ตอนที่ 381: เขาคือคุณชายมังกรเทพ เสียงตะโกนก้องของศิษย์ตระกูลผู้นั้นเปรียบเสมือนหินก้อนใหญ่ที่ถูกทุ่มลงกลางทะเลกว้าง ปลุกกระแสคลื่นให้โหมกระหน่ำซัดสาดไปทั่วกลุ่มฝูงชน "คุณชายมังกรเทพ! คุณชายมังกรเทพหวงเสี่ยวหลงอย่างนั้นรึ?!" "เขาคือคุณชายมังกรเทพหวงเสี่ยวหลงคนนั้นจริงๆ หรือ?!" "ไม่ผิดแน่ ตามข่าวลือที่ว่ากันว่า วิญญาณยุทธ์ของคุณชายมังกรเทพหวงเสี่ยวหลงคือมังกรเทพดึกดำบรรพ์คู่ สีดำหนึ่งและสีน้ำเงินหนึ่ง มังกรน้ำเงินเพียงหนึ่งเดียวในโลกแห่งวิญญาณยุทธ์!" ทั่วทั้งลานหน้าวัดพุทธจำเริญเกิดความโกลาหลขึ้นทันที ความประหลาดใจ ตื่นตะลึง และตื่นเต้นพาดผ่านใบหน้าของฝูงชนขณะที่พวกเขาจ้องมองไปยังมังกรดำและมังกรน้ำเงินที่ทะยานอยู่เหนือศีรษะของหวงเสี่ยวหลงด้วยสายตาเทิดทูน มังกรคู่ดำน้ำเงินนั้นเปรียบเสมือนขุนเขาเทพอันยิ่งใหญ่สองลูกที่ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้า กลิ่นอายมังกรที่แผ่ออกมาจากร่างของพวกมันดูเหมือนจะกดทับทุกสรรพสิ่งภายใต้ผืนฟ้าด้วยแรงกดดันที่มหาศาล "คุณชายมังกรเทพ... เขาคือคุณชายมังกรเทพ!" ซื่อเสี่ยวเฟยจ้องมองหวงเสี่ยวหลง ดวงตาของนางเป็นประกายระยิบระยับอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนขณะพึมพำกับตัวเอง ชื่อเสียงของคุณชายมังกรเทพหวงเสี่ยวหลงนั้นเลื่องลือไปทุกหัวระแหงในทวีปวายุหิมะ ในฐานะองค์หญิงแห่งจักรวรรดิพุทธจำเริญ แม้นางจะแทบไม่เคยย่างกรายออกจากพระราชวังพุทธจำเริญ แต่ชื่อของหวงเสี่ยวหลงกลับเป็นชื่อที่นางคุ้นเคยเป็นอย่างดี ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หัวข้อที่ถูกหยิบยกมาสนทนากันมากที่สุดท่ามกลางเหล่าเหล่านางกำนัลและองครักษ์ในวังก็คือคุณชายมังกรเทพผู้นี้ ไม่เว้นแม้แต่เหล่าพระสนม หญิงสูงศักดิ์ รวมถึงพระมารดาของนางเองซึ่งเป็นจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิพุทธจำเริญ ก็ยังมักจะกล่าวสรรเสริญหวงเสี่ยวหลงอยู่บ่อยครั้ง ตามเรื่องเล่าที่ส่งต่อกันในหมู่คนในวัง คุณชายมังกรเทพผู้นี้คือร่างอวตารของเทพมังกร คือเทพเจ้ากลับชาติมาเกิด ผู้ที่ไม่เคยพ่ายแพ้ และเป็นตำนานที่ยังมีชีวิต! เขาสามารถสังหารเอาไป๋เสวี่ย ผู้อาวุโสของตำหนักเทพได้ ตั้งแต่ตอนที่เขายังอยู่เพียงระดับเซียนเทียนขั้นที่สิบช่วงปลายเท่านั้น! และเพียงครึ่งปีหลังจากนั้น เขาก็ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตนักบุญ! ในโลกแห่งวิญญาณยุทธ์นี้ ไม่มีใครกล้าต่อกรกับตำหนักเทพ ยกเว้นเพียงเขาคนเดียว คุณชายมังกรเทพ! เมื่อไม่นานมานี้ เขายังสังหารผู้อาวุโสของตำหนักเทพถึงเจ็ดคนในอาณาจักรลั่วตง! ทุกครั้งที่เหล่านางกำนัล องครักษ์ หรือสตรีสูงศักดิ์พูดถึงคุณชายมังกรเทพ ดวงตาของพวกเขาก็จะเปี่ยมไปด้วยความเคารพ ความเลื่อมใส และความศรัทธา ซื่อเสี่ยวเฟยยังคงจ้องมองใบหน้าของหวงเสี่ยวหลงโดยไม่กะพริบตา นางไม่รู้ตัวเลยว่าในขณะนี้ ในสายตาของนางไม่มีที่ว่างให้ใครคนอื่นอีกแล้วนอกจากหวงเสี่ยวหลง "องค์หญิงเพคะ" นางกำนัลคนหนึ่งของซื่อเสี่ยวเฟยเอ่ยเรียก แต่นางก็ไม่ตอบสนอง นางกำนัลต้องเรียกซ้ำอยู่อีกหลายครั้งก่อนที่ซื่อเสี่ยวเฟยจะรู้สึกตัว "มีอะไรหรือ?" นางกำนัลในวังกล่าวว่า "องค์หญิงเพคะ เราควรถอยไปด้านหลังก่อน พวกเขากำลังจะเริ่มต่อสู้กันแล้ว" การต่อสู้ระหว่างหวงเสี่ยวหลง เฉินเฉิน และผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลเฉินอีกสองคนนั้น ย่อมสร้างแรงปะทะที่ทำลายล้างไปทั่วบริเวณ พื้นที่ลานกว้างทั้งหมดอาจพังพินาศได้ แม้ว่าซื่อเสี่ยวเฟยจะเป็นนักรบในขอบเขตนักบุญเช่นกัน แต่นางก็ยากที่จะต้านทานคลื่นกระแทกจากการต่อสู้ของคนทั้งสี่ได้ เมื่อนั้นเองที่ซื่อเสี่ยวเฟยสังเกตเห็นว่าทุกคนในลานกว้างต่างถอยออกไปจากพื้นที่หมดแล้ว นั่นทำให้นางรู้สึกเขินอายจนใบหน้าแดงระเรื่อ เมื่อครู่นางเป็นอะไรไปกันแน่? ทันใดนั้น ซื่อเสี่ยวเฟยและเหล่านางกำนัลก็ถอยร่นออกจากลานกว้าง เหลือเพียงสี่คนยืนประจันหน้ากัน หวงเสี่ยวหลงสั่งให้เจ้าฉู่และจางฝูไม่ต้องเข้ามาแทรกแซงในการต่อสู้ ดังนั้นทั้งสองคนรวมถึงหุ่นเชิดยักษ์ทั้งสองจึงถอยไปยังริมลานกว้างเหมือนกับคนอื่นๆ เฉินเฉินและผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสองต่างยืนนิ่งงัน จ้องมองมังกรคู่ดำน้ำเงินที่ลอยอยู่เหนือร่างหวงเสี่ยวหลงด้วยดวงตาเบิกกว้าง ชายหนุ่มผมดำผู้นี้คือบุคคลที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะที่ปีศาจที่สุดเท่าที่โลกแห่งวิญญาณยุทธ์เคยมีมา คุณชายมังกรเทพ หวงเสี่ยวหลง อย่างนั้นรึ?! เมื่อตระหนักได้ว่าเป็นหวงเสี่ยวหลง ทั้งสามคนที่กำลังจะจู่โจมพร้อมกันก็หยุดชะงักลงทันที ความหวาดกลัวปรากฏชัดในดวงตาของพวกเขา พวกเขาเคยได้ยินมาว่าในอาณาจักรลั่วตง ผู้อาวุโสตำหนักเทพเจ็ดคนต้องจบชีวิตลงภายใต้แมลงสการับซากศพพิษของหวงเสี่ยวหลง! หวงเสี่ยวหลงควบคุมกองทัพแมลงสการับซากศพพิษที่สามารถสังหารยอดฝีมือขอบเขตนักบุญระดับสูงได้ จะโจมตีงั้นหรือ? นั่นไม่เท่ากับเร่งความตายให้เร็วขึ้นหรอกหรือ? การถามตัวเองว่าจะรับมือกับแมลงสการับซากศพพิษได้หรือไม่นั้นถือเป็นเรื่องที่ไร้ประโยชน์ เมื่อเห็นสีหน้าลังเลที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของทั้งสามคน หวงเสี่ยวหลงก็ไม่ต้องเดาเขาก็รู้ว่าพวกเขากำลังกังวลเรื่องอะไร "วางใจเถอะ ในการต่อสู้ครั้งนี้ ข้าจะไม่ใช้แมลงสการับซากศพพิษ" จากนั้นหวงเสี่ยวหลงก็หลอมรวมวิญญาณยุทธ์มังกรคู่ ร่างของเขาหายวับไปราวกับประกายไฟ ก่อนที่ใครจะทันกะพริบตา หวงเสี่ยวหลงก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าพวกเขา หมัดทั้งสองข้างชกออกไปพร้อมกัน หมัดอันทรงพลังทำลายช่องว่างของมิติ ดูเลือนลางและไม่เป็นรูปธรรม บิดเบือนพื้นที่รอบข้างด้วยพลังงานที่เหนือชั้น การโจมตีนี้พุ่งเป้าไปที่คนทั้งสามพร้อมกัน "หมัดเทวะความว่างเปล่า!" เฉินเฉินสีหน้าเคร่งเครียด รีบตอบโต้อย่างรวดเร็วด้วยฝ่ามือทะเลไร้ขอบเขต ผู้อาวุโสสูงสุดอีกสองคนตกใจและเคลื่อนไหวช้ากว่าเฉินเฉินไปกึ่งจังหวะ แต่ก็ยังคงทุ่มพลังทั้งหมดออกมา ตูม! แผ่นดินสั่นสะเทือน ผู้คนที่ถอยออกไปนอกลานวัดพุทธจำเริญรู้สึกราวกับว่าแก้วหูของพวกเขากำลังจะแตกและมึนงงไปหมด เมื่อมองไป พวกเขาเห็นเฉินเฉินและผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสองถูกซัดจนกระเด็นถอยหลังไป "ดรรชนีวิญญาณพิฆาต!" จากหมัดเปลี่ยนเป็นนิ้ว ดรรชนีพุ่งออกมาจากมือทั้งสองข้าง ส่งหมอกสีเทาที่ม้วนตัวหนาแน่นและเสียงกรีดร้องของสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีใครรู้จัก รอยดรรชนีแทงทะลุความว่างเปล่า ทำให้ศัตรูไม่สามารถตั้งตัวติด กลุ่มของเฉินเฉินทั้งสามคนต่างพากันหลบหลีกอย่างจ้าละหวั่น ตกอยู่ในสภาพที่น่าเวทนาเป็นอย่างยิ่ง "ฝ่ามือพุทธาปฐพี!" การโจมตีของหวงเสี่ยวหลงเปลี่ยนไปอีกครั้ง จากดรรชนีเป็นฝ่ามือ แสงพุทธะอันเจิดจ้าปกคลุมลานกว้างด้วยความยิ่งใหญ่ เงาของพระพุทธรูปสะท้อนผ่านปริซึมแสง ภาพอันรุ่งโรจน์นั้นทำให้ทุกคนสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ เท่าที่พวกเขารู้ ดูเหมือนจะไม่มีวิชาการต่อสู้ทางพุทธศาสนาใดในจักรวรรดิพุทธจำเริญที่มีพลังอำนาจถึงเพียงนี้ "กรงเล็บอสูรอาซูร่า!" นิ้วมือหงิกงอจนกลายเป็นกรงเล็บ กรงเล็บอสูรอาซูร่าสีดำทมิฬบดบังท้องฟ้า ทำให้ท้องฟ้าที่สว่างไสวมืดมิดลงในพริบตา เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่น่าสยดสยองและหนาวเหน็บที่มาจากกรงเล็บอสูรนับไม่ถ้วน ฝูงชนต่างพากันถอยหนีไปด้านหลังไกลกว่าเดิมด้วยความตื่นตระหนก "ฝ่ามือพันธนาการเทพ!" หวงเสี่ยวหลงใช้วิชาฝ่ามืออีกครั้ง ฝ่ามือทั้งสองกระแทกออกไปข้างหน้า วงแหวนสีทองขยายตัวออกเป็นชั้นๆ ทุกที่ที่พวกมันผ่านไป ทุกสิ่งทุกอย่างก็หยุดนิ่งสนิท เริ่มจากหมัดเทวะความว่างเปล่า หวงเสี่ยวหลงใช้วิชาการต่อสู้ที่ทรงพลังอย่างต่อเนื่อง ซึ่งแต่ละวิชาล้วนเป็นทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ขั้นสูงที่ผู้อื่นได้แต่เพียงใฝ่ฝัน ยิ่งไปกว่านั้น หวงเสี่ยวหลงยังแสดงพลังเหล่านี้ออกมาหลังจากที่หลอมรวมวิญญาณยุทธ์ ยิ่งทำให้พลังทำลายล้างพุ่งสูงขึ้นไปอีกระดับ หากตัดสินจากพลังเพียงอย่างเดียว หวงเสี่ยวหลงได้ก้าวข้ามเฉินเฉินและผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสองไปไกลแล้ว แม้ว่าอีกฝ่ายจะมีถึงสามคน แต่หวงเสี่ยวหลงก็ยังเป็นฝ่ายที่กดดันพวกเขาอย่างเบ็ดเสร็จ ชายทั้งสามคนกลายเป็นกระสอบทรายที่ถูกซัดจนต้องถอยร่นและหลบหลีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า หัวไหล่ของเฉินเฉินถูกเจาะด้วยดรรชนีวิญญาณพิฆาต ผู้อาวุโสสูงสุดคนหนึ่งถูกฟาดด้วยฝ่ามือพุทธาปฐพี ในขณะที่คนสุดท้ายถูกขย้ำด้วยกรงเล็บอสูรอาซูร่า จากระยะไกล ฝูงชนต่างพากันตัวสั่นเมื่อเห็นหวงเสี่ยวหลงจัดการกับยอดฝีมือขอบเขตนักบุญสามคนราวกับเป็นเพียงของเล่น พวกเขารู้สึกหวาดกลัวแต่ในขณะเดียวกันความคลั่งไคล้ก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างรุนแรง ยอดฝีมือขอบเขตนักบุญสามคนร่วมมือกันยังไม่สามารถเอาชนะหวงเสี่ยวหลงเพียงคนเดียวได้เลยหรือ?! หากพวกเขาจำไม่ผิด หวงเสี่ยวหลงเพิ่งจะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตนักบุญได้ไม่กี่ปีมานี้เอง แล้วตอนนี้ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาอยู่ในระดับใดกันแน่? นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว! พรสวรรค์ที่เหนือมนุษย์ของหวงเสี่ยวหลงนั้นน่าสะพรึงกลัวจนเกินกว่าจะประเมินได้ ทำให้ทุกคนต่างตกอยู่ในสภาพที่พูดไม่ออก "หล่อเหลาเหลือเกิน! หากคุณชายมังกรเทพยอมมองมาที่ข้าเพียงครั้งเดียว ข้าก็ยอมลดอายุขัยของตัวเองลงสิบปี!" หญิงสาวจากตระกูลสูงศักดิ์คนหนึ่งกล่าว ดวงตาของนางเป็นประกายจ้องเขม็งไปที่หวงเสี่ยวหลง เรื่องนี้ก็ไม่ต่างจากตรรกะของหวังตงที่เคยอ้างว่า หากองค์หญิงซื่อเสี่ยวเฟยยอมคุยกับเขาเพียงประโยคเดียว เขาก็ยอมสละอายุขัยของตนสิบปีเช่นกัน "หากคุณชายมังกรเทพยอมจูบข้า ข้ายอมสละให้ถึงยี่สิบปีเลย!" "หากคุณชายมังกรเทพยอมจูบข้าสองครั้ง ข้ายอมตายแทนเขาได้เลย!" "หน้าตาอย่างเจ้า คิดว่าจะดึงดูดความสนใจของคุณชายมังกรเทพได้งั้นรึ?" ท่ามกลางฝูงชน เหล่าคุณหนูจากตระกูลต่างๆ ต่างพากันโต้เถียงกันอย่างเผ็ดร้อน และบรรยากาศก็เริ่มกลับมาเสียงดังอีกครั้ง เสียงระเบิดกัมปนาทดังขึ้นสูงเหนือลานกว้าง ดึงความสนใจของฝูงชนให้กลับมา เมื่อมองขึ้นไป พวกเขาก็พบว่าชายคนอื่นๆ ของตระกูลเฉินถูกหวงเสี่ยวหลงซัดลงมากระแทกกับพื้น ลานกว้างทั้งลานสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเมื่อร่างทั้งสามปะทะกับพื้นดิน หวงเสี่ยวหลงลอยตัวลงมาอย่างนุ่มนวลและเดินเข้าหาพวกเขาช้าๆ เฉินเฉินและเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดต่างสิ้นหวัง จิตวิญญาณในการต่อสู้ของพวกเขาถูกบดขยี้จนหมดสิ้น แต่ในขณะนั้นเอง กลิ่นอายอันทรงพลังหลายสายก็พุ่งตรงมายังวัดพุทธจำเริญจากระยะไกลด้วยความเร็วสูง หวงเสี่ยวหลงและทุกคนต่างมองไปทางนั้น "นั่นคือฝ่าบาท! ฝ่าบาทเสด็จมาแล้ว!" เสียงตะโกนดังกึกก้องไปทั่วบริเวณรอบนอกลานกว้าง เมื่อใกล้เข้ามา ฝูงชนก็เริ่มมองเห็นว่าบุคคลที่อยู่ด้านหน้าสุดสวมฉลองพระองค์ลายมังกรและมีใบหน้าที่เกลี้ยงเกลาขาวสะอาด—ซื่อฟานเทียน