Chapter 200
200 / 1146
7 min read
Chapter 200 - Thundergod General
Published Apr 2, 2026, 10:02 AM
Chapter 200 - ขุนพลเทพสายฟ้า
“จริงครับ ผมแค่กลัวว่าความกระตือรือร้นของพวกเขาจะรับมือยากเกินไปเมื่อถึงเวลานั้น” โจวเหวินกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ตระกูลอันไม่ได้ส่งอันจิงมา แต่กลับส่งคนนอกมาแทน มันหมายความว่ายังไงกัน? พวกเขากลัวงั้นเหรอ?” ชายหนุ่มหน้าตาเคร่งขรึมในชุดสีดำถามขึ้น
“ตระกูลอันนี่ฉลาดนะ พวกเขาไม่กล้าส่งคนของตัวเองออกมาเพราะความกลัว เลยหาคนนอกมาให้พวกเราระบายอารมณ์ใส่แทน” ชายหนุ่มรูปงามอีกคนที่มีผมสีบลอนด์แสดงสีหน้าดูแคลน
“ดูเหมือนว่านอกจากอันเทียนจั่วแล้ว ตระกูลอันจะไม่มีคนเก่งเท่าไหร่เลย ถึงขนาดต้องไปหาคนนอกมาเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ผมล่ะสงสารตระกูลอันจริงๆ”
จากจำนวนของชายหนุ่มที่พากันพูดจาถากถาง โจวเหวินก็พอจะเดาออกว่าคราวนี้เขาคงเจอปัญหาเข้าให้แล้ว
“นายน้อยเหวินครับ ถ้าคุณไม่อยากเข้าร่วม ตอนนี้ก็ยังไม่สายที่จะถอนตัวนะครับ นายหญิงบอกว่าให้คุณทำตามสถานการณ์ ไม่จำเป็นต้องฝืน” อาเซิงกระซิบกับโจวเหวิน
“ในเมื่อตกลงมาแล้ว ต่อให้ข้างหน้าจะเป็นทะเลเพลิง ผมก็ต้องรับคำท้านี้ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมต้องกลับตอนนี้” ถึงโจวเหวินจะพูดดูดี แต่ถ้าไม่ใช่เพราะเขาอยากลองดูว่ารูปร่างพิเศษจะช่วยเพิ่มค่าสถานะทางร่างกายได้หรือไม่ เขาก็คงไม่อยากเอาตัวมาพัวพันเท่าไหร่นัก
แน่นอนว่าเขายังมีบุญคุณที่ต้องตอบแทน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็ต้องเข้าไปดูในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ให้ได้
โจวเหวินไม่สนใจคำเยาะเย้ยถากถางของผู้คนเหล่านั้น สายตาของเขายังคงจ้องมองไปยังสิ่งที่เรียกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยความหวังว่าจะพบกับสัญลักษณ์รอยฝ่ามือจิ๋ว
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้นแตกต่างจากที่โจวเหวินจินตนาการไว้พอสมควร มันไม่ได้มีสิ่งก่อสร้างโบราณอันยิ่งใหญ่หรือสวนสวรรค์ดั่งแดนเซียนแต่อย่างใด
ท่ามกลางทะเลทรายอันรกร้าง มีเพียงแท่นหินโบราณที่ดูทรุดโทรมตั้งอยู่ แท่นหินนั้นเป็นรูปทรงหกเหลี่ยมและมีเสาหินตั้งอยู่ทุกมุม
เสาหินทั้งหกต้นมีสัญลักษณ์สลักอยู่แตกต่างกัน แม้แต่เทคนิคและรูปแบบการแกะสลักก็ไม่เหมือนกัน ราวกับว่าถูกสร้างโดยช่างฝีมือคนละแขนง
น่าเสียดายที่โจวเหวินใช้ ‘ผู้ฟังความจริง’ ตรวจสอบรอบๆ อยู่พักใหญ่แต่ก็ยังไม่พบสัญลักษณ์รอยฝ่ามือจิ๋วที่ว่าเลย
“เงียบได้แล้ว ที่นี่ไม่ใช่ตลาดสด ใครยังพูดจาไร้สาระอีกจะถูกตัดสิทธิ์” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งกล่าวหยุดทุกคนด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก่อนจะกล่าวต่อว่า “ก่อนมาที่นี่ ตระกูลของพวกคุณคงแจ้งกฎของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ให้ทราบแล้ว แต่ผมต้องขอทวนอีกครั้ง ทุกคนที่เข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถือว่าเข้ามาด้วยความสมัครใจ หากเกิดอุบัติเหตุใดๆ ขึ้นภายใน ทางผู้จัดกิจกรรมการทดสอบนี้จะไม่รับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น กล่าวคือ ต่อให้คุณตายอยู่ข้างใน ก็ไม่มีใครต้องรับผิดชอบชีวิตของคุณ”
พูดจบ เจ้าหน้าที่ก็มองมาที่โจวเหวินแล้วกล่าวต่อ “หากใครต้องการถอนตัวตอนนี้ สามารถแจ้งความประสงค์ที่จะไม่เข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ทันที แต่เมื่อใดที่คุณก้าวเท้าเข้าไปแล้ว คุณต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตัวเอง ขอให้โชคดี”
ทุกคนรู้ดีว่าเจ้าหน้าที่พูดเน้นไปที่โจวเหวิน ด้วยการที่มีคนจ้องเล่นงานเขามากมายเช่นนี้ โจวเหวินคงจะเจอกับช่วงเวลาที่ไม่สู้ดีนักหลังจากเข้าไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ โอกาสตายของเขาสูงกว่าคนอื่นหลายเท่าตัว
เมื่อเห็นว่าโจวเหวินไม่มีท่าทีจะถอย เจ้าหน้าที่จึงกล่าวต่อ “ในเมื่อไม่มีใครคิดจะถอนตัว การต่อสู้ศักดิ์สิทธิ์ประจำปีนี้ก็ขอเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ อีกสักครู่ตลาดไข่คู่หูจะเปิดทำการ หากใครต้องการไข่คู่หูสามารถเลือกซื้อได้เลย ตลอด 24 ชั่วโมงต่อจากนี้ คุณสามารถเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ทุกเมื่อ ส่วนจะออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ทั้งเป็นหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาของพวกคุณแล้ว”
หลังจากเจ้าหน้าที่กล่าวจบ ตลาดการค้าก็เปิดทำการ พ่อค้าหลายรายเริ่มตั้งแผงสินค้า บนแผงเหล่านั้นมีไข่คู่หูวางจำหน่ายอยู่มากมาย ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนเป็นระดับตำนาน
โจวเหวินเห็นแบรนด์ที่เขาคุ้นเคยอยู่บ้าง ซึ่งล้วนเป็นร้านขายไข่คู่หูชื่อดังในลีกทั้งสิ้น
“นายน้อยเหวิน เลือกไข่คู่หูที่ต้องการได้เลยครับ นายหญิงเตรียมงบประมาณไว้เพียงพอแล้ว น่าจะซื้อไข่คู่หูที่คุณต้องการได้ครบทุกฟอง ดังนั้นไม่ต้องกังวลเรื่องเงินนะครับ” อาเซิงกล่าว
“ไม่ต้องหรอก ผมใช้ไข่คู่หูที่มีอยู่ก็พอ” โจวเหวินตอบ
แม้ว่าจำนวนไข่คู่หูที่คนคนหนึ่งครอบครองได้จะไม่จำกัด แต่การมีจำนวนมากเกินไปจะทำให้ควบคุมในการต่อสู้ได้ยาก ยกเว้นว่าไข่คู่หูตัวนั้นจะมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด ซึ่งไข่คู่หูส่วนใหญ่กลับมีสติปัญญาต่ำ หากปล่อยให้พวกมันโจมตีเอง ก็ไม่ต่างอะไรกับฝูงชนที่ไร้ระเบียบ พวกมันอาจไม่สามารถแสดงพลังออกมาได้เต็มที่ หรือแม้กระทั่งขัดขวางกันเอง
ด้วยเหตุนี้ คนส่วนใหญ่จึงเลือกฝึกฝนไข่คู่หูเพียงไม่กี่ตัวที่ตนสามารถใช้งานได้อย่างคล่องแคล่วที่สุด
โจวเหวินมีความเชี่ยวชาญในการใช้ไข่คู่หูของเขาอยู่แล้ว แถมไข่คู่หูเหล่านั้นยังนับว่าเป็นระดับท็อปของระดับตำนานอีกด้วย เพียงแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
“นายหญิงพูดถูกจริงๆ คุณไม่อยากซื้อไข่คู่หูจริงๆ ด้วย” ขณะที่อาเซิงพูด เขาก็หยิบกล่องใบหนึ่งออกมาแล้วส่งให้โจวเหวิน พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ก่อนที่ผมจะมา นายหญิงกำชับให้มอบสิ่งนี้แก่คุณโดยเฉพาะ ท่านบอกว่าคุณจะไม่รับไข่คู่หูตัวอื่นก็ได้ แต่ชิ้นนี้เป็นสิ่งที่ท่านหามาได้จากโซนมิติด้วยตัวเอง ท่านบอกว่าคุณต้องรับมันไว้ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ไม่อย่างนั้นท่านจะบังคับให้คุณไปกินข้าวกับท่านทุกวันตอนคุณกลับไป แล้วคุณจิงก็จะไปร่วมโต๊ะด้วย”
“พี่หลานนี่ใส่ใจจริงๆ” โจวเหวินไม่ปฏิเสธและรับกล่องใบนั้นมา
เขาอาจไม่ชอบพี่น้องตระกูลอันเท่าไหร่นัก แต่เขาก็ไม่ได้รังเกียจโอวหยางหลาน ในเมื่อโอวหยางหลานเอ่ยปากมาเช่นนี้ โจวเหวินจึงไม่ปฏิเสธ
เมื่อเปิดกล่องออก เขาพบไข่คู่หูสีดำขนาดเท่ากำปั้นอยู่ข้างใน มันดูเหมือนโลหะแต่กลับมีความมันวาวดุจหยก
“นี่เป็นไข่คู่หูประเภทไหน?” โจวเหวินมองเข้าไปในกล่อง แต่ไม่มีบัตรข้อมูลแนบมาด้วย
“นายหญิงไม่ได้บอกครับ ท่านเพียงแต่บอกว่าคุณจะรู้เองหลังจากฟักมันออกมา” อาเซิงกล่าว
โจวเหวินพยักหน้าแต่ไม่ได้ฟักมันในทันที เขาเก็บมันเข้ากระเป๋าเป้แล้วกล่าวกับอาเซิงว่า “ผมรับไข่คู่หูนี้ไว้แล้ว ไว้จะหาโอกาสฟักมันทีหลัง ไม่ต้องห่วง”
โจวเหวินมีกายเต๋าและมีอัตราการฟื้นฟูพลังปราณที่รวดเร็วมาก เขาสามารถฟักไข่คู่หูระดับตำนานได้ตลอดเวลา จึงไม่ต้องกังวลเรื่องอันตรายจากการใช้พลังปราณมากเกินไป
“เอาล่ะ ในเมื่อธุระของคุณเรียบร้อยแล้ว และในเมื่อคุณไม่ซื้อไข่คู่หู งั้นไปเดินดูเป็นเพื่อนผมหน่อยเถอะ ผมไม่มีไข่คู่หูระดับเยี่ยมเยอะเท่าคุณ นี่เป็นโอกาสที่ดีเลยทีเดียว ใครจะไปรู้ ผมอาจจะโชคดีได้มาสักตัวสองตัวก็ได้” หลี่เซวียนดึงตัวโจวเหวินไปยังตลาด
สิ่งที่หลี่เซวียนพูดไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน อันที่จริงตราบใดที่มีเงินมากพอ เขาก็สามารถซื้อไข่คู่หูระดับตำนานที่หาดูได้ยากได้
เพื่อเป็นการสร้างความประทับใจให้กับเหล่าคนหนุ่มสาวที่จะกลายเป็นผู้นำรุ่นต่อไป ไข่คู่หูเกรดเยี่ยมหลายตัวจึงถูกนำมาขายที่นี่
โจวเหวินอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเมื่อเดินตามหลี่เซวียนไปรอบๆ เขาไม่เคยได้ยินชื่อไข่คู่หูหลายตัวที่นี่มาก่อน แต่จากคำแนะนำ หลายตัวมีทักษะที่เป็นประโยชน์อย่างมาก ซึ่งไม่ด้อยไปกว่าขุนพลมารกลายพันธุ์ก่อนที่จะผ่านการหลอมรวมเลย
ไข่คู่หูที่นี่อยู่ในระดับนั้นเกือบทั้งหมด ราคาก็สูงลิ่วจนน่าตกใจ ซึ่งอย่างน้อยก็เป็นสองเท่าของราคาในร้านขายไข่คู่หูทั่วไป
ถึงอย่างนั้น คนหนุ่มสาวจำนวนมากที่เตรียมตัวเข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ยอมทุ่มเงินมหาศาลเพื่อซื้อไข่คู่หูเหล่านั้น สีหน้าของพวกเขายังคงนิ่งเฉยราวกับว่าเงินที่จ่ายไปไม่ใช่เงินของตัวเอง
“ขุนพลเทพสายฟ้า... มีขุนพลเทพสายฟ้าอยู่ที่นี่ด้วยงั้นเหรอ...” จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายให้หันไปมอง
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.