Chapter 2181

Published Apr 3, 2026, 08:00 PM

**บทที่ 2181: ร่างทดลองหมายเลขหนึ่ง** ในจังหวะที่บทสนทนากำลังดำเนินไปอย่างเข้มข้น เสียงกรีดร้องของโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของหลี่เปี่ยวฮั่นก็ดังแทรกขึ้นมา ในคราแรกเขามีทีท่าจะเมินเฉยไม่รับสาย ทว่าเมื่อเหลือบเห็นชื่อผู้โทรที่เป็นถึงรองประธานชมรมมวยของเขา จิตสังเหรณ์ก็บอกทันทีว่าหากไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย อีกฝ่ายย่อมไม่กล้าโทรมาขัดจังหวะสำคัญเช่นนี้ “รับสายก่อนเถอะ เรื่องอาหารมื้อนี้เอาไว้คุยกันทีหลัง” อันเจี้ยนเหวินโบกมือเป็นสัญญาณอนุญาตด้วยท่าทีสุขุม “เป็นสายจากเกาหลู่ทง รองประธานชมรมน่ะครับ” หลี่เปี่ยวฮั่นเอ่ยรายงานก่อนจะกดรับสายด้วยน้ำเสียงขรึม “ว่าไง? มีเรื่องอะไร?” “ลูกพี่เปี่ยวฮั่น... มีคนมาบุกถล่มชมรมครับ...” เสียงของเกาหลู่ทงพึมพำมาตามสายด้วยความหดหู่และอับอายอย่างถึงที่สุด ในฐานะรองประธานชมรมมวยที่เกรียงไกร การถูกข่มขวัญถึงถิ่นเช่นนี้หากข่าวแพร่ออกไปคงกลายเป็นเรื่องตลกขบขันไปทั้งมหาลัย “มีคนมาหาเรื่อง? ใครกัน?” หลี่เปี่ยวฮั่นชะงักไปครู่หนึ่ง “มีคนกล้ามาท้าทายชมรมมวยของเราเชียวหรือ? เรื่องแค่นี้ไม่ต้องมารายงานผม สั่งสอนมันให้เข็ดหลาบก็สิ้นเรื่อง!” “แต่ว่า...” เกาหลู่ทงก้มมองแขนที่บิดเบี้ยวผิดรูปของตนพลางถอนใจ “จะสั่งสอนมันยังไงล่ะครับ...” “เกิดอะไรขึ้น? หรือว่าไอ้คนที่มาหาเรื่องมันมีเบื้องหลังที่น่ากลัว?” หลี่เปี่ยวฮั่นขมวดคิ้วถาม “ไม่ใช่ครับ... แขนของผมถูกมันบดขยี้จนแหลกไปแล้ว แถม ‘สี่จตุรเทพ’ ของชมรมเราก็ถูกมันซัดจนหมอบราบคาบแก้วแบบไม่ทันตั้งตัวเลยสักคน...” เกาหลู่ทงเอ่ยพร้อมรอยยิ้มขื่นขม “ว่าไงนะ!” หลี่เปี่ยวฮั่นอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง “ใครมันจะหนังเหนียวและอำมหิตปานนั้น? เป็นคนจากชมรมอื่นหรือเปล่า?” “ไม่ใช่ครับพี่เปี่ยวฮั่น จำไอ้เด็กปีหนึ่งที่ไปฟ้องครูฝ่ายปกครองเรื่องพวกเราได้ไหมครับ?” “จำได้ ที่นายเพิ่งพาลูกน้องไปรุมสกรัมจนมันเข้าโรงพยาบาลไปไม่ใช่รึไง? ทำไม หรือว่ามันไปตามใครมาล้างแค้น?” หลี่เปี่ยวฮั่นขมวดคิ้วมุ่น เขาเคยตรวจสอบประวัติของเจ้าจ้าวเซิ่งจื่อมาแล้ว มันเป็นเพียงเด็กบ้านนอกไร้หัวนอนปลายเท้า แล้วจะไปหาคนเก่งกาจขนาดนั้นมาจากไหน “ใช่ครับ คนที่มันพามาแปลกพิสดารมาก...” เกาหลู่ทงกล่าวต่อ “พี่เปี่ยวฮั่นครับ มันไม่ใช่แค่จะมาสั่งสอนผม แต่มันยังขู่เรียกเงินค่าทำขวัญอีกหนึ่งล้านด้วย!” “หนึ่งล้าน! มันกล้าอ้าปากขอเงินล้านเชียวรึ? ฉัน—หลี่เปี่ยวฮั่น—มีแต่จะไปขูดรีดคนอื่น แต่นี่กลับถูกไอ้กระจอกที่ไหนไม่รู้มาเรียกค่าไถ่ถึงที่!” หลี่เปี่ยวฮั่นแผดคำรามด้วยโทสะที่พุ่งพล่าน แต่เพียงครู่เดียวเขาก็พยายามสงบสติอารมณ์ “เสี่ยวเกา บอกมาซิว่าจ้าวเซิ่งจื่อมันไปขุดเอาใครมาเป็นพวก?” “ผมก็ไม่ทราบครับ หน้าตามันดูเหมือนนักเรียนทั่วไป แต่ไม่คุ้นหน้าเลย น่าจะเป็นเด็กปีหนึ่งเหมือนกัน ไม่ใช่พวกขาใหญ่จากสำนัก *Ancient Martial Arts* เจ้าอื่นในโรงเรียนแน่ๆ” เกาหลู่ทงยังคงพอมีไหวพริบ เขาจดจำรายชื่อบุคคลที่ห้ามตอแยอย่างจวงเหนี่ยวต้าวหรือโหยวพานหูไว้ขึ้นใจ แต่คนตรงหน้าเขานี้กลับเป็นใบหน้าที่แปลกประหลาด “แต่ผมแอบถ่ายรูปมันเอาไว้แล้ว เดี๋ยวผมจะส่งไปให้พี่ดู...” “เออ! รอฉันแป๊บ เดี๋ยวฉันจะรีบไปจัดการเอง!” หลี่เปี่ยวฮั่นเดิมทีตั้งใจจะเอาอกเอาใจอันเจี้ยนเหวินเพื่อปูทางให้อนาคต แต่เมื่อเกิดเหตุอาเพศขึ้นที่ชมรม เขาจึงไม่อาจอยู่นิ่งเฉยได้ หลังจากวางสาย เขาจึงหันไปเอ่ยอย่างนอบน้อม “พี่เหวินครับ พอดีทางชมรมมวยของผมเกิดปัญหานิดหน่อย...” “หืม? เกิดเรื่องอะไรขึ้นล่ะ?” อันเจี้ยนเหวินถามเลียบเคียง “เรื่องมันเป็นอย่างนี้ครับ...” หลี่เปี่ยวฮั่นเริ่มถ่ายทอดเรื่องราวการบีบบังคับซื้อขายในรั้วโรงเรียน รวมถึงการสั่งสอนจ้าวเซิ่งจื่อจนนำมาสู่เหตุการณ์ที่มีคนบุกมาทวงแค้นถึงประตูบ้าน “รองประธานเกาหลู่ทงของนายน่ะ เท่าที่ฉันรู้ แม้จะยังไม่ถึงระดับ *Golden Class* แต่ทักษะทางกายภาพของเขาก็เข้าขั้นไร้เทียมทานในระดับใกล้เคียงกันไม่ใช่หรือ?” อันเจี้ยนเหวินตั้งข้อสังเกต “ใช่ครับ...” หลี่เปี่ยวฮั่นพยักหน้าเห็นพ้อง “เขาเป็นคนที่ผมไว้ใจที่สุดและเพาะบ่มมากับมือ ผมเองก็อยากจะรู้นักว่ามันเป็นใครถึงได้เก่งกาจถึงเพียงนี้...” “นายจัดการเองไหวไหม?” “คงต้องดูฝีมือมันก่อน...” ทันทีที่คำพูดหลุดจากปาก เสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังขึ้น หลี่เปี่ยวฮั่นรีบเปิดดูรูปถ่ายที่ถูกส่งมา ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเป็นซีดเผือดราวกับเห็นภูตผี! “มีอะไร?” อันเจี้ยนเหวินถามทันควันเมื่อเห็นท่าทีที่ผิดปกติ “พี่เหวิน... ไอ้หมอนี่มันคือ หลินอี้!” หลี่เปี่ยวฮั่นริมฝีปากสั่นระริก เขาไม่คาดคิดเลยว่าพญามัจจุราชที่บุกไปอาละวาดที่ชมรมของเขาก็คือชายที่ชื่อหลินอี้! “อะไรนะ! หลินอี้รึ?” อันเจี้ยนเหวินฉวยโทรศัพท์ไปดู และภาพที่ปรากฏก็คือหลินอี้จริงๆ! ใบหน้าของอันเจี้ยนเหวินมืดครึ้มลงในทันที แม้แต่ตัวเขาเองยังไม่อยากจะต่อกรกับหมอนี่ แล้วนับประสาอะไรกับหลี่เปี่ยวฮั่น! “ดูท่าครั้งนี้ผมจะเตะเข้าโหม่งหินโสโครกเข้าให้แล้ว...” หลี่เปี่ยวฮั่นยิ้มขื่น “พี่เหวิน ไอ้หลินอี้นั่นมันเรียกเงินตั้งล้านนึง ผมจะทำยังไงดี...” “หลินอี้เป็นพวกพูดจริงทำจริง ถ้าไม่ให้ตามที่มันขอ เกรงว่าจุดจบจะไม่สวยแน่!” อันเจี้ยนเหวินแค่นยิ้มอย่างขมขื่น “นายต้องจัดการเรื่องนี้ให้ดี ไม่อย่างนั้นเรื่องใหญ่ตามมาแน่...” “เจี้ยนเหวิน เมื่อกี้แมงป่องเพิ่งจะรายงานไม่ใช่หรือว่าร่างทดลองหมายเลข 01 รุ่นล่าสุดของศาสตราจารย์เพิ่งจะเสร็จสมบูรณ์? มันสามารถต้านทานระดับนภาได้ชั่วครู่ด้วยซ้ำ ทำไมเราไม่ลองส่งมันไปทดสอบสนามจริงดูล่ะ? หลินอี้คนนั้นอยู่แค่ระดับปฐพีช่วงกลาง แต่ร่างทดลองของเราแข็งแกร่งกว่านั้นมาก...” อันหมิงเยว่ที่นั่งฟังอยู่นานเสนอขึ้น “นั่นสิ! ฉันลืมไปได้ยังไง!” อันเจี้ยนเหวินตบหน้าขาฉาด “ไม่ต้องกังวลไปเปี่ยวฮั่น เรื่องนี้ฉันจะช่วยนายจัดการเอง! ฉันมีร่างทดลอง 01 รุ่นล่าสุด มันอึดทนทานกว่ารุ่นก่อนๆ มาก สามารถรับการโจมตีจากระดับนภาช่วงต้นได้ถึงสองกระบวนท่า และสามารถสังหารพวกที่ต่ำกว่าระดับปฐพีช่วงต้นได้อย่างง่ายดาย สำหรับระดับปฐพีช่วงกลางถึงช่วงปลาย มันก็สามารถสู้ตายถวายหัวจนตกตายตามกันไปได้ ส่วนพวกระดับปฐพีช่วงปลายยอดสุดขึ้นไป แม้จะยังสังหารไม่ได้ในตอนนี้ แต่ก็ถ่วงเวลาเอาไว้ได้นานพอสมควรเลยทีเดียว...” “เช็ดเข้! สุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอครับ?” หลี่เปี่ยวฮั่นลิงโลดด้วยความยินดี หลินอี้เป็นเพียงระดับปฐพีช่วงกลาง! ต่อให้ร่างทดลองหมายเลข 01 จะฆ่ามันไม่ได้ แต่มันก็น่าจะยันเสมอจนหลินอี้ต้องล่าถอยไปเอง แค่นี้ก็เพียงพอจะรักษาหน้าของเขาไว้ได้แล้ว! ความจริงแล้วหลี่เปี่ยวฮั่นก็ไม่ได้อยากจะก้มหัวให้หลินอี้เท่าไหร่นัก แม้อันเจี้ยนเหวินจะเคยเตือนเรื่องความเก่งกาจของอีกฝ่าย แต่เมื่อมีอาวุธลับที่ทรงพลังขนาดนี้อยู่ในมือ มีหรือที่เขาจะยอมรามือ “ใช่ ในทางทฤษฎีแล้วร่างทดลองนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ถ้าดูท่าจะสู้หลินอี้ไม่ได้จริงๆ ก็อย่าไปฝืน ให้เงินมันไปซะ” อันเจี้ยนเหวินกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “รอให้ยาเสร็จสมบูรณ์กว่านี้ เรายังมีโอกาสเล่นงานมันอีกเหลือเฟือ ไม่ต้องรีบร้อน!” “ตกลงครับ ขอบคุณมากครับพี่เหวิน!” หลี่เปี่ยวฮั่นซาบซึ้งใจยิ่งนัก เดิมทีเขานึกว่าต้องคลานไปขอโทษหลินอี้เสียแล้ว แต่สถานการณ์กลับพลิกผันเมื่ออันเจี้ยนเหวินยื่นมือเข้ามาช่วยพร้อมส่งยอดฝีมือมาให้ “ไม่ต้องขอบใจหรอก พวกเราลงเรือลำเดียวกันแล้ว!” อันเจี้ยนเหวินโบกมือ “แมงป่อง ไปเตรียมร่างทดลองหมายเลข 01 รุ่นล่าสุดออกมา สะกดจิตมันให้เชื่อฟังคำสั่งของหลี่เปี่ยวฮั่นซะ!” “รับทราบครับ!” แมงป่องก้าวออกมาพร้อมขานรับคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “พี่เหวินครับ มื้อค่ำวันนี้คงต้องยกยอดไปก่อน ไว้โอกาสหน้าผมจะจัดหนักให้พี่แน่นอนครับ” หลี่เปี่ยวฮั่นกล่าวทิ้งท้ายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง... (โปรดติดตามตอนต่อไป)

React

Discussion