บทที่ 1267: 268: ประเทศจีน เย่จั๋ว! 2 ไม่ได้ เรื่องนี้จะให้ตำรวจสืบสวนไม่ได้เด็ดขาด ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้จะโทษเขาฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ เขาเองก็ไม่รู้ว่าเย่เซินคือสายเลือดแท้ๆ ของตัวเอง หากเขารู้ เขาไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ๆ คุณพ่อจ้าวรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง แต่ตอนนี้จะมาเสียใจก็ไม่มีประโยชน์แล้ว! เขาต้องคิดหาทางช่วยและกำจัดความสงสัยออกไปให้ได้ เมื่อคิดได้ดังนั้น คุณพ่อจ้าวก็รีบลุกขึ้นจากพื้นทันทีและคว้ามือของหัวหน้าตำรวจเอาไว้เพื่อชิงลงมือก่อน “คุณตำรวจครับ ผมขอร้องล่ะ ช่วยคืนความยุติธรรมให้ลูกชายผมด้วย ช่วยหาตัวคนบงการอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ให้ที หากคุณหาตัวคนร้ายเจอ ผมยอมทำทุกอย่างตามที่คุณต้องการเลย! ลูกชายของผมช่างน่าสงสารเหลือกเกิน เขาเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก และตอนนี้เขายังเกือบจะเอาชีวิตไม่รอดอีก...” ในที่สุด คุณพ่อจ้าวก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ดูราวกับเป็นพ่อที่รักลูกอย่างสุดหัวใจ ใครจะไปคาดคิดเมื่อมองดูเขาว่า แท้จริงแล้วเขาคือคนบงการ! สารวัตรหลี่กล่าวว่า “คุณลุงไม่ต้องกังวลครับ เป็นหน้าที่ของตำรวจอยู่แล้วที่จะต้องต่อสู้กับอาชญากรและปกป้องชีวิตและทรัพย์สินของพลเมือง เราจะจับกุมคนร้ายให้ได้โดยเร็วที่สุดและจะลงโทษพวกเขาอย่างหนัก!” เมื่อได้ยินสองประโยคสุดท้าย คิ้วของคุณพ่อจ้าวก็กระตุกขึ้นมาทันที ลงโทษอย่างหนัก! คุณพ่อจ้าวกลืนน้ำลายและถามต่อไปว่า “พวกคุณสืบรู้อะไรบ้างหรือยัง? ใครกันแน่ที่ต้องการทำร้ายลูกชายของผม? ผมจะไม่ให้อภัยมันเด็ดขาด!” สารวัตรหลี่กล่าวต่อ “เรายังไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลเฉพาะเจาะจงให้คุณทราบได้มากนัก แต่ไม่ต้องกังวลครับ หากมีความคืบหน้าใดๆ เราจะแจ้งให้ทางครอบครัวทราบอย่างแน่นอน” ไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลเฉพาะเจาะจงได้งั้นหรือ? นี่มันหมายความว่าอย่างไร? ตำรวจเจออะไรบางอย่างแล้วอย่างนั้นเหรอ? ตามหลักเหตุผลแล้ว พวกเขาไม่น่าจะหาอะไรเจอได้เลย เพราะไมค์ไม่ใช่นักฆ่าธรรมดาๆ เขาเคยร่วมงานกับไมค์มาหลายต่อหลายครั้ง และไมค์ไม่เคยทำงานพลาดเลยสักครั้ง แล้วครั้งนี้จะถูกสืบรู้ได้อย่างไร? เพราะความวิตกกังวลทำให้ใจของเขาว้าวุ่น ยิ่งเย่เซินเป็นลูกชายแท้ๆ ของเขา เขาก็ยิ่งกระวนกระวายจนทำอะไรไม่ถูก ไม่ได้ เขาจะลนลานไม่ได้ คุณพ่อจ้าวพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะสงบสติอารมณ์ของตัวเองลง “ตกลงครับ ตกลง!” คุณพ่อจ้าวกล่าวต่อ “คุณตำรวจทุกท่าน ลำบากพวกคุณแล้ว! หากพบอะไร โปรดแจ้งให้ผมทราบทันทีนะครับ” สารวัตรหลี่มองไปที่คุณพ่อจ้าว “ไม่ลำบากเลยครับ นี่คือสิ่งที่พวกเราควรทำอยู่แล้ว” สายตาของเย่จั๋วเหลือบมองใบหน้าของคุณพ่อจ้าวโดยไม่ตั้งใจ แววตาของเธอนั้นเรียบเฉย จากนั้นสารวัตรหลี่ก็เดินไปที่ข้างเตียงของเย่เซินและก้มตัวลงเล็กน้อย เขาเลิกคิ้วมองเย่เซินแล้วถามว่า “คุณเย่ ตอนนี้คุณรู้สึกอย่างไรบ้างครับ?” “ค่อนข้างดีครับ” เย่เซินพยักหน้า สารวัตรหลี่จึงถามต่อ “ถ้าอย่างนั้น สะดวกไหมครับถ้าผมจะขอถามคำถามคุณสักสองสามข้อ?” “ได้ครับ” สารวัตรหลี่หันไปมองคนอื่นๆ ในห้องผู้ป่วย “ผมต้องการถามคำถามผู้เสียหายสักหน่อย รบกวนทุกคนออกไปรอข้างนอกสักครู่นะครับ” “ตกลงครับ” ทุกคนเดินออกจากห้องผู้ป่วยไป คุณพ่อจ้าวเดินรั้งท้ายที่สุด ในขณะที่เดินออกไป เขาก็หันกลับมามองในห้องด้วยความกังวล เขารู้สึกไม่สบายใจเลย หลังจากนั้นไม่นาน คุณพ่อจ้าวก็เข้าไปในห้องน้ำและโทรศัพท์ออกไปอีกครั้ง เมื่อไมค์เห็นสายเรียกเข้าของคุณพ่อจ้าว เขาก็ขมวดคิ้ว อย่างไรก็ตาม คุณพ่อจ้าวก็ถือเป็นลูกค้าเก่าแก่คนหนึ่ง และอาจจะยังมีความหวังในการร่วมงานกันในอนาคต ยิ่งไปกว่านั้น คุณพ่อจ้าวยังเป็นคนใจกว้างและไม่เคยเบี้ยวค่าจ้างเลย เขาจึงรับสาย “คุณจ้าว” “ม-ไมค์!” เสียงของคุณพ่อจ้าวสั่นเครือเล็กน้อย “ผมให้คนจองตั๋วเครื่องบินให้คุณแล้ว รีบหนีออกไปจากประเทศจีนเดี๋ยวนี้ ไปกบดานที่อื่นก่อน!” ทางด้านของไมค์ถึงกับอึ้งไป แม้แต่บุหรี่ที่คีบไว้ระหว่างนิ้วจะลามมาไหม้ผิวหนังเขาก็ยังไม่รู้สึกตัว เขาถามออกมาด้วยความไม่มั่นใจว่า “เย่เซินฟื้นแล้วงั้นเหรอ?” “ใช่!” คุณพ่อจ้าวกล่าวต่อ “ลูกชายของผมฟื้นแล้ว! เพราะฉะนั้นคุณควรรีบหนีไปซะ! ผมบอกได้แค่ว่า เย่จั๋ว ลูกสาวของเย่เซินไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ! ถ้าคุณไม่ไป เธอจะต้องหาตัวคุณเจอแน่! ถึงตอนนั้น พวกเราจะพินาศกันหมด!” ไมค์หรี่ตาลง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ มันไม่น่าเป็นไปได้ มันเป็นเรื่องที่แทบจะไม่น่าเชื่อเลย เขาไม่คาดคิดเลยว่าในประเทศเล็กๆ อย่างจีนจะมีใครรักษาพิษของเขาได้จริงๆ เพราะการใช้พิษคือความเชี่ยวชาญพิเศษของเขา ยิ่งไปกว่านั้น ขนาดตัวเขาเองยังไม่สามารถถอนพิษของตัวเองได้ แล้วคนจีนจะรักษาได้อย่างไร? “คุณแน่ใจนะว่าลูกชายของคุณฟื้นแล้วจริงๆ?” ไมค์ถามย้ำ “ใช่ ผมมั่นใจ!” คุณพ่อจ้าวป้องปากและพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ตำรวจมาถึงที่นี่แล้ว! คุณรีบหนีไปซะ!” ไมค์ถามอีกครั้ง “สภาพจิตใจของเขาเป็นอย่างไรบ้าง?” “ดีมาก!” ไมค์ขมวดคิ้วมุ่น มันเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?