บทที่ 1250: 261: ฉันเสียใจเหลือเกิน! 1 ไมค์ตอบรับว่า “ตกลงครับ” น้ำเสียงของพ่อเฒ่าจ้าวสั่นเครือเล็กน้อย “คุณช่วยรีบหน่อยได้ไหม?” “ครับ” ไมค์ตอบกลับ แม้หลังจากวางสายไปแล้ว มือของพ่อเฒ่าจ้าวยังคงสั่นไม่หยุด เขาไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการเลยว่า จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหากเย่เซินคือคนของตระกูลเย่... ไม่ ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด เย่เซินไม่มีทางเป็นคนของตระกูลเย่อย่างแน่นอน พ่อเฒ่าจ้าวแหงนมองท้องฟ้ายามค่ำคืนและสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ที่โรงพยาบาล เย่เซินถูกเข็นเข้าห้องฉุกเฉินไปแล้ว เจ้าหน้าที่ตำรวจยืนอยู่หน้าห้องฉุกเฉินและติดต่อหาครอบครัวของเย่เซิน “ฮัลโหล สวัสดีครับ” “สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่านั่นใครคะ?” เสียงนุ่มนวลของหญิงสาวดังมาจากปลายสาย เจ้าหน้าที่ตำรวจพูดต่อ “ผมโทรมาจากสถานีตำรวจถนนหลินหยวนครับ คุณคือเย่ซู พี่สาวของเย่เซินใช่ไหมครับ?” เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายมาจากสถานีตำรวจ เย่ซูก็ถามด้วยความกังวลทันที “เกิดอะไรขึ้นกับเย่เซินหรือเปล่าคะ?” “ครับ เย่เซินถูกคนร้ายลอบทำร้ายที่ถนนหวยไห่ ตอนนี้เขาอยู่ที่ห้องฉุกเฉิน...” ก่อนที่ตำรวจจะทันพูดจบประโยค โทรศัพท์ของเย่ซูก็ร่วงหล่นลงพื้น “ฮัลโหล คุณยังฟังอยู่ไหมครับ?” ตำรวจก้มมองโทรศัพท์ของเขา หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เย่ซูก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา “เขา... เขาไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?” น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความสะอื้น “คุณเย่ครับ อย่าเพิ่งกังวลไป เย่เซินยังอยู่ในห้องฉุกเฉินครับ” เย่ซูปิดปากตัวเองพลางถามต่อ “แล้วตอนนี้เขาอยู่โรงพยาบาลไหนคะ?” “โรงพยาบาลประชาชนแห่งที่หนึ่งของเมืองครับ” ตำรวจตอบ “ค่ะ ฉันจะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้ จะไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!” หลังจากวางสาย เย่ซูก็ทำอะไรไม่ถูก จิตใจว้าวุ่นไปหมด หลินจินเฉิงเดินลงมาจากชั้นบนและเห็นเย่ซูในสภาพนั้น เขาจึงรีบถามทันที “อาซู เกิดอะไรขึ้น?” เย่ซูคว้ามือของหลินจินเฉิงไว้ ดวงตาแดงก่ำ “เย่เซิน เย่เซินเกิดเรื่องแล้วค่ะ!” “ใจเย็นๆ ค่อยๆ เล่าให้พี่ฟัง” หลินจินเฉิงกล่าวต่อ “เกิดอะไรขึ้นกับเย่เซิน?” เย่ซูตอบว่า “ตำรวจเพิ่งโทรมาบอกว่าเย่เซินถูกคนร้ายลอบทำร้าย ตอนนี้เขาอยู่ห้องฉุกเฉินค่ะ” “ว่าไงนะ!?” เมื่อได้ยินดังนั้น หลินจินเฉิงก็ตกใจมากเช่นกัน ในไม่ช้าเขาก็ตั้งสติได้และถามว่า “เบอร์ไหนโทรมา? ใช่พวกมิจฉาชีพหรือเปล่า?” เย่ซูหยิบโทรศัพท์ออกมา “เบอร์นี้ค่ะ เบอร์นี้” หลินจินเฉิงรับโทรศัพท์ไปตรวจสอบอย่างละเอียด มันไม่ใช่เบอร์ของมิจฉาชีพ หลินจินเฉิงหยิบเสื้อนอกมาจากโซฟา “ไปกันเถอะอาซู รีบไปโรงพยาบาลกัน!” เย่ซูพยักหน้า สามีภรรยารีบเร่งไปที่โรงพยาบาล เมื่อพวกเขามาถึงโรงพยาบาล ก็พบกลุ่มตำรวจยืนอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน “คุณตำรวจครับ น้องชายของผมเป็นยังไงบ้าง?” หลินจินเฉิงถาม “คุณคือครอบครัวของเย่เซินใช่ไหมครับ?” หลินจินเฉิงพยักหน้า “ผมเป็นพี่เขยครับ ส่วนนี่คือพี่สาวของเขา” นายตำรวจร่างสูงกล่าวต่อ “เย่เซินยังอยู่ในห้องฉุกเฉินครับ เขายังไม่ออกมาเลย ไม่ต้องกังวลนะครับ คุณหมอต้องช่วยเขาได้อย่างแน่นอน” เย่ซูมองไปที่ห้องฉุกเฉินพลางร้องไห้ออกมา หลินจินเฉิงถามต่อ “คุณตำรวจครับ พอจะบอกผมได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น? น้องชายของผมอยู่ดีๆ จะถูกคนร้ายทำร้ายได้ยังไง?” “สาเหตุที่แน่ชัดยังอยู่ระหว่างการสืบสวนครับ ไม่ต้องกังวลนะครับ เราจะให้คำตอบแก่ผู้เสียหายและครอบครัวอย่างแน่นอน” หลินจินเฉิงพยักหน้า เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า แต่ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ จากห้องฉุกเฉิน หลินจินเฉิงและคนอื่นๆ มาถึงโรงพยาบาลตอน 9:30 น. จนกระทั่งตอนนี้เลยเวลาตีหนึ่งไปแล้ว หลินจินเฉิงซื้อน้ำดื่มมาขวดหนึ่ง “อาซู ดื่มน้ำหน่อยนะ” เย่ซูส่ายหน้า “ฉันไม่หิวค่ะ” หลินจินเฉิงตบไหล่เย่ซูเบาๆ “ไม่ต้องกังวลนะ เย่เซินเป็นคนดวงแข็ง เขาจะต้องไม่เป็นไรแน่ๆ” เขาจะไม่เป็นไรจริงๆ ใช่ไหม? หลินจินเฉิงเองก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะท้ายที่สุดแล้ว การผ่าตัดครั้งนี้กินเวลานานกว่าสี่ชั่วโมงแล้ว ในตอนนั้นเอง ประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออก เย่ซูรีบเข้าไปหาทันที “คุณหมอคะ น้องชายของฉันเป็นยังไงบ้าง? เขาปลอดภัยดีไหมคะ?” ศัลยแพทย์เจ้าของไข้ที่เดินนำออกมาถอดหน้ากากอนามัย สีหน้าของเขาดูไม่สู้ดีนัก “อาการของคนไข้ไม่ค่อยดีครับ อาการอาจทรุดลงได้ทุกเมื่อ ตอนนี้เขาถูกย้ายไปที่ห้อง ICU แล้ว ทางญาติควรเตรียมตัวเตรียมใจไว้บ้างนะครับ” ห้อง ICU คือหอผู้ป่วยหนัก หากอาการไม่สาหัสจริงๆ พวกเขาคงไม่ถูกย้ายไปที่นั่น! ยิ่งไปกว่านั้น คุณหมอยังบอกให้ญาติเตรียมใจไว้อีกด้วย เว้นเสียแต่ว่า เย่เซินจะไม่ไหวแล้วจริงๆ! “อะ... อะไรนะคะ?” ใบหน้าของเย่ซูซีดเผือด เรี่ยวแรงทั้งหมดในร่างกายดูเหมือนจะถูกสูบหายไปในพริบตา โชคดีที่หลินจินเฉิงยืนอยู่ข้างหลังและประคองเธอไว้ได้ทัน นั่นทำให้เย่ซูไม่ทรุดลงไปกองกับพื้นในทันที ... อีกด้านหนึ่ง พ่อเฒ่าจ้าวได้รับโทรศัพท์จากไมค์ “คุณจ้าวครับ ผมส่งของที่คุณต้องการไปให้ทางอีเมลแล้วนะครับ”