บทที่ 1214：การฟื้นคืนชีพของหลินเฟยเหว่ย แปลโดย XephiZ บรรณาธิการโดย Aelryinth — หากความร้อนที่ร้อนแรงพอให้ฉู่เฟิงรู้สึกได้ ก็แสดงว่าอุณหภูมิบนภูเขานั้นสูงเหลือเชื่อ ฉู่เฟิงเดินตามทางคดเคี้ยวค่อยๆ ขึ้นสู่ยอดภูเขาอย่างช้าๆ เขายังไม่ได้ไปถึงยอดเขาที่สูงที่สุด แต่อย่างน้อยก็ได้มาถึงยอดภูเขาแล้ว ที่ความสูงนี้ไม่มีทรายทะเลทรายให้เห็นอีกต่อไป เพราะลมไม่อาจพัดพาทรายให้ลอยไปไกลถึงเพียงนี้ได้ ยอดภูเขาประกอบด้วยหินแข็งที่ถูกไฟเผาไหม้อย่างต่อเนื่อง ที่นี่ยังมีชิ้นส่วนพืชเชื้อจิตวิญญาณกระจัดกระจายอยู่เต็มไปหมด ฉู่เฟิงไม่ลังเลที่จะเก็บพวกมันขึ้นมา เขาจะเอาไปให้หลินเฟยเหว่ยตัวน้อยได้ทันที! คุณภาพของชิ้นส่วนพืชเชื้อจิตวิญญาณที่นี่ค่อนข้างโดดเด่น เขาเชื่อว่าหลินเฟยเหว่ยตัวน้อยคงจะชอบมัน “แล้วฉันจะรอไฟที่นี่เลยดีไหม?” ฉู่เฟิงนั่งลงบนหินและเริ่มครุ่นคิด ฉู่เฟิงจะต้องคอยอยู่ที่นี่เพื่อดูว่าไฟจะสามารถช่วยให้หลินเฟยเหว่ยเกิดใหม่ได้หรือไม่ เขาพูดไม่ได้เลยว่าเนื้อเยื่อของผีปิศาจของเขาจะทนความร้อนของไฟนี้ได้หรือไม่ “ข้าก็จะแค่รอ จะขึ้นมาถึงที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ อยู่แล้ว นอกจากนี้ คนอื่นๆ ที่จุดพักต่อเนื่องน่าจะปลอดภัยดี” ฉู่เฟิงกระซิบ ฉู่เฟิงบอกคนอื่นๆ ไปแล้วว่าเขาจะรอไฟบนภูเขานี้อย่างแน่นอน เพียงเท่านั้นฉู่เฟิงถึงจะสามารถพบสถานศักดิ์สิทธิ์แห่งธาตุไฟเพื่อฟื้นคืนชีพหลินเฟยเหว่ยได้ หากจำเป็นฉู่เฟิงเต็มใจจะอยู่ที่นี่ถึงหนึ่งปี ไม่ต้องพูดถึงแค่วันเดียว ฉู่เฟิงปิดตาและเริ่มเข้าสู่สมาธิ ที่แห่งนี้มีอุปทานของพลังเวทมนตร์ไฟบริสุทธิ์อย่างอุดมสมบูรณ์ สภาพแวดล้อมนี้ดีกว่าหอคอยสามก้าวเสียอีก เขาสามารถใช้โอกาสนี้ยึดมั่นในธาตุไฟ! ฉู่เฟิงทุ่มเทตัวเองให้กับกระบวนการนี้ เขาค่อยๆ ลืมไปถึงเวลาและการที่ตัวเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ ฉู่เฟิงลืมตาขึ้นมาเพียงครั้งเดียว ดวงอาทิตย์ยังคงลอยสูงบนท้องฟ้าอยู่ แต่ครั้งต่อมาที่เขาลืมตาขึ้นมา ดวงอาทิตย์กำลังตกขอบฟ้าแล้ว เขาประหลาดใจที่พบว่าอุณหภูมิบนภูเขากำลังเพิ่มขึ้น กลับกันกับดวงอาทิตย์ที่กำลังตก — เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว อีกไม่นานก็ถึงกลางคืนแล้ว ลินเฟหลีบอกเขาไว้ว่าทั้งภูเขาจะถูกเผาไหม้ในตอนกลางคืน และตั๊กแตนปีศาจทะเลทรายจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเพื่อเผาตัวเองจนสลายเป็นเถ้าถ่าน ทันทีที่ไฟปรากฏตัว ทั้งภูเขากลายเป็นทะเลเพลิง ฉู่เฟิงพบว่าตัวเองถูกล้อมรอบด้วยเปลวไฟที่ร้อนแรงกว่าที่เขาคาดไว้! เนื้อเยื่อผีปิศาจของเขาถูกความร้อนที่ท่วมท้นทำให้ตุ่มพอง! “เอาจริงหรอ? มันแรงขนาดนี้!?” ฉู่เฟิงขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เขารู้สึกทันทีว่าตัวเองเหมือนลิงตัวเล็กที่ถูกเหวี่ยงเข้าไปในเตาอบ เขาถูกล้อมรอบด้วยไฟทั้งหมด เขาถึงกับดิ้นรนเปิดตาไม่ได้แล้ว เขาจะหาแหล่งกำเนิดของไฟได้อย่างไร? ฉู่เฟิงเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เขาเพียงแต่ตามสัญชาตญาณ... “มันต้องอยู่ที่นี่...บ้าชะมัด ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย มีแต่ไฟ!” ฉู่เฟิงวิ่งลุยไฟ ความจริงแล้ว ไฟได้เผาเสื้อผ้าของเขาให้เป็นเถ้าถ่านไปแล้ว หมายความว่าเขากำลังวิ่งเปลือยกายบนยอดภูเขา! 2 ฝูงตั๊กแตนปีศาจทะเลทรายที่กำลังทุกข์ทรมานจาก “โรคซึมเศร้า” ได้มารวมตัวกันรอบภูเขา แต่พวกมันก็ถูกเผาจนมอดไหม้เป็นเถ้าถ่านในไม่ช้าเนื่องจากการทนต่อไฟของพวกมันไม่มีทางเทียบกับฉู่เฟิง ฉู่เฟิงค้นพบปรากฏการณ์ที่น่าสนใจอย่างกะทันหัน “อืม? ตั๊กแตนปีศาจทะเลทรายกำลังบินไปทางนั้น พวกมันจะไปที่สถานศักดิ์สิทธิ์แห่งธาตุหรือ?” เป็นธรรมชาติของสิ่งมีชีวิตที่ต้องแสวงหาข้อดี ต้องมีอะไรบางอย่างที่ตั๊กแตนปีศาจทะเลทรายหลงใหลจนพวกมันพุ่งเข้าหาอย่างบ้าคลั่ง ฉู่เฟิงติดตามตั๊กแตนปีศาจทะเลทรายและมาถึงสถานที่ที่ล้อมรอบไปด้วยหินขนาดใหญ่ ไฟที่นี่บริสุทธิ์และดุร้าย! ฉู่เฟิงรู้สึกว่าเขาแทบจะถูกเผาจนเป็นเถ้าถ่าน! “ที่นี่ใช่เลย!” ฉู่เฟิงดีใจ เขารู้สึกทันทีว่าตั๊กแตนปีศาจทะเลทรายเป็นกลุ่มสัตว์เล็กๆ น่ารักจริงๆ มิฉะนั้นเขาจะไม่รู้ว่าจะใช้เวลานานเท่าไรในการหาที่ถูกต้อง! “มีเมล็ดพืชเชื้อจิตวิญญาณระดับวิญญาณอยู่ที่นี่หรือไม่?” ฉู่เฟิงรู้สึกอยากรู้อยากเห็น อะไรกันแน่ที่เป็นแหล่งกำเนิดที่ทำให้ภูเขาเกิดไฟทุกคืน? หากไม่ได้ซ่อนอยู่ในทะเลทรายอย่างลับๆ มันคงจะถูกมองว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าทึ่ง ฉู่เฟิงพยายามใช้ความรู้สึกของเขา แต่เขาไม่ได้ตรวจจับการมีอยู่ของเมล็ดพืชเชื้อจิตวิญญาณระดับวิญญาณ ภูเขาน่าจะมีเมล็ดพืชเชื้อจิตวิญญาณระดับวิญญาณอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่ดูเหมือนว่ามันจะค่อนข้างยากที่จะหาว่ามันอยู่ที่ไหน “หลินเฟยเหว่ยตัวน้อย เจ้าชอบที่นี่ไหม?” ฉู่เฟิงถือผลต้นไม้ภัยพิบัติไฟที่หลินเฟยเหว่ยกลายเป็นไว้ในมือ รอยยิ้มของเขาบิดเบี้ยวเล็กน้อย เขายังถูกทรมานด้วยความร้อนอยู่ หลินเฟยเหว่ยดูเหมือนจะชอบที่นี่มาก แต่ฉู่เฟิงไม่กล้าอยู่ต่อ เขาโยนผลต้นไม้ภัยพิบัติไฟอย่างรวดเร็วลงในสถานศักดิ์สิทธิ์แห่งธาตุไฟเพื่อให้หลินเฟยเหว่ยดูดซับพลังงานให้มากที่สุดเท่าที่เธอต้องการสำหรับการฟื้นคืนชีพ! หลินเฟยเหว่ยเป็นสิ่งมีชีวิตที่ได้รับพรจากธรรมชาติและเกิดมาในไฟ เธอเป็นคนเดียวในโลกและสามารถสืบพันธุ์ได้ภายใต้เงื่อนไขที่เข้มงวด พวกพ้องของเธอต้องดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดเลยหลังจากวัยเยาว์ อย่างไรก็ตาม ก็เป็นเหตุผลเดียวกันที่ทำให้พวกพ้องของเธอมีอำนาจท่วมท้นเมื่อพวกเขาโตเป็นผู้ใหญ่ ฉู่เฟิงตั้งตารอที่จะได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของหลินเฟยเหว่ยหลังจากที่เธอเกิดใหม่ ฉู่เฟิงได้ยินเสียงร้องที่คุ้นเคยเมื่อผลต้นไม้ภัยพิบัติไฟแตกออก ตัวละครตัวเล็กที่ห่อตัวด้วยเปลวไฟบินออกมาจากมัน เธอว่ายน้ำอย่างอิสระในไฟ เหมือนปลาอยู่ในน้ำ แต่สิ่งมีชีวิตตัวเล็กไม่ได้หลงใหลไปกับช่วงเวลา เธอพุ่งเข้าหาหน้าอกของฉู่เฟิงและกอดเขาอย่างแน่นแฟ้น 1 ฉู่เฟิงตกใจ หลินเฟยเหว่ยวิ่งเข้าหาอ้อมแขนของเขาโดยที่เขาไม่มีโอกาสมองดูการเปลี่ยนแปลงของเธอ สิ่งมีชีวิตตัวเล็กนี้คิดถึงเขามากแค่ไหน? เช่นเดียวกัน ฉู่เฟิงไม่ได้สนใจการเปลี่ยนแปลงของเธอเป็นพิเศษ เขามองหาแต่ความรู้สึกโล่งอกเมื่อรู้สึกถึงความร้อนที่ลุกโชติช่วงอยู่ในหน้าอก ฉู่เฟิงสามารถรู้สึกถึงการเต้นของหัวใจของหลินเฟยเหว่ย เขายังสามารถรู้สึกถึงอารมณ์ของซินเซียจากเธอด้วย! “กลับบ้านกันเถอะ!” ฉู่เฟิงผ่อนคลายและกอดหลินเฟยเหว่ย หลินเฟยเหว่ยสั่นหัวและร้องเสียงราวกับบอกฉู่เฟิงว่า ฉันจะพิชิตภูเขาลูกนี้!