บทที่ 1577 น่าขบขัน ลีโอนิกำลังเดือดดาลสุดขีด การถูกขัดจังหวะเป็นเรื่องหนึ่ง ซึ่งเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ไอน่าเป็นผู้หญิงของเขา และเขาเป็นผู้ชายของเธอ เรื่องพวกนี้ย่อมเกิดขึ้นได้เองตามธรรมชาติไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เขาอาจจะมีความลังเลอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่คิดจะปฏิเสธความปรารถนาของไอน่าไม่ว่าเขาจะรู้สึกอย่างไรก็ตาม ความลังเลทั้งหมดของเขาเริ่มต้นมาจากความรู้สึกของเธอแต่แรกแล้ว ส่วนเรื่องที่เขาจะเสียความบริสุทธิ์ไปหรือไม่นั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาให้ความสำคัญมากนัก สิ่งที่ทำให้เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้าจริงๆ คือเหยื่อที่ไอน่าเกือบเอาชีวิตไปทิ้งเพื่อให้ได้มานั้น กำลังจะถูกแย่งชิงไปต่อหน้าต่อตา ความสามารถในการควบคุมมิติของบุคคลผู้นี้อยู่ในระดับที่ลีโอนิลไม่เคยพบเห็นมาก่อน มันอยู่ในระดับสูงเสียจนกระทั่ง 'อาณาเขตดาราพราว' (Starry Star Domain) ของเขายังไร้ประโยชน์ในการหยุดยั้งอีกฝ่ายโดยสิ้นเชิง แม้ลีโอนิลจะใช้ 'อาณาเขตดาราพราว' เพื่อบิดเบือนและควบคุม 'สัมผัสภายใน' (Internal Sight) ของปีศาจวานรไม่ให้ล็อกเป้าโจมตีพวกเขา แต่มันก็ยังส่งผลกระทบอย่างมากต่อพื้นที่โดยรอบ อย่างน้อยที่สุด ใครก็ตามที่พยายามใช้พลังมิติในบริเวณนี้ควรจะรู้สึกสับสนทิศทางอยู่บ้าง ทว่าบุคคลผู้นี้กลับไม่มีความยากลำบากแม้แต่น้อยในการทำเช่นนั้น เห็นได้ชัดเจนว่าความสามารถด้านมิติของอีกฝ่ายเหนือกว่าลีโอนิลไปไกลนัก ท้ายที่สุดแล้ว 'จิ้งจอกหางดารา' (Starry Tailed Fox) ก็เป็นเพียงปัจจัยสายเลือดระดับเจ็ดขั้นสุดยอด ด้วยเหตุนี้ พลังดาราอีเธอร์ของมันจึงถูกจำกัดในลักษณะเดียวกัน ไม่ต้องพูดถึงความจริงที่ว่ามิติเป็นเพียงองค์ประกอบเล็กน้อยของพลังนี้ ซึ่งเน้นไปที่พลังดาราและแสงสว่างเป็นหลัก พลังนี้อาจเพียงพอที่จะให้ท่องไปทั่วแดนมนุษย์ได้อย่างอิสระ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง โซนแห่งนี้กลับทวีความรุนแรงขึ้นถึงขีดสุด ลีโอนิลและไอน่า ซึ่งอาจเรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะที่เก่งกาจที่สุดที่แดนมนุษย์จะสามารถสร้างขึ้นมาได้ หากไม่นับพ่อแม่ของลีโอนิล ก็ยังไม่สามารถเอาชนะปีศาจระดับปีศาจขั้นกลางได้หากไม่ทุ่มสุดตัว ทว่าในโลกใบนี้ กลับมีกลุ่มอัจฉริยะที่กำลังเตรียมตัวเพื่อกำจัดปีศาจพวกนี้ให้ได้ 10% จากจำนวนประชากรที่มหาศาล เพียงเพื่อที่จะได้ครอบครองรางวัลสูงสุด ช่องว่างระหว่างพวกเขานั้นกว้างใหญ่จนเหลือเชื่อ สิ่งที่ยากจะยอมรับยิ่งกว่าคือเรื่องนี้ยังไม่ถือว่าเป็นจุดสูงสุดของพรสวรรค์ในโลกใบนี้เลยด้วยซ้ำ เหนือกว่านั้นยังมีบุคคลที่สามารถต่อกรและแม้กระทั่งสังหารปีศาจที่สามารถสะกดปีศาจระดับปีศาจขั้นกลางให้ตายได้ด้วยความคิดเพียงอย่างเดียว เมื่อพิจารณาในแง่นี้ จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่การควบคุมมิติของลีโอนิลจะไม่เพียงพอที่จะรับมือกับคนผู้นี้ หากลีโอนิลคาดการณ์ไม่ผิด บุคคลผู้นี้น่าจะรออยู่นอกเขตบาเรียของเขา โดยคอยติดตามการต่อสู้ผ่านความสามารถด้านมิติ ลีโอนิลได้เรียนรู้เกี่ยวกับพลังมิติและการใช้งานมากมายตอนที่ศึกษาเอกสารวิจัยเกี่ยวกับการสร้างแหวนมิติ ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าเรื่องนี้เป็นไปได้มาก ด้วยวิธีนี้ บุคคลหนึ่งอาจไม่สามารถ "มองเห็น" อะไรได้โดยตรง แต่พวกเขาน่าจะพอจับใจความได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อพวกเขาเห็นว่าจังหวะเวลาเหมาะสม พวกเขาก็พุ่งเข้ามาและปรากฏตัวในอาณาเขตของลีโอนิลในการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว แต่ทว่า... สายตาของลีโอนิลเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบอย่างน่ากลัว เขาอาจจะด้อยกว่าคนเหล่านี้ในหลายๆ ด้าน แต่เมื่อพูดถึงพลังสมองและ 'พลังแห่งความฝัน' (Dream Force) ของเขา เขายังไม่เคยพบใครที่อยู่ในระดับเดียวกับเขาโดยที่ไม่มีระดับมิติที่สูงกว่าเขาหลายขั้น ก่อนหน้านี้ ลีโอนิลเพียงแค่ซ้อนทับดวงดาวใน 'อาณาเขตดาราพราว' เพื่อรบกวนสัมผัสภายในของปีศาจวานร มันถูกออกแบบมาเพื่อทำให้สับสนและมึนงง ไม่ใช่เพื่อขัดขวางการเคลื่อนไหว ในขณะเดียวกัน การใช้กำลังเข้าปะทะตรงๆ กับคนที่มีทักษะด้านพลังมิติขนาดนี้ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะเขามีแต่จะแพ้ 10 ครั้งจาก 10 ครั้ง ลีโอนิลไม่ต้องคิดก็รู้ว่านั่นเป็นความจริงอย่างแน่นอน ถึงแม้ว่า 'อาณาเขตดาราพราว' ของเขาจะไม่ได้ขัดขวางการเคลื่อนไหว แต่มันก็น่าจะทำให้การที่อีกฝ่ายล็อกตำแหน่งเพื่อวาร์ปเข้ามาเป็นเรื่องยาก แต่นั่นอีกฝ่ายก็ยังทำได้อยู่ดี นั่นคือทั้งหมดที่ลีโอนิลจำเป็นต้องรู้ ด้วยการตั้งค่าปัจจุบัน เขาไม่สามารถหยุดคนผู้นี้ได้ และเขาก็ไม่สามารถใช้พลังมิติเข้าปะทะตรงๆ ได้เช่นกันเพราะเขาจะเป็นฝ่ายแหลกสลายเสียเอง แต่ในสิ่งที่เขาขาดไปในด้านพลัง พลังสมองของเขาก็สามารถชดเชยมันได้เสมอ ดวงตาของลีโอนิลเย็นชาลงอีก เขาชูมือข้างที่ว่างอยู่ขึ้นและพลังมิติกระแสหนึ่งก็ปรากฏขึ้น ห่างออกไปหลายกิโลเมตรตรงจุดที่ศพของปีศาจวานรนอนอยู่ แสงดาราเงินทองหลายจุดก็ปรากฏขึ้นรอบร่างของมัน ... ในระยะไกล ชายหนุ่มที่มีดวงตาสีเงินเป็นประกายยืนอยู่เหนือศพของปีศาจวานร หลังจากเพิ่งปรากฏตัวขึ้น 'ปีศาจขั้นกลางงั้นหรือ? น่าเสียดาย... แต่มันเป็นสายพลังบริสุทธิ์ ซึ่งหายากมากอยู่แล้ว สมบูรณ์แบบ คุ้มค่าที่มาจริงๆ' เขามองไปยังระยะไกลที่ลีโอนิลและไอน่าควรจะอยู่ 'ทั้งสองคนนั้นน่าจะตายไปแล้วหรือใกล้จะตายเต็มที ไม่สำคัญหรอก การประเมินตัวเองสูงเกินไปจนจบลงในสภาพแบบนี้ในโลกปีศาจก็ไม่ต่างจากการฆ่าตัวตาย พวกเขาควรจะเป็นสองคนที่จู่ๆ ก็ปรากฏชื่อบนลีดเดอร์บอร์ดนั่นสินะ' ดวงตาของชายหนุ่มทอประกาย นี่คุ้มค่ากับการเดินทางมาจริงๆ ปีศาจพลังบริสุทธิ์และคะแนนกว่าหนึ่งแสนล้านแต้มที่รอเขาอยู่บนพานทองคำ ช่างเป็นโชคดีอะไรเช่นนี้ ในตอนนั้นเอง แสงเงินทองก็ปรากฏขึ้นรอบศพปีศาจวานร ซึ่งทำให้ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะหึ "โอ้? ยังมีชีวิตอยู่พอที่จะคิดรักษาศพนี่ไว้งั้นเหรอ? น่าขบขันจริงๆ... การใช้พลังมิติมาแสดงต่อหน้าฉันมันถือเป็นบาปนะ" ชายหนุ่มยื่นมือออกไป ตั้งใจจะสวนกลับและบิดเบือนการวาร์ปของลีโอนิลให้พังทลาย แต่เกือบจะทันที สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป ศพของปีศาจตรงหน้าเลือนหายไปในอากาศธาตุ ทิ้งให้เขาตกตะลึงจนนิ่งงันไปเลยทีเดียว