บทที่ 26 — จูเก๋อเต่า ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation ชั้นสองของวิลล่าว่างเปล่าทั้งหมดและมีขนาดเล็กกว่าค่ายฝึกห้องซ้อมแห่งสำนักขีดจํากัดในเขตจื่อ-อันเมืองยางโจวชัดเจน “หัวหน้า!” นายเจียงหนียนตะโกนทักทายเสียงดังขณะก้าวเข้าสู่ชั้นสอง “หึ?” หลูเฟิงประหลาดใจเล็กน้อย อาจารย์เจียงหนียนไม่เคยทักทายใครแบบนี้ แม้แต่หัวหน้าอาจารย์หวู่ถง “เจียงหนียน หนุ่มนี่แหละหลูเฟิงใช่ไหม” เสียงนุ่มนวลพูดขึ้น “ใช่ครับ หัวหน้า” นายเจียงหนียนตอบด้วยท่าทีเคารพ หลูเฟิงมองไปรอบข้างอย่างละเอียด ข้างๆ ทหารผู้แก่หัวล้านมีคนยืนอยู่ห้าคน สี่คนในนั้นใส่สูทสีขาว ยืนเรียงกันอยู่ข้างหลังชายวัยกลางอายุในชุดถางสีดำ ชายผู้นี้ผอมสูง จมูกแหลม สองตาเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นและความสุข ส่งพลังของความกรุณาออกมา นายเจียงหนียนเหลือบดูหลูเฟิงอย่างเย็นชา ทำให้หลูเฟิงตระหนักได้: “สวัสดีครับ หัวหน้า” “อื้ม” ชายชุดถางสีดำพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ท่านไป๋ คุณสามารถเริ่มประเมินความแข็งแกร่งของหนุ่มนี่ได้เลย” “กระหม่อมจะปฏิบัติตาม” ท่านไป๋ผู้เป็นลุงก็กล่าวตอบด้วยความเคารพเช่นกัน หลูเฟิงพึมพำในใจ: “อาจารย์เจียงหนียนไม่เคยทักทายหัวหน้าอาจารย์หวู่ถงแบบนี้ ส่วนท่านไป๋ที่มีตำแหน่งสูงในสำนักขีดจํากัดก็ยังนับถือหัวหน้าคนนี้เช่นกัน… หัวหน้าคนนี้กันแน่คือผู้ใด?” แต่ชัดเจนว่าหัวหน้าคนนี้เป็นผู้มีอํานาจสูง [ติ๊ก!] สวิตช์ทั้งหมดของเครื่องทดสอบกําลังหมัดและเครื่องทดสอบความเร็วเปิดทำงานทันที [เสียงว~~~~~~~~] กล้องวงจรปิดทั้งหมดในห้องซ้อมชั้นสองเริ่มบันทึกฉากการแสดงความสามารถของหลูเฟิง สี่ชายหญิงในชุดสีขาวเริ่มเคลื่อนไหวทันที ทั้งการใช้แล็ปท็อปและการตรวจเช็คสภาพเครื่องมือด้วยตนเอง “ท่านไป๋ ไม่มีปัญหา” หญิงสาวคนหนึ่งกล่าว “ดี” ท่านไป๋มองไปที่หลูเฟิง “หลูเฟิง เริ่มการทดสอบได้ เริ่มจากกําลังก่อน” หลูเฟิงหายใจลึกและก้าวไปยังเครื่องทดสอบกําลังหมัด ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์เจียงหนียน ท่านไป๋ ชายหญิงในชุดสีขาวสี่คน หรือหัวหน้า ก็มีสายตามุ่งไปที่หลูเฟิงทั้งสิ้น หลูเฟิงที่ดูเหมือนผ่อนคลายระเบิดพลังกายออกมาในพริบตาดุเสือดาว [ปัง!] หมัดที่ระเบิดพลังลงบนเครื่อง หลูเฟิงมองหน้าปัดจอทันที — ‘3,110 กิโลกรัม’ “ไม่เลวนะ หนุ่มน้อย” หัวหน้าที่เงียบอยู่ก็ยิ้มและพยักหน้า “หมวดถัดไป” ผลการทดสอบความเร็วและปฏิกิริยาเร็วๆ นี้ออกมา ความเร็ว — 58 เมตร/วินาที ปฏิกิริยา — ระดับนักรบมือใหม่ คะแนนเต็ม; ระดับนักรบระดับกลาง ยอดเยี่ยมมาก! [ฮา] หลูเฟิงเดินออกจากวงกลมสีแดงทดสอบปฏิกิริยาและถอนหายใจเมื่อเห็นว่าผลลัพธ์ปกติดี “ไม่เลว ดีจริงๆ ที่ไม่พลาดในจังหวะสําคัญ” นายเจียงหนียนที่ยืนข้างๆ ก็ผ่อนคลายลงเช่นกัน เพราะบางคนไม่อาจแสดงศักยภาพจริงได้เมื่อถูกกดดันมากเกินไป “จากสามหมวด ปฏิกิริยาดีที่สุด” ชายชุดถางสีดำยิ้มแล้วพยักหน้า “เขายังมีอายุเพียง 18 ปี ซึ่งอยู่ในช่วงที่ถูกจํากัด” ชายชุดถางสีดำมองไปที่นายเจียงหนียนแล้วยิ้ม “มีอัจฉริยะเกิดขึ้นในเขตจื่อ-อันของคุณ ทําหน้าที่ได้ดี เจียงหนียน” นายเจียงหนียนไม่อาจกลั้นความยินดีไว้ได้ “ขอเพียงหลูเฟิงขยันฝึกฝนเท่านั้น” “ใช่” สายตาของชายชุดถางสีดำจ้องมองหลูเฟิง “หลูเฟิง เจ้าอยากเข้าร่วมสำนักขีดจํากัดของข้าหรือไม่? ข้าเชื่อว่าเจียงหนียนคงบอกข้อตกลงทั้งหมดไปแล้ว” “ข้าอยากเข้าร่วม” หลูเฟิงไม่ลังเลเลย “ดีมาก” ชายชุดถางสีดำปรบมือ “ตามกฎ เจ้าสามารถเลือกวิลล่าหลังใดหลังหนึ่งได้ ไม่ว่าจะในเขตหลักหรือในเมืองยางโจว เจ้ามีสิทธิ์อยู่อาศัยแต่ไม่มีสิทธิ์ขายต่อ ทุกวิลล่าภายในเขตสำนักขีดจํากัดล้วนเป็นที่อยู่อาศัยของนักรบทั้งสิ้น” “นอกจากนี้ เจ้ายังได้เงิน 20 ล้านเหรียญ! พร้อมเทคนิคเต่าเรียกชี่ กระดาษม้วนกระบี่ และกระดาษม้วนความว่องไวตราบใดที่มูลค่ายังไม่ถึง 50 ล้าน” ชายชุดถางสีดำหัวเราะ “ถูกต้องไหม?” “ใช่” หลูเฟิงพยักหน้า ชายชุดถางสีดำมองไปที่หญิงในชุดสีขาว “ไปเอาสัญญามา แต่ปรับเปลี่ยนข้อหนึ่ง หลูเฟิงสามารถเลือกเทคนิคเต่าเรียกชี่ กระดาษม้วนความว่องไว และกระดาษม้วนรุกทุกอย่างที่ต้องการ ตราบใดที่มูลค่าอยู่ภายในอีก 50 ล้านถือว่าฟรีทั้งหมด เราจะจ่ายให้” “ได้ครับ หัวหน้า” หญิงในชุดสีขาวมองไปที่หลูเฟิงด้วยความตกตะลึงแล้วไปเอาสัญญามา “หัวหน้า…” หลูเฟิงตกตะลึงเช่นกัน แต่ก่อนมูลค่ากระดาษทั้งสามม้วนต้องไม่เกิน 50 ล้าน ตอนนี้เพดานถูกยกขึ้นอีก 50 ล้านและหัวหน้าจ่ายให้ “หลูเฟิง เจ้าไม่เลว” ชายชุดถางสีดำยิ้ม “เราชอบเจ้า ไม่ต้องถือสาการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยนี้” “เปลี่ยนแปลงเล็กน้อย?” หลูเฟิงประหลาดใจ จาก 50 ล้านเป็น 100 ล้าน นั่นหมายความว่าหัวหน้าคนนี้ต้องจ่ายเงินหลายล้าน และนั่นยังเรียกว่าเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยอีกหรือ? แม้แต่นักรบระดับผู้บังคับบัญชาทั่วไปก็คงไม่มีเงินเหลือเฟือขนาดนี้ “ขอบคุณครับ หัวหน้า” หลูเฟิงกล่าวขอบคุณ ชายชุดถางสีดำยิ้ม สัญญาถูกส่งมาและเซ็นชื่อโดยชายชุดถางสีดำทันที หญิงในชุดสีขาวส่งสัญญากับปากกาให้หลูเฟิง “เซ็นตรงนี้ ตรงนี้ และตรงนี้” หลูเฟิงสแกนสัญญา สัญญาชัดเจนทุกประการ ข้อกําหนดตรงไปตรงมา ไม่มีศัพท์ทางธุรกิจที่คอขาดบาดตาย หลูเฟิงจึงเซ็นชื่อลงไป “ยินดีต้อนรับ หลูเฟิง สู่ครอบครัวสำนักขีดจํากัด!” ชายชุดถางสีดำยิ้มและยื่นมือออกไป หลูเฟิงทําเช่นเดียวกันและจับมือกัน “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าสามารถย้ายเข้าไปอยู่ในเขตที่อยู่อาศัยของนักรบได้” ชายชุดถางสีดำยิ้ม “ส่วนเงินและกระดาษของท่าน จะได้รับเมื่อท่านได้รับสถานภาพนักรบอย่างเป็นทางการ เงินของท่านจะโอนเข้าบัญชีนักรบ” หลูเฟิงพยักหน้า “เออ ใช่ นามของเราคือ จูเก๋อเต่า อย่าลืมนะ หนุ่มน้อย” ชายชุดถางสีดำยิ้ม แล้วจากตึกพร้อมกับชายหญิงในชุดสีขาวสี่คน ชั้นสองของวิลล่าก็ว่างเปล่า เหลือเพียงท่านไป๋ นายเจียงหนียน และหลูเฟิง “ฮา ว่าหายใจของเราตึงเครียดนิดหน่อยตอนหัวหน้าอยู่นี่” นายเจียงหนียนหัวเราะเสียงดัง “เราก็ไม่คิดว่าหัวหน้าจะมาเช่นกัน” ท่านไป๋กล่าว หลูเฟิงถามด้วยความไม่แน่ใจ “อาจารย์ ท่านไป๋ หัวหน้าคนนี้กันแน่คือผู้ใด?” “ฮาฮา หนุ่มน้อย เจ้าโชคดีจริงๆ ที่หัวหน้าลดเพดานอีก 50 ล้านเพื่อเจ้า” ท่านไป๋มองหลูเฟิง “แต่สิ่งที่ทำให้เราประหลาดใจที่สุดคือ หัวหน้าบอกนามของตนเองแก่เจ้า! แสดงว่าเขาชอบเจ้าจริงๆ” “นาม?” หลูเฟิงยังไม่รู้ความหมายเมื่อหัวหน้าบอกนามให้ หลูเฟิงไม่มีปฏิกิริยาใดๆ หลังจากได้ยินนาม จูเก๋อเต่า เขาเพียงถอนใจคนเดียว… นามสกุล ‘จูเก๋อ’หาได้ยากจริงๆ “หลูเฟิง ในภาษาของเรา อาจารย์ท่านนี้เป็นหนึ่งใน ‘ยอดทัพสี่ท่าน’ ของสำนักขีดจํากัดเขตเจียงหนาน” นายเจียงหนียนยิ้ม “ยอดทัพสี่ท่าน?” หลูเฟิงตกใจ ท่านไป๋จ้องนายเจียงหนiana แล้วพูดเสียงเบา “เรื่องนี้เป็นความลับ ในสำนักขีดจํากัดเขตเจียงหนาน ประธานาธิบดีมีอํานาจสูงสุด รองลงมาคือสามหัวหน้า! ประธานาธิบดีและสามหัวหน้ารวมกันเป็นที่ที่นักรบส่วนใหญ่เรียกกันในหมู่คนใกล้ชิดว่า ‘ยอดทัพสี่ท่าน’! ทุกท่านมีอํานาจและพลังที่มหาศาล หากอยากเป็นหัวหน้า ต้องเป็นนักรบขั้น ‘แม่ทัพชั้นเลิศ’ เป็นอย่างน้อย ขณะเดียวกันก็ต้องมีส่วนร่วมต่อสำนักอย่างสูงและต้องมีการสนับสนุนจากนักรบขั้นผู้บังคับบัญชาจํานวนมากด้วย!” “โอ?” หลูเฟิงประหลาดใจ มีสามปัจจัยสําคัญในการเป็นหัวหน้า อันได้แก่ กําลัง ส่วนร่วม และการสนับสนุน “หลูเฟิง สําหรับหัวหน้าแล้ว 50 ล้านไม่ได้มากมายนัก” นายเจียงหนียนพูดเสียงเบา “จากทัศนะของเรา เหตุผลที่หัวหน้าให้ความสําคัญกับเจ้ามากเช่นนี้… ก็เพราะเจ้ายังเด็กมาก แค่ 18 ปี! เขาได้ตัดสินใจแล้วว่าเจ้ามีความหวังในอนาคตและมีศักยภาพที่จะเป็นนักรบขั้นผู้บังคับบัญชา ดังนั้นวันนี้เขาจึงลงทุน 50 ล้านเพื่อช่วยเหลือเจ้าบ้าง” หลูเฟิงพยักหน้า ท่านไป๋หัวเราะข้างๆ “อย่างไรก็ตาม หลูเฟิง อย่ายโส เจ้ามีความสามารถดี แต่การเป็นนักรบขั้นผู้บังคับบัญชานั้นยากยิ่งนัก! หัวหน้าคิดเพียงว่าเจ้ามีความหวังเพียงนิดหนึ่ง เป็นเพียงความเป็นไปได้” “แล้วเพราะความเป็นไปได้เล็กน้อยนั้น เขาจึงให้ 50 ล้านกับข้า?” หลูเฟิง倒抽一口凉气 กฎของสำนักเข้มงวด ว่ากระดาษทั้งสามม้วนต้องไม่เกิน 50 ล้าน แม้แต่หัวหน้าก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ เขาเพียงแต่เอาออกมาจากเงินในกระเป๋าของตนเองเพื่อเพิ่มเติมจากพื้นฐานเดิม 50 ล้าน เวลาที่นักรบเติบโต ประเภทของกระดาษที่ใช้มีผลมหาศาลต่อเขา” “เอาไว้คิดเรื่องนี้ทีหลังเถอะ หลูเฟิง ที่หัวหน้าให้การปฏิบัติพิเศษแก่เจ้า ก็แปลว่าเป็นเรื่องดี หัวหน้ามีความสัมพันธ์แพร่หลาย ไม่ว่าจะเป็นกองทัพ วงการนักรบผู้ทรงพลัง รัฐบาล และตระกูลทรงอิทธิพลต่างๆ … แต่ละหัวหน้าล้วนมีชุดความสัมพันธ์ของตนเอง หัวหน้าคนนี้เป็นหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองเจียงหนาน” นายเจียงหนianaกล่าวด้วยความไม่อาจกลั้นไว้ได้ หลูเฟิงพยักหน้า ที่หัวหน้าให้การปฏิบัติพิเศษแก่ตนเป็นเรื่องดี คิดถึงเรื่องเหล่านี้ไปทำไม เมื่อหัวหน้าช่วยเหลือ เขาก็เพียงต้องการโอกาสในอนาคตเพื่อตอบแทนบุญคุณ “หลูเฟิง เจ้าจะย้ายเข้าไปอยู่ในเขตที่อยู่อาศัยของนักรบเมืองยางโจวหรือจะย้ายเข้าเขตหลัก?” นายเจียงหนianaถาม หลูเฟิงลังเลเล็กน้อย … เพื่อนของพ่อแม่แทบจะอยู่ในเมืองยางโจวทั้งนั้น เพื่อนสนิทของตนเองก็อยู่ในเมืองยางโจวด้วย “จะย้ายไปอยู่เขตหมิง-เย่ว์” หลูเฟิงตอบ