บทที่ 1193: การจัดทีมสู่ดินแดนรกร้าง แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth — สายลมในฤดูใบไม้ร่วงที่พัดผ่านนั้นช่างผ่อนคลาย ยานพาหนะที่แล่นผ่านไปมาเป็นครั้งคราวก็พัดใบไม้ที่ร่วงกระจายอยู่ตามพื้นให้ลอยขึ้นฟ้า “ไอ้หนู จะมาอวดรถสปอร์ตของแกงั้นเหรอ!” มีหนุ่มคนหนึ่งตะโกนด้วยความโมโหข้างทาง ข้างๆ หนุ่มคนนั้นมีผู้ชายคนหนึ่งใส่เสื้อผ้ามอมแมม หูเจาะทรงผมดูเท่ และยังมีรอยสักเล็กๆ บนใบหน้า จะต้องมีความกล้าไม่น้อยที่จะสักบนใบหน้า แต่ผู้ชายที่กล้าหาญคนนี้กลับไม่กล้าแสดงอารมณ์ เขายืนก้มหน้า ไม่กล้าตอบโต้หนุ่มหน้าตาธรรมดาที่กำลังด่าว่าเขา ความจริงแล้ว ไม่มีใครกล้าพูดอะไรทั้งนั้น เมื่อมีหมาป่าขาวยักษ์สูงกว่าสิบฟุตยืนอยู่ข้างๆ! “ท่าน...ท่านนักรบ มีเบี้ย...ขอเถอะ พาหมาของท่านไปเถอะ มันขัดขวางการจราจรแล้วยังทำให้คนตกใจอีกด้วย ข้ารู้ว่าท่านมีใบอนุญาตนายพรานระดับอาจารย์ แต่ท่านดึงฝูงชนมารวมตัวกันเยอะเกินไป...” ตำรวจจราจรสักสองสามนายพยายามไกล่เกลี่ย แต่พวกเขาก็ไม่กล้าพูดดังมากนัก “นี่แหละผลที่ได้จากการเยาะเย้ยข้า!” โม่แฟนพ่นคำด่าออกมา โม่แฟนกำลังจะไปสหภาพนายพราน แต่เนื่องจากอยู่ไม่ไกล เขาจึงตัดสินใจวิ่งไปเพื่อออกกำลังกายเล็กน้อย แต่แล้วเขาก็ต้องตกใจ เมื่อหนุ่มหูเจาะคนนั้นเหยียบคันเร่งเต็มที่แล้วแล่นรถผ่านเขาไป พร้อมกับชูนิ้วกลาง! โม่แฟนโกรธทันที เขาเรียกหมาป่าน้ำแข็งหุบเขาบินมา แล้วสกัดรถของชายคนนั้นภายในไม่กี่วินาที คนในประเทศของเขาตาบอดหรือ? เขาชนะการแข่งขันวิทยาลัยโลกเพื่อประเทศนี้ แต่พวกเขาทั้งไม่ยอมรับฮีโร่ของตัวเอง และชายคนนั้นยังชูนิ้วกลางใส่เขาขณะแล่นรถผ่านไป บังคับให้เขาต้องทำลายภาพพจน์ของตัวเอง! “เลิกกวนซะ ไม่งั้นเมื่อข้าเจอเจ้าครั้งหน้า ข้าจะฉีกรถของเจ้าออกเป็นชิ้นๆ!” โม่แฟนดุด่าชายคนนั้น “ได้ๆๆ ผมจะไม่ทำอีกแล้ว!” ชายคนนั้นโล่งใจทันที เขากดคันเร่งเต็มที่เพื่อออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด “ยังขับเร็วอีกหรอ ไม่รู้จักขับช้าๆ หน่อยเหรอ!?” “ได้ๆๆ!” ชายคนนั้นกดเบรกทันที แล้วบังคับรถสปอร์ตให้แล่นจากไปอย่างนุ่มนวลดั่งรถสกูตเตอร์ไฟฟ้า รถค่อยๆ เลือนหายไปในระยะไกล ตำรวจจราจรโล่งใจ เขาทั้งหลายไม่ได้บอกหรือว่านักรบระดับสูงมักจะมีความประพฤติดี ไม่จุกจิกกับชาวบ้าน แต่พวกเขากลับเจอนักรบระดับสูงที่ดูเหมือนจะชอบหาเรื่อง? ทั้งถนนกรี๊ดกร๊าดเมื่อได้เห็นหมาป่าน้ำแข็งที่โอหานและเย็นชาของเขา! นอกจากนี้ ไม่มีสิ่งใดจะดึงดูดความสนใจได้มากเท่าสัตว์ร้ายที่เขาเรียกออกมา “เอ่อ...หมาของท่านดูคุ้นๆ จัง มันดูเหมือนหมาป่าที่ผู้ชนะการแข่งขันวิทยาลัยโลก โม่แฟนเรียกออกมา” ตำรวจคนหนึ่งสังเกตเห็น โม่แฟนยิ้มออกมา สักทีหนึ่งมีคนที่ดูทีวี! เขาแสดงฝีมือได้ยอดเยี่ยมในการแข่งขันวิทยาลัยโลก มันไม่น่าเชื่อว่าจะไม่มีใครจำเขาได้ตอนที่เขาเดินอยู่บนถนน! “ใช่เลยครับ ท่านก็เป็นแฟนของโม่แฟนด้วยหรือครับ? ท่านยังย้อมสีหมาของท่านให้เหมือนกับหมาป่าน้ำแข็งหุบเขาบินของเขาอีกด้วย!” ตำรวจอีกคนหนึ่งพูดขึ้นมา “...” โม่แฟนอยากจะโยนตำรวจทั้งสองคนให้หมาของเขากิน เขาดูแตกต่างจากบนจอและในชีวิตจริงมากขนาดนั้นเลยหรือ!? เขาไม่มีใครให้โทษได้นอกจากตัวเองที่ปฏิเสธการสัมภาษณ์ส่วนตัวทั้งหมด มันค่อนข้างยากที่จะมองเห็นใบหน้าของผู้เข้าแข่งขันชัดเจนในระหว่างการแข่งขันวิทยาลัยโลก — — โม่แฟนมุ่งหน้าต่อไปยังสหภาพนายพราน ชายที่โม่แฟนได้สอนบทเรียนเมื่อสักครู่ได้ทิ้งรถของเขาไว้ข้างทาง เขาเข้าไปในร้านมืดๆ อย่างรวดเร็ว เขาเดินไปที่มุมแล้วยิ้มพร้อมกับกล่าวกับชายที่ผอมบางคางยาวซ่อนตัวอยู่ในเงามืดว่า “ข้าทดสอบเขาแล้ว เขาเป็นคนหัวร้อนโง่ๆ ไม่อดทนต่อการยั่วยุแม้แต่น้อย” “ฮัม ไม่ใช่หัวร้อน แต่มันเกิดจากปัญหาทางสมองของเขา ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่กล้าทำอย่างนั้นกับพี่ชายของข้า!” ชายคางยาวพูด “จะเริ่มดำเนินแผนหรือไม่?” ชายหูเจาะถาม “จัดการได้เลย” ชายคางยาวกล่าว เมื่อเขาพูดจบ ชายคนหนึ่งที่สวมหน้ากากครึ่งใบก็เดินออกมาจากเงามืดช้าๆ สายตาของเขากระพริบด้วยความเกลียดชัง ดูราวกับจะเผาไหม้สายตาของเขาให้ลุกโชน “ทำตามใจพวกเจ้า พวกเราจะจัดการส่วนที่เหลือเอง!” ชายคางยาวกล่าวกับชายหน้ากาก “ข้าสาบานว่าจะทำให้เขาจ่ายคืนแน่!” — โม่แฟนไปยังพื้นที่ที่สงวนไว้สำหรับนายพรานทันทีเมื่อเขาถึงสหภาพนายพราน นายพรานนั้นใกล้เคียงกับจุดสูงสุดของพีระมิดลำดับขั้นของสหภาพนายพราน ส่วนใหญ่ของนายพรานเป็นนักรบเวทระดับสูงขึ้นไป ที่นี่มีคนพลุกพลือนน้อยกว่าห้องโถงที่นายน้อยทำธุรกิจ ทุกนายพรานจะมีนางพยาบาลนายพรานใส่รองเท้าส้นสูงและถุงน่องสีดำคอยให้บริการแก่นายพรานด้วยแก้วเหล้า ระดับของโม่แฟนก็ไม่ต่ำเช่นกัน นายพรานจะถูกจำแนกตามจำนวนดาวที่มี ผู้ที่มีเจ็ดดาวสามารถลงทะเบียนเป็นนายพรานอาวุโสได้ แต่พวกเขาต้องมีส่วนร่วมมากหรือทำภารกิจที่ยากลำบากมากเพื่อเป็นนายพรานอาวุโส... การสำรวจทะเลทรายตามากาน ถือเป็นภารกิจที่ยากลำบากสำหรับนายพรานส่วนใหญ่ หลิงหลิงได้ชี้แจงแล้วว่าพวกเขาจะต้องเข้าร่วมเป็นกลุ่มในการเดินทางสำรวจทะเลทรายตามากาน เนื่องจากพวกเขาไม่เพียงพอที่จะเผชิญหน้ากับความท้าทาย โม่แฟนไม่มีทางเลือกนอกจากไปเยี่ยมสหภาพนายพรานเพื่อดูว่ามีทีมใดวางแผนที่จะเดินทางสำรวจทะเลทรายตามากานหรือไม่ “ผู้ข้าต้องการข้อมูลเกี่ยวกับทีมที่กำลังมุ่งหน้าไปทะเลทรายตามากาน ให้ข้อมูลของพวกเขาแก่ผู้ข้า และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือหมายเลขติดต่อของพวกเขา” โม่แฟนกล่าว “แน่นอนค่ะ ท่าน...ท่านต้องการอะไรเพิ่มเติมไหม?” นางพยาบาลนายพรานถามพร้อมยิ้ม “เอ่อ ให้แก้วนี้ของข้าอีกแก้ว มันช่างอร่อยจริงๆ” โม่แฟนชี้ไปที่เหล้าที่เขาดื่มหมดแล้ว นางพยาบาลนายพรานตกใจ เธอยักหน้าแล้วนำแก้วใหม่มาเสิร์ฟที่บาร์ “เสี่ยวถู่ เจ้าคิดอย่างไร? หาได้ยากที่จะเห็นนายพรานระดับสูงที่ยังหนุ่มเช่นนี้ เขาน่ารักด้วย” หญิงเสิร์ฟที่งดงามกล่าว “เขาเป็นแค่คนไม่มีชื่อเสียง” นางพยาบาลนายพรานเย้ยหยัน — โม่แฟนตรวจสอบรายการอย่างระมัดระวังแล้วเห็นกลุ่มนายพรานที่คุ้นเคยอยู่ในรายการ “กองทัพนายพรานรบสีทอง...พวกเขาไม่ใช่กลุ่มนายพรานที่เกือบจะถูกกวาดล้างบนเกาะฉงหมิงต่อต้านศาสนาดำหรือ? พวกเขากำลังวางแผนเดินทางสำรวจทะเลทรายตามากานด้วยหรือ?” โม่แฟนขมวดคิ้ว ทะเลทรายตามากาน ถือเป็น ‘ห้องดันเจี้ยนระดับนรก’ สำหรับนายน้อยส่วนใหญ่ ไม่มีกลุ่มไหนสามารถผ่านมันไปได้สำเร็จมากนัก! จำเป็นต้องระดมกลุ่มนายพรานทั้งหมดเพื่อไปสำรวจ! ตระกูล สมาคม สถาบัน กลุ่มนายพราน และองค์กรอื่นๆ ต้องสร้างชื่อเสียงเพื่อดึงดูดนักรบใหม่ๆ ให้เข้าร่วม เพื่อให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นและขยายอิทธิพล คนจำนวนมากรู้จักกับการมีอยู่ของกลุ่มนายพราน พวกเขาเป็นกลุ่มนักรบที่จะทำสิ่งที่คนปกติไม่กล้าทำ เป็นไปได้ว่ากองทัพนายพรานรบสีทองวางแผนที่จะเป็นกลุ่มแรกที่ชิมปู ถ้าพวกเขาตั้งสัญลักษณ์ของพวกเขาบนทะเลทรายตามากานที่มีชื่อเสียง ชื่อเสียงของพวกเขาจะเติบโตขึ้นอย่างมาก สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ สถานที่ที่ไม่มีใครกล้าไปนั้นมีแนวโน้มว่าจะเต็มไปด้วยทรัพยากรเช่นกัน! พวกเขาจะร่ำรวยหากพวกเขาได้พบกับเส้นแร่เวทมนตร์ แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์แห่งธาตุ แหล่งพลังงาน หรือโอเอซิสที่เต็มไปด้วยสมุนไพรที่มีประโยชน์อย่างยิ่ง พวกเขาสามารถใช้เงินนั้นเพื่อเกษียณ ซื้อทรัพยากรเพิ่มเติม หรือประมูลอุปกรณ์เวทมนตร์ที่พวกเขาต้องการมานาน ไม่ว่าทางใดก็ตาม นักรบทุกคนต้องการเงิน! “หัวหน้าของกองทัพนายพรานรบสีทอง คือ เกหมิง กำลังนำกองกำลัง มันดูเหมือนว่าพวกเขาจริงจังกับการเดินทางสำรวจ!” โม่แฟนกระซิบ หัวหน้าของกองทัพนายพรานรบสีทอง เกหมิง เป็นนักรบเวทระดับสูง โม่แฟนจะรู้สึกสบายใจขึ้นมากเมื่อมีนักรบที่แข็งแกร่งเช่นนั้นนำทีม ดินแดนของสัตว์ปิศาจส่วนใหญ่ในจีนได้รับการสำรวจโดยนายพรานไปในระดับหนึ่งแล้ว รวมถึงภูเขาชินหลิง เทือกเขาคุนลุน ภูเขาทิอันชาน ทะเลสาปต้งติง และเขตตุนหวง คนจำนวนมากได้เรียนรู้การกระจายตัวของสัตว์ปิศาจแล้วด้วยราคาของชีวิตมากมาย ดังนั้น แม้ว่าการเยี่ยมชมสถานที่เหล่านี้จะอันตรายอย่างยิ่ง แต่พวกเขายังสามารถสำรวจได้ตราบเท่าที่พวกเขาหลีกเลี่ยงรังของสัตว์ปิศาจ แต่ภูมิประเทศของทะเลทรายตามากานมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ฝ่ายปกครองของสหภาพนายพรานได้พิจารณาว่าข้อมูลเกี่ยวกับการกระจายตัวของสัตว์ปิศาจในทะเลทรายตามากานนั้นไม่น่าเชื่อถือมาเป็นเวลาสามปีแล้ว เนื่องจากกลุ่มส่วนใหญ่ที่ยึดตาม ‘เส้นทางที่ปลอดภัย’ อย่างเคร่งครัดไม่ได้กลับมา ดังนั้น จึงจำเป็นต้องสร้างการกระจายตัวของสัตว์ปิศาจในทะเลทรายตามากานขึ้นมาใหม่ และเปิดทางที่ปลอดภัยผ่านทะเลทรายอันตรายนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้นายพรานวิ่งพรวดพราดเข้าไปเหมือนแมลงวันไม่มีหัวและตายอย่างทรมาน! แผนที่การกระจายตัวของสัตว์ปิศาจในปัจจุบันเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งสำหรับนายน้อย แม้แต่นักรบที่แข็งแกร่งที่สุดก็จะตายหากพวกเขาประมาทและหลุดเข้าไปในรังหรือดินแดนของสัตว์ปิศาจระดับผู้ปกครอง! กองทัพนายพรานรบสีทองเป็นกลุ่มที่กล้าหาญ กล้าพอที่จะต่อต้านศาสนาดำ และตอนนี้กำลังจะเดินทางสำรวจถิ่นทุรกันดารที่เต็มไปด้วยสิ่งที่ไม่รู้จัก พวกเขากำลังเดินอยู่บนเขี้ยวของสัตว์ปิศาจโดยแท้... “หลิงหลิง เจ้ามีหมายเลขติดต่อของหัวหน้ากองทัพนายพรานรบสีทองไหม?” โม่แฟนถาม “มี เขามาหาผู้ข้าบ้างสองครั้ง โดยบอกว่าเขาต้องการขอบคุณผู้ข้าเป็นการส่วนตัว แต่ผู้ข้าไม่เคยอยู่ที่นี่เลย” หลิงหลิงกล่าว “พวกเขาจะเดินทางสำรวจทะเลทรายตามากาน ขอให้พวกเราไปกับพวกเขาเถิด!” “ได้ แต่เราต้องแน่ใจก่อนว่าเส้นทางของพวกเขาปลอดภัย หากพวกเขาเลือกทางที่ผิด เราทุกคนจะตาย” หลิงหลิงแนะนำเขาว่า “พวกเขาต้องมีการเตรียมตัวแน่นอน เพราะพวกเขามีความกล้าที่จะไปและยังเปิดเผยข้อมูล การไปกับพวกเขาดีกว่าการเดินเรื่อยเปื่อยโดยไร้จุดหมาย!” โม่แฟนประกาศ ทะเลทรายตามากานเป็นส่วนใหญ่เป็นเขตแดง มีจุดสีม่วงกระจายอยู่ทั่วแผนที่ กลุ่มนักรบเวทระดับสูงยังสามารถไปผจญภัยในเขตแดงได้ แต่หากพวกเขาก้าวเข้าไปในเขตสีม่วงโดยไม่ได้ตั้งใจ พวกเขาจะไม่มีโอกาสรอดเลย!