Chapter 1236
1236 / 3170
6 min read
Chapter 1236 - Butterflies at Night?
Published May 5, 2026, 03:36 AM
บทที่ 1236: ผีเสื้อยามราตรี? ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales
แปลโดย XephiZ
ตรวจแก้โดย Aelryinth
หมอผู้เชื่อว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็น เขาจึงรีบไปบอกอาจารย์เสี่ยวทันทีถึงสิ่งที่พวกเขาค้นพบ
ไม่นาน อาจารย์เสี่ยวก็ติดต่ออาจารย์อีกคนหนึ่ง และขอให้เขาร่วมสืบสวนเรื่องนี้ไปกับหมอผู้
กว่าอาจารย์คนนั้นจะมาถึงก็ป็นเวลากลางคืนแล้ว หมอผู้คิดว่าควรรอจนถึงเช้า เพราะกลางคืนมองอะไรไม่ชัด แต่เขาก็ตกตะลึงเมื่อเห็นว่าอาจารย์คนนั้นอารมณ์ไม่ค่อยดีเอาซะเลย
“จะมีอะไรน่ากลัว? ข้า โจวเจียนเทียน จัดการสัตว์อสูรที่อาจโผล่มาได้อย่างสบายๆ ไปกันเถอะ เสียเวลาอยู่อย่างนี้!” โจวเจียนเทียนพูด
โจวเจียนเทียนพานักศึกษาประมาณหกคนมาด้วย พอเห็นสีหน้าของพวกนักศึกษาก็ชัดเจนว่าพวกเขาไม่ค่อยเต็มใจมาเท่าไร ในเมื่อนี่ไม่ใช่หน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย หากทางน้ำที่ตันอยู่ไม่ได้ขัดขวางงานของพวกเขา พวกเขาคงไม่มาเสียเวลาที่นี่หรอก
เส้นทางสู่ทะเลสาบชินอี้นั้นราบรื่นอย่างน่าประหลาด ตลอดทางไม่พบสัตว์อสูรแม้แต่ตัวเดียว
เมื่อมาถึงทะเลสาบชินอี้ หมอผู้จึงเพ่งมองผิวน้ำอย่างใกล้ชิด…
ด้วยเหตุผลบางอย่าง ทะเลสาบตอนนี้ให้ความรู้สึกต่างไปจากเดิม
ผิวน้ำเงียบสงบ ไม่มีลม ไม่มีประกายแสงระยิบระยับบนผิวน้ำ แต่เมื่อหมอผู้เข้าใกล้ขึ้น เขากลับเห็นภาพสะท้อนของดวงดาวบนท้องฟ้ายามราตรีบนผิวน้ำ ราวกับว่าผิวน้ำถูกปักด้วยอัญมณีลึกลับ จนกลายเป็นทิวทัศน์ที่งดงามตระการตา
ดวงดาวส่องแสงระยิบระยับทั่วผิวน้ำ ลมพัดพามาพร้อมกลิ่นหอมของธรรมชาติ ความรู้สึกที่สบายตัวนี้ต่างจากความอัปมงคลในตอนกลางวันอย่างสิ้นเชิง
“ล้อเล่นใช่ไหม? บอกไม่มีภาพสะท้อน! บนผิวน้ำไม่มีอะไรเลย น้ำก็ดูปกติดี!” โจวเจียนเทียนพูดเสียงดังและโมโห
“ใช่ แค่ทะเลสาบธรรมดาๆ เสียเวลาเปล่า”
“แล้วเรามาทำอะไรกันหมาวะ!?”
โจวเจียนเทียนจ้องหน้าหมอผู้แล้วระเบิดเสียงออกมา “ไอ้คนไร้ประโยชน์ 连这种简单的任务都做不好!整个工程就因为这停滞了。你要是被湖面倒影吓成这样,我劝你早点辞职。我去问院长另找人来做!”
หมอผู้ตะหากระอาใจ เรื่องทั้งหมดนี้ไม่มีเหตุผล ทะเลสาบปกติดีในตอนกลางคืน ทั้งๆ ที่ตอนกลางวันมันชัดเจนว่ามีบางอย่างผิดปกติ
โจวเจียนเทียนพาลูกศิษย์เดินจากไปอย่างโกรธกริ้ว ปล่อยให้หมอผู้และนักศึกษาของเขามองหน้ากันด้วยความงุนงงอยู่ข้างหลัง
“อาจารย์ คนพวกนั้นไม่มีเหตุผลเลย พวกเขาคิดว่าเราหลอกเขาจริงๆ หรือ? เราทุกคนรู้ว่าเช้าที่ผ่านมาทะเลสาบมีอะไรแปลกๆ!” ค้าวฉินฉินพูดด้วยความโกรธ
“ลืมมันไป ข้าจะสืบเรื่องนี้ใหม่ กลับไปพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่” หมอผู้กล่าว
“ได้เลย”
—
เมื่อไปถึงเมืองถงเซียง หมอผู้ยิ่งรู้สึกกระวนกระวายใจกับทะเลสาบมากขึ้น
เขาคิดว่าตัวเองมีประสบการณ์และความรู้ แต่กลับมืดแปดด้านสิ้นดีกับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้
ประการแรก หมอผู้เชื่อว่าเช้าวันนั้นมีบางสิ่งบางอย่างลอยอยู่บนผิวน้ำ บางสิ่งที่ทำให้ทะเลสาบดูเงียบสงัดเมื่อมองจากระยะไกล และจะเห็นได้ชัดเจนก็ต่อเมื่อเข้าใกล้พอ
โชคร้ายที่หมอผู้ไม่ได้มองดูให้ใกล้ชิดในตอนเช้า มิฉะนั้นเขาคงรู้แล้วว่าสิ่งนั้นคืออะไร!
หมอผู้หาข้อสรุปไม่ได้ เลยหยุดเสียเวลานึกคิด แล้วเริ่มนั่งสมาธิข้างหน้าต่าง
—
ยามดึก หมอผู้ยังคงฝึกฝนธาตุฟ้าอยู่ เขาหวังจะส่งเสริมเวทมนตร์ฟ้าขั้นสูงของเขาให้ถึงระดับสอง เพื่อเพิ่มพลังให้แข็งแกร่งขึ้น
เคาะๆ เคาะๆ เคาะ!
มีคนมาเคาะประตูอย่างหนัก หมอผู้หยุดการฝึกฝนทันที
“อาจารย์ อาจารย์ ไปเป็นหายไปแล้วคะ!” ค้าวฉินฉินพูดด้วยเสียงตื่นตระหนก
“หายไป? เขาหนีไปหาคุณนายกลางดึกรึ?” หมอผู้ขมวดคิ้วถาม
“เขาพกอุปกรณ์ติดตัวไปด้วย” ค้าวฉินฉินกล่าว
“ไอ้โง่นั่น พยายามจะหาความจริงด้วยตัวเองงั้นเหรอ? มันเสี่ยงเกินไปแม้จะอยากจบการศึกษาแบบเกียรตินิยม เขาควรจะทำทีละก้าวอย่างระมัดระวัง...บ้าเอ๊ย ทำไมข้าถึงพูดเหมือนครูแก่หัวโบราณเนี่ย? มาเถอะ ไปตามหาซะ หวังว่าเขาคงไม่มีปัญหาอะไร แต่อะไรก็ตามที่อยู่ในทะเลสาบชินอี้ตอนเช้านั้นอันตรายมาก เขาจะตกอยู่ในความเสี่ยงสูงถ้าพยายามจัดการด้วยตัวเอง เขาเพิ่งเลื่อนขั้นเป็นขั้นสูงเมื่อไม่นานมานี้!” หมอผู้สาปด่าพร้อมเดินออกไป
ในฐานะอาจารย์ เขาต้องระมัดระวังอยู่ตลอด เพราะนักศึกษาที่หยิ่งยโสคิดว่าตัวเองสามารถทำอะไรที่ยิ่งใหญ่ได้ด้วยตัวเอง แม้แต่หมอผู้ยังรู้สึกความหนาวสะท้านที่ทะเลสาบชินอี้ตอนเช้า ไม่ว่าสิ่งใดในทะเลสาบนั้นก็อันตรายอย่างยิ่ง ถ้าไปเผชิญหน้าเพียงลำพัง จะเป็นเรื่องเลวร้ายมาก เขาเพิ่งจะได้เลื่อนขั้นเป็นระดับสูงเมื่อไม่นานมานี้!
—
—
กลางคืนเงียบสงัดอย่างยิ่ง ไม่ได้ยินเสียงแมลงสักตัว แสงจากดวงดาวบนฟากฟ้าอันมืดครึ้มเป็นแหล่งแสงเดียวของที่นี่ ทั้งบริเวณนั้นดูตาย寂寥。
“ข้าต้องหาสาเหตุให้ได้ ข้าจะต้องจบการศึกษาแบบเกียรตินิยม ข้าไม่อยากเป็นความผิดหวังของครอบครัว!” ไปหงเป่ยกระซิบด้วยความโกรธ
เขา拨开高高的草丛,慢慢向秦仪湖走去。
秦仪湖如往常一样平静美丽。被群山环绕的湖泊就像一块巨大的黑曜石。当白弘飞将目光投向湖面时,他突然有一种奇怪的感觉。
然而,他并没有退缩。他鼓起勇气,走近湖边。
白弘飞探出头,俯视着湖水,当他到达湖边时…
他立刻意识到了什么。他向远处看了更长一段时间,震惊地发现湖面上没有一丝星星的倒影!
湖水非常平静,却没有倒映出夜空中闪烁的星星。美丽的湖让白弘飞感到一阵寒意!
一些柔软的东西拍打着湖面。空气中弥漫着宜人的香味。
白弘飞听到湖中传来越来越密集的声音。他很快看到无数薄翼在湖面上拍打。当翅膀同时拍打时,它们看起来像湖面上的涟漪。它们在星光下也微微闪烁…
在白弘飞从震惊中恢复过来之前。一大群翅膀飞向空中,像一层蓝色的薄雾遮住了天空。同样的蓝色薄雾最初覆盖着湖面!
白弘飞完全惊呆了。他盯着无数的翅膀,这些微小、脆弱的生命形式组合成一个巨大的、在天空中神奇闪烁的面纱!
“你在这里做什么?”一个温柔的声音突然从白弘飞身后传来。
这个声音让白弘飞大吃一惊。他迅速转过身,看到一个女人穿着过时的衣服站在他身后。那女人微微向前倾身。她的刘海垂在脸侧,垂在她丰满的胸前。
女人脸上带着淡淡的微笑。她闪亮的眼睛好奇地看着白弘飞,脸上带着轻浮的表情。
“你…你吓死我了。小姐,你为什么半夜在这里?这里非常危险,”白弘飞松了一口气,看到是个女人。
“你没有回答我的问题,”女人说。
“我是明珠学院的学生。我在这里是为了完成毕业任务,”白弘飞诚实地回答。
“那你为什么一个人来?”女人继续问道。
“我…我想做出一些有价值的贡献,”白弘飞尴尬地说。
“你发现什么了?”女人带着淡淡的微笑走到一边。
“你看到飞到天上的东西了吗?它们看起来像蝴蝶,但我第一次看到这么多蝴蝶。它们太多了,把整个湖面都盖住了。顺便问一下,你看起来不像法师。如果我不是法师,冒险离开安全区太危险了。你迷路了吗?”白弘飞问道。
“嗯,我想我迷路了。我正在采摘一些草药……我真的在安全区之外吗?”女人在短暂的停顿后回答道。
“是啊,你很幸运遇到了我,否则恶魔生物会把你拖进它们的洞穴吃掉。来吧,我送你回去,你住在哪里?”白弘飞说。
“所以你是个强大的法师吗?”女人似乎一点也不害怕。
“我吗?说实话,我是个高级法师,”白弘飞说。
“哦,那真是令人印象深刻。事实上,你不必担心我。我是在这个地区长大的,所以我对这里的山、林、湖非常熟悉。我也知道如何避开恶魔生物,”女人说。
“我不能把你留在这里。我会带你回家。你住在哪里?”白弘飞说。
“那你的任务呢?”女人笑着问。
“我会为你发生坏事感到难过。而且,我已经看到了那些东西。我会回去告诉我的导师,他会请政府派士兵来处理它们。顺便问一下,你也看到那些东西了吗?你认为它们是蝴蝶吗?”白弘飞说。
女人脸上的笑容渐渐消失了。她看着白弘飞,用不同的语气说:“你见过蝴蝶在晚上出现吗?”
“啊?你说得对……等等,那些看起来像蝴蝶、会在晚上出现的东西叫什么?”白弘飞说。
“飞蛾,”女人说。
“是啊,对,一定是飞蛾。如果不是我亲眼看到,我永远不会相信这里有这么多飞蛾。我想知道它们会引起什么样的灾难,”白弘飞说。
白弘飞的脑子里全是飞蛾。
据说飞蛾和蝗虫相似,是那种可以让一个地方荒芜的灾难性生物。现在正好是飞蛾大量繁殖的季节。他确实听说过他的国家西部有灾难性的恶魔蝗虫。他在东部,所以周围没有太多的蝗虫。但这里有大量的飞蛾!
白弘飞突然听到翅膀拍打的声音,接着是一阵强风,让他大吃一惊。
“小姐,小心,风越来越大了!”白弘飞下意识地试图保护身边的女人。
然而,当他准备站到女人面前时,他看到女人盘腿站立,双眼冰冷。她的背上还长着一对巨大的柔软翅膀……
翅膀显然不是某种翼魔法装备。它们似乎是从她的背上长出来的,而强风是由巨大的翅膀拍打产生的!
白弘飞目瞪口呆地看着飞蛾像龙卷风一样从天而降,绕着那个长着蛾翼的女人盘旋。
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.