Chapter 1836 เชื่อใจผม ลีโอเนลยืนตระหง่านอยู่เหนือดาววิโอล่าที่ถูกฉีกทึ้งด้วยสงคราม ด้วยสีหน้าเฉยเมยแบบเดิม เขายังคงไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว ‘เขาไม่อยู่ที่นี่’ นี่คือความคิดเดียวที่ลีโอเนลมีต่อริชาร์ดนับตั้งแต่สงครามครั้งนี้เริ่มต้นขึ้น เขาไม่เคยเห็นอีกฝ่ายอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย แต่เขาก็คาดการณ์ไว้ว่ามีโอกาสสูงกว่า 80% ที่ริชาร์ดจะสติแตกและพยายามเปิดฉากโจมตีครั้งสุดท้ายแบบเทหมดหน้าตักใส่เขาก่อนที่ตัวเองจะพินาศไปพร้อมกับซากปรักหักพังของตระกูล อย่างไรก็ตาม ไม่เพียงแต่ริชาร์ดจะไม่ได้ทำเช่นนั้น แต่ดูเหมือนว่าเขาจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ลีโอเนลมองเห็นความเป็นไปได้เพียงสองทางเท่านั้น ไม่ใช่ริชาร์ดที่เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่มากกว่าที่เขาเคยประเมินไว้แต่แรก ก็ต้องมีใครบางคนเข้ามาแทรกแซง ทันทีที่ความคิดทั้งสองนี้ผุดขึ้น ลีโอเนลก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นทางเลือกที่สอง หากเขาไม่เคยเผชิญหน้ากับริชาร์ดมาก่อน เขาคงจะมองว่าเป็นโอกาส 30 ต่อ 70 โดยโอกาสที่เป็นแบบแรกนั้นมีเพียง 30% แต่เพราะเขาเคยเจอมาแล้ว ลีโอเนลจึงรู้ดีว่ามีโอกาสสูงกว่า 95% ที่จะเป็นทางเลือกที่สอง คำถามสำคัญคือ ใครกันที่จะสามารถดึงริชาร์ดออกมาจากเส้นทางแห่งการฆ่าฟันและการทำลายล้างนี้ได้ แค่ลองเอาใจเขามาใส่ใจเรา ลีโอเนลก็รู้ดีว่าถ้าเป็นเขาคงจะเดือดดาลจนคุมไม่อยู่ ริชาร์ดเคยเห็นครอบครัวตัวเองถูกทำลายมาครั้งหนึ่งแล้ว แต่ตอนนั้นตระกูลลักซ์นิคซ์โจมตีแค่สายหลักเท่านั้น ซึ่งหมายความว่าคนในตระกูลวิโอล่าสายรองเกือบทั้งหมดรอดชีวิตและใช้ชีวิตอย่างหลบๆ ซ่อนๆ มาได้ ทว่าเหตุการณ์นั้นกลับเกิดขึ้นซ้ำอีกครั้ง แต่ครั้งนี้กลับตาลปัตร เพราะริชาร์ดดูเหมือนจะหนีรอดไปได้พร้อมกับเหล่ายอดฝีมือส่วนใหญ่ของเขา ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ครอบครัวของเขาถูกกดขี่อย่างรุนแรงถึงสองครั้ง สภาพจิตใจขนาดนักบวชยังต้องถึงขีดจำกัด นับประสาอะไรกับคนอย่างริชาร์ด การที่จะเกลี้ยกล่อมให้คนคลั่งแค้นยอมถอยได้ คนผู้นั้นจะต้องเป็นคนที่มีทั้งความฉลาดสูงและเป็นที่เคารพอย่างยิ่งในสายตาของริชาร์ด และที่สำคัญที่สุด คนผู้นี้ต้องมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับริชาร์ดมากพอสมควร ‘ผู้หญิงงั้นเหรอ? เป็นไปได้น้อย เพราะบาดแผลในใจในอดีตของริชาร์ดที่เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ อีกอย่าง ในห้องโถงบัลลังก์ของเขาก็ไม่มีบัลลังก์ที่สองตั้งอยู่ เขาไม่น่าจะมีภรรยา หรืออย่างน้อยก็ไม่ใช่ภรรยาที่เขาเห็นว่าเป็นระดับเดียวกัน’ ‘รัฐมนตรีที่น่านับถือ? ก็ไม่น่าใช่ รัฐมนตรีเหล่านั้นต่างเคารพบูชาเขาอย่างตาบอดและส่วนใหญ่ยังอายุน้อยมาก หากริชาร์ดสั่งให้พุ่งชนกำแพงอิฐ พวกเขาก็จะไม่ลังเลแม้แต่น้อย คนพวกนั้นไม่มีความคิดพอที่จะทัดทานให้เขาหันหลังกลับ และต่อให้มี ริชาร์ดก็คงไม่ฟังพวกเขาหรอก’ ‘ถ้าเช่นนั้นคำอธิบายเดียวคือ คนผู้นี้มาจากภายนอกตระกูลวิโอล่า น่าจะเป็นพันธมิตรหรือเพื่อน และดูจากสถานการณ์แล้วก็น่าจะเป็นทั้งสองอย่าง ในกรณีนี้ น่าจะเป็นคนจากวอยด์พาเลซ และน่าจะเป็นคนที่มีประสบการณ์ใกล้เคียงกับเขาในโซนภัยพิบัติ’ ‘ถ้าเป็นอย่างนั้น มีโอกาสสูงกว่า 60% ที่คนผู้นี้มาจากภูมิหลังที่ไม่ทรงอิทธิพลนัก แต่ดันมีวิญญาณแห่งโลก (World Spirit) ที่ให้ความได้เปรียบภายในโซนภัยพิบัติ’ “น่าสนใจ...” สายตาของลีโอเนลวูบไหว เขาหันไปทางขวา “ยูริ ตระกูลไหนที่มีการพัฒนาแบบก้าวกระโดดอย่างรวดเร็วในช่วงหลังนี้บ้าง” ยูริกะพริบตา ดูเหมือนเธอจะไม่ได้คาดคิดว่าลีโอเนลจะถามคำถามนี้กับเธอ “...มีอยู่เยอะค่ะ แต่ถ้าคุณหมายถึงตระกูลที่แสดงผลลัพธ์การพัฒนาออกมามากที่สุด ก็น่าจะมีอยู่สามตระกูลที่โดดเด่น หนึ่งคือตระกูลวิโอล่า” ยูริเหลือบมองลงไปยังดาวเบื้องล่าง “ที่สองคือตระกูลอีมอน และสุดท้ายคือตระกูลเอทาซีค่ะ” “อีมอนกับเอทาซีเหรอ? เธอรู้อะไรเกี่ยวกับสองตระกูลนี้บ้าง” “ไม่มากค่ะ พวกเขาอยู่ระดับกลางๆ มาตลอดและตอนนี้ก็ไม่ใช่ตระกูลใหญ่โตอะไร เพียงแต่ว่าการพัฒนาของพวกเขามันไม่สอดคล้องกับเวลาที่ผ่านไป เดิมทีพวกเขาเคยอยู่ระดับล่างสุดของเซกเตอร์มิติที่เจ็ด แต่ตอนนี้ขยับขึ้นมาใกล้ระดับกลางแล้วค่ะ” “แค่นั้นเหรอ?” “ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นค่ะ อาจจะมีตระกูลที่อ่อนกว่านี้ที่พัฒนาขึ้นมากในภาพรวม แต่ไม่มีใครสนใจมิติที่หกหรอกค่ะถ้าเทียบกับสเกลของสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น” ลีโอเนลพยักหน้า โชคร้ายที่ลีโอเนลไม่รู้อะไรเกี่ยวกับภูมิหลังของโอรินิกเลย เพราะถ้าเขารู้ เขาคงจะจำนามสกุลเอทาซีได้ว่ามันคือนามสกุลของโอรินิก! “เอ็มน่า” ลีโอเนลเรียก ทันใดนั้น แสงวาบก็ปรากฏขึ้นทางซ้ายมือของลีโอเนลราวกับสายฟ้า ก่อนที่หญิงสาวคนหนึ่งจะก้าวออกมาจากท่ามกลางแสงนั้น “ค่ะ” “ตระกูลอีมอนและเอทาซี... ในระหว่างการขยายตัว ให้บอกพวกระดับสูงไปว่าให้เน้นไปที่สองตระกูลนี้” คิ้วของเอ็มน่าเลิกขึ้น องค์กรโลหะจารึก (Etching Metal Organization) กำลังเตรียมการขยายตัวเพื่อให้พร้อมรับมือกับสงครามทายาทที่กำลังจะมาถึง แต่เดิมทีพวกเขาวางแผนจะเน้นไปที่ปลาตัวใหญ่กว่านี้ การเปลี่ยนทิศทางกะทันหันเช่นนี้เป็นเรื่องที่คาดไม่ถึง “ไม่ต้องกังวลไป” ลีโอเนลพูดพร้อมโบกมือ “ผมรู้สึกว่าเราคงมีเวลาไม่มากพอให้องค์กรขยายตัวได้เต็มที่จนเป็นประโยชน์ในสงครามทายาทหรอก” คิ้วของเอ็มน่ากระตุกอีกครั้ง เวลาไม่พอหรือ? สงครามทายาทจะยังไม่เริ่มจนกว่าลีโอเนลจะเข้าสู่มิติที่เจ็ด ไม่มีใครตำหนิลีโอเนลด้วยซ้ำหากเขาจงใจยืดเวลาออกไปสักหน่อย แม้แต่การประเมินที่เร็วที่สุดก็น่าจะสิบปี แม้จะดูตึงมือไปบ้าง แต่เอ็มน่าก็มั่นใจว่าหากพวกเขาแข็งแกร่งขึ้นด้วยการสนับสนุนของลีโอเนล พวกเขาสามารถทำได้ในครึ่งหนึ่งของเวลานั้นหากทุ่มสุดตัวจริงๆ แล้วทำไมลีโอเนลถึงพูดแบบนั้นตอนนี้ล่ะ? ลีโอเนลยิ้มโดยไม่ยอมอธิบาย “แค่เชื่อใจผมก็พอ” “ตกลงค่ะ!” เอ็มน่าพยักหน้า เมื่อเอ็มน่าหายตัวไป รอยยิ้มของลีโอเนลก็เลือนหายไปด้วย ยูริมองไปยังเสี้ยวหน้าของเขา พลางสงสัยว่าเด็กหนุ่มผู้ใสซื่อในวันวานหายไปไหนแล้ว แม้บทสนทนานี้จะจบลง แต่ข่าวการรวมตัวเป็นหนึ่งของเซกเตอร์โลกก็ได้แพร่กระจายไปราวกับไฟลามทุ่ง เพราะไม่มีทางปิดบังเรื่องนี้ได้อยู่แล้ว ลีโอเนลเพิ่งจะกลับมา แต่ความวุ่นวายของโลก หรืออย่างน้อยที่สุดก็ส่วนที่เลวร้ายที่สุด ก็ถูกระงับลงได้ในเวลาไม่ถึงหนึ่งปี อาณาเขตมนุษย์กำลังลุกเป็นไฟ