Chapter 760 - An Essence Energy Art Story

Published Apr 2, 2026, 10:20 AM

Chapter 760 - เรื่องเล่าจากวิชาพลังปราณ หลังจากพยายามอยู่หลายครั้ง โจวเหวินก็ตระหนักว่าทางเลือกที่ดีกว่าคือการตามหาการ์เดียนที่อ่อนแอกว่ามาจัดการ เช่นเดียวกับที่เขาเคยกำจัดเหล่าการ์เดียนหยกดำ หรือเซราฟิมหกปีกก่อนหน้านี้ ‘สงสัยจังว่าเซราฟิมหกปีกตัวนั้นหายไปไหน ถ้าหาตัวเจอคงจะดีไม่น้อย’ โจวเหวินคิดกับตัวเอง การ์เดียนในเมืองมดและรถศึกนั้นน่าจะเป็นกลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาการ์เดียนเท่าที่เคยพบมา อย่างน้อยที่สุด ก็ยังไม่มีการ์เดียนตัวไหนที่โจวเหวินเคยเห็นแสดงพลังออกมาได้เหนือกว่าพวกมัน เช้าวันต่อมา หวังชานกลับมาหาเขาอีกครั้งอย่างน่าประหลาดใจ บาดแผลบนร่างกายของโจวเหวินถูกพันใหม่เรียบร้อยแล้ว โดยหวังลู่เป็นคนเปลี่ยนผ้าพันแผลให้เมื่อช่วงบ่ายวานนี้ อย่างไรก็ตาม โจวเหวินไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องหวังชาน เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายเพียงแค่มีเจตนาดี จึงไม่มีความจำเป็นต้องพูดเรื่องนี้ให้สองพี่น้องต้องผิดใจกัน เมื่อหวังชานเห็นสภาพของโจวเหวิน เธอก็ถามด้วยความแปลกใจว่า “บาดแผลของคุณยังไม่หายดีอีกเหรอ? ฉันไม่ได้รักษาให้คุณไปแล้วเมื่อวานนี้หรือไง?” “เกือบหายดีแล้วครับ ผมแค่อยากพักฟื้นให้เต็มที่อีกหน่อย” โจวเหวินตอบ “ให้ฉันฉีดให้อีกเข็มไหม?” หวังชานพูดพลางเรียกสัตว์คู่หูที่มีรูปร่างคล้ายกระบอกฉีดยาออกมาอีกครั้ง “ไม่ต้องเลย ไม่ต้องจริงๆ ครับ” โจวเหวินรีบโบกมือปฏิเสธ “อย่าเพิ่งรักษาเลย ผมแค่อยากทำตัวขี้เกียจและนอนเฉยๆ อยู่ที่นี่สักสองสามวัน ถ้าคุณรักษาแผลจนหายหมด ผมก็คงต้องกลับไปทำงานต่ออีก” “อ๋อ ที่แท้คุณก็แค่อยากอู้งานนี่เอง” หวังชานถึงบางอ้อ เธอไม่ได้เซ้าซี้จะรักษาแผลให้โจวเหวินต่อและยกเลิกการเรียกสัตว์คู่หูออกมา “ฉันได้ยินจากพี่สาวว่าคุณเป็นอัจฉริยะ แค่เรียนรู้วิชาผ่านๆ ก็เก่งกาจขึ้นมาได้เลย มันจริงหรือเปล่า?” หวังชานถามโจวเหวิน “พี่สาวคุณพูดเกินไปครับ ผมเองก็ต้องใช้ความพยายามอย่างหนักในการฝึกฝนเหมือนกัน” โจวเหวินกล่าว “ฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละ ในโลกนี้จะมีคนเก่งขนาดที่เรียนรู้อะไรแบบง่ายๆ ได้ยังไง? ฉันอุตส่าห์พยายามตั้งเยอะ แต่ก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกเลย” หวังชานดูเหมือนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอเลื่อนเก้าอี้มาวางไว้หน้าเตียง พิงหลังกับพนักเก้าอี้แล้วจ้องมองโจวเหวิน “คุณมีเคล็ดลับอะไรในการเรียนรู้บ้างไหม? สอนฉันหน่อยได้ไหม?” “มันไม่ใช่เคล็ดลับอะไรหรอกครับ แต่ผมก็พอมีประสบการณ์อยู่บ้าง คุณอยากเรียนอะไรล่ะ?” โจวเหวินคิดว่าในเมื่อหวังลู่ช่วยเขาไว้ตั้งเยอะ การที่เขาจะช่วยน้องสาวของเธอบ้างก็ถือเป็นเรื่องที่เหมาะสมแล้ว “วิชาพลังปราณ วิชาดาบ วิชาก้าวพริบตา อะไรพวกนี้มันเรียนยากไปหมด ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ฉันก็ทำตามมาตรฐานของพวกมันไม่ได้เลย โดนดุตลอดเลย” หวังชานกล่าวด้วยสีหน้าขมขื่น “ทำไมคุณถึงรู้สึกว่ามันยากล่ะ?” โจวเหวินถาม “เพราะว่ามันจำยากมากค่ะ ความจำฉันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ท่องข้างหน้าได้ก็ลืมข้างหลัง พอจำข้างหลังได้ก็ลืมข้างหน้าอีก” หวังชานตอบ “จริงๆ แล้วมันง่ายมากครับ บอกวิชาพลังปราณที่คุณกำลังเรียนอยู่มาสิ เดี๋ยวผมจะบอกวิธีจำที่ง่ายขึ้นให้” โจวเหวินเสนอ “นี่คือวิชาพลังปราณที่ฉันกำลังพยายามท่องจำอยู่ช่วงนี้ เดี๋ยวฉันจะท่องให้ฟังนะ” หวังชานเริ่มท่องออกมา โจวเหวินฟังอยู่สักพักสีหน้าของเขาก็เริ่มลำบากใจ วิชาพลังปราณที่หวังชานท่องนั้นล้วนเป็นตำราโบราณที่อ่านยากและไม่คุ้นเคย อีกทั้งยังยาวมาก เธอท่องไปหลายพันคำในคราวเดียว แต่ดูเหมือนว่าหนทางยังอีกยาวไกล ต่อให้เป็นคนที่มีความจำดีอย่างโจวเหวิน หากไม่เข้าใจความหมายของเนื้อหา การจะจดจำทั้งหมดนั้นก็ถือเป็นเรื่องยาก “เอ่อ... เสี่ยวชาน หยุดก่อนครับ วิชาพลังปราณนี้เหลืออีกกี่คำ?” โจวเหวินขัดจังหวะหวังชานแล้วถาม “มีทั้งหมด 134,467 คำค่ะ ฉันท่องมาหลายวันแล้ว แต่พอจำข้างหลังได้ก็ลืมข้างหน้า ท่องผิดตลอดเลย” หวังชานกล่าวด้วยความทุกข์ใจ โจวเหวินคิดในใจว่า ‘ถ้าเธอจำได้หมดนี่สิถึงจะเป็นปาฏิหาริย์ ถ้าไม่เข้าใจความหมายของตำราโบราณที่ลึกลับขนาดนี้ แล้วพึ่งพาแค่ความจำในการท่องให้ถูกต้องเป๊ะๆ นี่คงไม่ใช่แค่อัจฉริยะแล้ว แต่เป็นพระเจ้าชัดๆ’ ตำราโบราณพวกนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับภาษาต่างดาว การจะบังคับให้ใครสักคนจำเนื้อหาภาษาต่างดาวเป็นแสนๆ คำภายในไม่กี่วันโดยไม่ให้ผิดเลยนั้นถือว่าโหดร้ายเกินไป “มีใครเคยอธิบายเนื้อหาของวิชาพลังปราณนี้ให้คุณฟังไหม?” โจวเหวินถาม “เคยค่ะ แต่มันฟังดูเข้าใจยากมากเลย ฉันเลยจำไม่ได้” หวังชานตอบ โจวเหวินครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วยิ้มถามหวังชานว่า “แล้วคุณชอบฟังนิทานไหม?” “ชอบสิคะ! ฉันชอบให้พี่สาวเล่าเรื่องหกวีรบุรุษแห่งสหพันธ์ให้ฟัง พวกเขาต่อสู้และสำรวจในมิติลึกลับ ฉันก็หวังว่าสักวันหนึ่งจะเป็นแบบนั้นบ้าง—ได้ไปในที่ที่ไม่รู้จัก ได้สู้กับสัตว์ร้ายทรงพลัง และได้รับสัตว์คู่หูวิเศษมาครอบครอง...” หวังชานมีสีหน้าคาดหวัง โจวเหวินยิ้มและบอกกับหวังชานว่า “จริงๆ แล้ววิชาพลังปราณที่คุณท่องไปเมื่อกี้ ก็คือเรื่องราวการผจญภัยของวีรบุรุษคนหนึ่งนั่นแหละ” “เชอะ อย่ามาหลอกฉันเหมือนเป็นเด็กน้อยเลยนะ” หวังชานเบะปาก “ถ้าไม่เชื่อ เดี๋ยวผมจะแปลเรื่องราวการผจญภัยของวีรบุรุษจากวิชาที่คุณท่องให้ฟังเอง” โจวเหวินกล่าว หวังชานไม่เชื่ออย่างเห็นได้ชัด เธอจึงเริ่มท่องวิชาพลังปราณต่อ “เต๋าที่ยิ่งใหญ่ไร้รูปแบบ แต่เป็นผู้สร้างสรรค์สวรรค์และปฐพี เต๋าที่ยิ่งใหญ่ไร้กฎเกณฑ์ แต่เป็นผู้ควบคุมดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ เต๋าที่ยิ่งใหญ่ไร้นาม แต่เป็นผู้หล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง...” ขณะที่หวังชานท่อง เธอเหลือบมองโจวเหวิน ไม่ว่าอย่างไรเธอก็นึกภาพไม่ออกว่าวิชาพลังปราณนี้จะเกี่ยวข้องกับเรื่องราววีรบุรุษตรงไหน “เอาล่ะ เดี๋ยวผมแปลประโยคนี้ให้ฟัง” โจวเหวินส่งสัญญาณให้หวังชานหยุดท่อง หวังชานหยุดและกะพริบตาปริบๆ มองโจวเหวินด้วยความไม่เชื่อว่ามันจะแปลเป็นนิทานได้ โจวเหวินไตร่ตรองครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “มีเด็กสาวที่งดงามและน่ารักคนหนึ่ง เธอมีพรสวรรค์สูงส่งมาก เธอเป็นระดับตำนานตอนอายุสามขวบ ระดับมหากาพย์ตอนหกขวบ และทะลวงสู่ระดับเทพเจ้าตอนอายุเก้าขวบ พออายุสิบสอง เธอก็ไร้เทียมทานไปทั่วสหพันธ์แล้ว...” “จะมีเด็กสาวที่เก่งขนาดนั้นได้ยังไง? คุณพูดจาเพ้อเจ้อหรือเปล่า? แถมเรื่องนี้มันไม่เห็นจะเกี่ยวกับวิชาพลังปราณเลยสักนิด!” หวังชานเบะปาก “ฟังผมพูดให้จบก่อนสิ เด็กสาววีรบุรุษคนนั้นไร้เทียมทานตอนอายุสิบสอง เธอแค่รู้สึกเหงาเกินไปและอยากจะลองลิ้มรสความพ่ายแพ้ดูบ้าง แต่แล้ววันหนึ่ง ก็มีเด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันปรากฏตัวขึ้นและท้าสู้กับเธอ ท้ายที่สุดเขาก็เอาชนะเธอได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว” หวังชานขัดขึ้นอีกครั้ง “ทำไมเรื่องที่คุณเล่ามันย้อนแย้งจัง? เมื่อกี้คุณยังบอกว่าเด็กสาวคนนั้นไร้เทียมทานอยู่เลย แล้วจะพ่ายแพ้ในการโจมตีครั้งเดียวได้ยังไง?” “ยังอยากฟังต่อไหม?” โจวเหวินถลึงตาใส่ “เล่าต่อเลย” หวังชานยิ้ม “หลังจากพ่ายแพ้ให้กับเด็กหนุ่ม เด็กสาวก็ถามเขาว่า ‘ทำไมคุณถึงเก่งกาจขนาดนี้?’ เด็กหนุ่มตอบเธอว่า ‘เพราะฉันได้สมบัติชิ้นหนึ่งมาจากมิติที่ลึกลับ สมบัตินั้นสามารถหล่อเลี้ยงสวรรค์ปฐพีและควบคุมการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์...’ นับแต่นั้นมา เด็กสาวก็ออกเดินทางตามหาสมบัติชิ้นนั้น...” ในขณะที่หวังชานท่องไป โจวเหวินก็แปลเนื้อหาที่เธอท่องให้กลายเป็นนิทานวีรบุรุษ หวังชานเริ่มถูกดึงดูดเข้าสู่เนื้อหาของเรื่องจนลืมจับผิดช่องโหว่ในพล็อตเรื่องของโจวเหวินไปเสียสนิท

React

Discussion