บทที่ 176 — แม่ทัพภาคพื้นดิน ผู้แปล Translation Nation บรรณาธิการ Translation Nation ตั้งแต่ยุคครบรอบความพินาศครั้งยิ่งใหญ่ มหาสมุทรเสมือนดินแดนของเหล่ามอนสเตอร์มาโดยตลอด พื้นที่มหาสมุทรกว้างใหญ่ไพศาลเกินกว่าพื้นดิน และด้วยเหตุนี้ ท้องทะเลอันไร้ขอบเขตจึงเป็นแหล่งเพาะพันธุ์มอนสเตอร์นานาชนิดไม่รู้จบ หากโยยนมนุษย์คนใดลงไปในมหาสมุทร ไม่ว่าจะช่ำชองการว่ายน้ำเพียงใด ภายในไม่กี่วินาที ก็มีแต่กระดูกเหลืออยู่! มหาสมุทรแปซิฟิก ลึกราว 3,000 เมตร ไข่ขนาดมหึมา รูปทรงรีสีดำ ตั้งอยู่นิ่งอย่างเงียบเชียบ หลังจากจมลงสู่มหาสมุทรครบ 12 นาที มอนสเตอร์ประเภทปลาเกล็ดสีฟ้า ยาวราว 7–8 เมตร ได้มาว่ายวนรอบไข่ช้าๆ ด้วยสีหน้า(ท่าทาง)คล้ายมีสติปัญญาบ้าง… มันพิเคราะห์แล้วว่า ไข่ที่อยู่ต่อหน้าคงไม่ใช่ก้อนหิน ทันใดนั้น— มอนสเตอร์ประเภทปลานั้นแยกปากกว้าง ฟันยักษ์ทุกซี่บนปากคมกริบ สองแถวฟันเกี่ยวพันกันราวเลื่อย มันอ้าปากกัดลงบนไข่สีดำอย่างดุดัน! “แคร๊ก!” มอนสเตอร์ประเภทปลายักษ์สั่นหัวด้วยความเจ็บปวด ปรากฏว่ามีเลือดกระฉอกออกจากมุมปากใหญ่ ทั้งฟันหลายซี่แตกร่วงหล่นลงมา ขอสังเกตว่า แรงกัดของมันช่างเหลือเชื่อ ส่วนมอนสเตอร์ประเภทปลาตัวนี้ แรงกัดสามารถบดหินแข็งจนแตกได้อย่างสบาย แม้แต่ซากศพมอนสเตอร์ระดับผู้นำฝูง ก็ไม่อาจทำให้ฟันของมันแตกหัก! ด้วยความตื่นตระหนก มอนสเตอร์เกล็ดเขียวโบกหาง พุ่งตัวออกไปอย่างไวราวตราวเดียว ส่วนไข่สีดำขนาดมหึมาก็ยังคงตั้งอยู่เหมือนเดิม ผิวเปลือกไข่ยังดำมืดแฝงรอยลวดลายทองลึกลับ รอยกัดดุดันของมอนสเตอร์ประเภทปลาเมื่อกี้ ไม่อาจทิ้งรอยขีดข่วนแม้แต่รอยเดียว มนุษย์บนโลกยังดำเนินชีวิตต่อไปตามปกติ หลังจากหลู่โฝงกับสู่ซินยืนยันความสัมพันธ์ สู่ซินก็ไม่ต้องเรียนหนังสืออีกต่อไป เพราะอยู่ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน คู่รักหนุ่มสาวมักจะเดินทางท่องโลกไปเรื่อยๆ ยามเช้ายามเย็นเป็นเวลาฝึกของหลู่โฝ ส่วนยามบ่าย… จะเป็นเวลาของหลู่โฝและสู่ซิน หลังรับประทานอาหารกลางวัน ทั้งสองก็ขึ้นยานไอพ่นอัตโนมัติ ซึ่งสามารถบินไปยังเมืองหลวงจีนทุกแห่งได้ในเวลาอันรวดเร็ว …… วันที่ 26 สิงหาคม เวลาเช้า เมืองหยางโจว เขตหมิงเยว่ ภายในห้องฝึกส่วนตัวชั้นหนึ่งของหอขีดจำกัด เขา盘腿端坐于冲天梭上，悬浮在半空。 “ภาพที่สาม” หลู่โฝปิดตา ในสมองมีภาพที่ชัดเจนแต่ซับซ้อน ดูคล้ายเขาวงกต สั่ว! สั่ว! สั่ว! ชิ้นส่วนดาบ 13 ชิ้น แกว่งวนรอบหลู่โฝอย่างรวดเร็ว ติดตามเส้นทางของภาพในสมอง และเนื่องจากภาพนั้นมีทางแยกมากมาย— หลายครั้งที่ชิ้นส่วนดาบเฉี่ยวเฉี่ยวผ่านกันได้อย่างหวุดหวิด “ช้าๆ” “เร็วขึ้น อีกเร็วขึ้น” “ไม่ดี เบรก!” หลู่โฝตึงเครียดจนเหงื่อซึมบนหน้าผาก ชิ้นดาบที่กำลังเต้นรำอยู่ชิ้นหนึ่งหยุดทันที ในขณะที่ดาบอีกสามเล่มเฉี่ยวผ่านจากด้านหน้า ด้านข้าง และด้านหลัง “เร่ง!” “ได้!” หลู่โฝผงกตาขึ้นกวาดตามองนาฬิกาสื่อสารยุทธวิธีบนข้อมือซ้าย เข็มจับเวลาบนนาฬิกากำลังวิ่งเร็ว “5.11 วินาที? ช้าไปหน่อย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันทำภาพที่สามสำเร็จทั้งหมด” “แต่ ‘เบรก’ ตรงกลางทำให้เสียเวลาไปหลายสิบวินาที นั่นแหละผลลัพธ์ที่不尽理想” “อยู่ที่ 5.11 วินาที แต่ต้องใช้ 3.6 วินาทีถึงจะผ่าน” หลู่โฝส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ยิ่งเดินหน้าไปไกลเท่าใด การโกยเวลาจำนวนน้อยให้หมดไปก็ยากขึ้นเท่านั้น เวลาเสร็จสิ้น 5.11 วินาทีเทียบกับ 4.8 วินาที ช่วงต่างดูไม่มาก แต่ความยากต่างกันลิบลับ… ส่วน “3.6 วินาที” ที่กำหนดให้ผ่าน หลู่โฝยังห่างไกลจากจุดนั้นมาก ทางยาวไกล เขาจึงก้าวเดินต่อไปอย่างขยันหมั่นเพียรทีละก้าว “ทำต่อ!” หลู่โฝปิดตาและฝึกต่อ ปกติแล้ว เขามักจะเสร็จสิ้นภาพหนึ่งภายในไม่กี่วินาที! ดังนั้น หลู่โฝจึงฝึก “สารบบเทพเจ้าแห่งท้องฟ้า” หลายพันครั้งต่อวัน! เช้าทั้งหมดของเขาใช้ไปกับการฝึก “สารบบเทพเจ้าแห่งท้องฟ้า” เมื่อฝึกเสร็จ ทั้งตัวก็อ่อนเพลียหมดแรง ส่วนยามเย็น เขาฝึกสมรรถภาพร่างกาย การใช้ดาบ เทคนิค ต่างๆ …… ดวงอาทิตย์ส่องสูงบนท้องฟ้าราว 10 โมงเช้า หลู่โฝยังจดจ่ออยู่กับการฝึกของเขา พลังวิญญาณที่แข็งแกร่งทำให้เขาฝึกได้อย่างต่อเนื่อง ส่วนเดียวที่เหนื่อย… คือจิตใจ แม้แต่นักรบสงครามผู้พิชิตไม่อาจรักษาสมาธิที่เข้มข้นหลายพันครั้งในแต่ละเช้าหากปราศจากความตั้งใจเพียงพอ ถ้าต้องการจะเข้มแข็งขึ้น… พรสวรรค์สำคัญ แต่ความพยายามสำคัญยิ่งกว่า! “ฮั่?” หลู่โฝลืมตาขึ้นแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง ยานรบรูปจานสีฟ้าเข้มกำลังร่อนลงมาจากท้องฟ้าอย่างช้าๆ จอดลงบนสนามหญ้าในเขต ครูฝึกหลู่ถงนำนักรบหลายคนมาต้อนรับอยู่ ประตูยานรบสีฟ้าเข้มเปิดออก มีผู้คนทั้งหมดสามคนก้าวออกมา น่าเสียดายที่หลู่โฝจำพวกเขาไม่ได้เลย “สามคนนี้มาที่เขตหมิงเยว่ตั้งแต่ไกล คือผู้ใด?” ขณะที่เขานั่ง盘腿บน冲天梭 คิ้วขยับขึ้นเล็กน้อย “ดูเหมือนพวกเขามีอำนาจบางอย่าง ถึงได้ขึ้นยานรบแบบนี้” “เนื่องจากหลู่ถงไม่ได้บอกให้ฉันมาต้อนรับ พวกเขาน่าจะไม่ใช่ผู้มีตำแหน่งสูงมาก” ณ ปัจจุบัน หลู่โฝเป็นนักสืบเมืองเจียงนาน และยังเป็น “นักรบสงครามผู้พิชิต” ด้วย ผู้คนจำนวนน้อยนิดเหลือเกินจะสามารถให้เขาออกมาต้อนรับด้วยตนเอง “ทำต่อ!” หลู่โฝปิดตาและฝึก “สารบบเทพเจ้าแห่งท้องฟ้า” ต่อ หลู่โฝชัดเจน… ว่าพรสวรรค์ของเขาทำให้เขามุ่งสู่ “ขั้นสูงสุดของระดับนักรบสงครามขั้นสูง” ได้เหมือนจรวด หลังจากนั้น เมื่อกลุ่มลูกบอลสีทองเข้มของเขาย่อยสลาย การก้าวสู่ “ผู้ที่เหนือกว่านักรบสงคราม” ไม่ได้พึ่งพาแค่พรสวรรค์ เขาสามารถก้าวเดินไปข้างหน้าได้เพียงก้าวละน้อย! คนมากมายติดอยู่ที่ระดับนักรบสงครามขั้นสูง เนื่องจากไม่รู้ว่าควรทำอะไร แต่หลู่โฟรู้เส้นทางที่เหมาะสมกับผู้อ่านวิญญาณ— สารบบเทพเจ้าแห่งท้องฟ้า! แม้ต้องฝึกนับไม่ถ้วน แต่ทุกก้าวที่ก้าวไป ยิ่งนำหลู่โฝเข้าใกล้การก้าวกระโดดมากขึ้น “ปิ๊บ! ปิ๊บ! ปิ๊บ!” หลังจากฝึกมาไม่รู้กี่รอบ นาฬิกาสื่อสารยุทธวิธีเริ่มดัง “ฮุ่ย” หลู่โฝลืมตาขึ้นแล้วเหลือบมองนาฬิกาสื่อสารยุทธวิธี “สัญญาณเตือนดังขึ้น ตอนนี้ 11:45 น. ถึงเวลาไปรับประทานอาหารกลางวัน” สั่ว! สั่ว! สั่ว! 冲天梭瞬间化作无数 curved blade pieces，每一片如鱼般游入หลู่โฝที่คอห้อยชุดดำพระเจ้า หลู่โฝเองก็ลงยืนบนพื้น “ฮั่?” หลู่โฟเหลือบมองเครื่องทดสอบพลังหมัด “ไม่ได้ทดสอบสมรรถนะร่างกายมาประมาณครึ่งเดือนแล้ว ลองวัดดูกัน!” หลังจากห้องฝึกส่วนตัวหลังนี้สร้างเสร็จ เขาได้ทดสอบเพียงครั้งเดียว แต่— หลู่โฝที่ได้บริโภค “เลือดมังกร” และ “ใจต้นหลิวพันปี” มาแล้ว แม้ตอนแรกจะดูดซับผลที่ได้เพียงบางส่วน แต่พลังจากเลือดมังกรและชีวชีวาของใจต้นหลิวพันปียังซุกซ่อนอยู่ในตัวรอการดูดซับ! ขณะที่หลู่โฝฝึกฝน พลังงานนี้ถูกดูดซึมอย่างรวดเร็ว ทำให้หลู่โฝพัฒนาด้วยอัตราที่น่าตื่นตาตื่นใจในช่วงนี้! “พลังหมัด!” หลู่โฝเปิดเครื่องทดสอบพลังหมัด “ปัง!” เหมือนดวงดาวตก หมัดของหลู่โฝกระแทกเข้ากับเครื่องทดสอบพลังหมัด ทั้งเครื่องหวั่นไหวอย่างรุนแรง และนี่ยังเป็นเครื่องทดสอบพลังหมัดคุณภาพสูงส่งโดยประธานโจวเจ๋อย่งและคนอื่นๆ อีกด้วย “ปิ๊บ!” “239,881 กิโลกรัม” ตัวเลขปรากฏบนจอแสดงผล หลู่โฝยิ้ม: “ไม่เลว ภายในหนึ่งหรือสองเดือนข้างหน้า น่าจะแตะ 256,000 กิโลกรัม” สมรรถนะร่างกายของหลู่โฝพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วตั้งแต่เขากลับมา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าแม้แต่ “ฮง” ยังบอกว่าเขาไม่จำเป็นต้องบริโภคสมบัติอื่นเพิ่ม เพียงแค่ร่างกายยังคงดูดซับพลังที่เหลือจากเลือดมังกรและใจต้นหลิวพันปี เขาก็จะก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว “ความเร็ว!” หลู่โฝเปิดเครื่องทดสอบความเร็วและยืนบนแทร็ก 80 เมตร สั่ว! หลู่โฝเร่งความเร็วดุจสายฟ้าฟาด ก้าวแรกที่ก้าวออกก็ทะลุเสียงกรด จากนั้นเขายังคงเร่งต่อ เมื่อก้าวเพียงไม่กี่ก้าว เขาก็ถึงความเร็วสูงสุด ในที่สุด มีเพียงเงาของเขาเท่านั้นที่เห็นพุ่งผ่านเครื่องทดสอบความเร็ว จากนั้นเขาก็หยุดนิ่งอย่างรวดเร็ว “583.6 เมตรต่อวินาที?” หลู่โฝกระซิบพร้อมมองตัวเลข “ไม่เลว” ส่วนเรื่องความเร็วในการตอบสนอง? ในฐานะผู้อ่านวิญญาณ เขาจำเป็นต้องทดสอบด้วยหรือ? เขาต้องได้ระดับสูงสุดของขั้นสูงสุดของนักรบสงครามขั้นสูงอย่างแน่นอน! “ภายในหนึ่งถึงสองเดือนข้างหน้า สมรรถนะร่างกายของฉันจะถึง ‘ขั้นสูงสุดของนักรบสงครามขั้นสูง’” “ภายในราวสองปี สมรรถนะร่างกายของฉันน่าจะแตะ ‘ขั้นสูงสุดของนักรบสงครามขั้นสูง’” หลู่โฝสวมชุดฝึกเสื้อผ้าหลวมเดินออกจากห้องฝึก แล้ว— คลิก! ประตูห้องฝึกปิดอัตโนมัติ “นักสืบหลู่” ในทางเดินนอกห้องฝึก มียouthหนึ่งยืนอยู่พร้อมรอยยิ้ม เขาย่อตัวคำนับเล็กน้อย “ผู้บัญชาการรอท่านนักสืบหลู่อยู่ในห้องประชุม” “ผู้บัญชาการ? ผู้บัญชาการท่านใด?” หลู่โฝถามด้วยความสับสน เขาไม่คิดว่าตัวเองรู้จักผู้บัญชาการคนใด “ผู้บัญชาการจากภาคทหารภาคตะวันออกเฉียงใต้” youth ยิ้มตอบ “เดินตามมา” หลู่โฟพยักหน้า แต่หลู่โฝกลับตกตะลึง… ณ ปัจจุบัน เมืองหลวงแต่ละเมืองล้อมรอบด้วยภาคทหาร อย่างไรก็ตาม ภาคทหารที่ติดเมืองหลวงตามปกติเรียกว่า “ภาคทหารย่อย” ตัวอย่างเช่น ภาคทหารทางเหนือของเมืองเจียงนานคือภาคทหารย่อย! ส่วนภาคทหารภาคตะวันออกเฉียงใต้นั้นแตกต่าง… ภาคทหารภาคตะวันออกเฉียงใต้นี้ถูกก่อสร้างขึ้นเพื่อยับยั้งมอนสเตอร์ทะเลที่รุกรานจากทะเลตะวันออก นี่คือภาคทหารขนาดใหญ่! ภาคทหารขนาดใหญ่ในแง่ของพลังอำนาจย่อมทรงพลังกว่าภาคทหารย่อย และแน่นอน ปริมาณยุทโธปกรณ์ก็ยิ่งกว่าภาคทหารย่อยมากมายนัก …… ภายในห้องประชุม เมื่อหลู่โฝก้าวเข้าห้องประชุม เขาเห็นผู้คนสามคนภายใน: ชายวัยกลางคน แม้ผมจะมีเส้นสีขาวปน แต่เขานั่งหลังตรง สายตาแหลมคมราวเสือดาว ข้างๆ เขาคือชายวัยกลางคนสวมแว่น และคนที่สามคือครูฝึกหลู่ถงจากหอขีดจำกัด “你好，หลู่โฝ先生” ชายวัยกลางคนลุกขึ้น และชายที่สวมแว่นข้างๆ ก็ยิ้มลุกตามขึ้น “你好” หลู่โฝรู้สึกสับสนบ้าง แต่เขาก็มีความประทับใจที่ดีกับพวกเขา… เพราะเขารู้ว่าสามคนที่ลงมาจากยานรบจานสีฟ้าพร้อมกันนั้นคือคนพวกนี้แน่นอน พวกเขามาถึงเกือบสองชั่วโมงแล้ว แต่เลือกรอคอยเงียบๆ แทนที่จะรบกวนการฝึกของเขา! เพียงเพราะข้อนี้ เขาจำเป็นต้องแสดงความเคารพบ้าง “หลู่โฝ” หลู่ถงด้านข้างยิ้ม “ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือลี่ต้าเหว่ย ผู้บัญชาการภาคตะวันออกเฉียงใต้ ผู้บัญชาการลี่ ส่วนท่านข้างๆ เขาคือผู้อำนวยการเจ้าหน้าที่หวัง หล่อฮั่น ผู้อำนวยการหวัง” หลู่โฝพยักหน้า ผู้บัญชาการภาคทหารภาคตะวันออกเฉียงใต้ ในฐานะผู้บัญชาการภาคทหารขนาดใหญ่ ตําแหน่งของท่านคือ แม่ทัพภาคพื้นดิน ณ ปัจจุบัน นี่คือตําแหน่งทางทหารที่สูงที่สุดในจีน! ส่วนผู้บัญชาการภาคทหารย่อย เช่น ผู้บัญชาการภาคทหารทางเหนือของเมืองเจียงนาน มีตําแหน่งเป็นพันเอกภาคพื้นดิน จากตําแหน่งเพียงอย่างเดียวก็เห็นความแตกต่างอันมหาศาลระหว่าง “ภาคทหารย่อย” กับ “ภาคทหารขนาดใหญ่”! 𝓯𝙧𝙚𝙚𝙬𝙚𝙗𝙣𝙤𝙫𝙚𝙡.𝙘𝙤𝙢 ที่จะสามารถนําหน้าภาคทหารภาคตะวันออกเฉียงใต้… ลี่ต้าเหว่ยผู้นี้ต้องเป็นหนึ่งในผู้มีตําแหน่งสูงสุดในจีนอย่างแน่นอน! และบุคคลระดับนี้กลับมาเองด้วยซ้ำ โดยยอมรอเงียบๆ นานถึงสองชั่วโมงแทนที่จะรบกวนการฝึกของหลู่โฝ