Chapter 952 การระเบิดตัวเอง ดวงตาของเกรย์สว่างวาบด้วยเปลวเพลิงสีฟ้าขณะที่เขาต่อต้านการโจมตีทางจิตที่ร่างจำลองเบื้องหลังชายชราส่งมาให้ เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าถูกโจมตีตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีร่างกายก็ขยับไม่ได้ ราวกับถูกบางสิ่งทำให้หวาดกลัวจนตัวแข็งทื่อ ในจังหวะนี้เอง ชายชราก็ขยับเข้ามาใกล้พร้อมรุกเร้าด้วยการโจมตีที่รุนแรง เนื่องจากเกรย์ยังคงต้องฝืนต้านการโจมตีทางจิตอยู่ เขาจึงมองเห็นการจู่โจมของชายชราได้ช้าไปเล็กน้อย เขาพยายามตะเกียกตะกายเพื่อป้องกันการโจมตีนั้น แต่ก็ทำได้ไม่ดีนักจนถูกหอกสั้นคมกริบที่ชายชราสร้างจากธาตุความมืดแทงทะลุหัวไหล่ เลือดเริ่มไหลซึมออกมาจากบาดแผล แต่เกรย์กลับกังวลกับการโจมตีระลอกที่สองของชายชรามากกว่า เขาจึงใช้ค่ายกลที่เตรียมไว้หวังจะหยุดยั้งอีกฝ่าย ทว่าในตอนที่การโจมตีใกล้จะถึงตัวชายชรา ร่างจำลองที่อยู่เบื้องหลังก็อ้าปากพ่นลำแสงสีดำออกมา ทำลายทั้งการโจมตีของเขาและค่ายกลทั้งสองทิ้งจนหมดสิ้น เกรย์อดไม่ได้ที่จะสบถออกมาเมื่อเห็นเช่นนั้น ร่างจำลองเบื้องหลังชายชราคนนี้ดูจะโกงเกินไปหน่อย เขาใช้ธาตุแสงอย่างลับๆ เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของตนเอง ในขณะเดียวกัน เขาก็ปล่อยการโจมตีอีกระลอกใส่ชายชราที่เกือบจะประชิดตัวเขาอยู่แล้ว ชายชราสร้างม่านพลังธาตุความมืดขึ้นมาป้องกันการโจมตี ก่อนจะตวัดดาบใหญ่ที่สร้างจากธาตุความมืดใส่เกรย์ เกรย์สะบัดมือขวาเป็นเส้นตรง ดาบเล่มนั้นก็ถูกแรงประหลาดตัดขาดเป็นสองท่อนทันที มันไม่ใช่พลังอื่นใดนอกจากพลังธาตุมิติของเขานั่นเอง ชายชราไม่ยอมหยุดเพียงแค่นั้น เมื่อเข้าใกล้เกรย์ได้ถึงขนาดนี้ เขาจึงหมายจะต่อยเข้าที่หัวไหล่ข้างที่ได้รับบาดเจ็บของเกรย์ ทว่าในจังหวะที่หมัดกำลังจะปะทะ เขาพลันรู้สึกถึงแรงผลักมหาศาลที่ซัดร่างของเขาจนกระเด็นออกไปจากจุดที่เกรย์ยืนอยู่ ก่อนที่ชายชราจะตั้งหลักได้ เกรย์ก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศข้างกายเขา พร้อมกับปล่อยลูกบอลพลังที่สร้างจากธาตุสายฟ้าและไฟ แถมยังผสมธาตุดินเข้าไปเล็กน้อยจนกลายเป็นการโจมตีที่รุนแรงถึงขีดสุดใส่ชายชรา ชายชราสร้างโดมธาตุความมืดขึ้นมาคลุมร่าง หวังว่ามันจะปกป้องเขาจากการโจมตีครั้งนี้ เมื่อลูกบอลพลังปะทะเข้ากับโดมความมืด มันก็ระเบิดออกส่งผลให้โดมดินเกิดรอยร้าวขึ้นภายในเสี้ยววินาที หลังจากรอยร้าวนั้นขยายตัว โดมก็แตกกระจายออก ร่างของชายชราพุ่งกระแทกพื้นด้วยความเร็วที่เหนือกว่าครั้งไหนๆ ตู้ม! ร่างนั้นกระแทกพื้นอย่างรุนแรงจนฝุ่นคลุ้งไปทั่วถ้ำขนาดเล็ก เกรย์ตั้งหลักรอรับการโจมตีครั้งต่อไปของชายชรา เขาแน่ใจว่าการโจมตีแค่นี้ไม่สามารถทำให้ชายชราล้มเลิกได้ เป็นไปตามที่คาดไว้ เขาเห็นบางอย่างพุ่งตรงมาหาเขาด้วยความเร็วจากจุดที่ชายชรากระแทกลงไป เขาเนรมิตค้อนขนาดใหญ่จากธาตุดินแล้วฟาดลงไปในทิศทางที่ร่างนั้นพุ่งมา ทว่าในจังหวะที่ค้อนกำลังจะกระทบเป้าหมาย ร่างนั้นกลับขยายขนาดขึ้นกะทันหัน ชายชราใช้มือข้างหนึ่งคว้าค้อนนั้นเอาไว้ก่อนจะฉีกกระชากมันจนแตกสลายด้วยมือเปล่า สีหน้าของเกรย์เปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่ใช่แค่ชายชราเท่านั้นที่ตัวใหญ่ขึ้น แม้แต่ร่างจำลองที่อยู่เบื้องหลังก็ขยายขนาดขึ้นด้วย และจากการที่ขนาดตัวเพิ่มขึ้น เกรย์สัมผัสได้ถึงพลังที่เพิ่มพูนขึ้นของพวกมัน เดิมทีเขาก็ลำบากมากพออยู่แล้วในการรับมือพวกมันในสภาพเดิม แต่ตอนนี้พวกมันกลับเพิ่มพลังขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา มันช่างน่าหงุดหงิดเสียจริง ด้วยเหตุนี้ เขาจึงตัดสินใจว่าจะไม่ยั้งมืออีกต่อไป ทันทีที่ชายชราเข้ามาใกล้ ดวงตาของเกรย์ก็ส่องประกายสีฟ้าและเขตแดนไฟของเขาก็ปรากฏขึ้น เนื่องจากเขามีเขตแดนไฟสองประเภท เขาจึงเลือกใช้ประเภทที่เขารู้สึกว่าแข็งแกร่งที่สุด นั่นคือ เปลวเพลิงน้ำแข็ง ทั้งชายชราและร่างจำลองชะงักไปชั่วครู่เมื่อเขตแดนปรากฏขึ้น และในตอนที่พวกมันกำลังจะขยับตัวต่อ เกรย์ก็ใช้เขตแดนสายฟ้าของเขาเข้าเสริม เขาจะไม่เปิดโอกาสให้ชายชราอีกต่อไป ในเมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยั้งมือ ผลลัพธ์ของการต่อสู้ก็ถูกกำหนดไว้เรียบร้อยแล้ว กระแสไฟฟ้าจากเขตแดนสายฟ้าช็อตเข้าที่ร่างของชายชราจนเขาโชคร้ายเกิดอาการชักกระตุก เปลวเพลิงน้ำแข็งเริ่มแช่แข็งร่างของชายชราไปพร้อมๆ กับร่างจำลองของเขา เกรย์ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าชายชราในมือถือดาบยาวที่สร้างจากธาตุสายฟ้า เขาไม่รอช้าปักดาบลงบนร่างของชายชราทันที ดวงตาของชายชราฉายแววไม่ยินยอมและไม่อยากจะเชื่อ เขาไม่อยากยอมรับว่าตนถูกเกรย์เอาชนะ และเขาก็ยังไม่อยากตายด้วย เขากัดฟันพยายามเอ่ยปาก "เดี๋ยว..." เกรย์ซึ่งปักดาบสายฟ้าลงไปในร่างชายชราลึกกว่าครึ่งทางแล้วหยุดชะงักและมองดูอีกฝ่าย "มีอะไร?" เขาถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย "แก... แกเอาไปได้เลย" ชายชราเอ่ยด้วยความพ่ายแพ้ ในเมื่อพ่ายแพ้ให้แก่เกรย์แล้ว แทนที่จะรอให้ถูกสังหาร เขาคิดว่าการรักษาชีวิตตัวเองไว้แล้วหาวิธีอื่นในการเลื่อนระดับน่าจะดีกว่า แม้อายุขัยที่เหลืออยู่จะไม่มากนัก แต่อาจจะเพียงพอให้เขาหาหนทางอื่นได้ ท้ายที่สุดแล้ว ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ยังมีความหวัง นั่นคือสิ่งที่เขาคิดในเวลานี้ เกรย์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่ชายชราทำลงไปโดยอ้างว่าต้องการจะเลื่อนระดับ เขาก็ตัดสินใจที่จะไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายรอดชีวิต เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะปล่อยชายชราไปหากเขาได้สิ่งที่ต้องการ แต่เมื่อต้องมาสู้กันอย่างดุเดือดถึงขนาดนี้ เขาจึงไม่อยากปล่อยให้อีกฝ่ายมีชีวิตอยู่ต่อไป หากชายชราเป็นฝ่ายที่แข็งแกร่งกว่า ก็ไม่รู้ว่าเขาจะปล่อยให้เกรย์รอดไปหรือไม่ ด้วยความเป็นคนเด็ดขาด เขาไม่รอช้าและลงมือโจมตีต่อทันที เมื่อชายชราเห็นว่าเกรย์ไม่ยอมหยุด ดวงตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ 'ในเมื่อแกอยากให้เป็นแบบนั้น ก็ได้' ออร่าของชายชราเริ่มเปลี่ยนไปกะทันหัน ทันทีที่เกรย์สังเกตเห็นเรื่องนี้ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป เขาจะอยู่ที่นี่เพื่อดูว่าชายชราต้องการจะทำอะไรไม่ได้ ชายชรากำลังจะระเบิดแก่นแท้พลังของตัวเอง การระเบิดตัวเองของผู้ใช้ธาตุระดับปราชญ์ขั้นสูงสุดไม่ใช่สิ่งที่เกรย์ในตอนนี้จะรับมือได้ 'บัดซบ!' เกรย์สบถและรีบหนีทันที 'วอยด์ พาอาริยาหนีไปเดี๋ยวนี้!' เขาบอกวอยด์พร้อมกับหยิบร่างพี่ชายของอาริยาขึ้นมาแล้วออกจากถ้ำไป "ฮ่าๆๆ แกจะหนีไปได้สักกี่น้ำกันเชียวเจ้าหนู? ในเมื่อแกอยากได้นัก ฉันก็จะพาแกกับมันไปลงนรกด้วยกันนี่แหละ!" ชายชราหัวเราะด้วยท่าทางคลุ้มคลั่ง เขารู้แล้วว่าเกรย์ต้องการจะทำอะไรหลังจากที่อีกฝ่ายออกไป แต่เขาก็ไม่สามารถหยุดการระเบิดตัวเองได้ ถึงจะทำได้ เกรย์ก็น่าจะกลับมาปิดฉากเขาอยู่ดี ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาก็จะลากเกรย์ไปตายด้วยกัน เขาคำนวณไว้แล้ว แม้เกรย์จะมีธาตุมิติ แต่เขาก็ไม่สามารถเคลื่อนย้ายไปได้ไกลนักด้วยความสามารถในการเทเลพอร์ตเพียงอย่างเดียว ตราบใดที่เขาระเบิดตัวเองได้ทันเวลา เขาก็จะสามารถดึงเกรย์ไปได้ นอกจากนี้ จุดเชื่อมโยงไปยังสถานที่ที่ต้นไม้อยู่นั้นก็จะถูกตัดขาด ทำให้เกรย์ไม่มีทางตามหามันเจอแม้ว่าจะรอดจากการระเบิดไปได้ก็ตาม ด้วยพลังของผู้ใช้ธาตุระดับปราชญ์ การระเบิดตัวเองสามารถครอบคลุมรัศมีได้มากกว่าหนึ่งกิโลเมตร … ด้านนอกถ้ำ ผู้คนจำนวนมากกำลังรีบร้อนมุ่งหน้าเข้ามาในขณะที่เกรย์กำลังออกมา วอยด์และอาริยาไม่อยู่ในสายตาแล้ว เขาค่อย