บทที่ 976 ท้าทายเขาต่อไป ลูเซียนยืนนิ่งงันขณะเฝ้ามองภาพสีสันตระการตาบนท้องฟ้า ในวินาทีนี้เขาหมดสิ้นซึ่งความหวังทั้งปวง เขาอยู่ในขั้นที่เก้าของขอบเขตเซียนแล้ว แต่กลับยังไม่สามารถปลุกอาณาเขตของตนเองได้ ในขณะที่เกรย์ซึ่งอยู่ในขั้นที่ห้ากลับปลุกมันขึ้นมาได้ ไม่ใช่แค่อันเดียว แต่ถึงสองอัน เพียงแค่จ้องมองอาณาเขตทั้งสองนั้น เขาก็รู้ได้ทันทีว่าพวกมันไม่ใช่ของธรรมดา แต่เป็นระดับสูง เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นด้วยความหวาดหวั่นหากเกรย์จะปลุกอาณาเขตอันที่สามขึ้นมาอีก เกรย์ใช้ธาตุไปแล้วสี่ชนิด หากเขาสามารถปลุกพลังทั้งหมดได้สำเร็จก่อนจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตจ้าวแห่งธาตุ ชื่อของเขาจะต้องสั่นสะเทือนไปทั้งทวีปอย่างแน่นอน อัจฉริยะทุกคนในบริเวณนั้นต่างจ้องมองท้องฟ้าด้วยความทึ่ง แม้แต่เหล่าจ้าวแห่งธาตุบางคนก็ยังอดตกตะลึงกับภาพนี้ไม่ได้ บางคนที่มีธาตุหลากหลายในครอบครองยังปลุกอาณาเขตได้เพียงแค่อันเดียว แต่เกรย์ที่ยังอยู่ในขอบเขตเซียนกลับทำได้ถึงสอง หากพวกเขารู้ว่าเกรย์ปลุกอาณาเขตอันหนึ่งได้ตั้งแต่ตอนที่ยังอยู่ในขอบเขตผู้ปกครอง พวกเขาคงจะเสียสติยิ่งกว่านี้ อาณาเขตทั้งสองเคลื่อนตัวลงมาปกคลุมลูเซียนที่ละทิ้งการป้องกันทุกอย่างไปแล้ว เขารู้ดีว่าหากต้องเผชิญหน้ากับพลังระดับนี้ เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย ต่อให้เขารวบรวมพลังทั้งหมดเพื่อสร้างกำแพงป้องกัน ก็ไม่อาจต้านทานมันได้อยู่ดี ในขณะที่การโจมตีกำลังจะกำจัดลูเซียน เขากลับถูกปกคลุมด้วยกำแพงป้องกันพลัง "เขาไม่มีทางสู้แล้ว เจ้าชนะ" ชายชราผู้ที่ดูเหมือนจะเข้าข้างเกรย์กล่าว เกรย์ดับการโจมตีก่อนจะร่อนลงสู่พื้น เขามองไปยังแววตาที่เลื่อนลอยของลูเซียน "เหอะ" เขาเดินกลับไปยังที่นั่งของตน ในเมื่อเขาเป็นฝ่ายชนะแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องยืนอยู่ที่นั่นอีก เขารู้ดีว่าในเมื่อเอาชนะเขาได้แล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นต้องสังหาร แม้จะดีกว่าหากเขาจัดการลูเซียนให้สิ้นซาก แต่ในเมื่อถูกชายชราขัดขวาง เขาก็จะไม่ฝืนทำ "ขอบคุณครับท่านผู้อาวุโส" ลูเซียนคำนับชายชราก่อนจะเดินลงจากเวทีด้วยสายตาที่ว่างเปล่า เห็นได้ชัดว่าเหตุการณ์นี้ทำลายความมั่นใจของเขาจนย่อยยับ เกรย์กลับมานั่งที่เดิมโดยไม่พูดจาสิ่งใดกับใคร เขาหลับตาลงและเข้าสู่สภาวะทำสมาธิ ผู้ที่ก้าวขึ้นมาบนเวทีคนต่อไปมาจากฝ่ายเนเธอร์ หลังจากตระกูลเบิร์ชชาร์ดกำจัดผู้ที่อยู่ในขั้นที่เก้าไปแล้วสามคน ตอนนี้จึงเหลือเพียงแค่สองคนเท่านั้น ลูเซียนได้ท้าทายเกรย์และพ่ายแพ้ไปแล้ว ตอนนี้จึงเป็นคิวของคนสุดท้ายในขั้นที่เก้า ชายหนุ่มคนนั้นเดินขึ้นบนเวทีด้วยรอยยิ้มกว้าง ก่อนจะชี้ไปยังร่างหนึ่งในกลุ่มตระกูลเบิร์ชชาร์ด "เจ้า ออกมานี่" เมื่อทุกคนมองไปในทิศทางที่เขาชี้ ก็พบเพียงร่างเดียวที่อยู่ที่นั่น และร่างนั้นกำลังหลับตาอยู่ เขาจะไม่ใช่ใครอื่นไปได้นอกจากเกรย์ การต่อสู้ครั้งก่อนๆ ของเกรย์ทำให้เขาอ่อนล้า แม้เขาจะเป็นฝ่ายชนะ แต่ทุกคนก็สังเกตเห็นได้ว่าเขากำลังค่อยๆ หมดแรงลง เกรย์ลืมตาขึ้นมองใบหน้าที่ยโสของชายหนุ่มคนนั้น "ผู้อาวุโส นี่มันอะไรกัน พวกเขาจะท้าทายคนคนเดิมซ้ำๆ ไม่ได้นะ" ผู้นำตระกูลเบิร์ชชาร์ดลุกขึ้นยืนในที่สุด "ที่จริงแล้ว พวกเขาท้าได้" ชายชราตอบ เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แตในทางเทคนิคแล้ว มันไม่ได้ผิดกฎ ผู้นำตระกูลเบิร์ชชาร์ดกำลังจะโต้แย้ง แต่เขาสังเกตเห็นว่าเกรย์กำลังเดินไปยังเวที 'เจ้าเด็กนี่' เขาระงับความตั้งใจที่จะพูดต่อก่อนจะนั่งลง ในเมื่อเกรย์ก้าวออกไปแล้ว เขาก็จะปล่อยให้เกรย์จัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง "ในสภาพแบบนี้ เจ้าจะทนได้นานแค่ไหน?" ชายหนุ่มถามพร้อมรอยยิ้ม เกรย์ไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่เขาหายใจเข้าลึกๆ เขามองไปที่ชายชราเพื่อรอคอยการอนุญาตให้เริ่มการต่อสู้ ทันทีที่ชายชราพยักหน้า เกรย์ก็ระเบิดพลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมา ในคราวนี้ แม้แต่คนจากตระกูลเนเธอร์ก็ไม่อาจนั่งนิ่งอยู่ได้อีกต่อไป แม้เกรย์จะผ่านอะไรมามากมาย แต่การที่เขายังสามารถใช้พลังได้มหาศาลขนาดนี้ถือว่าเหนือความคาดหมายของพวกเขาไปมาก ไม่เพียงเท่านั้น พลังระเบิดของเกรย์ยังอยู่ในอีกระดับหนึ่ง ทุกครั้งที่มีการต่อสู้ ความตกตะลึงที่เกรย์มอบให้กับพวกเขาก็ยิ่งทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มที่เห็นเกรย์ใช้พลังโจมตีที่รุนแรงกว่าครั้งก่อนหน้าถึงกับอึ้ง เขาพยายามจะป้องกันลูกพลังที่พุ่งเข้ามาหา แต่แรงปะทะกลับส่งให้เขากระเด็นลอยออกไป เขาไม่สามารถป้องกันได้เลยเพราะพลังของเกรย์เหนือกว่าของเขาไปมาก ก่อนที่ร่างของชายหนุ่มจะร่วงถึงพื้น เกรย์ก็ไปยืนอยู่ด้านหลังเขาแล้ว มือหนึ่งคว้าตัวเขาไว้ก่อนจะกระแทกลงกับพื้นซึ่งมีอาณาเขตทั้งสองทำงานอยู่แล้ว ชายหนุ่มถูกอาณาเขตครอบคลุม เขาพยายามขัดขืนอยู่ชั่วครู่ แต่ไม่นานก็หมดหนทางสู้ ชายชราดีดนิ้วทำให้อาณาเขตของเกรย์ถูกควบคุมไว้ เขาไม่ได้ดับมันลงอย่างรุนแรงเพราะอาจทำให้เกรย์ได้รับผลสะท้อนกลับ เกรย์เห็นดังนั้นจึงรู้ว่านี่เป็นสัญญาณให้หยุดการต่อสู้ เขาหยุดมือและมองไปยังชายหนุ่มที่แทบจะลืมตาไม่ขึ้นแล้ว "นานกว่าเจ้าแน่นอน" เขาตอบคำถามของชายหนุ่มในที่สุดก่อนจะเดินจากไป ภายในเวลาหนึ่งชั่วโมง นี่คือการต่อสู้ครั้งที่สามของเขา ครั้งแรกเขาต่อสู้กับคนระดับจุดสูงสุด ก่อนจะสู้กับลูเซียน และตอนนี้เขาก็ต้องมาสู้กับอีกคน เขาเหลือบมองชายชราขณะเดินลงจากเวที ซึ่งชายชราทำเพียงส่ายหัวให้เขา 'เขาไม่อยากให้ฉันฆ่าคนอีกแล้วสินะ?' เขาคิดในใจขณะเดินกลับไป ตอนที่เขาเริ่มต่อสู้ครั้งแรก ชายชราอนุญาตให้เขาฆ่าคู่ต่อสู้ได้อย่างอิสระ แต่หลังจากฆ่าไปสองคน ดูเหมือนว่าชายชราจะไม่ต้องการให้เขาฆ่าใครอีก 'ช่างเถอะ ชัยชนะคือสิ่งที่สำคัญที่สุดอยู่ดี ฉันไม่คิดว่าไอ้งี่เง่านั่นจะอยากหาเรื่องกับฉันอีกหลังจากโดนอัดจนน่วมแบบนี้'