Chapter 178 - นายพลปีศาจสามทักษะ โจวเหวินรู้สึกงุนงงขณะกดเข้าไปที่ไอคอนต้นไม้คนตาย ไม่นานภาพของต้นไม้คนตายก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ทว่าในเวลานี้ ต้นไม้คนตายได้เปลี่ยนเป็นสีขาวไปแล้ว และระหว่างใบสีขาวเหล่านั้นก็มีดอกตูมสีขาวโผล่ออกมาดอกหนึ่ง เรื่องนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? โจวเหวินรู้สึกตื่นตระหนก เขาจ้องมองมันอยู่ครู่ใหญ่แต่ก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ ดอกตูมนั้นยังคงอ่อนอยู่ จึงไม่มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับมัน อย่างไรก็ตาม การปรากฏของดอกตูมทำให้โจวเหวินหวนนึกถึงศพของเหยียนเจิ้น เหยียนเจิ้นตายไปแล้วจริงๆ แต่ไม่มีใครพบศพของเขา ในตอนนี้เมื่อมีดอกตูมงอกออกมาบนต้นไม้ที่ตายแล้ว จึงเป็นเรื่องยากที่จะไม่ให้เขานึกเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน ไม่มีทางน่า? เป็นไปได้ไหมว่าต้นไม้คนตายในเกมสามารถดูดกลืนคนตายจากโลกความเป็นจริงได้? โจวเหวินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หากต้นไม้คนตายในเกมยังมีอิทธิพลต่อโลกแห่งความเป็นจริง การที่เขาพกมันติดตัวไว้ตลอดเวลาก็ถือว่าอันตรายมากไม่ใช่หรือ? ไม่มีใครรู้ว่าผลกระทบของต้นไม้คนตายนั้นรุนแรงเพียงใด มันคงจะสร้างปัญหาใหญ่หลวงหากผู้คนที่อยู่รอบข้างเขาต้องได้รับผลกระทบจากต้นไม้ต้นนี้ โจวเหวินนึกถึงชะตาชีวิตของตนเองแล้วก็ยิ่งรู้สึกปวดหัว เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าจะมีใครที่ไม่สามารถทนทานต่อพลังจากชะตาชีวิตของตัวเองได้ ในทางทฤษฎีแล้ว นี่เป็นสถานการณ์ที่เป็นไปไม่ได้ เพราะชะตาชีวิตนั้นถือกำเนิดมาจากร่างกายของโจวเหวินเอง ดังนั้นพลังของมันจึงไม่ควรเกินขีดจำกัดของตัวเขา มิฉะนั้นเขาก็คงไม่มีทางสร้างมันขึ้นมาได้ แต่ทว่าชะตาชีวิตของโจวเหวินกลับเหนือกว่าขีดจำกัดของเขาเอง "แค่ใช้ชะตาชีวิตครั้งเดียวก็แทบจะบดขยี้ร่างกายฉันจนแหลกละเอียด ฉันคงเป็นคนเดียวในประวัติศาสตร์แน่ๆ" โจวเหวินเยาะเย้ยตัวเอง ถึงอย่างนั้น โจวเหวินก็มีความรู้สึกตะขิดตะขวงใจว่าชะตาชีวิตของเขานั้นผิดปกติ มันน่าจะเกี่ยวข้องกับคัมภีร์เซียนหลงลืม เมื่อตอนที่เขาเลื่อนระดับเข้าสู่ขั้นตำนาน เขาเคยเห็นภาพหลอนที่ดูคล้ายกับผู้หญิงคนหนึ่ง และเสียงของผู้หญิงคนนั้นก็คล้ายกับเสียงกระซิบของปีศาจที่เขาเคยได้ยินตอนที่มีอาการผีอำ ตอนที่เขาใช้เสียงถอนหายใจแห่งราชา โจวเหวินรู้สึกว่าเงารอบตัวเขาดูเหมือนจะมีรูปร่างคล้ายผู้หญิง แต่เขาก็ไม่แน่ใจเพราะเห็นเพียงแค่เงาที่พร่ามัว ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเห็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของมันเท่านั้น เมื่อไม่มีกระจก เขาก็ไม่สามารถมองเห็นร่างกายทั้งหมดของตัวเอง จึงมองไม่เห็นเงาที่สมบูรณ์ได้ เจียงเยี่ยนคอยป้อนยาให้เขาวันละสามครั้ง ทำให้โจวเหวินต้องทำหน้าเบ้ด้วยความขมขื่น จนรู้สึกราวกับว่าตัวเองกลายเป็นมะระไปแล้ว เนื้อหนังของเขาราวกับกำลังแผ่รสขมออกมา จนกระทั่งยามเย็น หวังหมิงหยวนและจงจื่อหยาถึงได้คลานขึ้นมาจากบ่อน้ำมังกร เขาไม่รู้เลยว่าทั้งสองคนลงไปศึกษาอะไรกันอยู่ข้างล่างนั่น ฮุ่ยไห่เฟิงออกจากห้องทดลองไปทำธุระและไม่ได้กลับมาในวันนั้น หวังหมิงหยวนตรวจสอบร่างกายของโจวเหวินอีกครั้งก่อนจะกล่าวว่า "อาการบาดเจ็บของเธอไม่ร้ายแรงแล้ว อีกสองวันก็ออกจากเตียงได้ แต่ยังทำกิจกรรมหนักๆ ไม่ได้นะ ต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งเดือนกว่าจะเริ่มฝึกฝนวิชาฝ่ามือได้อีกครั้ง" สิ่งที่ทำให้โจวเหวินประหลาดใจคือหวังหมิงหยวนไม่ได้ถามว่าเขาไปบาดเจ็บมาจากไหน ทำให้ข้ออ้างที่เขาเตรียมไว้กลายเป็นหมันไปโดยปริยาย เมื่อไม่สามารถลุกจากเตียงได้ โจวเหวินจึงทำได้เพียงเล่นเกมอยู่บนเตียง โชคดีที่อาการบาดเจ็บไม่ส่งผลต่อร่างอวตารสีเลือด ดังนั้นการฟาร์มในเกมจึงไม่ใช่ปัญหา "นี่โจวเหวิน ฉันดูไม่ออกเลยนะเนี่ย ปกตินายดูเงียบๆ แต่ตอนสู้นี่โหดเหี้ยมชะมัด" จงจื่อหยาวางชามข้าวต้มของหวังหมิงหยวนไว้บนเก้าอี้ข้างเตียงของโจวเหวิน เขาฉีกยิ้มก่อนจะพูดต่อ "บอกมาซิ ใครเป็นคนอัดนาย? ในฐานะศิษย์พี่ เดี๋ยวฉันจะไปล้างแค้นให้" "ผมไม่รู้จริงๆ ครับว่าเป็นใคร ผมโดนซุ่มโจมตีระหว่างทาง แล้วก็สลบไปโดยไม่เห็นหน้าใครเลย" โจวเหวินรู้สึกอ่อนแรงไปทั่วร่าง การจะขยับตัวลุกขึ้นนั่งยังทำได้ยาก เขาจึงทำได้เพียงพลิกตัวไปมาแล้วนอนกินข้าวต้มบนเตียง "เอาเถอะ ไม่ต้องฝืนขนาดนั้นก็ได้" จงจื่อหยารับถามข้าวต้มมาแล้วป้อนโจวเหวินด้วยช้อน "นายเนี่ยไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ ขนาดศัตรูเป็นใครยังไม่เห็นหน้า น่าอายขายหน้าพวกเราชะมัด อย่าไปบอกใครเชียวล่ะว่าเป็นศิษย์ของอาจารย์" เมื่อรู้นิสัยของจงจื่อหยา โจวเหวินก็รู้ว่าอีกฝ่ายเพียงแค่ล้อเล่น จึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ แต่เปลี่ยนเรื่องแทน "ผมได้ยินมาว่าอาจารย์มีศิษย์อีกคนหนึ่ง ศิษย์พี่คนนั้นชื่ออะไรเหรอครับ? ตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง?" "ศิษย์พี่คนนั้นน่ะเหรอ... เขาชื่อหลิวหยุน นายคงเคยได้ยินชื่อเขามาบ้างใช่ไหม? เหมือนกับนาย เขาเข้าเรียนที่วิทยาลัยซันเซ็ตมาจากโรงเรียนมัธยมไกด์นั่นแหละ" จงจื่อหยาพูดด้วยสีหน้าประหลาด "ศิษย์พี่หลิวหยุนงั้นเหรอ?" โจวเหวินชะงักไปเล็กน้อย โจวเหวินเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน ก่อนหน้าโจวเหวิน โรงเรียนมัธยมไกด์ได้ผลิตอัจฉริยะออกมาหลายคน หนึ่งในนั้นคือนักเรียนที่ชื่อหลิวหยุน ว่ากันว่าเขาเคยได้รับการปฏิบัติแบบเดียวกันกับโจวเหวินในอดีต เขาเป็นความภาคภูมิใจของโรงเรียนมัธยมไกด์ และยังเป็นนักเรียนที่สอบได้อันดับหนึ่งในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเมืองอีกด้วย ทว่าหลิวหยุนอยู่ชั้นปีที่สูงกว่าโจวเหวินหลายปี ตอนที่โจวเหวินเรียนมัธยม หลิวหยุนก็เรียนจบไปนานแล้ว พวกเขาจึงไม่เคยพบกัน เขาไม่คาดคิดเลยว่าหลิวหยุนจะเป็นศิษย์ของหวังหมิงหยวน น่าเสียดายที่โจวเหวินเข้ามาเรียนช้าไป และหลิวหยุนก็เรียนจบไปเมื่อปีก่อน จงจื่อหยาดูเหมือนจะไม่เต็มใจคุยเรื่องหลิวหยุนกับโจวเหวินนัก หลังจากป้อนข้าวเสร็จ เขาก็หาวและเดินกลับไปที่เตียงของตัวเอง โจวเหวินรู้สึกเบื่อหน่ายที่ต้องนอนอยู่เฉยๆ จึงทำได้เพียงเล่นเกมต่อไป เมื่อเขาไปถึงด่านกรงเสือ เขาก็เผชิญหน้ากับนายพลปีศาจกระดาษอีกครั้ง เขาไม่ตื่นเต้นเหมือนเมื่อก่อนที่เห็นนายพลปีศาจกระดาษแล้ว เขาเคยเจอมามากพอสมควร แต่ไม่มีตัวไหนทิ้งไข่คู่หูให้เลยสักตัว เดิมทีโจวเหวินคิดว่าคงจะคว้าน้ำเหลวอีกตามเคย แต่หลังจากที่เขาจัดการนายพลปีศาจกระดาษตัวนั้น เขาก็เห็นไข่คู่หูที่มีสีแดงและดำผสมกันตกลงมา เขาแทบไม่เชื่อสายตาว่านายพลปีศาจกระดาษจะทิ้งไข่คู่หูไว้ หลังจากชะงักไปชั่วครู่ เขาก็สั่งให้ร่างอวตารสีเลือดหยิบมันขึ้นมา คุณสมบัติของนายพลปีศาจกระดาษนั้นคล้ายคลึงกับนายพลปีศาจสองตัวก่อนหน้านี้ และมีชะตาชีวิตที่เหมือนกันทุกประการ แต่ความแตกต่างเดียวในเรื่องทักษะคือฝ่ามือดูดดารา หลังจากตรวจสอบความเข้ากันได้ระหว่างนายพลปีศาจกระดาษกับนายพลปีศาจกลายพันธุ์ เขาก็พบว่าความเข้ากันได้นั้นไม่สูงเท่ากับนายพลปีศาจสองตัวก่อนหน้านี้ มันอยู่ที่ประมาณ 54% ซึ่งเท่ากับโอกาสห้าสิบต่อห้าสิบ โอกาสสำเร็จไม่สูงนัก โจวเหวินจึงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจผสานร่าง เขามีโอกาสอีกมากมายที่จะทำให้นายพลปีศาจกลายพันธุ์ดรอปในอนาคต ต่อให้ครั้งนี้ล้มเหลว เขาก็ยังมีโอกาสแก้ตัว เมื่อโจวเหวินตัดสินใจ ไข่คู่หูนั้นก็เปลี่ยนเป็นแสงวาบและหลอมรวมเข้ากับร่างของนายพลปีศาจกลายพันธุ์ จากนั้นแสงประกายบนร่างของนายพลปีศาจกลายพันธุ์ก็สว่างไสวไปทั่วทั้งหน้าจอโทรศัพท์ 'การผสานสำเร็จ ได้รับนายพลปีศาจกลายพันธุ์' เมื่อแสงจางลง ร่างของนายพลปีศาจกลายพันธุ์ก็ปรากฏบนหน้าจอ มันขี่ม้าสีแดง สวมเกราะสีแดง และมีมงกุฎสีแดงอยู่บนศีรษะ มือถือหอกสีเลือดที่ดูแปลกตา แต่ทว่าร่างกายของมันกลับแผ่ออร่าสีดำประหลาดออกมา นายพลปีศาจกลายพันธุ์: ระดับตำนาน ชะตาชีวิตระดับตำนาน: นายพลอาฆาต พลัง: 19 ความเร็ว: 19 ร่างกาย: 19 พลังงานต้นกำเนิด: 19 ทักษะพรสวรรค์: ใบมีดตัดดารา, หมัดดารา, ฝ่ามือดูดดารา, หอกเปลวเพลิงปีศาจ, อัญเชิญอาชาปีศาจ เมื่อผสานนายพลปีศาจกลายพันธุ์ได้สำเร็จ คุณสมบัติของมันก็เทียบเท่ากับอัศวินทรยศ ยิ่งไปกว่านั้น มันยังมีทักษะถึงห้าอย่างที่เหนือขีดจำกัด ในบรรดาระดับตำนาน มันถือเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดรองจากสัตว์เลี้ยงระดับตำนานเลยทีเดียว เหตุผลที่โจวเหวินยังไม่เคยฟักไข่คู่หูอัศวินทรยศเลยตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เป็นเพราะเขายังมีความกังวลบางอย่างอยู่ภายในใจ