บทที่ 1395 – การโจมตีเต็มรูปแบบที่ป้อมกองหน้าตอนเหนือ แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth หากเทพเจ้าแห่งความตายแห่งกรีซคือไฮล่า เทพเจ้าแห่งความตายแห่งอียิปต์ก็คือสฟิงซ์! ออซิริสอาจเป็นเพียงตำนาน เพราะไม่มีใครเคยเห็นรูปแบบที่แท้จริงของเขาเลย แต่สฟิงซ์มีอยู่จริง เขานอนหลับลึกอยู่ไม่ไกลจากมหาพีรามิดของกิซาเป็นหลายปี เหมือนเป็นรูปปั้นยักษ์ที่ไม่มีชีวิตชีวา... อย่างไรก็ตาม มีหลายคนได้เห็นความโหดร้ายของสัตว์ประหลาดนี้ทุกครั้งที่มันตื่นขึ้นมา ตลอดหลายปีที่ผ่านมาหลายเมืองต่างต้องอยู่ภายใต้ความกลัวของสฟิงซ์ ไม่มีโอกาสใด ๆ ที่จะสามารถปกป้องตัวเองได้ สฟิงซ์เป็นเทพเจ้าแห่งความตายแท้จริง ไม่มีใครอยู่รอดได้จากสายตาอันตรายของมัน! จ่าว มานยันในที่สุดก็เข้าใจว่าทำไมเขาถึงสั่นสะท้านด้วยความกลัวเมื่อครั้งแรกเห็นหน้า; ตอนนี้เขาตระหนักว่าหลังใบหน้านั้นคือร่างของสิงห์ที่ใหญ่เท่าภูเขา! สฟิงซ์ของกิซาเป็นสิ่งมีชีวิตโบราณที่ดำรงอยู่มาหลายพันปี ชาวอียิปต์เคยบูชามันเป็นเทพเจ้าเป็นเวลานาน! การมีอยู่เช่นนี้ที่โดดเด่นด้วยความเหนือชั้นตลอดประวัติศาสตร์ของอียิปต์ ตอนนี้ได้ปรากฏตัวขึ้นที่นี่ กำแพงเมืองใหญ่จะสามารถกักขังมันได้หรือไม่? ลมพัดแรงพัดทรายไปทั่ว ทรายพุ่งออกมาจากสฟิงซ์เท่ากับเนินทรายในกำแพงเมืองใหญ่จากระยะหลายกิโลเมตร ทรายพุ่งโหมกระแทกกำแพงเมืองใหญ่ กำแพงชัดเจนว่าใกล้ถึงขีดจำกัด ทั้งจ่าว มานยันและหลิงหลิงซึ่งซ่อนอยู่ในหอคอยต่างก็รู้สึกถึงแรงกระทบที่บ้าคลั่ง! ทรายที่โหมสุดแรงยังคงพุ่งชนกำแพงต่อเนื่อง ชิ้นส่วนของกำแพงเริ่มหลุดลอยลงเมื่อความหนาลดลงอย่างรวดเร็ว น้ำพรกุหลาบ สาธารกุหลาบกำลังหมดอย่างรวดเร็วในขณะที่กองทัพคนตายยืนโจมตีกำแพงเมืองใหญ่ กำแพงทันทีได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงหลังจากถูกสฟิงซ์โจมตี เมื่อกำแพงได้รับความเสียหาย พลังอภิมานของสวรรค์ก็อ่อนแอลงเช่นกัน สิ่งมีชีวิตจากนรกจำนวนมหาศาลเริ่มไต่กำแพง ขึ้นซ้อนกันในพายุทราย! ในขณะเดียวกัน วาติกันสีดำก็กำลังโจมตีดาบไฟเวทมนต์บนกำแพงอย่างดุเดือด... ป้อมกองหน้าตอนเหนือมีผู้ป้องกันจำนวนมากที่สุด แต่กองทหารของวาติกันสีดำที่นำโดย “กระรอกสูง” ก็แข็งแกร่งไม่น้อย กำแพงเต็มไปด้วยศพและซากของทหาร สัตว์อสูรสีมืด และสมาชิกของวาติกันสีดำ การต่อสู้รุนแรงได้ดำเนินต่อเนื่องมานานหลายคืน นักป้องกันจะทนทานต่อความอ่อนล้าได้อย่างไร? “ดาบไฟเวทมนต์… เราเสียดาบไฟเวทมนต์ของปราการภูเขาแฝด!” หลิงหลิงกล่าวในขณะที่ชี้ไปทางไกล ในพายุทรายมีเพียงห้าดาบไฟเวทมนต์ที่มองเห็นได้ชัดเจน ความสว่างของมันเป็นสัญลักษณ์ของความมุ่งมั่นของผู้ป้องกันที่ยังคงสู้กับวาติกันสีดำและสิ่งมีชีวิตจากนรกจนถึงที่สุด หลังจากนั้นไม่นานอีกดาบไฟหนึ่งก็หายไป กำแพงเมืองใหญ่ซึ่งใกล้จะพังลงยิ่งย่ำแย่ลงอีก! “เราไม่อาจยืนหยัดได้นานเท่าไหร่แล้ว” จ่าว มานยันกระซิบ ลักษณะของสฟิงซ์เหมือนกับการเพิ่มหิมะลงบนหิมะ พวกเขากำลังพยายามกันสู้กับวาติกันสีดำด้วยจำนวนกำลังที่มีอยู่แล้ว ตอนนี้สิ่งมีชีวิตอันชั่วร้ายที่ง่ายต่อการทำลายกำแพงเมืองใหญ่มาก็ปรากฏขึ้นด้วย! หุบเขาตอนเหนือกำลังเข้าสู่การอาบเลือดในไม่ช้า! “ฉันคิดว่าเราจะสามารถต้านพวกมันได้นานวันหรือสองวัน ฉันไม่คาดคิดว่าพวกมันจะทะลุการป้องกันของเราได้เร็วขนาดนี้” หลิงหลิงยิ้มอย่างเยาะเย็น กำแพงเมืองใหญ่ต้องยืดเยื้อตลอดสองวัน คนส่วนใหญ่ในเมืองในหุบเขาตอนเหนือจะต้องอพยพไปยังเฟ่ยหวงในสองวัน เนื่องจากเฟ่ยหวงตั้งอยู่บนที่สูง การปกป้องจึงง่ายกว่าการทำลาย ยังมีฝูงสรรพชีพปีศาจอยู่ในที่อื่น ๆ อีกด้วย หากกองทัพคนตายยังคงเดินหน้าไปต่อ สรรพชีพปีศาจก็จะต่อต้านเช่นกัน! พ่อมดหลายคนรวมตัวกันอยู่ในเฟ่ยหวง ดังนั้นพวกเขาเพียงแค่ต้องซื้อเวลาให้คนอพยพไปยังเฟ่ยหวงได้ แม้จะต้องเสียดินแดนมากมาย การอยู่รอดสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด! อย่างไรก็ตาม จากสถานการณ์ปัจจุบัน กำแพงเมืองใหญ่อาจทนได้แค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น แม้จะเริ่มการต่อสู้เพิ่งหนึ่งวัน แต่พวกเขาได้เสียดาบไฟเวทมนต์ไปแล้วสามดาบแล้ว โอกาสที่ดาบไฟที่เหลือจะหายไปเร็วกว่าเดิมสูงมาก! สำคัญที่สุด สถานการณ์ของป้อมกองหน้าตอนเหนือไม่ดูดีเลย หากป้อมล่มแล้ว เส้นป้องกันจะพังทลายทันที กองทัพคนตายจะไล่ตามผู้คนที่กำลังอพยพอย่างรีบนัด ไปทั่วพื้นดินจะเต็มไปด้วยเลือดและกระดูกที่กองเป็นภูเขา! “สัญญาของโม ฟานไม่ได้ถูกยกเลิก” หลิงหลิงกล่าว “มม… คงมีคนอื่นถือสัญญานั้นอยู่” จ่าว มานยันตอบ พวกเขาต่อสู้อย่างหนักเพื่อฆ่าไวกอทโกลส์ แต่ก็ไม่มีความหมายเลย มันเป็นการตันใจอย่างใหญ่หลวงสำหรับจ่าว มานยัน ปกติแล้วเขาน่าจะยอมแพ้หลังจากหมดความหวังแล้ว แต่เขาตัดสินใจสู้ต่อไป ไม่อยากทิ้งคนอื่นเพียงเพราะความล้มเหลวครั้งเดียว เขาต้องการปกป้องป้อมเท่านั้น นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเขา! — จ่าว มานยันและหลิงหลิงรอให้พายุทรายสงบลงสักหน่อย ก่อนจะเคลื่อนตัวไปยังป้อมกองหน้าตอนเหนือ ดาบไฟเวทมนต์ของป้อมกองหน้าตอนเหนือเป็นปราสาทขนาดใหญ่ ทั้งสองคนลอบหลบหลีกคนของวาติกันสีดำและรวมกองกำลังกับศาสดา นายพล빈위 และคนอื่น ๆ ก่อน “พวกคุณนี่เอง!” เสียงของผู้บังคับการเย่ หงได้ดังมาจากหลังกำแพง จ่าว มานยันถอนหายใจโล่งเมื่อเห็นผู้บังคับการ เขาคิดว่าเป็นคนจากวาติกันสีดำ! “คุณไม่ได้ปกป้องปราการโบราณอีกที่หนึ่งหรือ?” จ่าว มานยันถาม “คนของวาติกันสีดำเพิ่งมารวมตัวกันมุ่งหน้าไปยังป้อมกองหน้าตอนเหนือ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเรียกสมาชิกอื่นมารวมกันเพื่อโจมตีป้อมกองหน้าตอนเหนือก่อน ฉันกังวลว่าป้อมอาจตกอยู่ในอันตราย จึงรีบมาช่วยเหลือทันที” ผู้บังคับการเย่ หงอธิบาย พลังของผู้บังคับการเย่ หงโดดเด่น; เขาอ่อนแอเพียงเล็กน้อยจากซูเปอร์เมจ์ สมาชิกของวาติกันสีดำที่โจมตีปราการโบราณที่เขาปกป้องไม่เป็นอันตรายหลังจากที่เขาได้กำจัดอินดิโกะโกลส์แล้ว เขาได้ทำให้ปราการโบราณปลอดภัยก่อนเดินทางมาที่ป้อมกองหน้าตอนเหนือ น่าเสียดายที่ไม่ใช่ทุกปราการโบราณจะมีผู้เชี่ยวชาญอย่างผู้บังคับการเย่ หงคอยปกป้อง หากเป็นเช่นนั้น พวกเขาก็จะไม่เสียดาบไฟเวทมนต์ไปมากขนาดนี้... หากส่วนแปดของกำแพงเมืองใหญ่ยังคงทำงานอยู่ สฟิงซ์คงต้องใช้เวลานานกว่าจะทะลุผ่าน! กำแพงที่เบาบางยิ่งทำให้เสี่ยงต่อการโจมตีทำลายของสิ่งมีชีวิตระดับราชา! “ดูเหมือนวาวาติกันสีดำกำลังรวมสมาชิกเพื่อโฟกัสการโจมตีที่ป้อมกองหน้าตอนเหนือ ฉันเชื่อว่าผู้ถือสัญญาของโม ฟานกำลังจะมาที่นี่!” หลิงหลิงพูด “ฉันก็คิดแบบนั้นเช่นกัน!” จ่าว มานยันตอบด้วยความกระตือรือร้น “คุณพูดอะไรนั่น?” ผู้บังคับการเย่ หงถาม จ่าว มานยันอธิบายสถานการณ์ของโม ฟานอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเย่ หงส่องแสงเมื่อได้ยิน เขาไม่คาดคิดว่าโม ฟานจะสามารถฆ่าศิลปินเย็นได้จริง ๆ เขาคิดว่าโม ฟานแค่พยายามทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้และอาจตายจากการพยายามนั้น... “ถ้าพูดอย่างนั้นหมายความว่าถ้าเราฆ่าคนนั้น โม ฟานจะสามารถฆ่าเรด คาร์ดินัลได้หรือเปล่า?” เย่ หงถาม การฆ่าผู้นำอย่างหนึ่งในเจ็ดผีพอจะทำลายขวัญกำลังใจของวาติกันสีดำได้ หากโม ฟานสำเร็จฆ่าเรด คาร์ดินัล พวกเขาอาจยึดครองทุกปราการโบราณได้! “เวลาเหลือน้อย สฟิงซ์แข็งแกร่งเกินกว่าจะหยุดได้ กำแพงจะพังแล้ว เราต้องฆ่าคนที่ถือสัญญาก่อนที่สฟิงซ์จะทำลายกำแพงเมืองใหญ่ที่คุ้มครองป้อมกองหน้าตอนเหนือ!” จ่าว มานยันกล่าว.