให้พวกนางไม่ได้ เพราะสายเลือดของข้าถูกสาป และพวกนางจะต้องรับสืบทอดคำสาปนั้นไปด้วย" "คำสาปงั้นหรือ?" มอร์กาน่าพยักหน้าและอธิบายถึงคำสาปในสายเลือดที่มิอาจลบล้างได้นอกจากความตาย "แต่สายเลือดปีศาจสวรรค์ของสามีข้านั้นนับเป็นหนึ่งในระดับยอดเยี่ยมที่สุดท่ามกลางสายเลือดนับร้อยนับพัน ข้าคิดว่าหากคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกนางได้รับไปก็น่าจะเหมาะสมดี" "ข้าจะมอบสายเลือดปีศาจให้หนึ่งในพวกนางเอง" ออซที่หนึ่งเอ่ยถาม "เจ้าอยากให้ใครเป็นผู้รับสายเลือดของข้าไปล่ะ?" จางเฟยลังเลใจอย่างยิ่ง เพราะทั้งจางหลินและหรูเสวี่ยต่างก็มีสายเลือดมังกรเหมือนกัน และพลังของพวกนางก็ทัดเทียมกันจนยากจะเลือก มอร์กาน่าจึงเอ่ยขึ้นแทรก "ข้าว่าข้ารู้จักปีศาจที่สมบูรณ์แบบสำหรับน้องสาวตัวน้อยของเจ้า ในเมื่อนางมีธาตุน้ำ สายเลือดปีศาจตนนี้จะส่งเสริมพลังของนางได้ดีที่สุด" "ท่านพี่หมายถึงปีศาจชนิดใดหรือคะ?" จางหลินถามด้วยความอยากรู้ "ปีศาจอสูรเลเวียธานแห่งห้วงอเวจี (Abyssal Leviathan Demon Beast)" คำตอบของมอร์กาน่าทำเอาทั้งจางเฟยและจางหลินต้องเบิกตาค้าง "เจ้ามีปีศาจจากอาณาจักรวารีสีน้ำเงิน (Blue Water Realm) อยู่ข้างกายใช่ไหม?" "เบเลน่า (Balena) มาจากอาณาจักรวารีสีน้ำเงินจริงๆ ครับ" จางเฟยตอบพยักหน้า มอร์กาน่าพยักหน้าเบาๆ "เช่นนั้น เจ้าจงไปที่อาณาจักรนั้นเพื่อเสาะหาปีศาจเลเวียธานห้วงอเวจี มันเร้นกายอยู่ในอาณาจักรที่ล่มสลาย" "โอ้?" จางเฟยประหลาดใจอีกครั้ง "เบเลน่าเคยเล่าเรื่องอาณาจักรที่ล่มสลายให้ข้าฟัง นางบอกว่าที่นั่นคือจุดกำเนิดของดินแดนของนาง แต่มันถูกทำลายลงโดยไร้สาเหตุ และไม่มีใครก้าวเข้าไปที่นั่นได้อีกเลยหลังจากพังพินาศ ทว่านางไม่เคยเอ่ยถึงปีศาจเลเวียธานที่ซ่อนอยู่ที่นั่นเลยสักครั้ง" "เลเวียธานห้วงอเวจีคือหนึ่งในปีศาจบรรพกาลจากภพเบื้องบน มันมีพลังมหาศาลอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอำนาจในการควบคุมวารี หากเจ้าน้องสาวตัวน้อยของเจ้ากลายเป็นปีศาจชนิดนั้น นางจะไร้เทียมทานเมื่ออยู่ในน้ำ" คำพูดของมอร์กาน่าทำเอาจางหลินตื่นเต้นจนแทบรอไม่ไหว "ส่วนเรื่องอาณาจักรนั้น... ผู้ที่ทำลายมันก็คือ 'เซเรธ' (Xereth)" "เซเรธ?" จางเฟยขมวดคิ้วมุ่น เพราะปีศาจตนนี้คือผู้เดียวกับที่ทำลายอาณาจักรดวงดาว (Starry Sky Realm) ซึ่งเป็นถิ่นกำเนิดของกระบี่สยบปีศาจ "มันมีจุดประสงค์อะไรที่ทำลายอาณาจักรนั้น?" "ไม่มีใครรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของเซเรธในการทำลายดินแดนต่างๆ มากมาย" มอร์กาน่าจึงแจ้งข่าวอีกเรื่องแก่จางเฟย "พูดถึงมัน ข้าได้รับข่าวจากปีศาจตนอื่นว่ามีคนเห็นมันปรากฏตัวที่ภพเบื้องบนเมื่อไม่นานมานี้ แต่แล้วมันก็อันตรธานหายไปอีกครั้ง" "มันไปทำลายดินแดนอื่นอีกหรือเปล่า?" มอร์กาน่าส่ายหน้า "ข้าไม่แน่ใจว่านั่นใช่เซเรธตัวจริงหรือไม่ เพราะไม่มีดินแดนใดได้รับความเสียหายเลย หากเป็นมันจริงๆ อาณาจักรเหล่านั้นคงแหลกสลายไปนานแล้วตามประวัติที่มันเคยทำมา" "ข้าเข้าใจแล้ว" จางเฟยพยักหน้าอย่างรับรู้ ก่อนจะหันไปหาออซที่หนึ่ง "รบกวนขอมอบแก่นแท้สายเลือดปีศาจและชิ้นส่วนร่างกายของท่าน เช่น เส้นผมหรือเล็บ ข้าจะนำมันไปช่วยให้หรูเสวี่ยเปลี่ยนร่างเป็นปีศาจสวรรค์เหมือนท่าน" ออซที่หนึ่งมอบสิ่งของตามที่จางเฟยร้องขอในทันที รวมถึงหยดแก่นเลือดปีศาจสวรรค์อีกหลายหยด "สายเลือดปีศาจสวรรค์ของข้าหาใช่สายเลือดปีศาจธรรมดา ภรรยาของเจ้าอาจจะต้องใช้เวลาปรับตัวนานเสียหน่อยหลังจากที่หลอมรวมเข้ากับมันแล้ว" "ตกลงครับ ข้าจะคอยช่วยนางเอง" . . . เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์เมฆา จางเฟยรีบนำแคปซูลวิทยาศาสตร์ออกมา หรูเสวี่ยเอนกายลงนอนด้านในเพื่อเตรียมพร้อมรับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เมื่อทุกอย่างพร้อม จางเฟยใส่สายเลือดปีศาจสวรรค์ของออซที่หนึ่งและชิ้นส่วนต่างๆ ลงในช่องรับของแคปซูล เหมยจึงเริ่มกระบวนการเปลี่ยนถ่ายสายเลือดเพื่อเปลี่ยนหรูเสวี่ยให้กลายเป็นปีศาจในทันที จางหลินและสตรีคนอื่นๆ ต่างมายืนล้อมรอบแคปซูลด้วยความตื่นเต้นลุ้นระทึก พวกนางอยากเห็นเหลือเกินว่าร่างปีศาจของหรูเสวี่ยจะงดงามและน่าเกรงขามเพียงใด เวลาผ่านไปสามชั่วโมงในห้องฝึกฝน กระบวนการก็เสร็จสมบูรณ์ จางเฟยรีบเปิดฝาแคปซูลและประคองหรูเสวี่ยออกมา ทว่ารูปลักษณ์ใหม่ของนางกลับทำให้หลิวฮวาและคนอื่นๆ ถึงกับตะลึงงันจนพูดไม่ออก เพราะมันเหนือความคาดหมายไปไกลลิบ! โดยรวมแล้ว รูปลักษณ์ของหรูเสวี่ยยังคงงดงามเช่นเดิม แต่เส้นผมสีดำขลับยาวสลวยของนางกลับแปรเปลี่ยนเป็นสีขาวบริสุทธิ์ นัยน์ตาสีดำสนิทกลายเป็นสีแดงเพลิงเฉกเช่นเดียวกับดวงตาของออซที่หนึ่ง รัศมีพลังสองสายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงแผ่ซ่านออกมาจากร่างของนาง บนศีรษะมีเขามังกรสีดำขลับงอกเงยขึ้นมาสองข้าง เบื้องหลังมีปีกมังกรสยายออก และมีหางมังกรแกว่งไกวอยู่เหนือสะโพก หลิวชิงอวี่และคนอื่นๆ สัมผัสได้ถึงความสงบนิ่งจากหรูเสวี่ยอันเนื่องมาจากธาตุแสงของนาง แต่ในขณะเดียวกัน พวกนางก็สัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวจากกลิ่นอายปีศาจที่แผ่ออกมา "เกิดอะไรขึ้นกับพี่เสวี่ยคะพี่เฟย? ทำไมพี่เสวี่ยถึงมีสภาพแบบนี้?" จางหลินถามด้วยความสับสน จางเย่ว์เอ่ยขึ้น "ข้ารู้สึกว่านางไม่ได้เป็นแค่ปีศาจสวรรค์... แต่นางคือ 'มังกรปีศาจ' ต่างหาก" แม้แต่จางเฟยเองก็ยังงงวยกับการเปลี่ยนแปลงของหรูเสวี่ย 'เหมย แสดงสเตตัสของนางสิ' [รอสักครู่นะเจ้าคะนายท่าน] === ชื่อ: หรูเสวี่ย อายุ: 36 เพศ: หญิง เผ่าพันธุ์: ปีศาจมังกรสวรรค์ (Celestial Dragon Demon) ระดับปีศาจ: ชั้นต่ำ (Lesser) ระดับการบำเพ็ญ: อาณาจักรปฐพี 1 ดาว แกนพลัง: แกนแสงระดับกลาง ธาตุ: แสง + มืด สายเลือด: มังกรแสง + ปีศาจสวรรค์ กายา: กายาปีศาจมังกรสวรรค์ === 'เอ๋? ทำไมเผ่าพันธุ์ของนางถึงกลายเป็นปีศาจมังกรสวรรค์ไปได้ล่ะ?' [ข้าเองก็ไม่ทราบแน่ชัดว่านางกลายเป็นเช่นนี้ได้อย่างไรเจ้าค่ะนายท่าน ข้าสันนิษฐานว่าสายเลือดมังกรแสงที่นางได้รับจากหลงไป๋หยุนได้หลอมรวมเข้ากับสายเลือดปีศาจสวรรค์ จนเกิดการวิวัฒนาการกลายเป็นปีศาจมังกรสวรรค์ในที่สุด] 'นี่หมายความว่าหรูเสวี่ยกลายเป็นมังกรที่แท้จริงแล้วงั้นหรือ?' [นายท่าน หรูเสวี่ยมีลักษณะของมังกรก็จริง แต่ข้าไม่คิดว่านางจะเป็นมังกรแท้เหมือนหลงไป๋หยุน เพราะท่านไม่ได้ใช้แกนอสูรมังกรหรือชิ้นส่วนมังกรอื่นในการเปลี่ยนร่างให้นาง นางเหมือนเป็นลูกครึ่งมังกรที่มีรูปลักษณ์กึ่งมนุษย์ คล้ายๆ กับเวลาท่านใช้ร่างกึ่งจิ้งจอกนั่นแหละเจ้าค่ะ] จางเฟยจึงอธิบายให้หรูเสวี่ยและคนอื่นๆ ฟังตามข้อสันนิษฐานของเหมย "ตอนนี้เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?" "ข้าไม่รู้สึกถึงความแตกต่างอะไรมากนัก นอกจากกลิ่นอายปีศาจที่แผ่ออกมา" หรูเสวี่ยใช้เคล็ดวิชาแปลงกายคืนสู่ร่างมนุษย์ "เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่ข้ากลายเป็นปีศาจ ข้ายังรู้สึกแปลกๆ กับเขา ปีก และหางอยู่บ้าง" "หึหึ" จางเฟยหัวเราะเบาๆ "ไม่เป็นไรหรอก ตอนข้ากลายเป็นจิ้งจอกสวรรค์และปีศาจตัณหาครั้งแรกก็รู้สึกแบบนี้เหมือนกัน เดี๋ยวเจ้าก็ชินเอง... แล้วเจ้าสัมผัสได้ถึงความกระหายเลือดบ้างไหม?" "สัมผัสได้ชัดเจนเลยล่ะ" หรูเสวี่ยพยักหน้า "การกลายเป็นปีศาจทำให้ข้ากระหายเลือดและอยากฆ่าฟันเสียเดี๋ยวนี้ ท่านต้องช่วยข้าควบคุมมันนะ ไม่อย่างนั้นข้าคงได้กลายเป็นปีศาจคลั่งเลือด ซึ่งนั่นจะสร้างปัญหาให้พวกเราแน่" "ไม่ต้องกังวล ข้าจะช่วยเจ้าควบคุมมันเอง" จางเฟยกล่าวต่อ "ในเมื่อหรูเสวี่ยเพิ่งกลายเป็นปีศาจและระดับยังอยู่ที่ชั้นต่ำ ข้าจะเริ่มบำเพ็ญคู่กับนางเพื่อเลื่อนระดับปีศาจให้นางก่อนเป็นอันดับแรก" จางหลินและคนอื่นๆ ย่อมไม่มีข้อคัดค้าน พวกนางต่างนั่งรออยู่บนโซฟา พลางปรึกษาแผนการฝึกฝนขั้นต่อไปในภพปรโลก เพราะจิตสังหารของพวกนางยังดูด้อยกว่าจางเฟยอยู่อีกมากนัก ขณะเดียวกัน จางเฟยพาหรูเสวี่ยไปยังเตียงนอน ที่นั่นทั้งสองเริ่มกระบวนการบำเพ็ญคู่ และไม่ลืมที่จะฝึกฝนจิตวิญญาณควบคู่กันไปด้วย . . . เวลาหนึ่งเดือนในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรผ่านไปอย่างรวดเร็ว เหตุการณ์มากมายเกิดขึ้นในหลายดินแดน โดยเฉพาะในอาณาจักรสุริยันแดง (Red Sun Realm) เป็นไปตามที่จางเฟยคาดการณ์ไว้ ซางหัวเฉียงและเฟยชินหยวนต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสตลอดเดือนที่ผ่านมา อวัยวะภายในหลายส่วนล้มเหลวเนื่องจากฤทธิ์พิษของเขา ส่งผลให้สถานการณ์ในตระกูลซางตกอยู่ในความโกลาหลอย่างถึงที่สุด ซางจื่อหยวนที่ก่อนหน้านี้ออกไปตามหาซางไป่สือและซางเสี่ยวอิน ตัดสินใจเดินทางกลับมายังอาณาจักรสุริยันแดงเพื่อควบคุมสถานการณ์ภายในตระกูล สองบรรพชนของตระกูลซาง ซางเหยียนหานและซางเหยียนจวิน ตัดสินใจออกจากด่านกักตัว เนื่องด้วยอาการของซางหัวเฉียงและเฟยชินหยวนทำให้ความแข็งแกร่งของตระกูลลดฮวบลง และพวกเขายังถูกซีหงเหยียนจ้องเล่นงานอยู่ จึงต้องออกมาปกป้องตระกูลด้วยตนเอง พวกเขาเรียกหมอเก่งๆ มากมายมารักษาคนทั้งสอง แต่ก็ยังไร้หนทางเยียวยา ข่าวคราวอาการของซางหัวเฉียงและเฟยชินหยวนแพร่สะพัดไปทั่วอาณาจักรสุริยันแดงอย่างรวดเร็ว ซีหงเหยียนตั้งท่าจะบุกจู่โจม แต่การปรากฏตัวของซางเหยียนหานและซางเหยียนจวินทำให้นางต้องพับแผนการนั้นไปก่อน อย่างไรก็ตาม ซีหงเหยียนยังนับว่าโชคดีที่ซีชิวเว่สามารถจับตัวซางซีซุ่นมาขังไว้ในตระกูลซีได้สำเร็จ แต่นางยังทำอะไรไม่ได้มากนัก เพราะหลินม่อเซียนยังเดินทางมาไม่ถึงดินแดนแห่งนี้ อีกด้านหนึ่ง จางเสี่ยวหลง [3] ได้นัดพบกับมู่หรงเชียนอิ่งที่ตระกูลมู่บ่อยครั้ง พวกเขามักจะใช้เวลาอยู่ด้วยกันเสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามที่พละกำลังของปาซูเซียงและเซี่ยจิ้งเสียนยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะบำเพ็ญคู่กับเขาได้อย่างต่อเนื่อง และแน่นอนว่าเขาไม่ลืมที่จะไปเยี่ยมหงซินซิน, ซางซินยวี่ และซางอีเฟิน เพื่อบำเพ็ญจิตวิญญาณคู่กับพวกนาง จางเสี่ยวหลง [3] ยังได้พบกับจินหรูเยว่ซ้ำๆ เพื่อขอกระแสไอหยิน (Yin Qi) จากนางไปช่วยเซียนเฟิงและหยุนซาง นอกจากนี้เขายังเดินทางไปยังภพปรโลกหลายครั้งเพื่อตรวจสอบความเป็นอยู่ของซางฉงหยุนและคนอื่นๆ ที่ตัดสินใจไปปักหลักอยู่ไม่ไกลจากเมืองตัณหา (Lust City) ในเมื่ออาการของซางหัวเฉียงยังย่ำแย่ เขาจึงไม่ได้ติดต่อกับทั้งสี่คนเลยตลอดเดือนที่ผ่านมา นอกจากนี้ จางเสี่ยวหลง [3] ยังสามารถเกลี้ยกล่อมเหรินตงเฉิงให้เข้าร่วมกับตระกูลหงได้สำเร็จ โดยเฉพาะหลังจากที่การกระทำของเขาทำให้เขาต้องเป็นปรปักษ์กับเฟยชินหยวน ซึ่งทำให้กลุ่มของพวกเขามีขนาดใหญ่กว่ากลุ่มของซีหงเหยียนเสียอีก ทว่านั่นไม่ใช่เหตุผลหลักที่ชายชราผู้นี้ยอมร่วมมือด้วย สาเหตุสำคัญมาจากคำปฏิเสธของตระกูลฮั่ว เพราะฮั่วจีกวงรู้ซึ้งถึงนิสัยใจคอของเขาดีเกินไป . . . ในเวลาเดียวกัน จางเฟย [5] ยืนเด่นตระหง่านอยู่บนส่วนหน้าของเรือแพนโดร่า โอดิสซีย์ สายตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังดาวเคราะห์สีดำสนิทที่เบื้องหน้า หลังจากออกเดินทางมานานนับเดือน ในที่สุดเขาก็มาถึงจุดหมายปลายทางเสียที... ซึ่งดินแดนแห่งนี้ก็คือ 'แดนทมิฬเก้านรก' (Nine Hells Darkland) จางเฟย [5] สังเกตเห็นว่าแดนทมิฬเก้านรกมีขนาดไม่ใหญ่นักเมื่อเทียบกับอาณาจักรแดนร้าง (Wasteland Realm) หรืออาณาจักรเก้าดารา (Nine Stars Realm) ทว่าบรรยากาศภายในดินแดนแห่งนี้กลับอึมครึมและเยือกเย็นอย่างถึงที่สุด แม้จะยังไม่ได้ย่างกรายเข้าไปด้านใน จางเฟย [5] ก็สัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากภายใน เขาเห็นวิญญาณของสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนเร่ร่อนว่อนอยู่ด้านใน "ข้าคาดไว้แล้วว่าดินแดนนี้ต้องย่ำแย่แน่ๆ แต่ไม่นึกว่ามันจะเลวร้ายถึงเพียงนี้... เหมย เจ้าตรวจพบร่องรอยของสิ่งมีชีวิตอื่นจากระยะนี้ได้บ้างไหม?" [น่าเสียดายที่ข้ายังทำไม่ได้เจ้าค่ะนายท่าน ท่านต้องก้าวเข้าสู่ดินแดนนี้ก่อนเพื่อให้ระบบเริ่มสร้างแผนที่ หลังจากนั้นข้าถึงจะตรวจพบทุกสิ่งได้] "ตกลง" จางเฟย [5] เปิดใช้งานโหมดพรางตัวทันที ก่อนจะบังคับสมบัติบินของเขาพุ่งทะยานเข้าสู่ดินแดนเก้านรก ซึ่งในชั่วพริบตานั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็รัวสนั่นขึ้นมาทันที === [ติ๊ง] [ระบบได้บันทึกอาณาจักรแดนทมิฬเก้านรกเรียบร้อยแล้ว โฮสต์สามารถเข้าถึงผ่านประตูมิติได้ในอนาคต] [เริ่มทำการสร้างแผนที่พื้นที่ทั้งหมดของอาณาจักรแดนทมิฬเก้านรก] === [ติ๊ง] [กำลังสร้างภารกิจใหม่] [ภารกิจรายวัน: ดูดซับแก่นแท้ปีศาจ 100,000 หน่วย] [รางวัล: 10,000 เหรียญปีศาจ] === [ภารกิจรายวัน: ดูดซับปราณ 100,000 หน่วย] [รางวัล: 10,000 อัญมณีสีน้ำเงิน] === [ภารกิจรายวัน: สังหารปีศาจหรืออสูรปีศาจระดับปฐพีขึ้นไป 1,000 ตน] [รางวัล: กล่องของขวัญรายวัน X1] === [ภารกิจ: เสาะหาสระวิญญาณ] [ระดับภารกิจ: ง่าย] [รางวัล: กล่องของขวัญระดับง่าย X 1] === [ภารกิจ: เสาะหาเพลิงวิญญาณ] [ระดับภารกิจ: ปานกลาง] [รางวัล: กล่องของขวัญระดับปานกลาง X 1] === [ภารกิจ: ครอบครองเพลิงวิญญาณ] [ระดับภารกิจ: ยาก] [รางวัล: กล่องของขวัญระดับยาก X 1] === [ภารกิจ: ทำลายปีศาจวิญญาณเร่ร่อน] [ระดับภารกิจ: อเวจี (Abyss)] [รางวัล: กล่องของขวัญระดับอเวจี X 1] === [ภารกิจ: ชำระล้างวิญญาณเร่ร่อน] [ระดับภารกิจ: พิเศษ] [รางวัล: กล่องของขวัญระดับพิเศษ X 1] === - โปรดติดตามตอนต่อไป -