บทที่ 161 สนามกีฬาโอลิมปิกกรุงโซลเปิดใช้งานครั้งแรกในปี 1984 และได้รับการขยายพื้นที่ในปี 20XX จนกลายเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับห้าของโลก ซึ่งสามารถรองรับผู้ชมได้มากถึง 198,000 คน ในขณะนี้ สนามกีฬาอันโอ่อ่าแห่งนี้คลาคล่ำไปด้วยผู้คนจากทั่วทุกมุมโลก 『 การเปิดฉากการแข่งขันซาทิสฟายนานาชาติ (Satisfy National Competition) ครั้งที่ 1 ซึ่งทั่วโลกเฝ้ารอมานานกว่าสองเดือน กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ณ ประเทศเกาหลีใต้ 』 『 เกณฑ์การคัดเลือกประเทศที่เข้าร่วมคือ ‘ประเทศที่มีผู้เล่นติดอันดับท็อปมากกว่า 10 คนในเควสต์ที่เกี่ยวข้องกับการแข่งขันนานาชาติ’ ผลปรากฏว่ามีทั้งหมด 17 ประเทศที่จะเข้าร่วมในการแข่งขันครั้งแรกนี้ 』 『 แต่ละประเทศจะส่งนักกีฬาเข้าร่วมทั้งหมด 13 คน แบ่งเป็นตัวจริง 10 คน และตัวสำรอง 3 คน 』 『 มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันรวมทั้งสิ้น 221 คน โดยมีเลเวลเฉลี่ยอยู่ที่ 213 และผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นผู้เล่นที่ติดอันดับท็อป 500 ของโลก อย่างไรก็ตาม มีรายงานว่าผู้เล่นบางคนที่ทำผลงานได้อย่างโดดเด่นในบางประเภทกิจกรรม เป็นเพียงผู้เล่นทั่วไปเลเวล 100 ไม่ใช่แรงค์เกอร์ ขณะนี้ผู้สื่อข่าวบราวน์กำลังเกาะติดเหล่านักกีฬาอยู่ เราไปรับชมพร้อมกันเลยครับ 』 『 นักกีฬา 221 คนจาก 17 ประเทศจะแข่งขันกันอย่างเข้มข้นใน 9 ประเภทตลอด 5 วันต่อจากนี้ ได้แก่ PvP, เรดบอส, บุกฝ่าเขาวงกต, การแข่งขันสายผลิต, วิ่งมาราธอนสัตว์เลี้ยง, สงครามตีปราสาท, การทำลายเป้าหมาย, การดวลดาบ และการล่าสมบัติ... 』 『 มีผู้เล่นติดอันดับท็อป 50 ของโลกถึง 21 คนเข้าร่วมในการแข่งขันครั้งนี้ ถือเป็นจำนวนแรงค์เกอร์ที่เข้าร่วมมากเป็นประวัติการณ์ ซึ่งนับเป็นข่าวดีสำหรับแฟนๆ จำนวนมาก 』 『 แม้ผู้คนจะรู้สึกเสียดายที่คราวเกล ผู้เล่นอันดับ 1 ของโลกไม่ได้เข้าร่วม แต่ผู้เล่นในระดับท็อป 5 ทุกคนยกเว้นคราวเกลต่างตบเท้าเข้าร่วมกันครบครัน หลายคนจึงตั้งตารอที่จะได้เห็นผู้เล่นระดับท็อป 4 มาประชันหน้ากันในที่เดียว 』 『 ผู้เชี่ยวชาญคาดการณ์ว่าสหรัฐอเมริกาจะเป็นตัวเต็งแชมป์ในการแข่งขันนานาชาติครั้งแรกนี้ เนื่องจากในบรรดา 17 ประเทศที่เข้าร่วม เลเวลเฉลี่ยของผู้เล่นสหรัฐฯ นั้นสูงลิ่วอย่างท่วมท้น ด้วยการมีผู้เล่นถึง 6 คนที่ติดอันดับท็อป 20 ของการจัดอันดับรวม จึงคาดว่าพวกเขาจะกวาดเหรียญรางวัลในทุกสาขาได้ไม่ยากเย็นนัก รองลงมาคืออังกฤษและจีน อย่างไรก็ตาม ประเทศที่ ‘ทายาทของแพ็กม่า’ สังกัดอยู่อาจกลายเป็นตัวแปรสำคัญ... 』 『 ทางด้านญี่ปุ่นของเราตั้งเป้าที่จะติดอันดับท็อป 5 ในการแข่งขันครั้งนี้ ในทางกลับกัน เกาหลีใต้ซึ่งเป็นเจ้าภาพ ถูกคาดหมายว่าจะรั้งท้ายตาราง เนื่องจากขุมกำลังของพวกเขานั้นเบาบางมากหากไม่นับรวมยูรา 』 『 มันเป็นปาฏิหาริย์มากที่เกาหลีใต้ได้เข้าร่วม เพราะเกณฑ์คือต้องมีผู้เล่นระดับท็อป 10 คนในเควสต์ที่เกี่ยวข้อง ดูเหมือนว่าพวกเขาจะได้สิทธิ์เข้าร่วมในฐานะประเทศเจ้าภาพเสียมากกว่า 』 บริษัทกระจายเสียงยักษ์ใหญ่จากแต่ละประเทศต่างประโคมข่าวเกี่ยวกับการแข่งขันซาทิสฟายนานาชาติครั้งที่ 1 มาตลอดหลายวันที่ผ่านมา สถานีโทรทัศน์หลายร้อยแห่งต่างยิ้มแก้มปริ เรตติ้งพุ่งสูงเกินความคาดหมาย มันอยู่ในระดับที่แซงหน้าโอลิมปิกและฟุตบอลโลกไปไกล เนื่องจากผู้คนในปัจจุบันให้ความสนใจกับซาทิสฟายเป็นหลัก จากนั้น นักกีฬาจากทั้ง 17 ประเทศก็เริ่มทยอยเข้าสู่สนามกีฬาโอลิมปิกกรุงโซล ‘ดินแดนแห่งเทควันโด...!’ ชายผมบลอนด์ในทีมชาติอังกฤษคือเรกัส ในช่วงวัยรุ่นจนถึงอายุ 20 ต้นๆ เขาเคยเป็นนักกีฬาเทควันโดทีมชาติอังกฤษ และปรารถนาที่จะมาเยือนเกาหลีเสมอมา เขาอยากเห็นโลกตะวันออกที่เป็นต้นกำเนิดของจิตวิญญาณเทควันโด เขาไม่มีโอกาสเลยจนกระทั่งตอนนี้ที่อายุ 26 ปี เขาจึงมีความสุขมากที่ได้มาเยือนเกาหลีใต้ในที่สุด ในขณะเดียวกัน จิชูก้าซึ่งสังกัดทีมชาติบราซิล เธอกำลังกวาดสายตาไปที่ทีมชาติเกาหลีใต้อยู่ตลอดเวลา เธอกำลังมองหาเกริด เธอยุ่งอยู่กับการบริหารกิลด์และการเก็บเลเวลจนแทบไม่มีเวลาเข้าร่วมการแข่งขัน ที่เธอยืนอยู่ตรงนี้ไม่ใช่เพราะคำขอร้องเร่งด่วนของรัฐบาลบราซิล แต่เป็นเพราะเธออยากเจอเกริด เธออยากพบชายที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นรัวเป็นครั้งแรก แต่ไม่ว่าจะมองอย่างไร เธอก็ไม่เห็นเขาในทีมชาติเกาหลีเลย ‘ชื่อของเขาไม่อยู่ในรายชื่อผู้เข้าร่วมงั้นเหรอ? คงไม่ใช่ว่าฉันถ่อมาถึงเกาหลีใต้เพื่อที่จะไม่ได้เจอเขาหรอกนะ?’ ส่วนผู้เล่นทีมชาติสเปนอย่างปอน เขาชูนิ้วขึ้นและรับคำสัตย์ปฏิญาณในฐานะตัวแทนนักกีฬา ‘น่าเสียดายที่คราวเกลไม่มา... ถ้าอย่างนั้น ฉันจะทดสอบฝีมือที่มีอยู่ตอนนี้กับซิบิลแทนแล้วกัน’ ตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา กิลด์ทีเซดาก้าได้ยกระดับเลเวลของพวกเขาด้วยความเร็วที่น่าตกตะลึงด้วยไอเทมที่เกริดสร้างให้ จิชูก้า เรกัส และปอนก้าวขึ้นสู่ท็อป 15 ของการจัดอันดับรวม พวกเขาจึงมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เกาหลีใต้คือประเทศที่เกริดสังกัดอยู่ ดังนั้นเกาหลีใต้ย่อมต้องติดอันดับต้นๆ ได้แน่ นั่นคือสิ่งที่พวกเขาคิด อย่างไรก็ตาม นอกจากพวกเขาแล้ว ไม่มีใครสนใจทีมเกาหลีใต้เลย พวกเขาไม่จำเป็นต้องระแวดระวังเกาหลีใต้ที่มีเพียงแรงค์เกอร์ระดับรองๆ ยกเว้นยูราเพียงคนเดียว “...ขอบคุณครับ” ชายชาวอเมริกันวัย 30 ต้นๆ ที่มีผมบลอนด์ยาวมัดรวบ กล่าวจบคำปฏิญาณ "เฮ้ๆๆๆๆ!" ผู้ชมกว่าสองแสนคนโห่ร้องและกระท���บเท้าเสียงดังสนั่น บรรยากาศร้อนแรงยิ่งกว่าโอลิมปิกเสียอีก การแข่งขันที่จะนำมาซึ่งเกียรติยศและเงินทองให้แก่ผู้เข้าร่วมพร้อมๆ กันได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว *** หินอัคคี (Fire stone) มันคือชื่อของแร่ธาตุที่บรรจุพลังไฟอันแรงกล้าไว้ภายใน มันมีความเข้ากันได้สูงกับธาตุไฟ สามารถใช้เป็นวัตถุดิบในการสร้างดาบเวทธาตุไฟ หรือชุดเกราะป้องกันไฟได้ มีโอกาสน้อยมากที่หินอัคคีจะดรอปจากการล่าบอสบางตัว อย่างไรก็ตาม มันเป็นวัตถุดิบที่จำเป็นในการสร้าง ‘โล่อัคคี’ ที่โทบันปรารถนา “นี่ โทบัน” เกริดจ้องมองวิธีการผลิตและวัตถุดิบของโล่อัคคีพลางขมวดคิ้วในที่สุด “นายมีเจตนาอะไรถึงโยนงานตามหาหินอัคคีที่สำคัญขนาดนี้มาให้ฉัน?” โทบันเอ่ยอย่างระมัดระวัง “ลำพังความสามารถของฉัน มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหาหินอัคคีมาได้ คือว่า... ไมเนอร์เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านแร่ธาตุ ฉันเลยคิดว่าเขาอาจจะหาสถานที่สำหรับเก็บเกี่ยวหินอัคคีได้น่ะ” “แล้วถ้าเขาหาเจอขึ้นมาล่ะ? นายจะให้ฉันไปเก็บมันมาเองงั้นเหรอ?” “...ขอร้องล่ะ เพื่อที่จะทำเรดฟีนิกซ์ให้สำเร็จในอีก 10 วันข้างหน้า ตัวแทงค์หลักจำเป็นต้องมีความต้านทานไฟสูงมาก” เกริดพ่นลมหายใจออกทางจมูก “นายน่าจะสำนึกได้ตั้งนานแล้วนะตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา ว่าสกิลผู้เชี่ยวชาญด้านแร่ธาตุน่ะมันไม่ได้ครอบจักรวาล ไมเนอร์จะไร้ค่าทันทีถ้านายไม่มีเบาะแสที่แม่นยำให้เขา แร่ธาตุที่เขาหาไม่เจอก็มีตั้งอย่างสองอย่าง แล้วนี่อะไร? หินอัคคีเหรอ? นายคิดจริงๆ เหรอว่าไมเนอร์จะหาสถานที่เก็บแร่หายากขนาดนั้นเจอ?” “ลองดูสักครั้งเถอะนะ” เกริดหัวเราะเยาะโทบันที่กำลังกระวนกระวาย “เอ้อๆ เอาเถอะ ฉันจะลองให้เขาหาดูสักครั้ง แล้วถ้าไมเนอร์หาตำแหน่งของแร่นั่นเจอจริงๆ ฉันจะไปเก็บมันมาให้ด้วยตัวเองเลย” นั่นเป็นเพราะเขาไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้ เกริดพูดด้วยความมั่นใจเต็มที่ว่าไมเนอร์ไม่มีทางหาที่อยู่ของหินอัคคีเจอแน่ ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน... ไมเนอร์ที่เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาเรียนหนังสือมาตลอดสี่เดือนแม้จะมีพรสวรรค์ด้านการทำเหมือง ตอนนี้เขามีค่าสติปัญญาถึง 350 และสามารถใช้ความสามารถในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านแร่ธาตุได้อย่างเต็มที่ เขาค้นคว้าจากตำราอยู่ครึ่งวันก่อนจะกลับมาพร้อมกับข่าวที่น่าตกใจ "ผมพบวิธีรวบรวมหินอัคคีจากเอกสารโบราณแล้วครับ หินอัคคีจะปรากฏขึ้นเมื่อ ‘เฮลเกา’ เจ้าแห่งเพลิงนรกผุดขึ้นมาจากขุมนรก" "..." ไมเนอร์รายงานด้วยสีหน้าเรียบเฉยตามนิสัย ขณะที่เกริดขมวดคิ้ว ส่วนโทบันกลับมีสีหน้าเบิกบาน "หินอัคคีอยู่ในที่อยู่อาศัยของเฮลเกางั้นเหรอ? แล้วเฮลเกาจะปรากฏตัวที่ไหนล่ะ?" ไมเนอร์บอกโทบันที่กำลังตื่นเต้น “มันคือดันเจี้ยนบนเกาะคอร์ก (Cork Island) ครับ” "เกาะคอร์ก?" มันเป็นสถานที่ที่ตั้งอยู่ในทะเลทางตอนใต้ของอาณาจักรนิรันดร์ (Eternal Kingdom) ต้องใช้เวลาเดินทางถึงหนึ่งสัปดาห์กว่าจะถึงท่าเรือที่ใกล้ที่สุดและนั่งเรือต่อไปที่นั่น แต่เกริดนั้นต่างออกไป ด้วยผลของ ‘รองเท้าของบราฮัม’ เขาสามารถใช้เวทมนตร์ ‘บิน’ (Fly) และข้ามผ่านอุปสรรคทุกประเภท ทำให้เขาไปถึงเกาะคอร์กได้เร็วกว่าปกติถึงสามเท่า ดวงตาของโทบันเริ่มเป็นประกาย “เกริด! ขอร้องล่ะ!” "..." ชักจะเป็นเรื่องยุ่งยากซะแล้ว เขาให้สัญญาไว้ก็จริง แต่ตอนนี้เขากลับไม่รู้สึกอยากทำเลย โทบันพยายามโน้มน้าวเกริด “ลองคิดดูสิ หินอัคคีไม่ใช่แร่หายากที่ขายเป็นเงินได้งั้นเหรอ? นายจะได้รับกำไรมหาศาลเลยนะ? และจำที่นายเคยบอกฉันได้ไหม นายจะได้ค่าประสบการณ์สกิลเยอะมากเวลาหลอมแร่ใหม่ๆ ใช่ไหมล่ะ? เกริด นี่คือคำขอร้องจากฉันจริงๆ” โทบันเคยทำความผิดพลาดครั้งใหญ่กับเกริดในอดีต ด้วยเหตุนี้เขาจึงรู้สึกผิดต่อเกริดเสมอและพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ขอในสิ่งที่ไม่สมเหตุสมผล ด้วยเหตุนั้น ในที่สุดเกริดก็ยกโทษให้โทบันและพยักหน้าตกลง "เข้าใจแล้ว เตรียมเงินค่าทิปไว้ให้ดีแล้วกัน" "ขอบคุณมาก!" โทบันก้มหัวให้อย่างนอบน้อม เกริดเติบโตและเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา โทบันจึงรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง เขานับถือเกริดที่รู้จักเผื่อแผ่ผู้อื่นทั้งที่มีคลาสระดับตำนาน แทนที่จะกลายเป็นคนโอหัง ไม่ใช่แค่โทบันเท่านั้น แต่สมาชิกกิลด์ทีเซดาก้าทุกคนก็รู้สึกเช่นเดียวกัน มีคำกล่าวว่า ‘สถานที่สร้างคน’ และเกริดก็ได้มีปฏิสัมพันธ์กับพวกเขาในทางบวกอย่างมาก เขาคู่ควรแก่การได้รับความเคารพ "ไปสืบมาว่ารอบการปรากฏตัวของเฮลเกาคือเมื่อไหร่" “รับทราบ!” เคร้ง! เคร้ง! ณ โรงตีเหล็กของคาน เกริดเริ่มลงมือสร้างไอเทมอีกครั้งหลังจากโทบันจากไป โทบันเป็นหัวหน้าฝ่ายเสนาธิการของกิลด์ทีเซดาก้าและเข้าถึงเครือข่ายข้อมูลอันกว้างขวาง จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะตรวจสอบรอบการปรากฏตัวของเฮลเกา หลังจากนั้นไม่นาน โทบันก็กลับมาพร้อมสีหน้าเคร่งเครียด "มีอะไรเหรอ? อีกนานไหมกว่ามันจะปรากฏตัว?" โทบันส่ายหัวให้กับคำถามของเกริด "เฮลเกาจะปรากฏตัวในอีกสองวันข้างหน้า ถ้าคุณออกเดินทางตอนนี้ คุณจะไปถึงเกาะคอร์กทันเวลาที่เฮลเกาปรากฏตัวพอดี" “ก็ดีแล้วนี่? แล้วทำหน้าแบบนั้นทำไม?” "คือว่า... ดันเจี้ยนของเกาะคอร์กถูกควบคุมโดย ‘กิลด์อัศวินเงิน’ (Silver Knights Guild) อย่างสมบูรณ์แบบ เฮลเกาถูกผูกขาดโดยกิลด์อัศวินเงินไปแล้ว" เกริดยักไหล่ "แล้วมันเกี่ยวอะไรล่ะ? ฉันไม่ได้ตั้งใจจะไปเรดเฮลเกาสักหน่อย แค่จะไปเก็บแร่เฉยๆ" “เกี่ยวแน่นอนสิ ไม่มีกิลด์ไหนยอมให้คนนอกเข้าไปในพื้นที่ที่พวกเขาควบคุมอยู่หรอก ในเมื่อคุณเคลื่อนไหวในฐานะสมาชิกกิลด์ คุณต้องขอความร่วมมืออย่างเป็นทางการ ไม่อย่างนั้นอาจเกิดสงครามระหว่างกิลด์ได้” "ไม่ต้องจ่ายเงินตั้งเยอะเหรอถ้าจะขอความร่วมมือน่ะ?" “มันช่วยไม่ได้นี่นา” กิลด์อัศวินเงินเป็นกิลด์ที่มีชื่อเสียงพอสมควร พวกเขามีสมาชิกมากกว่า 200 คน และหัวหน้ากิลด์คือผู้เล่นชาวเกาหลีที่ใช้ไอดีว่า ‘พีคซอร์ด’ (Peak Sword) ซึ่งอยู่อันดับ 16 ของโลก เขาเป็นหนึ่งในสองคนไทย... เอ๊ย คนเกาหลีเพียงสองคนในท็อป 100 ของการจัดอันดับรวม แม้กำลังโดยรวมของพวกเขาอาจจะต่ำกว่ากิลด์ทีเซดาก้า แต่ก็ไม่ใช่ระดับที่จะมองข้ามได้ เกริดมองโทบันเงียบๆ ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าแบบมีฮู้ดออกมา จากนั้นเขาก็รูดซิปขึ้นและพรางตัวอย่างมิดชิด “ถ้าฉันลอบเข้าไปแบบนี้ล่ะ?” [เสื้อฮู้ดซิป] (Hooded Zip Up) ระดับ: ยูนิค ความทนทาน: 61/61 พลังป้องกัน: 12 * ความเร็วในการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น 30% * ความต้านทานลมเพิ่มขึ้น 20% ผ้าคลุมที่ออกแบบโดยช่างตีเหล็กในตำนาน G อย่างไรก็ตาม รูปลักษณ์ภายนอกต่างจากผ้าคลุมทั่วไป ด้วยการใช้เกล็ดซิลฟิด (Sylphid scales) เป็นวัตถุดิบ ความเข้ากันได้กับลมและความเร็วในการเคลื่อนที่จึงเพิ่มขึ้น คุณสามารถซ่อนตัวขณะสวมใส่ได้ แต่สถานะพรางตัวจะถูกยกเลิกเมื่อโจมตีศัตรู เงื่อนไขการใช้งาน: ไม่มี น้ำหนัก: 5 เมื่อกว่า 200 ปีก่อน ช่างตัดเย็บในตำนาน ‘ครูเกอร์’ เคยสร้างผ้าคลุมล่องหนไว้ 5 ผืน แต่ในปัจจุบันเหลือผ้าคลุมล่องหนเพียง 2 ผืนเท่านั้น และคาดว่าเจ้าของจะเป็นเชื้อพระวงศ์หรือขุนนาง ความจริงที่ว่าผ้าคลุมล่องหนถูกสร้างขึ้นโดยผู้เล่นนั้น ไม่มีผู้เล่นคนใดในซาทิสฟายล่วงรู้ นอกจากสมาชิกกิลด์ทีเซดาก้า "จริงด้วย! คุณมีผ้าคลุมล่องหนนี่นา!" สีหน้าของโทบันสดใสขึ้นทันที เกริดที่อยู่ในสภาพล่องหนเอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นใจ "เชื่อมือฉันเถอะ ฉันจะลอบเข้าไปในขณะที่พวกอัศวินเงินมัวแต่วุ่นอยู่กับการเรด แล้วก็เก็บหินอัคคีออกมา" "อย่าประมาทและระวังตัวด้วยนะ" โทบันเตือนด้วยความกังวล แต่เกริดได้ออกจากโรงตีเหล็กไปเสียแล้ว "กำลังอยากไปเที่ยวอยู่พอดีเลย" ที่เมืองใหญ่วินสตันทางตอนเหนือ ไม่มีผู้เล่นนับพันคนที่นั่นคนไหนสังเกตเห็นเกริดที่กำลังโบยบินอยู่บนท้องฟ้าได้เลย