บทที่ 2192: ผมให้คุณ “จริงสิ จ้าวฉีคุน คนของตระกูลจ้าวที่เคยร่วมทดสอบในวังเหมันต์พร้อมกับอวี่ซานน่ะ ช่วงหลายวันมานี้หายหัวไปไหนเสียล่ะ ทำไมผมถึงไม่เห็นเขาเลย?” หลินอี้เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย อันที่จริง ในช่วงงานชุมนุมตระกูลซ่อนเร้น (Hidden House Summit) หลินอี้ไม่เห็นแม้แต่เงาของจ้าวฉีคุน ทว่าเขาก็ไม่อยากเปิดเผยความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างตนกับอีกฝ่าย จึงจดจำความสงสัยนั้นไว้ในใจ ทว่าหลังจากจบงาน จ้าวฉีคุนก็ยังคงไร้การติดต่อ ซึ่งนับว่าผิดปกติอย่างยิ่ง ชวนให้สงสัยนักว่าหมอนั่นหายสาบสูญไปอยู่ที่ใดกันแน่? เมื่อสบโอกาสเห็นจ้าวฉีปิงอยู่ตรงหน้า เขาจึงแสร้งถามออกไปอย่างไม่ใส่ใจนัก “จ้าวฉีคุน...” ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้ แววตาของจ้าวฉีปิงสั่นไหวอย่างมีเลศนัยชั่วครู่ ก่อนจะรีบส่ายหน้าเป็นพัลวัน “ผมเองก็ไม่ได้เจอเขามานานแล้วเหมือนกัน ลูกพี่หลินอี้... คุณมีธุระด่วนอะไรกับเขารึเปล่าครับ?” “ก็แค่ถามดู เห็นว่าตอนทดสอบ หมอนั่นร่วมมือกับอวี่ซานคอยดักเล่นงานผมอยู่เรื่อย กะว่าจะหาเวลาสั่งสอนให้เข็ดหลาบเสียหน่อย” หลินอี้ตอบปัดไปพร้อมรอยยิ้มเย็น “อ้อ...” จ้าวฉีปิงลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ตราบใดที่ไม่ใช่การมาหาเรื่องเขาก็พอแล้ว “เรื่องนั้นผมไม่ทราบจริงๆ ครับ ผมกับเขาเองก็ไม่ได้สนิทสนมอะไรกันนัก” หลินอี้ลอบสังเกตเห็นประกายตาที่วูบไหวของจ้าวฉีปิง ชัดเจนว่าหมอนี่กำลังซ่อนเร้นความลับบางอย่าง แต่เขาก็รู้ดีว่าไม่อาจซักไซ้ให้มากความจนเกินไป เพราะถึงแม้จ้าวฉีปิงจะไม่ใช่คนฉลาดหลักแหลมนัก แต่ก็ไม่ใช่คนโง่เขลาที่จะดูไม่ออกว่าเขากำลังจับพิธร “ในเมื่อไม่รู้ก็ช่างเถอะ เดิมทีผมกะจะไปรีดไถเงินจากหมอนั่นสักหน่อย” หลินอี้โบกมือเป็นสัญญาณให้จ้าวฉีปิงไสหัวไปได้ เมื่อได้รับอนุญาตราวกับได้ขึ้นสวรรค์ จ้าวฉีปิงก็รีบเผ่นแน่บไปทันทีด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ เพราะกลัวเหลือเกินว่าหากรั้งอยู่นานกว่านี้ หลินอี้จะนึกบัญชีแค้นเก่าๆ ขึ้นมาสะสาง “ผมให้คุณ” หลินอี้หันกลับมาหาหวังซินเหยียน พร้อมกับยื่นกุญแจรถในมือให้เธออย่างเรียบง่าย “เอ๊ะ?” หวังซินเหยียนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง จ้องมองกุญแจในมือของหลินอี้อย่างไม่อยากเชื่อสายตา “ให้... ให้ฉันเหรอ?” “ใช่ รถของคุณคันเล็กไปหน่อย ขับไปไหนมาไหนไม่ค่อยสะดวกหรอก ใช้รถคันใหญ่แบบนี้แหละดีกว่า” หลินอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เหอเหม่ยเย่ว์ที่ยืนอยู่ข้างๆ มองหวังซินเหยียนด้วยสายตาอิจฉาระคนชื่นชม หลินอี้คนนี้ช่างเหนือชั้นจริงๆ เพียงวันเดียวเขาสามารถสอยรถหรูมาได้ถึงสองคัน แถมยังใจป้ำยิ่งกว่าใคร คันหนึ่งยกให้ไป๋เหว่ยเทากับจ้าวเซิ่งอี่ ส่วนอีกคันที่