Chapter 779: ความตื่นตะลึง “เฮ้ย อะไรกันเนี่ย!” หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยทำตัวไม่ถูก เขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี คนเราจะเปลี่ยนท่าทีได้เร็วขนาดนี้เชียวหรือ? นั่นมันไม่ใช่สิ่งที่แกพูดไว้เมื่อครู่ไม่ใช่เรอะ! พูดตามตรง แม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกอึ้งจนทำอะไรไม่ถูก การหักมุมที่เกิดขึ้นกะทันหันจนเกือบจะทำให้เขาเสียหลักล้มลงไป เป็นเพราะฐานะของผู้หญิงคนนี้งั้นหรือ? หรือเป็นเพราะเธอหน้าตาสวยกันแน่? เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าท่านนายกเทศมนตรีจะมีนิสัยมักมากในกาม! “มัวยืนบื้ออะไรอยู่? เร็วเข้าสิ!” นายกเทศมนตรีคำรามลั่นเมื่อเห็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยยังคงยืนตะลึงไม่ขยับไปไหน เหงื่อเย็นเฉียบไหลซึมไปทั่วแผ่นหลังของเขา ผู้หญิงคนนี้มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะอยู่ในระดับสูงสุดของอาณาจักรดวงดาว ตามที่นายการ์แลนด์ได้กล่าวไว้ แม้จะไม่ได้อยู่ระดับนั้นจริงๆ แต่ก็น่าจะใกล้เคียงมาก เขาไม่มีทางแบกรับความเสี่ยงหากทำให้เธอโกรธได้ พวกเขาไม่เห็นหรือไงว่าแม้แต่ผู้นำตระกูลยังไม่กล้าโผล่หัวมาด้วยตัวเองเลย! หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยได้สติหลังจากถูกตะคอก ใบหน้าของเขาซีดเผือด แต่ในฐานะที่เขาเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของเมืองมานานหลายปี เขารู้ดีว่าควรทำอย่างไร จึงรีบคุกเข่าลงทันที! “น-นายหญิง ข้าเองที่เป็นคนเคาะประตู ต้องขออภัยหากการกระทำของข้าทำให้ท่านไม่พอใจ” หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยกล่าวพร้อมกับก้มหัวลงต่ำ เหตุผลเดียวที่ทำให้นายกเทศมนตรีเปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหันได้ขนาดนี้ ก็มีเพียงเรื่องฐานะที่ไม่ธรรมดาของผู้หญิงคนนี้เท่านั้น หากไม่ใช่เพราะเหตุผลนั้น ต่อให้นายกเทศมนตรีเปลี่ยนท่าทีเพียงเพราะเธอสวยจริง เขาก็คงถูกตระกูลไรอันไล่ออกหรือประหารชีวิตไปแล้วฐานทำให้ตระกูลเสื่อมเสียชื่อเสียง ถนนทั้งสายตกอยู่ในความเงียบงันเมื่อหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยคุกเข่าลง เสียงเดียวที่พอจะได้ยินคือความวุ่นวายจากตึกแถวใกล้ๆ ผู้คนที่เตรียมตัวรอชมการต่อสู้กลางถนนต่างตกตะลึง คนจากสำนักงานนายกเทศมนตรีเพิ่งจะตัดสินใจคุกเข่าลงน่ะหรือ? ตอนแรกยังทำตัวกร่างอยู่เลย แต่จู่ๆ กลับคุกเข่าต่อหน้าเธอ นี่มันเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดจริงๆ! “เอ๊ะ...” คลีโอเฝ้ามองเหตุการณ์จากชั้นสองของอาคารประเมิน เธอรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก เกิดอะไรขึ้นกันแน่? หญิงสาวผมบลอนด์คนนั้นเป็นใครกัน ถึงขนาดทำให้นายกเทศมนตรีต้องสั่งให้ลูกน้องคุกเข่า? หรือว่าเธอจะเป็นยอดฝีมืออาณาจักรดวงดาวด้วยอีกคน? ต้องใช่แน่ๆ! จะมีคำอธิบายอื่นนอกจากนี้อีกหรือ? คลีโอรู้สึกเย็นวาบหลังจากประเมินสถานการณ์ เธอเคยเห็นหญิงสาวผมบลอนด์คนนั้นที่ดูเหมือนจะเป็นพนักงานในร้านของซูผิงมาก่อน หญิงสาวคนนั้นสร้างความประทับใจให้เธออย่างลึกซึ้ง แม้ว่าเธอจะดูโกรธเคืองเล็กน้อยก็ตาม “เธอเป็นยอดฝีมืออาณาจักรดวงดาวด้วยงั้นเหรอ?” ลิลลี่เองก็อึ้งไม่แพ้กัน เธอไม่คิดเลยว่าร้านเล็กๆ แห่งหนึ่งจะมีผู้เชี่ยวชาญระดับอาณาจักรดวงดาวถึงสองคน มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว! นอกเหนือจากพวกเธอ ผู้คนบนถนนเริ่มได้สติ ไม่มีใครที่นี่เป็นคนโง่ พวกเขาพอจะเดาเหตุผลออกในเวลาไม่นาน หากหญิงสาวผมบลอนด์คนนั้นไม่มีระดับพลังที่สูงส่ง ทำไมหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยต้องคุกเข่าและกล่าวขอโทษ? ชายคนนั้นคือตัวแทนเกียรติยศของเมืองวอฟเฟตต์! เมืองวอฟเฟตต์อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลไรอัน ดังนั้นเกียรติยศของตระกูลไรอันจึงอยู่ในความเสี่ยง! “ฉันนึกว่าพวกเขามาเพื่อทวงถามคำอธิบายเสียอีก...” “คุณพระช่วย นี่มันเหมือนกับพวกเขากำลังขอร้องให้ยกโทษให้มากกว่า!” “ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น? ร้านนี้มีแบ็คที่ทรงอิทธิพลขนาดนั้นเชียวหรือ?” ทุกคนกระซิบกระซาบกันด้วยความตกใจ พวกเขาเคยคิดมาตลอดว่าตระกูลไรอันคือเจ้าเมืองของเรอา แต่ตอนนี้พวกเขากลับพบว่ายังมีเจ้าเหนือหัวที่อยู่เหนือกว่าพวกเขาขึ้นไปอีก! “พวกแกมารบกวนฉันจริงๆ ถ้าทำแบบนี้อีกรอบหน้า อย่าหวังว่าจะได้หายใจต่อเลย” โจอันนากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามและกดดัน หัวใจของหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยเต้นรัว เหงื่อเย็นหยดลงจากหน้าผาก เขาเร่งคุกเข่าและโขกหัวลงกับพื้นทันที การโขกหัวต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรดวงดาวไม่ใช่เรื่องน่าอายหรอก ยิ่งไปกว่านั้น นายกเทศมนตรีเป็นคนสั่งให้เขาคุกเข่าเอง หากถูกตำหนิขึ้นมา นายกเทศมนตรีก็ต้องรับผิดชอบร่วมกับตระกูลไรอันอยู่ดี “ไสหัวไปให้พ้นและเลิกทำตัวน่าขายหน้าได้แล้ว” นายกเทศมนตรีคำรามสั่งทันที เขาไม่รู้สึกยินดีนักกับเสียงซุบซิบเหล่านั้น ท้ายที่สุดแล้วเขาถูกส่งมาที่นี่เพื่อเจรจาตกลงกับอีกฝ่าย แต่เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันนี้กลับทำให้ตระกูลไรอันต้องอับอายขายหน้า เขาคงไม่ทำตัวแบบนี้หากไม่ใช่เพราะสิ่งที่การ์แลนด์พูดไว้ เพราะหากหญิงสาวคนนี้เป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดของอาณาจักรดวงดาวจริงๆ และเขาดันไปทำให้เธอขุ่นเคือง ตระกูลไรอันก็คงโยนความผิดทั้งหมดมาที่เขาและลงโทษเขาอยู่ดี! มันเป็นสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาแค่เกลียดที่ต้องเป็นคนที่ถูกส่งมาจัดการเรื่องนี้ ในบรรดาทุกที่บนโลก ทำไมเจ้าถึงต้องมาเปิดร้านในเมืองของข้าด้วยนะ? หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยเงียบกริบเมื่อนายกเทศมนตรีสั่ง แต่เขาก็ไม่กล้าแสดงความไม่พอใจใดๆ ได้แต่ถอยหลังออกไปทั้งที่ยังคุกเข่าอยู่ “ขออภัยที่ลูกน้องของข้าขาดความยั้งคิด นายหญิง ข้าเป็นนายกเทศมนตรีของเมืองวอฟเฟตต์ เรามาที่นี่เพื่อมาซ่อมถนนเป็นหลัก” นายกเทศมนตรีกล่าวอย่างนอบน้อม ผู้สังเกตการณ์บนถนนต่างพากันจิ๊จ๊ะเมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายคนนี้ถือว่ามีไหวพริบไม่เบา มาซ่อมถนนงั้นรึ? ชัดเจนว่าพวกเขามาเพื่อเจรจา แม้จะต้องทนรับความอับอายจากการคุกเข่าไปแล้ว เขาก็ยังอ้างว่ามาซ่อมถนน ซึ่งหมายความว่าพวกเขาไม่ได้มาในนามของตระกูลไรอัน ถ้าเป็นอย่างนั้น ความน่าอับอายที่เกิดขึ้นก็จะไม่พ่วงไปถึงตระกูลไรอัน เป็นความจริงที่ว่าไม่มีใครสามารถก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงๆ ได้ด้วยกำลังโดยปราศจากสมอง พวกที่ใช้แต่กำลังก็เป็นเพียงพวกมุทะลุดุดัน หากผู้ปกครองโลกใช้วิธีนั้น อาณาจักรคงล่มสลายไปนานแล้ว พละกำลังเป็นเพียงเรื่องรองลงมาจากสติปัญญาเท่านั้น โจอันนาเงยหน้าขึ้นและกล่าวด้วยความรังเกียจ “ถ้าพวกแกมาซ่อมถนน ก็ซ่อมไปสิ จะมาพ่นเรื่องไร้สาระอะไรใส่ฉัน?” พวกนี้คิดจะมาหลอกฉันงั้นรึ? ในฐานะเทพสงครามแห่งสุสานกึ่งเทพ เธอไม่เพียงแต่เป็นนักรบ แต่ยังเป็นผู้ที่มีอำนาจล้นเหลือ เธอเห็นทะลุปรุโปร่งแล้วว่าคนพวกนี้กำลังคิดอะไรอยู่ เธอรู้ทันทีว่าทำไมพวกเขาถึงโผล่มาตอนที่เธอเปิดประตู หลังจากที่เธอได้รับรู้เรื่องการต่อสู้ของซูผิงก่อนหน้านี้ และซูผิงก็ได้แนะนำโลกภายนอกให้เธอรู้จัก เธอจึงพอเข้าใจสภาพแวดล้อมในปัจจุบันบ้างแล้ว เมื่อรวมกับการคาดเดาและวิจารณญาณของเธอเอง เธอจึงมองออกว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป “เอ่อ...” นายกเทศมนตรีอึ้งไปกับคำตอบของหญิงสาวหน้าตาสวยงามผู้นี้ รู้สึกว่าความหยาบคายนั้นช่างไม่เข้ากับใบหน้าของเธอเลย เด็กสาวแบบนี้ไม่ควรจะเป็นกุลสตรีที่อ่อนหวานหรอกหรือ? ทำไมเธอถึงให้ความรู้สึกเหมือนเป็นผู้ชายแบบนั้น? เมื่อข้ออ้างถูกมองออก นายกเทศมนตรีจึงตอบกลับด้วยการส่งกระแสจิตขณะที่ยังคงท่าทีนอบน้อม “เอ่อ นายหญิง พวกเรามาในฐานะตัวแทนของตระกูลไรอัน เราอยากทราบว่าเราต้องทำอย่างไรถึงจะยุติความบาดหมางและท่านจะยอมปล่อยตัวคุณการ์แลนด์ออกมา?” แน่นอนว่าเขาไม่อาจปล่อยให้คนอื่นได้ยินคำขอร้องของเขา “ยุติความบาดหมาง? พวกแกต้องรอให้บอสของฉันกลับมาเสียก่อน ฉันตัดสินใจเรื่องนี้ไม่ได้” โจอันนากล่าวอย่างเฉยเมย จากนั้นเธอก็หันหลังกลับและปิดร้าน ก่อนจะพูดทิ้งท้ายว่า “ซ่อมถนนไปเดี๋ยวนี้ อย่าให้มันมาขัดขวางธุรกิจของฉัน! อีกอย่าง อย่ากลับมาสร้างปัญหาไร้สาระอีก!” ปัง สิ้นเสียงเธอก็ปิดร้านลง นายกเทศมนตรียืนอยู่ที่หน้าร้านด้วยความงุนงง เธอตัดสินใจไม่ได้งั้นรึ? ต้องรอถามบอส? ยังมีคนที่แข็งแกร่งกว่าหญิงสาวอาณาจักรดวงดาวคนนั้นอีกคนงั้นรึ? เป็นชายหนุ่มที่จับตัวการ์แลนด์ในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ หรือเป็นคนที่ยังไม่ปรากฏตัวกันแน่? ยิ่งคิด นายกเทศมนตรีก็ยิ่งตกตะลึง เขาจำต้องรายงานข่าวสุดสะพรึงนี้กลับไปยังตระกูลทันที นายกเทศมนตรีเห็นแววตาที่สิ้นหวังของการ์แลนด์ในจังหวะที่ประตูถูกปิดลง เขายิ้มอย่างขมขื่นและรู้ตัวว่าทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายพังไม่เป็นท่า การ์แลนด์คงต้องถูกขังอยู่ในร้านต่อไปอีกสักพัก นายกเทศมนตรีหันไปสั่งเพื่อนร่วมงานระดับชะตากรรมทั้งสองคน “ไปแจ้งฝ่ายก่อสร้างให้ซ่อมถนนให้เสร็จก่อนรุ่งสาง ข้าจะกลับไปก่อน” พวกเขารีบรับคำสั่งด้วยความเคารพอย่างสูงสุด แม้จะอยู่ในระดับเดียวกัน แต่นายกเทศมนตรีได้เข้าสู่ระยะก้าวหน้าและเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอำนาจใหญ่ในตระกูลไรอัน พวกเขาจึงต้องให้ความเคารพเขา “เจ้าอยู่ที่นี่และร่วมมือกับฝ่ายก่อสร้าง อย่าให้ใครอู้งาน” นายกเทศมนตรีสั่งหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย เขาตบไหล่หัวหน้าหน่วยราวกับปลอบใจหลังจากพูดจบ หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยร่ำไห้อยู่ในใจ ลูกน้องที่ซื่อสัตย์มักจะเป็นแพะรับบาปชั้นดีเสมอ “รับทราบขอรับ ท่านนายก” เขาตอบรับด้วยความนอบน้อม ไม่กล้าแสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา ทุกคนที่ยังอยู่บนถนนต่างยังคงตกตะลึงหลังจากนายกเทศมนตรีและคณะจากไป พวกเขาไม่คิดเลยว่านายกเทศมนตรีจากตระกูลไรอันจะเดินจากไปง่ายๆ แบบนั้น ดูเหมือนว่าการเจรจาจะล้มเหลวไม่เป็นท่า “ร้านปิดไปก่อนหน้านี้แล้ว” “พวกเขาไม่ให้เกียรติตระกูลไรอันเลยสักนิด ไม่เชิญให้เข้าไปในร้านด้วยซ้ำ” “ไม่รู้ว่าตระกูลไรอันจะทำอย่างไรต่อไป ร้านเล็กๆ แห่งนี้มีผู้เชี่ยวชาญอาณาจักรดวงดาวถึงสองคน แม้แต่ตระกูลไรอันก็คงไม่อยากหาเรื่องพวกเขาทั้งที่รู้อยู่เต็มอก มันไม่สมเหตุสมผลเลย!” “นั่นสิ! การต่อสู้มีแต่เสียกับเสีย การปะทะกันของระดับอาณาจักรดวงดาวจะทำให้ดาวทั้งดวงปั่นป่วน!” ชายชราหลายคนที่เติบโตมาบนดาวดวงนี้รู้สึกกังวลอย่างเห็นได้ชัด การต่อสู้ระดับนั้นเปรียบเสมือนสงครามนิวเคลียร์ในยุคดึกดำบรรพ์ของโลกมนุษย์ ซึ่งประชาชนทั่วไปต่างหากที่จะต้องเป็นฝ่ายรับเคราะห์ในท้ายที่สุด ทางด้านนอกร้าน— มีอาตกตะลึงเมื่อเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นตรงหน้า โจอันนาเป็นนักรบระดับอาณาจักรดวงดาวงั้นรึ? มิน่าล่ะถึงได้อัดฉันยับเยินในการประลองเสมือนจริง! เมื่อนึกถึงวิธีการของระดับอาณาจักรดวงดาว เธอก็สามารถจัดการกับเธอได้ง่ายๆ แม้ว่าจะมีระดับพลังเท่ากันก็ตาม! ความรู้สึกขุ่นเคืองในใจหายวับไปทันที เธอเคยคิดมาตลอดว่าเธอพ่ายแพ้ให้กับคนที่ระดับพลังเท่ากัน แต่การที่ยอดฝีมืออาณาจักรดวงดาวอัดเธอจนสะบักสะบอมแบบนั้นก็ฟังดูสมเหตุสมผลกว่ามาก ฉันรู้อยู่แล้วว่าฉันไม่มีทางแพ้หมดรูปให้คนที่ระดับเท่ากันได้หรอก มีอาคิด พลันนั้นเธอก็รู้สึกอยากจะสู้กับเธออีกครั้ง นับเป็นความฝันของใครหลายๆ คนที่จะได้มีโอกาสประมือกับยอดฝีมือระดับนั้น นั่นจะทำให้เธอสามารถยกระดับวิชาของเธอได้มากขึ้น เจ้าของร้านก็เป็นระดับอาณาจักรดวงดาวด้วยรึ? ร้านนี้ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ มิน่าล่ะเขาถึงไม่ไว้หน้าเลนก่อนหน้านี้ แปลกจริง บอสเกลียดตระกูลไรอันเพราะเรื่องนั้นหรือเปล่านะ? มีอาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจเมื่อความคิดนั้นผุดขึ้นมา เลนพยายามปกป้องเธอเพื่อหวังจะเอาชนะใจเธอ เธอคงรู้สึกผิดแน่หากซูผิงต้องมาผิดใจกับตระกูลไรอันเพราะการปะทะคารมครั้งนั้น ฉันควรทำยังไงดี? พรุ่งนี้ค่อยไปถามเขาดีกว่า ไม่รู้ว่าเขาจะยอมพูดเรื่องนี้ไหมนะ... มีอาคิด เธอพร้อมที่จะทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการแก้ปัญหาหากเรื่องราวเป็นแบบนั้นจริงๆ ในเวลาเดียวกัน— นายกเทศมนตรีได้รายงานข่าวให้นายท่านตระกูลไรอันทราบ สมาชิกตระกูลทุกคนเงียบกริบเมื่อได้ยินถึงการปรากฏตัวของยอดฝีมืออาณาจักรดวงดาวอีกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อนายกเทศมนตรีรายงานว่าบุคคลนั้นน่าจะอยู่ในระดับสูงสุดของอาณาจักรดวงดาว ตามที่การ์แลนด์กล่าวไว้ นั่นเป็นข่าวที่น่าตกตะลึงจริงๆ! ตระกูลไรอันเงียบสนิท เหล่าผู้นำตระกูลต่างพูดไม่ออกเมื่อได้รับข่าวนี้ พวกสายเหยี่ยวที่เคยส่งเสียงดังว่าจะทำสงครามกับทางร้านเพื่อแสดงอำนาจตระกูลต่างพากันปิดปากเงียบ หนึ่งในยอดฝีมืออาณาจักรดวงดาวสองคนนั้นได้ต่อสู้กับการ์แลนด์ ชายชราในชุดขาว และแขกคนอื่นๆ ก่อนจะจับตัวการ์แลนด์ไว้ในท้ายที่สุด มีความเป็นไปได้สูงมากที่ยอดฝีมือคนนั้นจะอยู่ระดับสูงสุดของอาณาจักรดวงดาว! ทำไมตัวประหลาดระดับนี้ถึงได้ย้ายมาอยู่ที่เรอากัน?