บทที่ 2431 เทพีแห่งความเมตตาตกอยู่ในอันตราย! กองดอกโบตั๋นปากวิญญาณกองรวมกันจนคล้ายภูเขาลูกย่อมๆ ดอกไม้แต่ละดอกต่างเริ่มหุบกลีบลง ใครจะไปจินตนาการได้ว่าภายในดอกไม้เหล่านั้นจะเต็มไปด้วยพลังปราณวิญญาณอันบริสุทธิ์เข้มข้นเพียงใด ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีกองคริสตัลโลกและคริสตัลกฎเกณฑ์ ซึ่งเป็นทรัพยากรที่แม้แต่จักรพรรดินีจันทราก็ยังต้องใช้เวลาเนิ่นนานกว่าจะผลิตขึ้นมาได้ กองคริสตัลเหล่านี้สูงไม่แพ้กองดอกโบตั๋นปากวิญญาณเลยแม้แต่น้อย มันยากที่จะบอกว่าระหว่างกองคริสตัลกฎเกณฑ์และคริสตัลโลกกับกองดอกโบตั๋นปากวิญญาณ กองไหนสูงกว่ากัน ทว่ากองไข่มุกธาตุนั้นสูงกว่าอีกสองกองที่เหลืออย่างเห็นได้ชัด จักรพรรดินีจันทราได้แต่จินตนาการว่าทรัพยากรเหล่านี้จะสามารถสร้างยอดฝีมือขึ้นมาได้มากเท่าใด และจะมีอสูรพันธสัญญาที่ติดค้างอยู่กี่ตัวที่จะได้เลื่อนระดับพลังขึ้น ทรัพยากรเหล่านี้จะช่วยให้ขุมกำลังระดับแนวหน้าของสหพันธ์รัศมีก้าวกระโดดขึ้นอย่างมหาศาล ต่อให้พวกเขาไม่สามารถแซงหน้าสหพันธ์อิสระได้ แต่อย่างน้อยมันก็จะช่วยลดช่องว่างระหว่างสองสหพันธ์ และทำให้สหพันธ์รัศมีสามารถครอบครองความเป็นใหญ่ในโลกหลักแห่งนี้ได้ “ท่านอาจารย์ ผมหวังว่าเรื่องนี้จะได้รับการดำเนินการอย่างรวดเร็ว ในอนาคตผมยังมีทรัพยากรอีกมากที่จะนำมามอบให้ท่าน” น้ำเสียงที่จริงจังของหลินหยวนทำให้จักรพรรดินีจันทราประหลาดใจมากขึ้นไปอีก นางอดไม่ได้ที่จะเตือนเขาว่า “หยวนน้อย แม่เข้าใจว่าเจ้าต้องการอุทิศตนเพื่อสหพันธ์รัศมี แต่ทรัพยากรพวกนี้มันมากเกินไปจริงๆ” “นี่คือทรัพยากรมหาศาล และเจ้ายังบอกอีกว่าจะให้เพิ่มในอนาคต เจ้ามีกิจการของตัวเอง และเมืองลอยฟ้าก็กำลังพัฒนาไปได้ด้วยดี เหตุใดเจ้าไม่แบ่งทรัพยากรเหล่านี้ให้แก่คนที่มีความภักดีต่อเจ้า แทนที่จะมอบให้แก่ฝ่ายที่ไม่มีความเกี่ยวข้องอันใดกับเจ้าล่ะ?” จักรพรรดินีจันทราเป็นสมาชิกราชวงศ์ นางไม่ได้พูดเช่นนี้เพราะความใจแคบ แต่เป็นเพราะนางใส่ใจเพียงแค่หลินหยวนเท่านั้น จักรพรรดินีจันทราปกครองฝ่ายต่างๆ ภายใต้การดูแลของนางด้วยกำปั้นเหล็กเสมอมา ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าคิดร้ายหลังจากได้รับทรัพยากรจากนาง ราชันไผ่เองก็นับถือผู้ที่สามารถควบคุมฝ่ายของตนได้อย่างเหมาะสมเสมอมา ในบรรดาปรมาจารย์ผู้สร้างระดับ 5 ทั้งสามคน มีเพียงจอมเชฟสูงสุดเท่านั้นที่ไม่ค่อยให้ความสนใจกับฝ่ายของตน ผลที่ตามมาคือคนที่อ้างว่าภักดีต่อเขากลับหันมาแทงข้างหลังเขา พาณิชย์มหาสมุทรวาฬก่อเหตุการณ์ที่ร้ายแรงที่สุด พวกเขาไม่เพียงแค่ทรยศต่อสหพันธ์รัศมีเท่านั้น แต่ยังสูบกินพลังของสหพันธ์รัศมีไปโดยรวมอีกด้วย จุดประสงค์ของพวกเขานั้นชัดเจน พวกเขาต้องการเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ตระกูลตนจนถึงจุดที่สามารถปกครองสหพันธ์รัศมี และป้องกันตัวเองจากการถูกไล่ล่าเนื่องด้วยความผิดในอดีต ตรรกะนี้อาจเป็นที่ยอมรับได้ในสหพันธ์อิสระ ที่ซึ่งอำนาจอยู่เหนือทุกสิ่ง ตราบใดที่แข็งแกร่งพอ ก็ไม่มีวันทำอะไรผิด ทว่าสิ่งนี้ใช้ไม่ได้กับสหพันธ์รัศมี เพราะสมาชิกราชวงศ์ของที่นี่ปฏิบัติตามหลักการเสมอและไม่มีวันทำสิ่งใดที่ล้ำเส้น หากสมาชิกราชวงศ์คนใดทำสิ่งที่ล้ำเส้น สมาชิกผู้นั้นไม่เพียงแต่จะถูกสมาชิกราชวงศ์คนอื่นรังเกียจ แต่สถานะและอำนาจในฐานะสมาชิกราชวงศ์ก็จะถูกถอดถอนด้วย จักรพรรดินีจันทรากลัวว่าหลินหยวนจะไม่ได้รับผลลัพธ์ที่ดีหลังจากทุ่มเทขนาดนี้และต้องผิดหวังในภายหลัง หลินหยวนเข้าใจความหมายเบื้องหลังคำพูดของจักรพรรดินีจันทรา เขายิ้มและกล่าวว่า “ท่านอาจารย์ ท่านไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องผมครับ ตราบใดที่ท่านรับรองได้ว่าคนที่ได้รับทรัพยากรของผมไปจนเลเวลอัพพลังขึ้นมาได้นั้นถูกรวบรวมไว้ ผมจะช่วยให้อสูรพันธสัญญาของพวกเขาเกิดการทะลวงพลัง เมื่อผมได้รับพรแห่งโลก 8% จากพวกเขา ผมก็ไม่ได้เสียเปรียบเลยแม้แต่น้อย!” “ผมมีการเตรียมตัวสำหรับคนในฝ่ายของผมไว้เรียบร้อยแล้วก่อนที่จะตัดสินใจมอบทรัพยากรพวกนี้ออกมา ท่านไม่ต้องกังวลครับ ท่านอาจารย์ นอกจากของที่ตั้งใจจะมอบให้คนอื่นแล้ว ส่วนใหญ่ล้วนเป็นของที่เตรียมไว้ให้ท่าน ดังนั้นท่านสามารถแจกจ่ายได้อย่างใจกว้างเลยครับ ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งสิ้น” จักรพรรดินีจันทราไม่ได้กล่าวสิ่งใดต่อหลังจากได้ยินเช่นนั้น โดยปกติแล้วนางไม่กล้าใช้ทรัพยากรที่เขาให้มาเพราะกลัวว่าหากใช้มากเกินไปนางจะกลายเป็นภาระให้เขา จักรพรรดินีจันทรารู้ดีว่าหลินหยวนไม่ได้แสร้งทำเป็นใจกว้างยามมอบทรัพยากรให้นาง เขาสามารถหาทรัพยากรที่แม้แต่นางก็อาจจะไม่สามารถผลิตได้หากไม่ได้ทุ่มเทเวลาและแรงกายมหาศาล จักรพรรดินีจันทราได้ถ่ายทอดอำนาจให้นางแก่หลินหยวนแล้ว ในเมื่อตอนนี้เขาเป็นนายน้อยแห่งวังจันทราสีคราม นางจึงอนุญาตให้เขาใช้ทรัพยากรจากวังจันทราสีครามได้ตามใจชอบ หากจักรพรรดินีจันทราจัดสรรทรัพยากรเหล่านี้ให้แก่วังจันทราสีครามมากขึ้น ก็ถือเป็นการเพิ่มพลังให้หลินหยวนเช่นกัน “ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแล้ว แม่จะนำเรื่องนี้เข้าหารือในการประชุมจักรพรรดิ ด้วยตัวเจ้าอยู่ตรงนี้ อีกไม่นานเกินรอสหพันธ์รัศมีจะต้องแซงหน้าสหพันธ์อิสระได้อย่างแน่นอน!” หลินหยวนกล่าวอย่างจริงจังว่า “ท่านอาจารย์ สหพันธ์อิสระไม่ใช่ปัญหาของเราอีกต่อไป ท่านก็ทราบดีว่าตอนนี้ผมควบคุมโลกแห่งหนองน้ำได้แล้ว ที่สหพันธ์อิสระนิ่งเงียบไปในช่วงนี้เป็นเพราะผมใช้ยอดฝีมือจากโลกแห่งหนองน้ำคอยกดดันพวกเขาผ่านรอยแยกมิติหนองน้ำระดับ 6 ที่เปิดออกในเมืองเฟรชซิตี้” “เว้นแต่สหพันธ์อิสระจะหาวิธีปิดรอยแยกมิติหนองน้ำระดับ 6 นั้นได้ ยอดฝีมือของพวกเขาก็จะไม่สามารถเคลื่อนย้ายห่างจากเมืองเฟรชซิตี้ไปได้ไกลนัก สมาชิกราชวงศ์คนหนึ่งของสหพันธ์อิสระเกือบเอาชีวิตไม่รอดในโลกแห่งหนองน้ำ ราชวงศ์ของสหพันธ์อิสระได้ปะทะกับผู้ปกครองแดนสังสารวัฏจากโลกแห่งหนองน้ำแล้วได้รับบทเรียนที่พวกเขาจะไม่มีวันลืม” หลังจากฟังคำอธิบายของหลินหยวน จักรพรรดินีจันทราก็เข้าใจหลายสิ่งหลายอย่างในทันที ประการแรก นางเข้าใจแล้วว่าเหตุใดสหพันธ์อิสระจึงไม่ก่อเรื่องในขณะที่สหพันธ์สีครามกำลังเผชิญกับวิกฤต นางรู้ว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับสหพันธ์อิสระที่จะสร้างความวุ่นวาย สิ่งที่สองที่นางเข้าใจคือเหตุใดเทพีแห่งความเมตตาจึงไม่ได้ส่งข้อมูลใดๆ มาเลย ที่แท้นางอยู่กับเทพแห่งกระจกและเทพแห่งความเขลามาตลอด และไม่มีโอกาสที่จะทำเช่นนั้นได้ หลังจากส่งจดหมายฉบับล่าสุดไป นางก็ดึงดูดความสงสัยจากเทพแห่งกระจกและเทพแห่งความเขลา จักรพรรดินีจันทราทราบดีว่าเทพีแห่งความเมตตากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากในสหพันธ์อิสระ จักรพรรดินีจันทราไม่เข้าใจว่าทำไมเทพแห่งกระจกและเทพแห่งความเขลาจึงยืนกรานที่จะควบคุมเทพีแห่งความเมตตาไว้นัก หากนางถูกกักตัวไว้โดยผู้อาวุโสแห่งกาลเวลาแทนที่จะได้รับการดูแลจากเขาในขณะที่สหพันธ์รัศชมีกำลังเติบโต นางจะยังคงมีแนวคิดและทัศนคติแบบที่นางมีในทุกวันนี้หรือไม่? นี่คือเหตุผลที่จักรพรรดินีจันทราเข้าใจการตัดสินใจของเทพีแห่งความเมตตาที่หันหลังให้แก่สหพันธ์อิสระ ทันใดนั้น จักรพรรดินีจันทราก็ขมวดคิ้วเมื่อมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา สหพันธ์อิสระกำลังตกอยู่ในสภาวะอันตรายคล้ายกับที่สหพันธ์สีครามเคยเผชิญ อันที่จริง พวกเขาอาจกำลังเผชิญกับอันตรายที่ใหญ่หลวงกว่านั้นเสียอีก ท้ายที่สุด สหพันธ์สีครามต้องรับมือเพียงแค่สิ่งมีชีวิตจากมิติที่โผล่ออกมาจากรอยแยกมิติโลกวารีระดับ 6 รวมถึงพิษที่กำลังแพร่กระจายไปทั่วท้องทะเลเท่านั้น