บทที่ 232 การก่อสร้างสวนสัตว์ "บรืนนนน!!!" เครื่องจักรกว่าร้อยคันแน่นขนัดอยู่ทั่วพื้นที่ก่อสร้าง ขณะที่คนงานต่างก็ทำหน้าที่ตามงานที่ได้รับมอบหมาย คนงานบางส่วนกำลังปรับระดับพื้นดิน ส่วนอีกบางส่วนกำลังตีแนวพื้นที่ในโซนอื่น ๆ ภายในอาณาเขต พวกเขาตีแนวพื้นที่ไว้ราว 80 เอเคอร์ ซึ่งเป็นขนาดเฉลี่ยของสวนสัตว์ทั่วไป โดยเฉลี่ยแล้ว... ผู้เข้าชมสวนสัตว์ส่วนใหญ่มักใช้เวลาประมาณ 2 ถึง 3 ชั่วโมงในการเดินชมจนทั่ว ดังนั้นจึงมีพื้นที่ให้ตีแนวและปรับระดับอยู่มากทีเดียว แต่เพราะ 65% ของสวนสัตว์จะเป็นพื้นที่กลางแจ้ง จึงใช้เวลาค่อนข้างน้อยสำหรับคนงานทั้งหมด 1,000 คนในการทำงานกับอีก 35% ที่เหลือ และเก้าวันต่อมา คนงานก็ปรับระดับพื้นที่ทั้งหมดที่กำหนดไว้สำหรับอาคาร ถนน สระน้ำเทียม และอื่น ๆ ได้สำเร็จ นอกจากนี้... ตลอด 9 วันนี้ พวกหน้าใหม่ที่มาสมทบกับกลุ่มในวันที่ 2 ภายหลัง... ก็ยุ่งอยู่กับการเรียนรู้ทุกอย่างเท่าที่จะเรียนได้จากเหล่าช่างก่อสร้างรุ่นเก๋าเหล่านี้ พวกเขาต่างถูกความประหลาดใจ ความสงสัยใคร่รู้ และความตื่นตะลึงถาโถมเข้าใส่... ขณะที่ก้าวเข้าสู่อาชีพใหม่ของตน กว่าความตื่นเต้นจะค่อย ๆ ซาลงก็ใช้เวลาพอสมควร.... เพราะแค่เห็นต่อหน้าต่อตา พวกเขาก็ตระหนักแล้วว่าเบย์มาร์ดยิ่งใหญ่เกินกว่าจินตนาการได้ พูดให้เฉพาะเจาะจง... พวกเขามองฝ่าบาทด้วยความทึ่งและเคารพยำเกรง พลางสงสัยว่าคนคนหนึ่งจะคิดสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาได้อย่างไร เขาคือผู้ช่วยชีวิตของพวกเขา และยังราวกับพระเจ้าอีกด้วย พวกเขาจึงอยากพิสูจน์ทันทีว่าคู่ควรกับความไว้วางใจของพระองค์ ด้วยการทำงานให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ . "รุ่นพี่ นี่คืออะไรครับ?" "นี่เรียกว่าเทปวัดระยะ เวลาวัดระยะทางใด ๆ... อย่าลืมจดหน่วยเอสไอเอาไว้ด้วย แบบนั้นเราจะรู้ว่ามันเป็นนิ้วหรือเซนติเมตร" "เครื่องจักรนี่คือเครื่องผสมคอนกรีต เราใช้มันผสมปูนซีเมนต์ ทราย น้ำ และหินมวลรวมเข้าด้วยกัน... เพื่อให้ได้คอนกรีต" "คอนกรีต? นั่นคืออะไรครับ?" "เอ่อ... เห็นอาคารผิวเรียบคล้ายหินรอบ ๆ เบย์มาร์ดพวกนั้นไหม นั่นแหละคือคอนกรีต มันเป็นวัสดุชนิดหนึ่งที่ใช้แทนหินเวลาทำงานก่อสร้าง" "รุ่นพี่... ผมทำถูกไหมครับ?" "อืม... ดีขึ้นแล้ว ปัญหาคือตอนที่คุณตีแนวพื้นที่ คุณไม่ได้ลากเป็นเส้นตรง รอยที่ทำไว้เลยคด ๆ เอียง ๆ อยู่บ้าง" "___" วันที่ 9 ในที่สุดพวกเขาก็ทำการตีแนวและปรับระดับพื้นที่เสร็จทั้งหมด... ดังนั้นแลนดอนจึงรีบตัดสินใจหันไปโฟกัสที่ทางเข้าสวนสัตว์ ทันที เขาแบ่งคนออกเป็น 4 กลุ่ม: • กลุ่มที่จะปูพื้นลานจอดรถ สถานีรถไฟ และป้ายรถบัส • กลุ่มที่จะวางท่อใต้ดิน สายเคเบิล และอื่น ๆ • กลุ่มที่จะสร้างประตูและรั้ว • และกลุ่มที่จะปูพื้นพื้นที่ทางเข้าขนาดมหึมาระหว่างประตูใหญ่ของสวนสัตว์กับลานจอดรถ พื้นที่ทางเข้านี้ต้องกว้างและใหญ่เอามาก ๆ พูดให้เห็นภาพ กว่าจะเดินจากลานจอดรถไปยังประตูทางเข้าก็ใช้เวลาราว 6 นาที แลนดอนต้องการให้ที่นี่มีรูปปั้นสัตว์หลากหลายชนิดตั้งอยู่ตามจุดต่าง ๆ รอบทางเข้า... พร้อมทั้งบิลบอร์ดขนาดใหญ่ที่แสดงโลโก้ของสวนสัตว์ วันเปิด-ปิด และเวลาทำการ เป็นต้น แน่นอนว่าเพราะชื่อสวนสัตว์ถูกติดไว้ที่ประตูบานมหึมาด้านหน้าอยู่แล้ว แลนดอนจึงรู้สึกว่าการใส่ชื่อซ้ำบนบิลบอร์ดอีกครั้งคงจะซ้ำซ้อนเกินไป และในขณะที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไป กลุ่มที่รับหน้าที่วางท่อและสายเคเบิล... ก็ทำงานของตนไปด้วย เพราะร่องสำหรับท่อและสายเคเบิลถูกขุดไว้ตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว... พวกเขาเพียงแค่วางท่อและสายเคเบิลลงไป แล้วลากเข้าไปจนทั่วทั้งสวน แลนดอนตัดสินใจให้พวกเขาทำงานตามรูปแบบนี้ต่อไป จนกว่าจะวางท่อและเดินสายไฟทั่วทั้งสวนสัตว์ได้เสร็จสมบูรณ์ ส่วนประตูและรั้วล่ะ... แลนดอนตัดสินใจใช้รั้วเหล็กสีทองแบบซี่เรียวยาว เหมือนที่ใช้กันในพระราชวังแวร์ซายส์ของฝรั่งเศส... บนโลกเดิม ประตูสีทองต้องสูง 2.5 เมตร... และกว้างเท่าถนนสองเลนด้วย เพื่อความปลอดภัย จะติดตั้งป้อมยาม 2 จุดไว้ที่ปลายประตูทั้งสองด้าน รวมถึงป้อมยามอีกหลายจุดตามตำแหน่งต่าง ๆ รอบพื้นที่สวนสัตว์... เผื่อมีคนแอบลอบเข้ามาหรือก่อเรื่อง ส่วนคนที่ทำลานจอดรถนั้น แลนดอนสั่งให้จัดป้ายรถบัสไว้ภายในลานจอดรถเลย ส่วนสถานีรถไฟ... แลนดอนก็เลือกให้วางไว้ทางซ้ายมือของลานจอดรถ ดังนั้นสิ่งที่คนงานต้องทำก็แค่ปูทางเดินให้ผู้มาเยือนเดินจากสถานีรถไฟไปยังลานจอดรถได้ . คนงานเร่งมือกันอย่างรวดเร็ว และอีก 2 วันต่อมา พวกเขาก็สร้างทางเข้าด้านหน้าของสวนสัตว์เสร็จสมบูรณ์ พวกเขาลาดยางและทาสีลานจอดรถทั้งหมด... รวมถึงปูพื้นพื้นที่ทางเข้าด้วยเครื่องปูพื้น เครื่องเกลี่ย และเครื่องจักรหนักอื่น ๆ ต่อมา แลนดอนก็หันไปโฟกัสกับการสร้างโซนแรกของสวนสัตว์ โซนนี้จะมีอาคารขนาดมหึมาสำหรับเก็บค่าเข้าชม จองทัวร์ และเรื่องอื่น ๆ อีกมากมาย โซนนี้ยังมีลานจอดรถบัสอีกแห่งสำหรับรถบัสนำเที่ยวของสวนสัตว์ รถพยาบาลสัตว์ และอื่น ๆ อาคารนี้จะสูง 3 ชั้น... และกว้างมากเป็นพิเศษ ที่ชั้นล่าง..... จะมีส่วนหนึ่งจัดไว้ให้สถานีดับเพลิงและรถดับเพลิงของสวนสัตว์ นอกจากนี้ที่ชั้นล่างยังมีหลายโซนสำหรับเช็กอินผู้มาเยือน จองทัวร์และกิจกรรม ศูนย์อาหารขนาดใหญ่ ร้านขายของที่ระลึกของสวนสัตว์ รวมถึงสถานีรักษาความปลอดภัยหลักของสวนสัตว์ สิ่งอำนวยความสะดวกบางส่วนอาจกินพื้นที่ถึง 2 ชั้นด้วยซ้ำ... เช่นสถานีดับเพลิง ถ้าใครบนโลกเคยไปห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่มาก่อน ก็จะเข้าใจได้ทันทีว่าแลนดอนหมายถึงอะไร มีร้านค้าในห้างบางร้าน เช่น เอชแอนด์เอ็ม หรือ กุชชี่... ที่มีพื้นที่ทั้งชั้นบนและชั้นล่างอยู่ภายในร้านเดียวกัน ดังนั้นสำหรับส่วนสถานีดับเพลิงภายในอาคาร แลนดอนจึงต้องการให้กินพื้นที่ 2 ชั้น พวกเขาจะมีเสาดับเพลิงอยู่ตรงกลาง และถ้าจำเป็นก็ไถลลงมาได้ทันที สถานีตำรวจของสวนสัตว์ก็จะได้รับสิทธิพิเศษนี้เช่นกัน... เพราะอาจต้องมีห้องขังไว้ควบคุมตัวพวกก่อเรื่อง จนกว่าจะถูกย้ายไปยังสถานีตำรวจหลักของเบย์มาร์ด ชั้น 2 จะมีศูนย์ปฐมพยาบาลและดูแลเด็ก ห้องประชุม ห้องพักพนักงานที่มีล็อกเกอร์และพื้นที่พักผ่อน และชั้น 3 จะเต็มไปด้วยห้องทำงานของนักบัญชี เลขานุการ และอื่น ๆ... รวมถึงห้องประชุมเพิ่มเติมอีกด้วย . การก่อสร้างดำเนินต่อไปตามปกติ... และไม่นาน แลนดอนกับคนงานก็กระจายกันไปทำงานในพื้นที่ต่าง ๆ รอบสวนสัตว์ นอกจากจะเน้นเรื่องสัตว์แล้ว สวนสัตว์ส่วนใหญ่ยังเปิดโอกาสให้มีการศึกษาทางชีววิทยาเกี่ยวกับนกและพืชบางชนิดด้วย ดังนั้นแลนดอนจึงตัดสินใจจัดทำภูมิทัศน์สวนบางจุดรอบสวนสัตว์ด้วย พืชต่าง ๆ จะมีป้ายชื่อกำกับไว้... และในอนาคต นักเรียนชีววิทยาก็สามารถมาทัศนศึกษาและเรียนรู้เกี่ยวกับพวกมันได้เช่นกัน นอกจากนี้ยังจะมีเรือนผีเสื้อและเรือนนกให้ผู้มาเยือนได้ชมด้วย แลนดอนภูมิใจกับความคืบหน้าของสวนสัตว์... ภายในสิ้นเดือนตุลาคม ทุกอย่างก็น่าจะเรียบร้อยพร้อมใช้งาน เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว.... และเบย์มาร์ดก็ก้าวเข้าสู่สัปดาห์ที่สามของเดือนกรกฎาคมแล้ว ใช่... ตอนนี้มันเปิดให้สาธารณชนเข้าชมชั่วคราวแล้ว แต่จะมีใครรู้บ้างว่าสวนสัตว์เปิดอยู่ นอกจากซานตา? ตอนนี้.... สิ่งเดียวที่เขารอคอยก็คือการมาถึงของแขกพิเศษของเขา อีกไม่กี่วัน เขาก็จะได้เริ่มหารือเรื่องสนธิสัญญาเสียที