บทที่ 205: 090: อัดมันให้เละ สไตล์การจัดการแบบพี่เจ๋อ! 4 เย่จั๋วพยักหน้า “หนูทราบแล้วค่ะ” เย่เซินกล่าวต่อ “พรุ่งนี้อาจะไปคุยเรื่องความร่วมมือทางธุรกิจ อาจจะกลับดึกหน่อยนะ” “ค่ะ” ... วันรุ่งขึ้น เย่เซินไปที่บริษัทก่อน หลังจากจัดการธุระที่บริษัทเสร็จเรียบร้อย เขาก็ขับรถไปยังร้านกาแฟที่นัดหมายไว้ เนื่องจากต้องไปเจรจาความร่วมมือ เย่เซินจึงขับรถของบริษัทไป มันคือรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ สีดำ หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็มาถึงร้านอาหารที่นัดไว้ เขาเปิดประตูรถแล้วก้าวลงมา เพื่อแสดงความจริงใจ เย่เซินจึงจงใจมาถึงก่อนเวลา 30 นาที เมื่อเขามาถึง ผู้รับผิดชอบของอีกบริษัทหนึ่งยังมาไม่ถึง เย่เซินสั่งกาแฟหนึ่งแก้ว ขณะที่เขาจิบกาแฟ เขาก็มองออกไปดูทิวทัศน์นอกหน้าต่าง เย่เซินไม่รู้เลยว่าอดีตแฟนสาวของเขาและหวังเฉิงเล่ย แฟนคนปัจจุบันของเธอ กำลังนั่งอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะของเขา! แม้ว่าเขาจะไม่สังเกตเห็นพวกนั้น แต่หลี่อี้อี้กลับสังเกตเห็นเย่เซินในทันที “เขามาทำอะไรที่นี่?” หลี่อี้อี้มองไปทางเย่เซินและขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ เห็นได้ชัดว่าเย่เซินต้องมาที่นี่เพราะเธอแน่ๆ เย่เซินนี่ช่างน่าเบื่อสิ้นดี พวกเขาเลิกกันไปตั้งหลายวันแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ยอมตัดใจ! แบบนี้มันน่าสนุกตรงไหน? มันน่าสะอิดสะเอียนจริงๆ! “ที่รัก คุณพูดถึงใครเหรอ?” หวังเฉิงเล่ยหันไปมองหลี่อี้อี้ หลี่อี้อี้เชิดคางขึ้น “พี่หวัง ดูตรงนั้นสิคะ!” เมื่อเขาเห็นเย่เซิน หวังเฉิงเล่ยก็ขมวดคิ้วทันที “ทำไมไอ้กระจอกนี่ถึงตามหลอกหลอนไม่เลิกนะ! มันไม่รู้หรือไงว่าตอนนี้คุณเป็นผู้หญิงของผมแล้ว?” หลี่อี้อี้ทำปากยื่นแล้วกล่าวต่อ “พี่หวัง อย่าโกรธเลยนะคะ! เดี๋ยวฉันจะไปอธิบายให้เขาเข้าใจเดี๋ยวนี้แหละ!” สีหน้าของหวังเฉิงเล่ยดูแย่มาก “ไปสิ! เสียอารมณ์จริงๆ!” หลี่อี้อี้เดินไปที่ข้างโต๊ะของเย่เซิน เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เย่เซินคิดว่าคนที่เดินมาคือผู้รับผิดชอบของบริษัทคู่ค้า เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็นว่าเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งหน้าจัด นี่มัน... เย่เซินใช้เวลาคิดอยู่นานก่อนจะจำได้ว่านี่คือหลี่อี้อี้ อดีตแฟนสาวของเขา! “มีธุระอะไร?” เย่เซินถาม หลี่อี้อี้มองเย่เซินด้วยสายตาเยาะเย้ย “เลิกเสแสร้งได้แล้ว! เย่เซิน คุณคิดว่าฉันไม่รู้หรือไงว่าคุณหมายความว่ายังไง? ขอบอกไว้เลยนะว่าระหว่างเรามันเป็นไปไม่ได้! เลิกตามตอแยฉันสักทีได้ไหม?” ใบหน้าของเย่เซินเคร่งขรึมลง “คุณเข้าใจผิดแล้ว” “ฉันเข้าใจผิดเหรอ?” หลี่อี้อี้พ่นลมหายใจ “ถ้าฉันเข้าใจผิด คุณจะตามฉันมาที่นี่ทำไม? เป็นผู้ชายแท้ๆ ทำไมไม่มีศักดิ์ศรีบ้างเลย? หนังหนาจริงๆ! มิน่าล่ะถึงได้ยากจนไปตลอดชีวิตแบบนี้!” เย่เซินไม่ใช่คนอ่อนแอที่จะยอมให้ใครมาข่มเหง แต่ตอนนี้เขาอยู่ในร้านกาแฟจึงต้องรักษาภาพลักษณ์ เขาไม่ยอมเสียมาดสุภาพบุรุษด้วยการตะคอกใส่หญิงปากจัดหรอก “หลี่อี้อี้ ฟังให้ดีนะ! ผมไม่ได้มาที่นี่เพราะคุณ! คุณไม่ใช่เทพธิดามาจากสวรรค์ชั้นไหน คุณไม่มีค่าพอให้ผมต้องจดจำมาจนถึงตอนนี้หรอก!” “เหอะ!” ใบหน้าของหลี่อี้อี้เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม “เลิกเสแสร้งเถอะ! อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่!” เย่เซินเคยรักเธอมากขนาดนั้น เขาจะลืมเธอลงง่ายๆ ได้ยังไง? ดังนั้น ท่าทีของเย่เซินในตอนนี้ต้องเป็นการแสดงละครแน่ๆ! หัวใจของหลี่อี้อี้เต็มไปด้วยความรู้สึกเหนือกว่า “ฉันเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้ายนะ อย่าตามฉันมาอีก ไม่อย่างนั้นแฟนฉันไม่ปล่อยคุณไว้แน่!” ในตอนนั้นเอง เย่เซินเห็นผู้รับผิดชอบของอีกบริษัทหนึ่งเดินเข้ามาทางประตู เขาไม่สนใจหลี่อี้อี้อีกต่อไป เขาลุกขึ้นยืนทันทีและทักทาย “ประธานเฉียน” “ประธานเย่ ยินดีที่ได้พบครับ” เย่เซินกล่าวต่อ “คุยเรื่องความร่วมมือที่ห้องโถงคงไม่ค่อยสะดวก เราไปที่ห้องส่วนตัวกันเถอะ บริกรครับ ที่นี่มีห้องส่วนตัวไหม?” “มีครับ เชิญทั้งสองท่านตามผมมาเลยครับ” ทั้งสองคนเดินตามบริกรไปยังห้องส่วนตัว ทิ้งให้หลี่อี้อี้ยืนอึ้งอยู่กับที่ นี่มันเรื่องอะไรกัน? ถ้าเธอฟังไม่ผิด ชายคนเมื่อครู่เรียกเย่เซินว่า ประธานเย่ ใช่ไหม? หรือว่าเย่เซินจะกลายเป็นคนรวยไปแล้ว? หลี่อี้อี้ลอบกลืนน้ำลาย จากนั้นเธอก็จำได้ว่าสูทที่เย่เซินสวมอยู่นั้นเป็นเสื้อผ้าแบรนด์เนม ซึ่งราคาไม่ต่ำกว่า 18,000 หยวนแน่นอน หวังเฉิงเล่ยก็มีสูทที่ดูเหมือนกันเป๊ะอยู่ชุดหนึ่ง ปกติเขาหวงมันมากจนไม่กล้าหยิบมาใส่เลยด้วยซ้ำ! หลี่อี้อี้เดินกลับไปที่ที่นั่งของตัวเองอย่างเหม่อลอย “ที่รัก คุณมาแล้ว” หวังเฉิงเล่ยไม่เห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ เขาเอื้อมมือไปโอบเอวหลี่อี้อี้ เมื่อมองดูมืออันอวบอ้วนของหวังเฉิงเล่ย แล้วนึกถึงเย่เซินที่สวมสูทดูดีเมื่อครู่ หลี่อี้อี้ก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันที เธอทิ้งเย่เซินไปเพราะเขาจนเกินไป แต่ในตอนนี้เมื่อเย่เซินกลายเป็นประธานเย่ แน่นอนว่าเธอต้องกลับไปอยู่ข้างกายเย่เซินให้ได้!