## ข้อมูลนิยายและตัวละคร (บังคับใช้ตลอด) # Novel Info — The Dragon's Legacy > ไฟล์นี้ใช้เป็น context ส่งให้ Gemini ก่อนแปล > ทำให้ชื่อตัวละครและศัพท์เฉพาะสอดคล้องกันทุกตอน ## ข้อมูลทั่วไป - **ชื่อเรื่อง (EN)**: The Dragon's Legacy - **ชื่อเรื่อง (TH)**: มรดกแห่งมังกร - **แนว**: Fantasy - **Setting**: โลกแฟนตาซี ## ตัวละครหลัก | ชื่อ EN | ชื่อ TH (ที่ต้องใช้) | คำอธิบาย | |---------------|----------------------|-------------------| | Adam | อดัม | ตัวเอกชาย | | Jenny | เจนนี่ | นางเอก | | Grand Elder Xuan | ผู้อาวุโสสูงสุดซวน | ผู้อาวุโสระดับสูงของสำนัก | | Elder Bei | เอลเดอร์เบย์ | ผู้อาวุโสจากหอคลัง | | Elder Gu | เอลเดอร์กู | ผู้อาวุโสจากหอคลัง | | Disciple Yuan | ศิษย์หยวน | ศิษย์ฝ่ายนอก | ## ศัพท์เฉพาะ / System Terms | คำ EN | คำ TH (ที่ต้องใช้) | หมายเหตุ | |---------------|----------------------|-------------------| | System | ระบบ | อย่าแปลเป็นอย่างอื่น | | Level Up | เลเวลอัพ | ทับศัพท์ | | Outer Court disciple | ศิษย์ฝ่ายนอก | | | Grand Elder | ผู้อาวุโสสูงสุด | | | Sect | สำนัก | | | Treasury Hall | หอคลัง | | | living quarters | ที่พำนัก | | | spiritual energy | พลังจิตวิญญาณ | | | Silver Fortune Medallion | เหรียญเงินแห่งโชคลาภ | | | Dragon Essence Temple | สำนักดราก้อนเอสเซนส์ | | ## สไตล์การแปล - ใช้สรรพนาม: [ผม/ฉัน/เรา สำหรับตัวเอก] (ในบทนี้ไม่เกี่ยวกับตัวเอก จึงใช้คำสุภาพตามสถานการณ์) - โทนเรื่อง: เข้มข้น / ดราม่า - ฉาก Action: [แปลให้กระชับ รุนแรง] (ไม่เกี่ยวข้องในบทนี้) - บทสนทนา: [ใช้ภาษาพูดธรรมชาติและเป็นทางการตามผู้พูด] ## สิ่งที่ห้ามแปล (ให้ทับศัพท์) - [คำ 1] - [คำ 2] ## บริบทของเรื่อง (สรุปย่อ) บทนี้กล่าวถึงความขัดแย้งที่เกิดขึ้นเมื่อเอลเดอร์กู ผู้ดูแลหอคลัง ได้ปฏิบัติอย่างไม่เหมาะสมต่อศิษย์ฝ่ายนอกชื่อหยวน ซึ่งมีเหรียญเงินแห่งโชคลาภอันล้ำค่าอยู่ในครอบครอง หลังจากเอลเดอร์เบย์ทราบเรื่องและตระหนักถึงความสำคัญของหยวนต่อสำนัก ท่านจึงได้แจ้งไปยังผู้อาวุโสสูงสุดซวน การเข้ามาของผู้อาวุโสสูงสุดซวนนำไปสู่การสอบสวนเอลเดอร์กู ซึ่งท้ายที่สุดส่งผลให้เอลเดอร์กูถูกขับไล่ออกจากสำนักดราก้อนเอสเซนส์ เนื่องจากไม่ทราบถึงคุณค่าที่แท้จริงของศิษย์คนนั้น --- ## กฎเหล็ก 1. OUTPUT เฉพาะเนื้อหาแปลภาษาไทย — ห้ามมีคำนำ, คำอธิบาย, หรือ preamble ใดๆ ทั้งสิ้น 2. เริ่มต้น output ด้วยชื่อบทเลย ไม่มีอะไรก่อนหน้านั้น 3. ห้ามเขียนสรุป — แปลทุกบรรทัด ทุกประโยค ครบถ้วน 4. รักษาชื่อตัวละครและศัพท์เฉพาะตามที่ระบุในข้อมูลนิยาย 5. รักษาอารมณ์ของต้นฉบับ (ตึงเครียด, โรแมนติก, ตลก ฯลฯ) 6. แปลแบบ Full Prose — เนื้อหาต้องยาวและสมบูรณ์ 7. ผลลัพธ์ต้องเป็นภาษาไทยล้วน (ยกเว้นชื่อเฉพาะที่ระบุไว้) ## ข้อมูลบท - ชื่อบท: Chapter 226 - You Cannot Do This To Me! - ลำดับบท: 226 --- บทที่ 226 - ท่านจะทำแบบนี้กับข้าไม่ได้นะ! "ท-ทำไมท่านถึงต้องไปยุ่งเกี่ยวกับผู้อาวุโสสูงสุดซวนด้วย?! เรื่องนี้มันแค่เหตุการณ์เล็กน้อย! ไม่เห็นต้องไปกวนใจผู้อาวุโสสูงสุดเพราะศิษย์ฝ่ายนอกคนเดียวเลย! ท่านพูดเกินจริงไปแล้ว ท่านเอลเดอร์เบย์!" เอลเดอร์กูเริ่มมีเหงื่อผุดขึ้นมาทันทีหลังจากได้ยินว่าผู้อาวุโสสูงสุดซวนอาจเข้ามาพัวพันกับเรื่องยุ่งยากนี้ เอลเดอร์เบย์ส่ายหน้าก่อนจะถอนหายใจ "ท่านนี่มันไม่รู้อะไรเลยจริงๆ เลยสินะ เอลเดอร์กู? แค่ศิษย์ฝ่ายนอก? ท่านคิดจริงๆ เหรอว่าศิษย์ฝ่ายนอกธรรมดาๆ จะได้รับเหรียญเงินแห่งโชคลาภ? ครั้งสุดท้ายที่ศิษย์ฝ่ายนอกมีวัตถุล้ำค่าเช่นนี้อยู่ในครอบครองคือเมื่อไหร่? ลองคิดดูก่อนพูด..." เอลเดอร์กูพูดไม่ออกทันที หลังจากฟังคำพูดของเอลเดอร์เบย์ เขาก็เพิ่งจะตระหนักได้ในที่สุด แต่ก็น่าเสียดาย มันสายเกินไปแล้วที่จะเสียใจ เพราะโลกนี้ไม่มี ยาแก้สำหรับความเสียใจ "ไสหัวไปให้พ้นตาข้า ก่อนที่ข้าจะหมดความอดทน" เอลเดอร์เบย์กล่าวหลังจากนั้นไม่กี่วินาที เอลเดอร์กูพยักหน้าอย่างท้อแท้ก่อนจะเดินออกจากหอคลังและกลับไปยังที่พำนักของเขา ที่ซึ่งเขาได้ครุ่นคิดถึงสิ่งที่เขาทำผิดพลาดไป และสิ่งที่เขาน่าจะทำเพื่อป้องกันหายนะที่เกิดขึ้นกับเขาได้ ขณะเดียวกัน เอลเดอร์เบย์กลับไปที่ห้องของเขาและหยิบหยกสื่อสารขึ้นมา หลังจากกระตุ้นมันด้วยพลังจิตวิญญาณของเขา เอลเดอร์เบย์ก็กล่าวกับหยกสื่อสาร "ผู้อาวุโสสูงสุดซวน นี่เอลเดอร์เบย์จากหอคลัง ขออภัยที่มารบกวนท่าน แต่เรื่องนี้เกี่ยวกับศิษย์หยวนที่ท่านเคยเตือนข้าไว้..." เอลเดอร์เบย์ดำเนินการอธิบายสถานการณ์ให้ผู้อาวุโสสูงสุดซวนฟัง เล่าถึงพฤติกรรมของเอลเดอร์กูและวิธีที่เขาปฏิบัติต่อหยวน อีกด้านหนึ่งของสำนักที่ประตูมังกรกระโจนข้ามปลาคาร์ป เอลเดอร์ซวน ผู้ซึ่งกำลังเฝ้าดูเหล่าศิษย์จากสำนักอื่นท้าทายหอคอย ก็ขมวดคิ้วทันทีหลังจากได้รับแจ้งจากเอลเดอร์เบย์ "ท่านเจ้าสำนัก ข้าต้องขอตัวไปสักครู่" เอลเดอร์ซวนกล่าวกับเขา ผู้ซึ่งอยู่ที่นั่นด้วยเช่นกัน "หืม? เกิดอะไรขึ้น?" หลงอี้จวินเลิกคิ้วขึ้นหลังจากเห็นใบหน้าโกรธเกรี้ยวของเอลเดอร์ซวน "คือว่า..." เอลเดอร์ซวนดำเนินการอธิบายสถานการณ์โดยสังเขปเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่หอคลังกับหยวนและเอลเดอร์กู "เอลเดอร์กูทำอะไรนะ?!" หลงอี้จวินอุทานด้วยน้ำเสียงตกใจหลังจากได้ยินข่าว ทำให้คนอื่นๆ ที่อยู่ที่นั่นหันมามองเขาด้วยความสงสัยใคร่รู้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับอะไร "ไปจัดการเขาเดี๋ยวนี้! ถ้าไม่ใช่เพราะสถานการณ์ของข้าตอนนี้ ข้าจะไปจัดการเขาด้วยตัวเองเลย!" หลงอี้จวินกล่าวด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยว เหตุใดผู้อาวุโสของสำนักถึงปฏิบัติต่อหยวนเช่นนี้ได้หลังจากที่เขามีส่วนช่วยใหญ่หลวงต่อสำนัก? แม้ว่าจะไม่มีใครในสำนักรู้เรื่องหยวนเข้าร่วมสำนักเพราะหลงอี้จวินได้ดำเนินการเป็นการส่วนตัวไม่ให้เรื่องนี้แพร่งพรายออกไป แต่ก็ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ สำหรับผู้อาวุโสของสำนักที่จะแสดงพฤติกรรมเยี่ยงที่เอลเดอร์กูทำต่อศิษย์คนใดเลย ไม่กี่อึดใจต่อมา เอลเดอร์ซวนก็ออกจากที่นั่นและมุ่งหน้าไปยังเขตในและหอคลัง "ถวายบังคม ผู้อาวุโสสูงสุด!" เหล่าผู้อาวุโสของสำนักภายในหอคลังทักทายเอลเดอร์ซวนทันทีที่เขาเดินเข้ามาในอาคารของพวกเขา รู้สึกหลังเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ เนื่องจากพวกเขาไม่คาดคิดว่าเอลเดอร์ซวนจะปรากฏตัวได้รวดเร็วปานนี้ "บอกข้ามาทั้งหมดว่าเกิดอะไรขึ้น" เอลเดอร์ซวนพูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งแต่ทรงอำนาจ ทีละคน เหล่าผู้อาวุโสของสำนักได้เล่าเรื่องราวในมุมของตนเองและสิ่งที่พวกเขาเห็นระหว่างเหตุการณ์ "ข้าเข้าใจแล้ว ขอบใจ" หลังจากได้คำให้การของเหล่าผู้อาวุโสของสำนักทั้งหมดแล้ว เอลเดอร์ซวนก็ตรงไปยังที่พำนักของเอลเดอร์กู และเคาะประตูอย่างค่อนข้างก้าวร้าว ไม่กี่อึดใจต่อมา เอลเดอร์กูก็เปิดประตูและปรากฏตัวต่อหน้าเอลเดอร์ซวน ทักทายเอลเดอร์ซวนด้วยใบหน้าซีดเผือดและหลังเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ "เจ้ารู้ไหมว่าข้ามาที่นี่ทำไม?" เอลเดอร์ซวนถามเขาด้วยดวงตาที่เบิกแคบลง "ข้า...ข้ารู้..." เอลเดอร์กูพยักหน้าอย่างขี้ขลาด "ก่อนที่ข้าจะพูดอะไร ข้าจะให้โอกาสเจ้าอธิบายตัวเองและเล่าเรื่องจากมุมมองของเจ้า" เอลเดอร์ซวนกล่าว "ขอบคุณครับ ผู้อาวุโสสูงสุด!" เอลเดอร์กูดำเนินการอธิบายสถานการณ์ให้เขาฟัง และเหตุผลที่เขาคิดว่าหยวนขโมยเหรียญเงินแห่งโชคลาภไป เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่ศิษย์ฝ่ายนอกจะมีสิ่งเช่นนั้น อย่างไรก็ตาม เอลเดอร์กูยังกล่าวโทษหยวนอย่างแนบเนียนว่าก้าวร้าวและไม่ให้ความเคารพต่อเขา ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงเสียการควบคุมอารมณ์และพยายามไล่เขาออกจากหอคลัง คิ้วของเอลเดอร์ซวนกระตุกเมื่อเอลเดอร์กูเรียกหยวนว่าไม่ให้ความเคารพและก้าวร้าว แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่เอลเดอร์ซวนก็ไม่เชื่อแม้แต่วินาทีเดียวว่าหยวน ผู้ซึ่งใสซื่อเหมือนเด็ก จะแสดงพฤติกรรมเช่นนั้นโดยไม่มีเหตุผล ไม่กี่นาทีต่อมา เมื่อเอลเดอร์กูอธิบายตัวเองเสร็จ เอลเดอร์ซวนก็พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่น่าสะพรึงกลัว "เจ้าอ้างว่าศิษย์หยวนไม่ให้ความเคารพเจ้า และถึงกับยั่วยุให้เจ้าโจมตีเขา แต่ข้าไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าคนอย่างเขาจะทำเช่นนั้นได้ แม้ว่าข้าอาจจะไม่ได้รู้จักเขามานาน แต่ข้าก็รู้จักเขามากพอที่จะรู้ว่าเขาเป็นคนประเภทไหน" "สำหรับเหรียญเงินแห่งโชคลาภนั้น เอลเดอร์เบย์ได้เตือนทุกคนในอาคารเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปแล้ว ดังนั้นเจ้าทำได้เพียงโทษตัวเองที่ลืมมันไป" "เอลเดอร์กู พฤติกรรมของเจ้าในวันนี้ทำให้ท่านเจ้าสำนักและข้าผิดหวังเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้น ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป เจ้าจะไม่ใช่ศิษย์ของสำนักดราก้อนเอสเซนส์อีกต่อไป" "บ-บ้าไปแล้ว?! ท่านจะไล่ข้าออกจากสำนักเพราะความผิดพลาดเล็กน้อยเนี่ยนะ?! เพราะศิษย์ฝ่ายนอกกระจอกๆ คนเดียวเนี่ยนะ?! มันไม่ยุติธรรมเลย และไม่มีเหตุผลโดยสิ้นเชิง! มันก็ไม่ใช่ว่าข้าทำผิดกฎสำนักเสียหน่อย! ท่านจะทำแบบนี้กับข้าไม่ได้นะ ผู้อาวุโสสูงสุด!" เอลเดอร์กูแทบไม่เชื่อหูตัวเอง อย่างไรก็ตาม เอลเดอร์ซวนส่ายหน้าและกล่าวว่า "เจ้าไม่รู้เลยว่า 'ศิษย์ฝ่ายนอก' คนนั้นเป็นใคร และเจ้าก็ไม่รู้เลยว่าสำนักให้ความสำคัญกับตัวตนของเขามากเพียงใด หากเจ้าไล่เขาออกจากสำนักไป แม้แต่ชีวิตนับล้านของเจ้าก็ไม่อาจชดเชยความสูญเสียเช่นนั้นได้!"